“De Food Bubble gaat barsten binnen 2 jaar, en misschien al eerder.”
“De Food Bubble gaat barsten binnen 2 jaar, en misschien al eerder. Het labiele evenwicht gaat zorgen voor een systeem implosie.”
“Het huidige foodsysteem is instabiel. Net zoals de bankensector instabiel was (en nog steeds is). Instabiele systemen klappen vroeg of laat in. Heftige fluctuaties -bijvoorbeeld in grondstofprijzen- leiden een dergelijke instabiliteit in.”
“Boeren gaan massaal stoppen of massaal andere outlets opzetten. A-merken kunnen zelfs met hun marketingcampagnjes (die heel veel geld kosten), niet hun verkopen meer omhoogstuwen. Innovatie stopt -ook bij de multinationals- als er geen zicht is op reële marges.”
“Neen, een glazen bol heb ik niet. Maar het is een grote wetmatigheid dat instabiele systemen vroeg op laat inklappen.”
Dit zijn de woorden van ir. Wouter de Heij van TOP BV in Wageningen, op Foodlog.
Ik vrees dat ik Wouter zijn mening deel.
“De strijd van boeren in Noord en Zuid op één lijn zetten is té kort door de bocht”
Ik vind van nie. En gij?
Limburgse groentenboeren in zak en as
12 cent kreeg deze boer uit Bocholt, Gert Reynders, voor een kilo tomaten in augustus. Die tomaten lagen dan in de winkel voor 1,39 euro. De man verkoopt voor het tweede jaar op rij 20 cent onder de productieprijs. Zelfs Philip Vergauwen van UHasselt kan er blijkbaar niet meer om lachen. En jij, als consument?
Misschien kunnen onze boeren nog wel wat opsteken van hun collega’s in het Zuiden?
Fair Trade in practice & Quality for all of us
Voorstellingsvideo’s van Cepicafe op YouTube:
Lummen (Limburg) 26-05-2009: Belgian Dairy Board wil wijziging statuten melkerijen
De Belgian Dairy Board zat dinsdag 26 mei 2009 in Lummen rond de tafel met de directies van de melkerijen. Het gesprek verliep erg constructief, zo zei voorzitter Bernd Jacobs op een persconferentie na afloop van de bijeenkomst. De organisatie wil door enkele structurele ingrepen in de werking van de melkerijen een hogere melkprijs voor de boeren afdwingen.
De BDB, die de belangen van enkele honderden melkveehouders in ons land behartigt, kiest niet voor de “drastische actiemiddelen” die hun collega’s van de European Milk Board maandag tijdens hun manifestatie in Brussel hanteerden. “Wij willen eerst proberen om op een meer serene manier uit de impasse te geraken”, aldus Jacobs. “Praten en luisteren werkt veel beter dan de harde confrontatie. Daarom nodigden we de directie van alle melkerijen uit voor een gesprek”.
“Vandaag volgen de coöperatieve melkerijen hun statuten, waarin staat dat ze al onze melk moeten afnemen, ongeacht de prijs. Het is hun taak om van onze melk af te geraken, niet om te zorgen dat de boeren er hun brood mee kunnen verdienen. Het wijzigen van de statuten is dan ook één van de voorstellen die we besproken hebben. Daarnaast werd ook de overdracht van een aantal bestuursmandaten aan de BDB gesuggereerd”, vertelt Jacobs.
De vertegenwoordigers van de melkerijen beloofden de suggesties voor te leggen aan hun organisatie. Nadien zullen de besprekingen met de BDB verdergezet worden op Vlaams en Waals niveau. “Intussen tikt de klok wel verder”, waarschuwt Jacobs. “Omdat het water bij veel melkveehouders tot aan de lippen staat, worden ze ongeduldig en nerveus. Er gaan steeds meer stemmen op om onze standpunten te verharden, maar voorlopig blijven we geloven in de dialoog en creatieve oplossingen”.
Quickenomics, economie gebouwd op drijfzand: goodbye prijzenobservatorium!
De Kamer keurt donderdag de oprichting van een prijzenobservatorium goed. Veel enthousiasme bestaat daarover echter niet, zo bleek dinsdag tijdens het plenaire Kamerdebat. Een reeks PS-Kamerleden zal de wettekst niet goedkeuren omdat ze vinden dat het orgaan geen instrumenten heeft om op te treden tegen abnormale prijsstijgingen. Bij de oppositie valt een gelijkaardig geluid te horen.
Het observatorium moet voor meer transparantie in de prijsvorming van producten zorgen. Daarvoor zal het in opdracht van de regering objectieve analyses maken van hoe de prijzen tot stand komen, van bij de grondstof tot het product in de winkelrekken ligt. Meerderheidspartij PS is niet tevreden met het vehikel. Dat maakte kamerlid Karine Lalieux dinsdag tijdens het Kamerdebat ook duidelijk. Zij had het over “een wetsontwerp met een Van Quicksausje”, verwijzend naar de bevoegde minister van Ondernemen Vincent Van Quickenborne (Open Vld).
De Franstalige socialisten zijn vooral ontgoocheld omdat het observatorium enkel kan analyseren en niet kan optreden wanneer blijkt dat sommige prijzen abnormaal veel stijgen. “Het observatorium mag ook geen gadget zijn”, zei Lalieux hierover. Oppositiepartij sp.a zit op dezelfde lijn van de PS. Volgens Dalila Douifi moet het ontwerp enkel camoufleren dat de regering niets doet aan de prijsstijgingen. “De principes van de vrije markt en de vrije prijzen moeten en zullen verdedigd worden, zelfs als dat ten nadele is van de Belgische consumenten”, wierp ze Van Quickenborne voor de voeten.
De Vlaamse socialisten dienden zelf een wetsvoorstel in dat ervoor zorgt dat de prijzen niet enkel worden gemonitord, maar dat ook kan worden ingegrepen indien de prijzen 2,5 procent hoger liggen dan de index. Van Quickenborne verdedigde zijn ontwerp. Hij wierp op dat het niet de bedoeling van het observatorium is om op te treden tegen prijsstijgingen. “Het observatorium moet objectieve analyses maken. Daarna moet indien nodig de politiek optreden. En daar zijn verschillende instrumenten voor”, verklaarde hij.
De kosten van voeding: feiten en figuren
Wellicht interesseert u ook dit artikel: waarom de voedselprijzen zullen blijven stijgen.
Bron : BBC NEWS — Laatste update : woensdag, 21 mei 2008
Blijf verder up to date via BBC NEWS | Special Reports | cost of food
de feiten en figuren achter de stijgende wereldvoedselprijzen
De grootste prijsstijgingen van de afgelopen jaren deden zich voor in 2005 (in rijke landen werden die slechts met terugwerkende kracht langzaam voelbaar, maar in arme landen voelt de bevolking al enkele jaren de stijgende prijzen voor basisproducten). Stijgende voedselprijzen in de winkel vertalen zich niet per definitie in betere prijzen voor de voedselproducenten, de boeren. In 2007 zijn – na eerst sterk gestegen te zijn – de melkprijzen [tweede afbeelding] terug gaan dalen (Vlaamse melkveehouders krijgen zo vandaag evenveel voor hun melk als in 1983).
Prijsstijgingen in één jaar tijd [van maart 2007 tot maart 2008]:
maïs: +31% — rijst: +74% — soja: +87% — graan: +130%
Stijgende olieprijzen en angst voor klimaatsverandering zorgden voor een enorme stijging in het gebruik van maïs voor bio-diesel, wat de prijzen de hoogte in jaagt.
Tegen 2050 zullen er miljarden bijkomende monden te voeden zijn, met een steeds stijgende vraag naar voedsel tot gevolg. In 2050 zullen er 9,2 miljard mensen zijn.
1950: 2,5 mj – 1975: 4,1 mj – 2000: 6,1 mj – 2025: 8 mj – 2050: 9,2 mj
De vleesconsumptie per persoon is in China tussen 1980 en 2007 verdubbeld.
1980: 20 kg — 2007: 50 kg
(nog even en ze eten evenveel vlees als, bijvoorbeeld, Nederlanders: 85kg)
Voor de productie van één kilogram graan is 1000 tot 2000 liter water nodig.
Voor de productie van één kilogram vlees is 10 000 tot 13 000 liter water nodig.
(voor de productie van één kg vlees is 7 kg graan nodig)
Er zijn twee belangrijke ‘wetten’ die de mondiale vraag naar voedsel (mee) bepalen:
Meer mensen: meer graanconsumptie. Meer welvaart: meer vleesconsumptie.
Aangezien de bevolkingsgroei de laatste decennia is afgezwakt stabiliseerde ook de vraag naar granen t.b.v. brood en tortillas. Maar nu steeds meer Aziaten en Latino’s op Westers niveau gaan consumeren, groeit de vraag naar vlees en daarmee stijgt ook de prijs van graan. Want boeren moeten immers granen aan hun veestapel voeren.
Deze cijfers van de FAO (de voedsel- en landbouworganisatie van de VN) tonen dat de Verenigde Staten, als veruit grootste exporteur, de graanschuur van de wereld zijn. Europa is een grote importeur van graan. Dat laatste geldt ook voor veel landen in Afrika en bijvoorbeeld Brazilië. Brazilië is echter ook een grote exporteur van tal van gegeerde voedingsproducten (zoals soja voor veevoeder) op de wereldmarkt.
Stijgende prijzen zullen de handelsbalansen van grote exporteurs verhogen, maar grote importeurs staan voor een deficiet. De verliezers vinden zich vooral in de Derde Wereld, maar ook Europa en Japan. Brazilië heeft, omwille van haar rijke voedingsmand aan exportproducten een klein overschot. Argentinië en Kazachstan zijn dan weer grote winnaars met grote overschotten, volgens de Wereldbank.
