enneemmee.blogspot
Fair Trade in "Belang van Limburg"
fairtrade-eerlijkehandel.blogspot
Foodlog.nl
Lieve woordjes only
Toby Webb's blog (ethicalcorp)
Landbouw onder zware druk in de Gazastrook – de rol van Fair Trade in rurale ontwikkeling
AANRADER: recepten met Palestijnse Wereldwinkelwinkelproducten op deze blog
In de Gazastrook floreert de import van fruit uit Israël, terwijl boeren niet kunnen exporteren. De Gazastrook is immers afgesloten van de rest van de wereld door een hek en op sommige plaatsen door een Muur. Binnen die grens is er echter ook nog een bufferzone, een brede strook grond die door Israël unilateraal als ontoegankelijk niemandsland werd ingesteld. Een derde van de landbouwgrond van Gaza ligt nu in dit niemandsland, dat zich in werkelijkheid uitstrekt tot één of zelfs twee kilometer in de Gazastrook. Khaleel Zanin, een landbouwer uit Beit Hanoun, getuigt.
fotos : David Levene
Eén kilometer buiten de bufferzone in de Gazastrook is Khaleel bezig met het irrigeren van zijn landbouwgrond. Hij gebruikt daarvoor een waterput die vernietigd werd tijdens Operatie Cast Lead en die met hulp van UAWC en Oxfam-Solidariteit hersteld werd. Door het herstellen van de waterput kan Khaleel weer wat seizoensproducten verbouwen, maar dat is niet te vergelijken met wat hij vroeger deed. Nu plant hij aubergines, pepers en aardappelen op 3 ha grond, maar hij bezit nog eens 15 ha in de bufferzone die hij niet mag bewerken. Vroeger stonden daar 1.500 citrusbomen die Israël in 2007 omhakte, zogenaamd om veiligheidsredenen. “De citrushandel ging goed, ik had een goed leven. Ik gaf werk aan 30 arbeiders en exporteerde naar Israël, Jordanië en de Westelijke Jordaanoever. Nu werk ik voor mezelf en verbouw gewoon wat groenten voor de lokale verkoop,” zegt Khaleel.
17% van het totale landoppervlak van de Gazastrook en 35% van de landbouwgrond ligt in de ontoegankelijke bufferzone. Hierdoor hebben meer dan 100.000 boeren hun inkomsten verloren. Sinds 2005 heeft Israël in de bufferzone voor ongeveer 308 miljoen dollar aan landbouweigendommen vernietigd, zoals fruitbomen, serres en waterputten. Het jaarlijkse verlies in de citrusproductie wordt geschat op 17.565 ton. Vroeger leverden boeren zoals Khaleel sinaasappels, citroenen en limoenen tot buiten Gaza, maar nu is de fruitmarkt afhankelijk van de import uit Israël. Geen enkele truck met exportgoederen is sinds mei uit Gaza vertrokken, maar in september alleen al werden 290 trucks met Israëlisch fruit in de Gazastrook geïmporteerd.
Khaleel zou graag terugkeren naar de citrusteelt, maar heeft geen geld om te investeren in het herplanten van bomen, die vijf jaar nodig hebben om te volgroeien. Als de situatie niet verandert, zou hij bovendien met de onzekerheid leven dat de nieuwe bomen ook omgehakt zouden worden. Toch hoopt hij dat er betere dagen komen. “We dromen allemaal van de dag dat we in vrijheid kunnen leven en ik denk nog altijd dat we dat kunnen realiseren. Alles zou beter zijn als de bezetting zou eindigen. De afgelopen jaren was het leven in Gaza moeilijk. Ik hoop dat mijn familie het in de toekomst beter zal hebben.”
Fotograaf David Levene reisde op uitnodiging van Oxfam een week door bezet Palestijns gebied om de impact van de bezetting op mensen te documenteren.
Hij vroeg mensen naar de hoop en verwachtingen die zij koesteren voor de toekomst.
Bekijk de foto’s van David Levene op
De website van The Guardian en op
http://www.guardian.co.uk/world/gallery/2011/sep/24/palestinian-territories
WESTELIJKE JORDAANOEVER: de rol van Fair Trade in rurale ontwikkeling
Saleem Abu Ghazaleh deed onderzoek naar de rol van Fair Trade in rurale ontwikkeling in de Westelijke Jordaanoever. Abu Ghazaleh is directeur van het fairtradedepartement van PARC, een Palestijnse partner van Oxfam-Wereldwinkels. Uit de studie blijkt dat Fair Trade zich richt tot de Palestijnse die een ondersteuning het meest kunnen gebruiken: van 1/3 van hen ligt het inkomen onder de armoedegrens. 9 op 10 producenten geeft aan dat zij een groter inkomen verwerven doordat hun producten aan Fair Trade-kanalen verkocht worden. De extra inkomsten worden geïnvesteerd in betere gezondheidsdiensten, in hoger onderwijs, in landbouwproductie of in betere behuizing. De meeste producenten associëren Fair Trade met een hogere prijs – dat geeft aan dat de sociale, ecologische of politieke dimensie van Fair Trade. Dat betekent, zo stelt Abu Ghazaleh, dat er nood is aan meer sensibilisering over Fair Trade.
>> Lees de masterthesis: “Role of Fair Trade in Rural Sustainable Development in the West Bank” – door Saleem Abu Ghazaleh
In beeld in Knack Weekend Black Culinair: Oxfam Fairtrade-koffie uit Congo
Bewonder ook: “Groene goud uit Congo” uit het Belang van Limburg
Arabica uit het hoogland van Kivu behoorde tot de beste koffie ter wereld, maar na de onafhankelijkheid van Congo verdween hij uit de rekken. Nu krabbelt de productie in Kivu moeizaam weer overeind. Oxfam-Wereldwinkels probeert te helpen, door de oogst op te kopen tegen een eerlijke prijs.
De eerste gourmetkoffie uit Kivu, de eerste oogst van deze coöperaties in het hoogland van Kivu, is in de Oxfam-Wereldwinkels te koop. Een pakje van 250 gram kost 3,85 euro.
Reis mee op Knack Weekend Black Culinair van 26 oktober 2011 :
NU IN DE KRANTENWINKEL !!
KLIK OP DE AFBEELDING VOOR EEN GOED LEESBARE WEERGAVE
KLIK OP DE AFBEELDING VOOR EEN GOED LEESBARE WEERGAVE
KLIK OP DE AFBEELDING VOOR EEN GOED LEESBARE WEERGAVE
KLIK OP DE AFBEELDING VOOR EEN GOED LEESBARE WEERGAVE
KLIK OP DE AFBEELDING VOOR EEN GOED LEESBARE WEERGAVE
End of the road voor Lovis Masiga (Gumutindo, Uganda)
Triestig nieuws, dat we ontvingen van Willington, uit Uganda.
Dit voorjaar (19/02/2011) kregen de Limburgse Wereldwinkels nog bezoek van hem. Hij staat aan het hoofd van de 100% fairtradekoffiecoöperatie Gumutindo. Hij vertelde toen al dat de laatste jaren de regenbuien steeds intenser en gevaarlijker werden. De coöperatieve werkt om en rond de valleien van Mount Elgon, een uitgedoofde vulkaan. De hevige regen zorgt de afgelopen jaren voor steeds meer drama’s. Vooral door weggespoeld land en aardverschuivingen.
Afgelopen weekend verloor Gumutindo op deze manier één van haar pioniers: Lovis Masiga. Lovis staat op de eerste foto hieronder, de andere werden getrokken na de ramp. Onder de foto’s het volledige bericht dat we ontvingen van Willington.
A family of nine members was buried alive by a massive landslide, following a heavy down pour in the night of Sunday 28th August 2011. Thousands of tons of mud, water, and rock slid off the side of the mountain, destroying everything in its path as it hurtled down the mountainside.
Mr. Lovis Masiga together with his 8 family members was killed by the slide. His son and all the children, a daughter who had come to visit with her children were among the dead. His wife, Zeeta survived because she was away from home, visiting her relatives in a nearby village.
Mr. Masiga was one of the founding farmers/members of Gumutindo. This is a man I have worked with since 1991. He was a role model in many respects but first as a person I could rely on. I have always advised my colleagues in Gumutindo to look for Masiga for help in case they encountered problems on their way to or down from Buginayanya. Considering that the road can deteriorate very quickly during rainy days, that piece of advice was a worthwhile one. And Masiga never disappointed me. He was always available and ready to help without complaining.
He was a very good farmer. One of our very best farmers of Gumutindo. Andy, you have taken a lot of pictures of his coffee garden, the garden lying opposite his former home. One picture that you took of him appears in the calendars of Trade Aid. Now the coffee, his home and himself are no more. His body was dug out from a mangled riot of mud, rubble, broken iron sheets, sticks, and stones. You cannot see Mr. Masiga’s house, it is buried 10 meters under. What you can see are the remains of houses, coffee trees and other bigger trees that were carried off from above the cliff. The broken remains of these houses are lying on top of the devilish hip. Cows, goats and everything else of the late Mr. Masiga’s is buried there.
Death occurs very so often these days in our part of the world. I had recently reduced attending burials because they are too many. Attending all the burials of my late relatives would leave me with very little time to do useful work.
But for all the reasons of my relationship with my friend, Lodovico Masiga, I had to attend his burial. There were nine dead bodies laid in the church… My friends!! Not many of us can stand one dead body, but nine bodies from the same family were beyond the emotional control of all the mourners. A lot of teas flowed that day.
The road to Buginyanya is closed, as you can see in the photos. I do not know how long it will take to open it. When it opens, we shall of course continue going to Buginyanya and Nasufwa but we shall not have the luxury of meeting and talking to our friend, Lovis. His road permanently closed on the night of 28th August 2011.
Willington Wamayeye
