Handelaars in hoop: bent u zeker van uw eerlijke melk, Wereldwinkels?
Wellicht interesseren u ook deze artikels:
1. Fairtrade gaat lokaal
2. Melkveehouders Belgian Dairy Board steken hand uit naar FairTradeGemeenten
3. regiofair begint met rechtvaardige prijzen door prijstransparantie
4. alle wordpress-artikels met de tag ‘regiofair’
UPDATE:
Jeroen Brugge (Oxfam Fairtrade) heeft het in “Landgenoten” over mogelijkheden rond samenwerking met onze eigen boeren.
Lees het in deze .pdf.
eerlijke melk?
De Belgian Dairy Board heeft een dossier ingestuurd voor de BE FAIR AWARDS. Het is meteen de eerste kandidatuur in de jonge geschiedenis van deze award, waarin vooral het noordluik, i.e. Fair Trade voor Belgische melkproducenten, doorweegt. Een dossier opgetrokken rond de idee van regiofair.
Op 10 oktober 2008 worden de derde BE FAIR Awards uitgereikt. De Awards willen de twee beste nieuwe Fair Trade initiatieven in België belonen. De laureaten gaan elk naar huis met een chèque van 5.000 Euro.
Initiatiefnemer voor deze awards is het Fair Trade Center. Het Fair Trade Centre is “een programma van de Belgische Federale Overheid voor de directe ondersteuning van Fair Trade (eerljke handel)“.
Strikt gezien maakt de BDB geen kans met haar dossier. Want fair trade voor onze eigen producenten, daar ligt vooralsnog nauwelijks iemand wakker van. Vooral ook niet de meeste fairtrade- of andere noord-zuid-organisaties. M.a.w. ‘eerlijke melk’ bestaat niet. Want er zijn geen regels rond opgesteld.
eerlijke koffie of schuldig verzuim?
In de KNACK van deze week staat een artikel met de kop “Bent u zeker van uw eerlijke koffie?“. Het artikel begint met de hoofding:
“Niet alle fair-tradeproducten die u kunt kopen zijn ook op een eerlijke manier geproduceerd. De fair-tradesector wil een juridische omschrijving van het begrip om misbruik te voorkomen. Het bedrijfsleven protesteert.”
Ik protesteer ook, want weet u wat de Wereldwinkels betalen voor de melk die zij verwerken in hun chocolademelk? Niks meer of minder dan de marktprijs. Wat zouden de melkveehouders daarvan denken? Wanneer de fairtradebeweging een wettelijke definitie wil bij het gebruik van de term ‘fair trade’, dan pleit ik voor schulidg verzuim, wanneer ze niet in één moeite de problematiek van onze eigen boeren in deze wettelijke omkadering haar plaats geeft.
Mocht hen dat dan echt helemaal niet aan het hart raken, dan wil ik wel deze onzin van de website van de Wereldwinkels.
“Met cacao en rietsuiker uit het Zuiden en Belgische melk slaan we een brug tussen boeren in Zuid en Noord.”
Watvoor brug? Een brug opgetrokken uit armoede?
handelaars in hoop
De Belgian Dairy Board krijgt van corporaties die claimen de boerenbelangen te verdedigen het verwijt handelaars in hoop te zijn.
In juni 2006 zei directievoorzitter Patric Buggenhout van Milcobel over de BDB:
“Wij zijn handelaren in melk, we handelen niet in hoop.”
Buggenhout was van mening dat de melkgeldvereniging veehouders valse hoop geeft, door te stellen dat de melkprijs omhoog kan. Dat was volgens Buggenhout een illusie.
Als zelfs de Wereldwinkels zich niet meer bekommeren om faire melkprijzen, dan is het natuurlijk niet moeilijk te begrijpen dat zo’n Milcobel-figuren zich sterk kunnen maken met dit soort uitspraken.
- Zijn Wereldwinkeliers dan ook niet langer nog handelaars in hoop? Hoop op een andere wereld. Met faire prijzen voor faire producten.
- Waar staat de wereldwinkelbeweging nog voor, als het zelfs met haar eigen producten geen symboolwaarde meer wil genereren?
regiofair? boeren willen geen grotere volumes, maar eerlijke prijzen door prijstransparantie
Stilaan sluiten de boeren de rangen. Het meest spectaculaire voorbeeld is dat van de Belgian Dairy Board, die zeer binnenkort op de markt komen met hun eigen zuivelassortiment.
De boeren zijn het beu, voeren actie, worden steeds zelfzekerder… en de supermarkten krijgen schrik en proberen de taktiek waarmee ze erin slagen de fairtradebeweging te paaien: “we gaan grotere volumes draaien”.
Probleempje: de boeren willen eerlijke prijzen door prijstransparantie. Gewoon serieuze prijzen voor hun verswaar. Geen valse compassie. De supermarkten en beleidsmakers gaan er niet meer met loze beloftes vanaf komen.
Dit bericht kreeg ik daarstraks doorgestuurd:
Artikel doorverwezen door een bekende
13:21 Supermarkten promoten Belgische verse voedingswaren
De Belgische supermarkten gaan Belgische landbouwproducten promoten. Met die actie proberen ze de boeren tegemoet te komen, die klagen dat ze hun goederen te goedkoop moeten verkopen.
De Vlaamse en Waalse boeren zaten samen met Fedis, de federatie van de distributiesector, de minister van landbouw Sabine Laruelle (MR) en minister van economie Vincent Van Quickenborne (Open VLD) rond de tafel om de steeds lager wordende productprijzen te bespreken. Daar besloten de partijen een betere begeleiding in de prijsvorming te voorzien. De prijsobservatie zal door het ministerie van economie worden uitgevoerd.
Om de boeren hun situatie nu al te verbeteren kondigde Fedis een promotiecampagne aan om de Belgische verse voedingswaren beter aan de man te brengen. Wanneer de exacte campagne gelanceerd zal worden, blijft onduidelijk.
Bron: het Belang van Limburg
Zakken met geld? Doe eens iets met een koe!
afbeelding en campagne: globelink.be
Vandaag verspreid Foodlog.nl het gerucht, dat ze enkele financiële deals hebben afgesloten met Campina, Vion, C1000, Sara Lee, Rabobank en DSM.
Wie mij een beetje kent, weet dat ik niet liever doe, dan dergelijke verhalen lanceren. Soms zijn ze waar. Soms ook niet. Als ervaringsdeskundige heb ik een tip voor Dick Veerman.
Dick, mocht je alsnog afwillen van je berg (virtueel?) geld, dan kan je mogelijkerwijze hier nog inspiratie vinden: Chumbawamba’s tune turns the tables on US car giant. Anarchist band sell song to General Motors for $70,000 – but give the money to activists’ campaign against the firm.
Iemand op Foodlog mist Unilever. Ook daar had Chumbawamba een idee over.
Okee, bij deze kondig ik aan (al spreek ik voor mijn beurt): Nestlé, Danone en Campina. Dit is klein bier, met de storm die jullie dit najaar wacht.
Eerste hint:
Toen Oostenrijk zich in 1995 aansloot bij de Europese Unie, werd het land overspoeld door goedkope melk. Het is geen toeval dat sindsdien het keurmerk `Ja natürlich’ razend populair is geworden. Het garandeert melk uit eigen land, dus van Oostenrijkse koeien die in een bergwei met zo’n bel om hun nek worden geweid. Zo houdt men de eigen boeren in stand en houdt men melk buiten de deur die men kennelijk niet helemaal vertrouwt. Het biologische aspect lijkt bijzaak. — uit: marketinsuggesties: aflevering 1 (regiofair.wordpress.com)
Tweede hint:
Misschien heeft Foodlog ook nog wat centen om een dergelijk bord aan te schaffen?
dat tikt aan
Gewoon een weinig belangrijk nieuwsje, maar het stemt me tevreden. Sinds deze week is het gemiddeld aantal lezers van deze blog boven de 60 unieke bezoekers per dag uitgestegen.
Reden: Steeds meer doorlinks door derden, waarvoor dank.
 |
Dus link-back:-) Blik op het Zuiden.
Dat is een mooiverzorgde website die zich voorstelt als: “Blik op het Zuiden verzamelt alle info over Noord-Zuid initiatieven in Tongeren.”
Tongeren, da’s het diepe zuiden van Belgisch-Limburg.
En ze hebben plannen om een FairTradeGemeente te worden. Goed zo! En veel succes!!
De opkomst van fairtradeproducten in supermarkten in België (eindverhandeling Ankie Spiltijns – Master in de Toegepaste Economische Wetenschappen Universiteit Hasselt)
“Wanneer producenten in het Zuiden dienen te voldoen aan lastenboeken én dienen te betalen om onder het keurmerk te mogen produceren, moeten de supermarkten en fairtradesector zich dan niet SAMEN een gelijkaardig engagement gaan opleggen?”
“Is Fairtrade bestand tegen de gevolgen van een economische recessie?“, vroeg ik me in maart 2008 hier af. In tegenstelling tot de Britten blijven, ondanks de inflatie, Nederlanders fair trade trouw. In Vlaanderen lijkt er ook nog veel potentieel te liggen in de supermarkten, volgens Ankie Spiltijns, die in juli 2008 afstudeerde met een casestudie over de rol die supermarkten kunnen hebben in de verdere groei van fair trade.
de cijfers even in perspectief
Dick Veerman, de drijvende kracht achter foodlog.nl, stelde – februari 2008 – de fairtradeverkoopcijfers voor 2007 even in hun juiste perspectief:
Het is natuurlijk prachtig nieuws: fair trade groeit als een speer. Op foodnavigator.com valt te lezen dat de verkopen in Engeland stegen met 46%. Bij supermarkt Sainbury’s blijkt de stijging zelfs 145%.
En het lijkt echt ergens op. Sainsbury’s gelooft dat het haalbaar is om van de £130 miljoen geplande omzet in 2007 tot £200m in 2008 te komen.
Inderdaad, dat lijkt heel wat. Weet je hoeveel het echt is?
Nog niet eens één procent van de totale omzet in voeding in Engeland. En er wordt wat verkocht – uit de tweede en derde wereld.
Voor iemand weer hoera roept, altijd de cijfers even in perspectief zetten.
Wanneer vandaag ongeveer de helft van de Britten bezuinigt op fair trade, en die Britten kochten éénderde van alle fairtradeproducten in 2007 (704 miljoen euros), dan lijkt het inderdaad wel tijd voor een “extreme make-over“. Want in een poll stemde de Nederlandse voedingsmiddelenindustrie april ‘08, ondanks cijfers die anders lijken aan te geven: “Géén groei fair trade in Nederland“. In Vlaanderen is het vertrouwen bij ondernemers groter, leerde Ankie Spiltijns uit haar studie.
wat denken de geranten van supermarkten over fairtrade?
Enkele citaten uit interviews, die Ankie Spiltijns afnam bij geranten van afdelingen in Hasselt (Belgisch-Limburg), geven aan dat dezen meer aandacht voor fair trade in hun zaak als wenselijk zien:
“Volgens directeur Caufriez kan er in de toekomst nog veel meer rond fair trade gedaan worden en zit er nog veel potentieel in dit initiatief.” (Delhaize Hasselt)
“Zelf koopt directeur Caufriez fair trade honing, bananen en koffie. Hij houdt van speciale aparte smaken en kiest daarom voor fair trade.” (Delhaize Hasselt)
“Vanaf zijn jeugd is gerant Tuts bezig met fair trade en de Wereldwinkel. Persoonlijk staat hij 100% achter fair trade en vindt hij dat Colruyt nog veel meer hiermee zou kunnen doen. Wijn en fruitsap zijn de fair trade producten die hij zelf aankoopt. Hij beschrijft deze producten als ‘zuiverder, puurder en eerlijker’ en koopt ze dus ook aan voor de betere smaak. Soms koopt hij ook chocolade of een non-foodproduct als geschenk.” (Colruyt Hasselt)
“Zijn fair trade aankopen doet hij meestal in de Wereldwinkel en soms ook bij Colruyt. Hij is dus degelijk bereid om na te denken over de herkomst van de fair trade producten, dat is dan ook de reden waarom hij tot aankoop overgaat. Wel vermeldt gerant Tuts dat hij er geen idee van heeft hoeveel van het geld in het Zuiden terechtkomt.” (Colruyt Hasselt)
“In deze hypermarkt wordt één keer per jaar promotie gevoerd rond fair trade en dit tijdens de Week van de Fair Trade. In die periode is er ook een verkoopstijging op te merken, maar dit komt vooral doordat de mensen de producten eens willen uitproberen of louter aankopen om te steunen. Zulke initiatieven worden wel als een nuttig initiatief ervaren, daar dan de aandacht eens gevestigd wordt op de arbeidsomstandigheden van andere mensen.” (Carrefour Hasselt)
over het engagement van lokale supermarkten t.a.v. fair trade
“Volgens de directeur van Carrefour Hasselt, net zoals deze van AD Delhaize Maaseik, is de rol van de supermarkten beperkt tot het geven van informatie over fair trade en het naar de klanten toe communiceren. In Super GB Maaseik en Delhaize Hasselt hoorden we dat de rol van de supermarkten er in bestaat zo veel mogelijk fair trade aan te bieden en onder de aandacht te brengen, om op die manier bij het grote publiek te komen.”
“De gerant van Colruyt Hasselt veronderstelt dat supermarkten een rol kunnen spelen in deze problematiek, maar dat de doelstelling, winst maken, toch steeds de bovenhand zal blijven behouden.”
“De gerant van Colruyt Maaseik gaat nog wat verder en meent dat de supermarkten de klanten kunnen stimuleren om fair trade te kopen door onder andere degustaties te organiseren en het fair trade aanbod uit te breiden. Hij merkt hier echter meteen op, net zoals in Colruyt Hasselt het geval was, het behalen van winst een belangrijk element blijft in deze commerciële wereld.”
“De overheid zou volgens de directeurs van Carrefour Hasselt, Super GB Maaseik en Colruyt Hasselt ook een belangrijke rol kunnen spelen in het fair trade verhaal. De toelichting zijn in de aparte delen van de supermarkten besproken. De directeur van Carrefour Hasselt is van mening bijvoorbeeld dat de Europese Gemeenschap of de invoerders een rol kunnen en moeten spelen in deze problematiek.”
“Het aanbod van en de vraag naar fair trade zijn volgens de directeurs van Carrefour en Delhaize Hasselt wel vergroot. De verkoop is in deze laatste supermarkt toegenomen en de directeur meent dat er nog heel wat toekomst zit in het fair trade verhaal. Ook in Colruyt Hasselt en AD Maaseik wordt vermeld dat er al heel wat vooruitgang rond fair trade gemaakt is. In deze eerste supermarkt meent de gerant
dat fair trade zijn hoogtepunt nog niet bereikt heeft en dat er nog ene grote groeimarge voor deze markt bestaat. De directeurs van Super GB Maaseik en Colruyt Maaseik vermelden dat fair trade nog in zijn kinderschoenen staat en dat er nog ene hele weg af te leggen is. Hoewel de gerant van Colruyt Maaseik, net zoals AD Delhaize opmerkt dat de klanten niet achter fair trade komen vragen, vindt hij dat het fair trade aanbod toch mag uitgebreid worden.”
hoe kunnen deze geranten gesteund worden in hun engagement?
“De overheid zou de supermarkten kunnen verplichten om een bepaald percentage van fair trade producten in hun assortiment op te nemen. Daarnaast zouden ze financiële middelen kunnen toekennen aan de supermarkten om daarmee bijvoorbeeld extra promoties rond fair trade te organiseren of hun personeel op te leiden. Tenslotte zou de overheid fiscale maatregelen kunnen treffen om het voor de supermarkten aantrekkelijker te maken fair trade producten in hun assortiment op te nemen.”
“Zoals in de SWOT-analyse reeds vermeld is, vormt de beperkte kennis van fair trade bij het personeel van de supermarkten een zwak punt. Het zou nuttig zijn om bepaalde personeelsleden een opleiding omtrent fair trade te laten volgen. Daarnaast moeten zij ook leren hoe ze hun kennis over fair trade het best aan de klanten van de supermarkten kunnen overbrengen.”
“Tenslotte zou er in het algemeen meer aandacht rond fair trade in de supermarkten moeten zijn. Uit ons onderzoek bleek dat er praktisch niet over eerlijke handel gecommuniceerd werd in de organisatie. Dit zou moeten veranderen en er zou zelfs een specifiek beleid rond fair trade gevoerd mogen worden.”
“Naar de klanten toe wordt nu enkel tijdens de Week van de Fair Trade over eerlijke handel gecommuniceerd via onder andere affiches. De fair trade producten zouden het hele jaar door onder de aandacht moeten gebracht worden door onder andere publiciteit in folders, weekbladen en op televisie.”
“Daarnaast kunnen in de supermarkt zelf regelmatig informatiestanden over fair trade geplaatst worden waar de klanten dan meer uitleg kunnen vragen aan mensen die gespecialiseerd zijn in eerlijke handel, bijvoorbeeld fair trade organisaties. Daarbij zouden er ook degustaties georganiseerd kunnen worden waardoor de consumenten werkelijk kunnen kennis maken met de smaak en de kwaliteit van de fair trade producten.”
“Tenslotte merken we dat de klanten vandaag de dag erg prijsgevoelig zijn. Promoties, kortingen en extra voordelen gekoppeld aan de aankoop van fair trade producten zouden er dus zeker mogen zijn.”
welke rol heeft de fairtradebeweging hier te spelen?
In de week van 4 tot 11 oktober e.k. houdt de fairtradebeweging weer haar Europese Week van de Fair Trade. Het herhalen van deze quote draagt het antwoord in zich:
“Daarnaast kunnen in de supermarkt zelf regelmatig informatiestanden over fair trade geplaatst worden waar de klanten dan meer uitleg kunnen vragen aan mensen die gespecialiseerd zijn in eerlijke handel, bijvoorbeeld fair trade organisaties. Daarbij zouden er ook degustaties georganiseerd kunnen worden waardoor de consumenten werkelijk kunnen kennis maken met de smaak en de kwaliteit van de fair trade producten.”
Het is toch niet meer dan normaal, dat – wanneer producenten in het Zuiden dienen te voldoen aan lastenboeken én dienen te betalen om onder het fairtradekeurmerk te mogen produceren – de supermarkten gevraagd wordt een ernstig en duidelijk engagement op zich te nemen. De lokale geranten lijken alvast vragende partij. Maar dan moeten de Wereldwinkeliers en FairTradeGemeenten-trekkersgroepen wel uit hun kot willen komen, natuurlijk.
Download hier de eindverhandeling. De auteursrechten dienen uiteraard gerespecteerd en liggen volledig bij Ankie Spiltijns!
