‘Schone’ jurk soms schone schijn: ook met ‘fair trade’ kleding is vaak iets mis

Een artikel uit de Volkskrant van 12 september.

Kleren kopen zonder je geweten te belasten is niet eenvoudig. Veel keurmerken die zouden moeten garanderen dat kleding onder fatsoenlijke arbeidsomstandigheden is gemaakt, maken die pretentie niet waar.

Labels en keurmerken in de textielindustie blijken dus veel te weinig garanties in te houden. Ieder ‘specialiseert’ zich binnen een bepaald stukje van de keten en maakt zich verder al te makkelijk af van zijn verantwoordelijkheid.

klik op de afbeelding om het volledige artikel te kunnen lezen in PDF

Over Max Havelaar:

‘Een Max Havelaar-keurmerk op kleding betekent dat die van milieuvriendelijk verbouwd katoen is gemaakt en dat de katoenplanter er een goede prijs voor heeft gekregen. Het Fair Trade-merk is geen label dat iets zegt over de arbeidsomstandigheden van loonslaven in sweatshops’

Dit is een oud zeer waar zeer dringend werk van moet gemaakt worden.

ander voorbeeld: fairtradebananen

Bron: The fair trade supply chain bites back:

An investigation by the BBC into a fair trade fruit supplier shows that the fair trade mark is not a guarantee of better supply chain conditions
The BBC recently planted microphones in a factory belonging to Pratt’s Banana’s in Luton, near London.

The company, which supplies ethically-minded firms like Waitrose, uses an recruitment agency to hire and manage workers.

They appear not to have done a very good job. You can read the BBC story here.

Er is nog veel werk aan de winkel. Sommige dingen heeft het keurmerk zeker niet in de hand. Maar haar verantwoordelijkheid zomaar van de hand doen, kan ook zomaar niet.

slavernij

Wat zouden klanten van fairtradegelabeld textiel er van vinden, wanneer ze horen dat hun badhanddoek met Max Havelaar-keurmerk slavernij niet uitsluit?

De Wereldwinkels voeren momenteel actie om de ergste vormen van kinderarbeid (lees: kindslavernij) uit de cacaoplantages te weren. Een goeie, duidelijke actie. Maar als belanghebbende mag het deze strijd niet laten afkalven, door een oogje dicht te knijpen, wanneer het Max Havelaar-keurmerk bepaalde garanties inzake slavernijpraktijken niet wenst op te nemen in haar keurmerk.

Zelf bananenboten aankopen zit er voor het keurmerk uiteraard niet in. Maar de mensen de waarheid vertellen over het moeilijke pad naar eerlijke handel en goede arbeidsomstandigheden voor iedereen is wel haar taak.