Klein Is Overvloedig: minder werken voor het milieu en het elimineren van armoede en oorlog

“De Amerikaanse economieprofessor Juliet Schor heeft een wel erg originele oplossing voor de economische én ecologische crisis: we moeten met zijn allen minder gaan werken.”

staat te lezen op de website van Knack.

Origineel? Hmmm… dat is precies wat ik zelf al twintig jaar bewust doe. Later ontdekte ik dat mijn buikgevoel ook nog echt economisch steekhield ook:

De visionaire economist J.W. Smith schrijft er al vele jaren over, maar voor de minder studiegezinde medemens balde hij het hier samen: “The simplicity of eliminating poverty and war will stun you” op de site van het Institute For Economic Democracy.

citaat:

“Among the large numbers of unemployed will be people well qualified to calculate the number of productive jobs in a fully rationalized, efficient, economy. We will assume their calculations will match ours, two to three days work per week outside the home for each employable citizen. From that calculation, Congress would pass and a President would sign, or a voter referendum would mandate, a reduction of the work week by that 50%. A productive job for each is now guaranteed.”

Ook fijn om te lezen is dat het “klein-is-fijn” adagium eveneens door steeds meer publieke stemmen wordt bijgetreden. E.F. Schumacher lanceerde het uiteraard al in de vroege jaren zeventig, toen ik nog zat te knikkeren op de speelplaats.

They want production to be limited to useful things, but they forget that the production of too many useful things results in too many useless people.

Maar ook Juliet Schor laat nu optekenen:

“Critici zullen zich afvragen hoe dat systeem van kleinschalige, lokale productie en werktijdverkorting ooit het bestaande systeem van massaproductie kan vervangen?

Het bestaande systeem speelt het spel niet eerlijk, het vertrekt vanuit een verkeerde economische basis. Zo betaalt het niet voor de ware kosten die het veroorzaakt, waardoor het er heel wat productiever uitziet dan het in feite is. Kijk bijvoorbeeld naar de landbouw: als je de bodem vernietigt door een intensief gebruik van pesticiden, dan heb je misschien nu wel een grote opbrengst, maar als later je ecosysteem instort, ben je alles weer kwijt. Ook fossiele brandstoffen lijken alleen maar goedkoop, maar zijn het niet omdat de milieukost niet in rekening wordt gebracht. ‘Grootschalig is goedkoper’, was een van de belangrijkste argumenten van het business as usual-systeem, maar we weten nu dat dat niet zo is.”

En als je kijkt waar de jobs tegenwoordig vandaan komen – in de VS althans, van Europa ken ik de cijfers niet zo goed – dan is dat veelal van kleine bedrijfjes die zeer dynamisch en innovatief zijn. Zij leggen de grote jongens zelfs het vuur aan de schenen, die vaak alleen overleven door de kleintjes op te kopen. Dus er is echt wel reden om te denken dat het tijdperk van de grootschaligheid op zijn einde loopt. Ook op financieel gebied: we zien nu wat dat systeem heeft meegebracht aan problemen en herhaalde instabiliteit.

De Engelse prof George Monbiot ging enkele jaren geleden zelfs zover:

“For many years, well-meaning liberals have supported the fair trade movement because of the benefits it delivers directly to the people it buys from. But the structure of the global food market is changing so rapidly that fair trade is now becoming one of the few means by which small farmers in poor nations might survive. A shift from small to large farms will cause a major decline in global production, just as food supplies become tight. Fair trade might now be necessary not only as a means of redistributing income, but also to feed the world.”

uit zijn column “Small Is Bountiful“.

Voila, meer heb ik vandaag niet meer te vertellen.

California voert anti-slavernij wet in: wanneer maakt Vlaanderen werk van de eis van Oxfam?

California heeft per 1 januari een nieuwe wet ingevoerd, die de economisch belanghebbenden van slavernij — met name, fabrikanten en verkopers wiens internationale toevoerlijnen steunen op het mishandelen van werkers in hun buitenlandse bedrijven en faciliteiten – zwaar dreigt aan te pakken.

Wie niet bewijst dat hij zich inspant om de zwaarste vorm van uitbuiting te weren én de vooruitgang hierin publiekelijk te documenteren zal hiervoor gestraft worden. De California Transparency in Supply Chains Act gaat op voor ieder bedrijf met 100 miljoen dollar in wereldwijde verkoopsomzet en met enige connectie met Californië.

Dat is nogal wat. California’s economie is de achtste economie in de wereld, wanneer de staten van de U.S.A. vergeleken worden met landen. België, bijvoorbeeld, is de 23ste economie volgens de landenrangschikking.

O.m. cacaohandelaars Barry Callebaut en Cargill anticipeerden onmiddellijk met ronkende persberichten.

“The rising future demand for cocoa and chocolate means we are constantly looking for better, more sustainable ways to grow cocoa and to ensure that chocolate is available for future generations to enjoy,” said Mike Schrauth, Senior Director of Sales and Marketing, Gourmet, Barry Callebaut. “The launch of Callebaut’s new Fairtrade chocolate products is an important step.”

BRON: Barry Callebaut Launches Fairtrade Certified Chocolate

ondertussen in Vlaanderen

Volgens de Oxfam-Wereldwinkels kan ook de Vlaamse overheid de cacaoproductieketens die hier toekomen controleren, de consumenten sensibiliseren en een voorbeeldfunctie opnemen door zelf kindvriendelijke chocolade van eerlijke handel aan te kopen. Samen met de Vlaamse fracties werken zij aan parlementaire initiatieven. Ze willen dat Vlaanderen een gedurfd beleid voert en de ergste vormen van kinderarbeid niet langer duldt. Om de Vlaamse overheid hiertoe te bewegen, overhandigde ze meer dan 50.000 handtekeningen aan het Vlaams Parlement, eind 2010. Maar voorlopig blijft het wachten op wetgevende initiatieven.

twee kaartjes over slavernij in West-Afrika (engelstalig)

 

Prevalence of slavery among West African nations	Slave trade routes in West Africa

BRON: The Dark Side of Chocolate

een korte geschiedenis van 45 jaar loze beloftes honger uit de wereld te zullen bannen

UPDATE / Lees hier de laatste cijfers en feiten over honger en ondervoeding.

In deze wereld is er dagelijks voedsel voorhanden om 9 miljard mensen te voeden. Wie echter geen geld heeft, moet op zijn of haar kin en die van de kinderen kloppen. Beschamend.

“So long as freedom from hunger is only half achieved, so long as two-thirds of the nations have food deficits, no citizen, no nation can afford to be satisfied. We have the ability, as members of the human race, we have the means, we have the capacity to eliminate hunger from the face of the earth in our lifetime. We only need the will.”

–President J. F. Kennedy, World Food Congress, Washington D.C., 1963

“The profound comment of our era is that for the first time we have the technical capacity to free mankind from the scourge of hunger. Therefore today we must proclaim a bold objective: that within a decade no child will go to bed hungry, that no family will fear for its next day bread and that no human being’s future and well being will be stunted by malnutrition.”

–Dr. Henry Kissinger, World Food Conference, Rome, 1974

“We believe that it is indeed possible to end world hunger by the year 2000. More than ever before, humanity possesses the resources, capital, technology and knowledge to promote development and to feed all people, both now and in the foreseeable future. By the year 2000 all the world’s people and all its children can be fed and nourished. Only a modest expenditure is needed each year – a tiny fraction of total expenditure which amounts to $650 billion a year. What is required is the political will to put first things first and to give absolute priority to freedom from hunger.”

–FAO World Food Colloquium, 1992

“We pledge our political will and our common and national commitment to achieving food security for all and to an ongoing effort to eradicate hunger in all countries, with an immediate view to reducing the number of undernourished people to half their present level no later than 2015.”

–Rome Declaration on World Food Security, World Food Summit, 1996

“We resolve further: To halve, by the year 2015, the proportion of the world’s people whose income is less than one dollar a day and the proportion of people who suffer from hunger and, by the same date, to halve the proportion of people who are unable to reach or to afford safe drinking water.”

–United Nations Millennium Declaration, New York, 2000

“We renew our global commitments made in the Rome Declaration at the World Food Summit in 1996 in particular to halve the number of hungry in the world no later than 2015, as reaffirmed in the United Nations Millennium Declaration. We resolve to accelerate the implementation of the WFS Plan of Action.”

–Declaration of the World Food Summit: five years later, Rome, 2002

“We reaffirm the conclusions of the World Food Summit in 1996, which adopted the Rome Declaration on World Food Security and the World Food Summit Plan of Action, and the objective, confirmed by the World Food Summit: five years later, of achieving food security for all through an ongoing effort to eradicate hunger in all countries, with an immediate view to reducing by half the number of undernourished people by no later than 2015, as well as our commitment to achieving the Millennium Development Goals (MDGs).”

–Declaration of the High-Level Conference on World Food Security, Rome, June 2008

“The 2000 Millennium Declaration aimed to halve the proportion of the world population facing poverty and undernourishment by the year 2015; the world is very far from reaching this goal according to the alarming data provided by the relevant international bodies.

“We reiterate our determination to defeat hunger and to ensure access to safe, sufficient and nutritious food for present and future generations.”

–Declaration of the G8 agricultural ministers meeting, Cison di Valmarino, April 2009

BRON: Hunger in a world of plenty

925 miljoen hongerige mensen in 2010

Nieuws in Beeld: Belgen geen gulle gevers – prijken internationaal op de 50ste plaats

Woensdag 11 mei 2011 publiceerde de Koning Boudewijnstichting haar eerste ‘Index van de Filantropie‘. Daarvoor werkte de stichting samen met het Itinera Instituut.
De index zal voortaan elk jaar gepubliceerd worden. Er werd ook een bevraging gedaan naar het sentiment van de Belgen tegenover filantropie. In de bevraging door IPSOS zegt 84 procent dat ze in 2010 meer gaven en dat ook in 2011 zullen doen.

Op 20 augustus 2011 nam het Belang van Limburg de proef op de som. N.a.v. ‘de nationale dag tegen de honger in Oost-Afrika’ bracht het de naakte cijfers in kaart. De Belgen prijkten internationaal op de 50ste plaats.

KLIK OP AFBEELDING VOOR GROTERE WEERGAVE

40 jaar Oxfam-Wereldwinkels: waar ze het verschil maakten – het einde van Chiquita als slavendrijver

In 1998 zetten de Vlaamse Wereldwinkels de tanden in de reputatie van Chiquita. Hoongelach van deze laatste verwerd tot dreigementen aan het adres van de WW tot wat uiteindelijk gerust een historische overwinning van een NGO op een multinational mag genoemd worden. De korte geschiedenis hiervan, lees je in onderstaande scan.

KLIK OP DE AFBEELDING VOOR EEN GOED LEESBARE WEERGAVE

Boek 40 jaar Wereldwinkels

Het koekje bij de koffie. TE KOOP IN DE WERELDWINKELS.

In 1971 opent in Antwerpen de eerste Belgische wereldwinkel. Veertig jaar later is dat winkeltje een netwerk van meer dan tweehonderd speciaalzaken. De piepkleine vzw Oxfam-Wereldwinkels van toen is nu de hoofdaandeelhouder van de middelgrote onderneming Oxfam Fairtrade. Het ‘socialistische’ pakje koffie werd een sterk merk en een glossy assortiment waarop gestudeerd wordt.

Een boek over de ontroerende solidariteit met de broedervolkeren in Algerije en Nicaragua. Over roze stoelen en rood fruitsap. Over veel werk en altijd te weinig werkvolk. En over een nicheproduct dat mainstream probeert te worden en de conventionele handel op weg naar meer duurzaamheid dwingt. Tegelijkertijd geeft het boek een levendige kijk op de recente politieke geschiedenis van België en zijn sociale bewegingen.

Ben Schokkaert is freelanceredacteur. Hij werkte van 1997 tot 2010 als redacteur voor Oxfam-Wereldwinkels.

in co-editie met EPO · paperback met flappen (17 x 21 cm) – 280 p. – volledig in kleur, geillustreerd