“Hoge voedselprijzen ook goed voor de grootste groep hongeraars” dixit economen Universiteit Leuven en Stanford in Science magazine

Lees ook : Afrika heeft de toekomst op volkskrant.nl (WIM BOSSEMA − 16/07/11)

Achter iedere academicus schuilt ook een ideoloog, dat weten we. Hetzelfde kan gezegd van NGO’s als Oxfam. Ideologen kleuren de wereld, naargelang het hen uitkomt, dan weer zwart dan weer wit. Professoren of handelaars in geluk zitten beiden in hetzelfde schuitje en proberen er elkaar uit te duwen. Beiden hebben ze het publiek nodig, om op publieke middelen kunnen beroep te doen. De waarheid ligt dichter bij de knip van hun eigen geldbeugel, dan bij de onkreukbaarheid van hun boodschappen.

Wereldwinkels – die van fair/eerlijk hun bestaansreden en handelsmerk hebben gemaakt – zijn aan zichzelf verplicht te houden van gerommel in het kot. Daarom willen de Wereldwinkels regio Kempen in maart Jo Swinnen, één van de schrijvers van een spraakmakend rapport, uitnodigen voor een tegensprekelijk debat in Turnhout. update: Liesbeth Colen, medewerker van Jo Swinnen, zal in het debat zitten. update2: helaas zegde ook Liesbeth Colen inmiddels af, en vond ze geen van haar vier collega’s bereid een zaterdagnamiddag vrij te maken voor dit debat.

Schrijf alvast in uw agenda: debat – “Kan handel een rol spelen in duurzame landbouwontwikkeling in het Zuiden?” – zaterdag 24 maart, Turnhout

Swinnen en een collega trapten Oxfam zopas zwaar op de tenen, in een artikel in Science. Oxfam trapt terug. Beiden verzinken wederom in de eigen groot gelijk posities. Hopelijk kan het debat alvast voor het publiek meer duidelijkheid scheppen.

Ter voorbereiding alvast dit leesvoer:

1. het artikel uit Science magazine van Swinnen and Squicciarini
2. en de reactie van Oxfam International

hoger – lager

Tot een paar jaar geleden werden de lage voedselprijzen als oorzaak van de armoede aangewezen. De laatste tijd krijgen juist hoge voedselprijzen de schuld. Beide visies zijn te simplistisch en lokken verkeerde beleidsbeslissingen uit. Dat betogen twee economen van de Universiteit van Leuven en de Universiteit van Stanford in de nieuwste editie van Science.

De wetenschappers stellen dat hoge en lage voedselprijzen zowel winnaars als verliezers kennen, ook onder de armen. Media en maatschappelijke organisaties vergeten dat volgens hen vaak.

Een bekend voorbeeld is het feit dat boeren juist kunnen profiteren van hoge voedselprijzen, terwijl stedelingen daar onder lijden. Maar zelfs dat is simplistisch, want kleine boeren kunnen ook sterk te lijden hebben van hoge voedselprijzen. Zij hebben lage winstmarges en de prijs van het voedsel dat ze zelf voor hun gezin kopen stijgt vaak sterker dan hun eigen winst.

Volgens de onderzoekers zijn het communicatiebureau’s van onder andere maatschappelijke organisaties zoals Oxfam die de conclusies van ingewikkelde rapporten simplificeren om geld op te halen.

Bron: nu.nl

Wordt dus vervolgd!

lezing Alken 6 februari 2012: voedselcrisis – grondstoffencrisis en klimaatcrisis: welk is het verband? – met Luc Vandendorpel (Greenpeace) en Kristof Croes (Oxfam-Wereldwinkel Hasselt)

WAT: Deze drie crisissen kunnen niet los van mekaar gezien worden.

Twee vrijwilligers van de NGO’s Greenpeace en Oxfam lichten dit deze avond toe met woord en beeld.

WIE: Luc Vandendorpel (Greenpeace) en Kristof Croes (Oxfam-Wereldwinkel Hasselt)

Een organisatie van: Fair Trade Alken en de gemeente Alken.

i.h.k.v. de GROEI-campagne van Oxfam België

Wanneer
Datum: Maandag 6 februari 2012

Uur: 19u30 tot 21u30

Waar
Sint-Jorisheem
3570 Alken

Voedselcrisis – grondstoffencrisis – klimaatcrisis. Welk is het verband?

WAT: Deze drie crisissen kunnen niet los van mekaar gezien worden.

Twee vrijwilligers van de NGO’s Greenpeace en Oxfam lichten dit deze avond toe met woord en beeld.

WIE: Luc Vandendorpel (Greenpeace) en Kristof Croes (Oxfam-Wereldwinkel Hasselt)

Organisatie: Fair Trade Alken en de gemeente Alken.

i.h.k.v. de GROEI-campagne van Oxfam in België

Sterven … uit overvloed

Terwijl lokale bestuurders de handen vol hebben met pensenkermissen allerhande, bereiden een handvol multinationale ondernemingen de honger in Europa voor. De banken zijn in elkaar gezakt, weldra meren de graan- en andere olietankers elders aan. Hoe dat toch zover heeft kunnen komen? Hebzucht en un-fair trade. De keuze was er…

 

prent d.d. december 1995 – later durfde niemand er zich nog de vingers aan branden, deze wereld in kaart te brengen

Landbouw onder zware druk in de Gazastrook – de rol van Fair Trade in rurale ontwikkeling

AANRADER: recepten met Palestijnse Wereldwinkelwinkelproducten op deze blog

In de Gazastrook floreert de import van fruit uit Israël, terwijl boeren niet kunnen exporteren. De Gazastrook is immers afgesloten van de rest van de wereld door een hek en op sommige plaatsen door een Muur. Binnen die grens is er echter ook nog een bufferzone, een brede strook grond die door Israël unilateraal als ontoegankelijk niemandsland werd ingesteld. Een derde van de landbouwgrond van Gaza ligt nu in dit niemandsland, dat zich in werkelijkheid uitstrekt tot één of zelfs twee kilometer in de Gazastrook. Khaleel Zanin, een landbouwer uit Beit Hanoun, getuigt.

 

fotos : David Levene

Eén kilometer buiten de bufferzone in de Gazastrook is Khaleel bezig met het irrigeren van zijn landbouwgrond. Hij gebruikt daarvoor een waterput die vernietigd werd tijdens Operatie Cast Lead en die met hulp van UAWC en Oxfam-Solidariteit hersteld werd. Door het herstellen van de waterput kan Khaleel weer wat seizoensproducten verbouwen, maar dat is niet te vergelijken met wat hij vroeger deed. Nu plant hij aubergines, pepers en aardappelen op 3 ha grond, maar hij bezit nog eens 15 ha in de bufferzone die hij niet mag bewerken. Vroeger stonden daar 1.500 citrusbomen die Israël in 2007 omhakte, zogenaamd om veiligheidsredenen. “De citrushandel ging goed, ik had een goed leven. Ik gaf werk aan 30 arbeiders en exporteerde naar Israël, Jordanië en de Westelijke Jordaanoever. Nu werk ik voor mezelf en verbouw gewoon wat groenten voor de lokale verkoop,” zegt Khaleel.

17% van het totale landoppervlak van de Gazastrook en 35% van de landbouwgrond ligt in de ontoegankelijke bufferzone. Hierdoor hebben meer dan 100.000 boeren hun inkomsten verloren. Sinds 2005 heeft Israël in de bufferzone voor ongeveer 308 miljoen dollar aan landbouweigendommen vernietigd, zoals fruitbomen, serres en waterputten. Het jaarlijkse verlies in de citrusproductie wordt geschat op 17.565 ton. Vroeger leverden boeren zoals Khaleel sinaasappels, citroenen en limoenen tot buiten Gaza, maar nu is de fruitmarkt afhankelijk van de import uit Israël. Geen enkele truck met exportgoederen is sinds mei uit Gaza vertrokken, maar in september alleen al werden 290 trucks met Israëlisch fruit in de Gazastrook geïmporteerd.

Khaleel zou graag terugkeren naar de citrusteelt, maar heeft geen geld om te investeren in het herplanten van bomen, die vijf jaar nodig hebben om te volgroeien. Als de situatie niet verandert, zou hij bovendien met de onzekerheid leven dat de nieuwe bomen ook omgehakt zouden worden. Toch hoopt hij dat er betere dagen komen. “We dromen allemaal van de dag dat we in vrijheid kunnen leven en ik denk nog altijd dat we dat kunnen realiseren. Alles zou beter zijn als de bezetting zou eindigen. De afgelopen jaren was het leven in Gaza moeilijk. Ik hoop dat mijn familie het in de toekomst beter zal hebben.”

Fotograaf David Levene reisde op uitnodiging van Oxfam een week door bezet Palestijns gebied om de impact van de bezetting op mensen te documenteren.

Hij vroeg mensen naar de hoop en verwachtingen die zij koesteren voor de toekomst.

Bekijk de foto’s van David Levene op
De website van The Guardian en op
http://www.guardian.co.uk/world/gallery/2011/sep/24/palestinian-territories

WESTELIJKE JORDAANOEVER: de rol van Fair Trade in rurale ontwikkeling

Saleem Abu Ghazaleh deed onderzoek naar de rol van Fair Trade in rurale ontwikkeling in de Westelijke Jordaanoever. Abu Ghazaleh is directeur van het fairtradedepartement van PARC, een Palestijnse partner van Oxfam-Wereldwinkels. Uit de studie blijkt dat Fair Trade zich richt tot de Palestijnse die een ondersteuning het meest kunnen gebruiken: van 1/3 van hen ligt het inkomen onder de armoedegrens. 9 op 10 producenten geeft aan dat zij een groter inkomen verwerven doordat hun producten aan Fair Trade-kanalen verkocht worden. De extra inkomsten worden geïnvesteerd in betere gezondheidsdiensten, in hoger onderwijs, in landbouwproductie of in betere behuizing. De meeste producenten associëren Fair Trade met een hogere prijs – dat geeft aan dat de sociale, ecologische of politieke dimensie van Fair Trade. Dat betekent, zo stelt Abu Ghazaleh, dat er nood is aan meer sensibilisering over Fair Trade.

>> Lees de masterthesis: “Role of Fair Trade in Rural Sustainable Development in the West Bank” – door Saleem Abu Ghazaleh