Week van de Fair Trade (5 tot 15 oktober 2011) start met nieuw fairtradekeurmerk, door en voor de kleine zuiderse boeren zelf

Het stond er al een tijdje aan te komen en ik ben er volledig vóór. Het eerste fairtradekeurmerk, door en voor de kleine boeren in het Zuiden zélf!

De Mexicaanse coöperative UCIRI, Max Havelaar’s allereerste klant in 1988, wordt geconfronteerd met leden die verkiezen hun koffie-oogst te verkopen aan de conventionele tussenpersonen die beter betalen. Maar ook uit protest tegen het onbekwame en paternalistische gedrag van de noordelijke / westerse fairtradekeurmerkorganisaties.

 

“After five years of discussions and planning, small producer organizations in Latin America and the Caribbean have officially launched their own seal (or symbol, as they are calling it) to help consumers distinguish which Fair Trade products come directly from small farmers. In recent years, Fairtrade Labelling Organization (FLO International) and its national initiatives, such as TransFair USA have moved further and further away from the original concept that Fair Trade was necessary to support small producer organizations and help them gain access to the market.”

bron: Small Producers Launch Their Own Seal!

De hele geschiedenis achter de kritiek lees je hier.

Onlangs verschenen nog enkele vernietigende verhalen over weinig verheffende fairtradepraktijken op Foodlog.nl:

• Max Havelaar overleden door Teun van de Keuken
• Fair Trade laat inkomen boer in rook opgaan door Dick Veerman

Benieuwd op de Vlaamse Wereldwinkels (ze noemen zich graag Max Havelaar Plus) het nieuwe keurmerk van hun originele stakeholders gaan omarmen.

bananen met een buikje – pioniers aan de KUL redden honderdduizenden mensenlevens én jobs

Foodlog kreeg een nieuw behang en Anja Elshout schreef er een mooi stukje: “Bananen met een buikje” over de ‘Giant Cavendish’ banaan.

Wij noemen ze dollarbananen. Inzet van het langst lopende handelsconflict ooit (tussen de VS en de EU).

Aanleiding voor mij om even te wijzen op hoe uitzonderlijk bekwaam wetenschappelijk onderzoek aan onze Katholieke Universiteit van Leuven leven én jobs redt. Wars van dwaze gentech-discussies of mediageilheid redden zij meer levens én jobs dan welke 12-12 actie ooit ook zal vermogen.

Hier kan je al hun nieuwsjes lezen en radiofragmenten beluisteren: Our lab in the news. Wie zijn ‘hun’? Het Laboratory of Tropical Crop Improvement.

uit Banaan in doodlopend straatje door grote bedrijven (26/05/2008):

“Over vijf, tien of derig jaar, zal de malse vrucht die wij nu kennen niet meer bestaan. Tegen de panamaziekte bestaat geen remedie.”

“Honderd jaar lang konden enkele bedrijven ongestoord en zonder regels hun zin doen met een prachtige vrucht. Om daar de winst tot de laatste druppel uit te persen, vernietigden ze uiteindelijk de vrucht zelf. En hebben we iets geleerd?”

Niet geleerd? Oh jawel! Op de KUL was men de alarmfase al voorbij en redt vandaag een klein clubje pioniers honderdduizenden mensenlevens én jobs. Ik kan het niet genoeg benadrukken.
uit Leuvense genenbank houdt banaan springlevend (21/11/2005), Bart Panis, het brein achter de revolutionaire invriestechniek die ervoor zorgt dat de grootste genenbank ter wereld voor bananen beheersbaar blijft:

“De banaan die wij kennen uit de supermarkten, is de Cavendish. Deze wereldwijd verhandelde banaan is een eenheidsproduct: één formaat, één kleur, één smaak en met uitstekende eigenschappen om lange transportafstanden en bewaartijden te trotseren.”

“De grote multinationals moeten steeds meer sproeimiddelen inzetten om de ziektedruk te bedwingen indien er niet gewerkt wordt aan de genetische diversiteit. Meest voor de hand liggend voor bedrijven zoals Chiquita is om te sleutelen aan de ziekteresistentie van de Cavendish. Dat kan door klassieke veredeling, maar door de hoge steriliteit van bananen is genetische modificatie een dankbaar alternatief.”

“We concentreren ons hoofdzakelijk op de soorten zoals de kook- en hooglandbananen die belangrijk zijn voor de voedselvoorziening in het Zuiden. Vergeet niet dat ons labo enerzijds wel deel uitmaakt van de landbouwfaculteit, maar voor onze financiering zijn we hoofdzakelijk aangewezen op federale projectfondsen voor ontwikkelingssamenwerking. Dat we daarnaast bijvoorbeeld ook al steun gekregen hebben van de Oegandese regering betekent toch dat we voor die regio iets betekenen. Als we in kookbananen iets vinden dat ook de Cavendish van nut kan zijn, dan proberen we die vondst uiteraard te valoriseren. Maar we meten onze prestaties helemaal niet af aan het bekomen van patenten.”