recepten en nieuwsjes vanuit de Dorpsstraat, nummer 31


de wereld volgens kapitalisten in drie uitspraken

Geplaatst in globalisering,wereldhandel,zin van de onzin door hallometsteven op vrijdag, 27 januari 2012
Tags: , , , , , ,

interessante uitspraken om eens naast mekaar te zetten

‘The low prices of our iPhones and iPads — and the super-high profit margins of Apple — are only possible because our iPhones and iPads are made with labor practices that would be illegal in the United States.’

Apple’s Sweatshop Problem: 16 Hour Days, ~70 Cents An Hour [ fair trade Ipods!? ]

‘Apple’s cash balance is now a quarter of its $415 billion market capitalization and roughly equals California’s 2012-2013 state budget.’

Poornima Gupta in ‘Apple CEO Tim Cook has a problem, a $98 billion problem

‘Consumenten gaan iedere dag naar de winkel en ze kopen er globalisering. En dan gaan ze met hun twee zakken globalisering naar huis en zeggen ze als burger tegen hun overheid: bescherm me hiertegen.’

Ben Verwaayen, CEO van Alcatel-Lucent op het Wereld Economisch Forum

wereld-poker-handel: in 2002 gingen 600.000 boerenbanen verloren door slechte koffieprijzen, in Centraal-Amerika alleen al

Een stukje geschiedenis. Zal het Zuiden weldra veel erbarmen hebben met ons, nu de kaarten stilaan anders komen te liggen op de pokertafel van de wereldhandel?

In september 2002 kopten de kranten dat alleen al in Centraal-Amerika 600.000 mensen hun inkomen kwijt waren door de toenmalige prijzencrisis in de koffie. Eén jaar na nine-eleven slachtte de wereldmarkt de koffieboeren massaal af. Kapitalisten hoeven immers geen vriendjes.

KLIK VOOR GROTERE, BETER LEESBARE VERSIE

Gevolg was dat de koffieboeren revolteerden. Maar dat haalde uiteraard weinig tot geen nieuws in ons Europa. Met die miserie hadden we immers zelf erg veel te maken.

KLIK VOOR GROTERE, BETER LEESBARE VERSIE

Gevolg van dit alles is dat landen als Mexico en Guatemala nu in de greep zijn van verschikkelijk drugsgeweld. Wat moet een failliete boerenjongen als zijn gerevolteer niet wordt gehoord?

Alsof het nog niet genoeg is, blijkt uit recent onderzoek dat NAFTA + landbouwsubsidies in de VS, wat overblijft van de Mexicaanse landbouw helemaal aan het kapotmaken is.

Dat moet anders. Zo, bijvoorbeeld:

KLIK VOOR GROTERE, BETER LEESBARE VERSIE

Dr. Vandana Shiva (Navdanya): globalisering en de wereldwijde oorlog tegen de boerenstand

“Industriële landbouw oorzaak van genocide onder de boeren.”

Industriële landbouw is een efficient systeem om de boeren te beroven van hun rijkdom en hen in de schulden en onteigening te storten.

Industriële landbouw vertaalt zich ook in economische oorlogsvoering tegen de armen. Honger is in de Derde Wereld proportioneel meegegroeid met de verspreiding van industriële landbouw en de globalisering van de handel in exportgerichte voedselgrondstoffen. Dit is geen toeval.

Globalisering heeft de dood van de democratie nodig. De crisis waarin de democratie verkeert door de globalisering komt voort uit een overtuiging dat mensen en hun rechten niet tot het hart van de democratie behoren. De geest die wordt geschapen door de economische globalisering heeft twee belangrijke blinde vlekken – het kan de mens niet zien en het kan de natuur niet zien, en uiteraard kan het de innige band tussen de mens en de natuur niet zien.

Terwijl we onze ecologische en sociale gemeenschap op het platteland vermorzelen, verhogen we onze aandrift tot geweld en verminderen ons gevoel voor medelijden en mededogen. Het is in de dagelijkse ontmoeting tussen de soorten dat we onze beste lessen leren in diversiteit en democratie.

 


Dr. Vandana Shiva

Dr. Vandana Shiva is directeur van de Research Foundation for Science, Technology and Ecology in New Dehli, India en als oprichtster van de geweldloze boerenbeweging Navdanya, is ze wellicht hét icoon van de andersglobaliseringsbeweging.

“Ik ben opgeleid tot een quantumfysicus en zou een leven vullen met puzzles binnen de quantumtheorie op te lossen.
In plaats daarvan, heb ik de laatste twee decennia gespendeerd aan het oplossen van puzzles over landbouw”,

stelt ze zichzelf voor op haar website. Navdanya rapporteert o.a. de verbanden tussen massale zelfmoord onder de Indische boeren en de monopolies en genetische manipulatie in de zaaigoedsector, de subsidieregelingen en vrijhandelsakkoorden op maat van de agro-industrie, privatisering van gemeenschapsgronden voor de productie van biobrandstoffen en het overnemen van de voedselverdeling door transnationale retailers. Ze is de schijnbaar onvermoeibare voorvechtster

  1. van een lokaal geörienteerde voedseleconomie,
  2. met als doel het conserveren van de bio-diversiteit,
  3. middels zelfstandige, autonome boerengemeenschappen.

Haar beweging werd wereldberoemd met haar strijd (en uiteindelijke overwinning) tegen de eigendomsrechten die het Texaanse RiceTec Inc. claimde op de van oorsprong Indische basmatirijst. Ophefmakend zijn ook de “Quit India“-campagnes tegen de frisdrankgiganten Pepsi en Coca Cola, omtrent ondermeer waterrechten.



VIDEO: Vandana Shiva spreekt over het effect van globalisering op de voedingsindustrie en de mensen. (3 min)

OOK AANBEVOLEN: Een uitgebreid radio-interview met Dr. Vandana Shiva kan je beluisteren op www.democracynow.org: “Vandana Shiva on Farmer Suicides, the U.S.-India Nuclear Deal, Wal-Mart in India and More

 

Enkele quotes uit artikels van Dr. Vandana Shiva, verschenen op www.navdanya.org.

uit: “Globalisation and the war against farmers and the land”

Mevrouw Vandana Shiva legt hier uit hoe…

1. een feminiene, duurzame landbouw…

Landbouw gebaseerd op diversiteit, decentralisatie en het verbeteren van de productiviteit van de kleine boerenlandbouw door ecologische methodes is een vrouwelijke, natuurvriendelijke landbouw. In deze feminiene landbouw wordt kennis gedeeld, andere soorten en planten zijn er verwanten, geen `eigendom’ en duurzaamheid is er gebaseerd op een zichzelf hernieuwende biodiversiteit en een rijkdom aan soorten op boerderijen om interne input te verzekeren. In onze paradigma’s is er geen plaats voor monoculturen van genetisch gemanipuleerde oogsten en industriële monopolies op zaaigoed.

2. degradeerde tot een masculine, oorlogszuchtige landbouw…

Monoculturen en monopolies symboliseren een masculine landbouw. De oorlogsmentaliteit, die schuil gaat achter de militair-industriële landbouw, laat zich aflezen uit de namen die gegeven worden aan onkruidverdelgers die de economische basis voor het overleven van de armste vrouwen in de landelijke gebieden in de Derde Wereld vernietigen. Monsanto’s herbicieden dragen namen als `Round up’, `Machete’, `Lasso’. American Home Products, dat samenging met Monsanto, noemt haar herbicieden `Pentagon’, `Prowl’, `Lightening’, `Assert’, `Avenge’. Dit is oorlogstaal, geen duurzaamheid. Duurzaamheid is gebaseerd op vrede met de aarde.

3a. en zo het zaad droeg voor het ontstaan van Sikh-terrorisme in Punjab…

En het geweld binnen landbouw is gelinkt aan het ontstaan van terrorisme in de Indische Punjab of het midwesten van de USA. In de jaren 80 wakkerde de landbouwcrisis het Sikh-nationalisme aan, waarbij werkloze en opstandige jongeren de wapens opnamen, welke uitgevoerd werden door dezelfde globale machten die de Indische landbouw hadden vernietigd en die naar India keken als een markt voor hun te duur geprijsde, niet-essentiële, vaak schadelijke producten en technologiën.

3b. of de aanslag van de Oklahoma bomber.

De Oklahoma bombing was het resultaat van een ontstaan van christelijke milities in het midwesten van de USA. En terrorisme binnen de VS, zoals in Punjab, was ook gelinkt aan een landbouwcrisis, waarbij de groeiende bezitloze Amerikaanse familiale boerenbedrijven ontvankelijk werden voor de nieuwe gospel van geweld en haat.

Tot slot spreekt ze over de symboliek van het zaaigoed voor een geweldloze landbouw:

Tijdens de eerste industriële revolutie – en de daarmee gepaard gaande kolonisatie – transformeerde Gandhi het `primitieve’ spinwiel tot een levend symbool van de strijd voor India’s vrijheid en zelfbeschikking. De `primitieve’ zaden van derdewereldboeren kunnen net zo wel tot symbolen uitgroeien in de strijd voor vrijheid en bescherming van het leven in de huidige context van herkolonisering van de Derde Wereld en haar bronnen van leven.

> lees het volledige artikel (engelstalig) http://www.navdanya.org/articles

 

uit: “India’s food wars” : hoe de WTO en retailers samenspannen

De retailers, zeg maar de supermarktgiganten, hebben – met behulp van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) – de aanval ingezet op de voedselverdeling in India:

Het afbreken van de onderhandelingen binnen de WTO zou wel eens bewust bedoeld kunnen zijn om de weg vrij te maken voor bilaterale “vrijhandelsverdragen”, welke de markttoegang van het Noorden tot markten in het Zuiden versterken en versnellen. Dit is duidelijk wat er nu aan het gebeuren is in de voedings- en retailsector.

Het falen van de WTO-onderhandelingen tussen de Viervuldigheid – U.S.A., Europa, Brazilië en India – wordt nu gebruikt door Europa om toegang te krijgen tot India’s enorme retailmarkt, welke meer dan 40 miljoen mensen tewerkstelt om in de basisbehoeften van meer dan een miljard te voorzien.

Europees commissaris voor Landbouw, Mariann Fischer Boel, zei hierover op een meeting met Europese experten in landbouwhandel:

“De Indische middenklasse is hongerig naar opwindende voedings- en drankbelevenissen die boven de Indische keuken uitstijgen. En deze klasse groeit à rato van 35 miljoen mensen per jaar, of met andere woorden, de bevolking van een middelgroot Europees land.”

Wanneer zoveel buitenlandse bedrijven hun verkoopposities in India kunnen versterken, voegde ze er aan toe, betekent dit dat de Europese voedselverwerkende bedrijven ook

“a piece of the action”

nodig hebben.

Het verkopen van voedsel via de retail in India wordt zodoende een belangrijk ‘deel van de actie‘ in de globale handelsoorlogen. Maar…

(…) dit gaat over meer dan handel. Voor de Indiërs gaat het over cultuur en ecologie, over tewerkstelling en voedselveiligheid.

Het plan is om de lokale ‘markt-op-mensenmaat‘ – met haar lage kosten – als “primitief” voor te stellen en de van airconditioning voorziene supermarkt als “gesofisticeerd”.

Een soort van retoriek, die sterke gelijkenissen vertoont met de propaganda die voorafging aan – bijvoorbeeld – de oorlog in Irak…

Met Walmart en TESCO, die hun pijlen richten op de Indische middenklasse, wordt de oorlog verklaard aan de Indische voedselcultuur. De Indische cultuur van vers voedsel moet de stempel van “inferieur” krijgen om de voorverpakte en verwerkte voeding in de rekken van de supermarkten “superieur” te doen lijken. En deze culturele oorlog over voedsel gebruikt daarbij ook pseudowetenschap als een wapen.

… “beargumenteerd” door embedded media

met een exemplarisch artikel in India Today, waarin kopen in een kleine groentenhandel wordt beschreven als “90% transpiratie, 10% inspiratie” en kopen in een supermarkt als “90% inspiratie en 1-% transpiratie”.

Het hoeft weinig verder betoog, wanneer Dr. Vandana Shiva daarover zegt…

Het Walmart model van lange toeleveringslijnen is energie-intensief en dus broeikasgas-intensief.

Wanneer de grote supermarktketens claimen iedere groente en elk soort fruit in ieder deel van het land op eender welk moment te zullen aanleveren, betekent dit dat de afstanden die voedsel zal afleggen groter zullen worden.

Met allerhande gevolgen vandien:

  • een nog grotere verkeerschaos en luchtvervuiling op de Indische wegen,
  • door de grootste opkoper te zijn, bepaalt Walmart het lot van de producenten, m.n. of ze nog zullen produceren en tegen welke prijs ze hun producten zullen verkopen,
  • Walmart vernietigt de kleine, onafhankelijke retailers zoals het dat deed in de USA,
  • kleine voedselverkopers in de straten van Delhi werden al gebannen, ookal toonde studie na studie aan dat hun voedsel veilig is,
  • de wetgeving wordt aangepast op maat van de globale marktspelers: zo werden ook de kleine “ghanis” (koude perserijen) in 1998 verbannen terwille van GMO soja-olie.

Ze besluit ongerust maar strijdvaardig:

Onze slogan “Onze wereld is niet te koop” moet overslaan naar iedere boerderij en iedere straat in iedere samenleving. Onze vrijheden en onze hoogsteigen levens staan op het spel.

> lees het volledige artikel (engelstalig) op http://www.navdanya.org/articles

 

In komende bijdrages op regiofair.wordpress.com zullen we enkele artikels van Dr. Vandana Shiva naar het Nederlands vertalen.

“Tobintaks of anders gaan eten?” – Olivier DERRUINE en VN halen Tobintaks terug boven

vooraf

The concept of a tax on financial transactions was advanced more than 70 years ago by John Maynard Keynes to curb speculation in stock markets. In the 1970s, similar ideas were put forward by James Tobin, American Nobel-prizewinning economist, to cool speculation in currencies.

Harvey Morris, verslaggever voor de Finacial Times over de Verenigde Naties, in: Financial markets tax could aid world’s poor d.d. 16 april 2008.

Beleggen in voedselgrondstoffen is natuurlijk al langer de nagel aan de doodskist van kleine boeren. Dezer dagen vormt het echter zowaar een hype, zo lijkt.

KBC biedt nu ook een beleggingskorf aan met daarin koffie, suiker, tarwe, mais en soja. Een reclamefolder kwettert vrolijk:

Zo kunt u het tekort aan voedingsmiddelen en de daaruit volgende stijging van de voedselprijzen maximaal in uw voordeel keren.”

Waarvan acte.

Tobintaks: een idee voor salonidioten?

Wouter Klootwijk reageerde onlangs op een posting van mij op foodlog.nl:

Ik bedoel maar Steven, je vraag aan foodloggers wat zij (wij) vinden van een of andere taks (tax) die een aardige mens in wanhoop in zijn veilige Belgische dorpje bedenkt, is een vraag voor de salon waar vrienden bij elkaar komen die van toeten nog blazen weten, maar het er reuze graag eens over hebben.

Frans Van Tilborg, van MIKO Koffie uit Turnhout pleitte op een debat, dat ik in oktober vorig jaar organiseerde, voor een Tobin-taks op koffie.

“Waarom dan geen Tobintaks op speculatie op voedselgrondstoffen?”

, dacht ik overmoedig. Nu ja…

tobintaks-vldtobintaks-vld2

De Belgische regering wilde eerder de tsoenamiramp in Zuidoost-Azië – en de wederopbouw van de regio – al eens aangrijpen, om in de hele Europese Unie een Tobintaks in te voeren. Het voorstel kwam van de franstalige liberale Minister voor ontwikkelingssamenwerking De Decker, indertijd.

Maar ik kreeg dus op mijne appel op Foodlog. Terecht voor de vorm, maar onterecht voor de inhoud. Vind ik.

Ik ben altijd iemand geweest, die eerder van doen dan van denken heeft gehouden. Maar in die Tobintaks-acties van enkele jaren geleden moesten doen én denken samen gebeuren. Als lid van ATTAC was de verkiezingsborden van de VLD – van Hasselt tot Tongeren – overplakken “doén” (zie fotootjes). Ondertussen politici bewerken om voor de taks te stemmen in het parlement, daar hoorde dan toch ook wel enig studiewerk bij.

Olivier DERRUINE: Tobintaks als wapen contre la crise alimentaire

Enfin, Waals Christelijk vakbondsvoorman Olivier DERRUINE heeft het blijkbaar een week eerder dan ik (uitgebreider gemotiveerd) blijkbaar ook aangedurfd de Tobintaks terug boven te halen. In een opinieartikel in La Libre Belgique, met als titel: La taxe Tobin contre la crise alimentaire.

“Et de se remémorer les jours où, suite à la crise asiatique (1997) et à ses débordements dans d’autres régions du monde, la taxe Tobin-Spahn était régulièrement évoquée. Pour rappel, cette taxe du nom d’un ancien Prix Nobel d’Economie et d’un économiste allemand visait à prélever un pourcentage sur les mouvements spéculatifs portant sur les devises de manière à les dissuader et à stabiliser le système monétaire international. Par la suite, les milieux progressistes avaient imaginé d’affecter cette recette ainsi collectée (estimée à 50 milliards de dollars par an) au développement des pays les plus pauvres.

En 2004, les parlementaires belges avaient adopté une loi instaurant cette taxe qui n’entrerait en vigueur que lorsque tous les partenaires de la zone euro suivraient cette voie.”

Paul GOLDSCHMIDT, voormalig directeur bij Goldman Sachs International en de Europese Commissie (1993-2002), reageerde erop als lid van the Advisory Board of the Thomas More Institute Brussels.

“Addressing the food crisis must become a universal priority and identifying the necessary financial resources is a matter of urgency. The use of a “tax” can indeed be a solution to this important challenge to the extent that its collection is simple, transparent and exempt of perverse consequences (…), which will not be the least of the challenges involved.”

“Short of manifesting a minimum of political courage and solidarity, those who enjoy today a reasonable standard of living should not be surprised to see an exacerbation of geopolitical tensions which would put their well being into jeopardy. It is pure wishful thinking to expect to shield oneself from such developments by implementing protectionist measures.

I join Olivier Derruine in forming the hope that the European Union will not only wake up to the challenge ahead but will resolutely take the leadership of the initiatives that are required.”

Maar met die laatste opmerkingen zitten we dan weer middenin een ander debat.

meer Klootwijk – meer foodlog – meer debat

In een andere thread op foodlog.nl, over eerlijke reclame, citeerde Wouter Klootwijk uit een artikel van Jan Douwe van der Ploeg in NRC Handelsblad van zaterdag 10 mei.

‘Er ontstaan nieuwe circuits die plaatsen van armoe verbinden met plaatsen van rijkdom. De asperges voor de Noordwest Europese markt bijvoorbeeld worden in toenemende mate in de woestijnen langs de Peruaanse kust geproduceerd. Dat water daar schaars is doet er niet toe. Het schaarse water wordt verpakt als asperge geexporteerd. Dat kan omdat land, en vooral arbeid er zo goedkoop zijn.’

Da’s de eigenlijke kern van het hele debat, natuurlijk. Wie dat anders ziet, leze misschien toch best even DE KEUZE VAN DEKEYSER – Het rijke Westen? op regiofair.wordpress.com.

meer interessant leeswerk over de Tobintaks

 


Volg

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 129 other followers