testaankoop geeft Oxfam Bio Torrentes 2016 goei punten

Dit jaar geen full-service meer, met printklare scans uit de Wegwijs in Wijn-bijbel van Test-Aankoop. Wel nog deze ‘quickie‘ om de goede moed erin te houden, beste wereldwinkeliers. De verkoopsdienst moet eens contact opnemen met de auteurs. De bespreking verwijst onderaan naar ‘www.oxfam.be’. Daar wonen wij toch niet. Ook (op de website) schrijft men Oxfam-Fairtrade, da’s niet volgens de regels.

Advertenties

Robbe: wereldwinkel mínder aanbieder fair trade / Fairtrade producten, méér activistische organisatie, lobbygroep, vrijwilligersbeweging

Woensdag mailde lezer Katrien me nog eens voor het eerst sinds lang (te lang naar mijn goesting haha). Donderdag reageerde nog-steeds-lezer (fijn!) Robbe onder “bedoelen Robbe Geysmans & Nespresso hetzelfde?“. En ook gisteren nog een inspirerend bericht van lezer Nadine. Goei week.

Lees hier de reactie van Robbe, waaruit ik onthoud:

Ik zou dus zeker niet durven beweren dat op deze manier de toekomst van de wereldwinkels weer plots rooskleuriger is. Door algemene claims ivm duurzaamheid te benadrukken, sluit Nespresso zich aan bij het discours dat gehanteerd wordt door vele actoren die Fairtrade, Rainforest Alliance, Utz, Cocoa Life, … producten op de markt brengen. En tot op zekere hoogte is dit denk ik ook het discours dat al verschillende jaren door de wereldwinkels wordt gehanteerd in de winkels zelf. De informatieve boodschappen gaan vaak over fair trade in een meer algemene zin, en de voordelen die producenten hieruit halen. Op zich uiteraard een nobele boodschap, gestoeld op een grond van waarheid (al bestaat ook daarover natuurlijk discussie). Maar op zich dus niet zo anders dan wat je elders vindt. In dit opzicht is het dus m.i. in zekere zin wenselijk dat de wereldwinkels weer voorbij dit meer algemene discours gaan, en hun eigen identiteit sterker in de verf zetten – ook in de winkels. Dus voorbij de wereldwinkel als aanbieder van fair trade/Fairtrade producten, maar met een sterkere nadruk op ook de rol van activistische organisatie, lobbygroep, vrijwilligersbeweging, …

Mijn reactie en een nieuwe vraag bleven niet uit 😉

bedoelen Robbe Geysmans & Nespresso hetzelfde en brengt het Fairtradekeurmerk haar klanten niks op ?

Socioloog aan UGent Robbe Geysmans deed in “Hoe ethisch is de fairtrade-consument?” (de Standaard, 5 september 2017) deze vaststelling:

‘Toen ik in Wereldwinkels mensen bevroeg, was een op de drie onzeker over de betekenis van Fairtrade. De informatie-brochures werden ook amper bekeken. Consumenten leggen de verantwoordelijkheid liever bij de organisatie: de Wereldwinkel weet wat goed is, dus alle producten in de winkel zijn goed en ik hoef me daarover geen zorgen te maken. Ook in de supermarkt bevroeg ik kopers, vooral van fairtradekoffie: zij maakten vaak eerder een toevallige dan een bewuste keuze.’

Robbe was wereldwinkelier in zijn nog jongere jaren en mailde me een klein jaar geleden als doctoraatsstudent aan de UGent: “Je blog is voor mij één van de wegen waarlangs ik ook op de hoogte blijf van de processen die er ‘achter de schermen’ van de (eerlijke) handel plaatsvinden.

Mogelijk leest hij nog steeds mee. Hallo, Robbe, alles goed? Wat is jouw verklaring – vóór de schermen 🙂 – van onderstaande, wat ik gisteren over de middag las in “Nespresso goes big on sustainability credentials in global campaign“.

Eerst: George verdwijnt NU ECHT van het scherm! (zijn stem ga je wel nog horen)

Belangrijker: deze uitleg van Nespresso op prweek.com:

Nespresso had done a good job of “building the brand, the different coffees, the innovations, the services we provide […] but it had been “a little shy” in the past on its ethical credentials.
Consumers are valuing more a sustainable approach from different companies, and we have not been aggressive or very open in the way we have communicated this […]
The brand had not found the most appropriate way to talk about the subject […], but an increase in consumers reaching out to ask about how it worked made it a priority to do so.

Straffe kaffie: Nespresso gaat in haar communicatie volop voor een duurzaam imago. In tegenstelling tot de fairtradekoffiekopers in Robbe zijn supermarkt, zijn de liefhebbers van de Clooney-cups bezorgd om de koffieboer. Nespresso zegt tussen de regels niet anders te kunnen, dan aan die bezorgdheid te willen/moeten tegemoetkomen.

Nespresso heeft zijn eigen label, het Nespresso AAA Sustainable Quality programma, dat is ontwikkeld samen met Rainforest Alliance. Slechts ongeveer 40% van de koffie Nespresso-koffie is RA gecertificeerd, terwijl Fairtrade certificatie altijd heel beperkt is gebleven.

Een aantal bedrijven, waaronder Sainsbury’s en Mondelez, hebben recent de aandacht getrokken voor het afbouwen van het gebruik van het Fairtradekeurmerk. Volgens Nespresso zijn ook voor hun merk de voordelen om Fairtrade certificering te betalen “dubieus“:

“The reality is that the in-depth knowledge of what that certification stands for is not widely known,” he said. “What we see in reality is that for those consumers that value that, we don’t have evidence that these labels drive a different type of value or consumption.”

Daarmee lijkt Robbe zijn vaststelling feitelijk bewezen. En kleurt de toekomst van de Oxfam-Wereldwinkels terug roze. Dat zie ik toch goed? Robbe?

Fair Forum 2017: een Fair Trade Fonds (d/v)oor cacaolanden

Een ton cacao brengt vandaag ongeveer US $ 1.300 op, terwijl een 4×4 voertuig nu ongeveer 120.000 dollar kost. Zo heb je ongeveer 92 ton cacao nodig om te ruilen voor een 4×4. Maar om een ton cacao te verkrijgen, heb je niet minder dan 20 hectare grond nodig. De gemiddelde cacaoboer in Ghana heeft slechts ongeveer 2-3 hectare, wat betekent dat het hem of haar meer dan 500 jaar zou kosten om genoeg cacao te produceren om een 4×4 te kopen.” — John Opoku, mensenrechten advocaat en activist, Ghana.

Ik stelde op het Fair Forum van Oxfam-Wereldwinkels tijdens het debat – over wat Europa kan doen om de stap naar eerlijke handelsregels te zetten – een vraag aan het panel: Kristof Calvo (Groen), Jan Cornillie (sp.a) en Lieve Wierinck (Open VLD). Vrijwilligster Lut filmde het en ziehier mijn eerste stapjes als Vlogger 😉

Mijn vraag in een notendop: “Tot halfweg jaren 80 van vorige eeuw waren er in een aantal belangrijke tropische ketens zogenaamde grondstoffenakkoorden in voege waarbij producerende en consumerende landen afspraken maakte over aanbod en prijs. Het was een systeem met zijn gebreken maar ook een belangrijk voordeel: begin jaren tachtig stond de cacaoprijs, omgerekend naar de cijfers vandaag, vijf maal zo hoog als vandaag: 10.000 dollar/ton toen tegen 2000 dollar/ton vandaag. Toch zien we dat er in Europa’s Trade for All -strategie vandaag totaal geen aandacht meer uitgaat naar nieuwe grondstoffenakkoorden. Is het systeem vandaag aan geen update toe? Waarom wel? Waarom niet?


korte situering

Onderstaande knip en plak ik uit mijn eerdere blogpost: “drie suggesties voor Oxfam om het Duitse Fair Trade Marshall plan met Afrika te stofferen” (zie ook: “Duitsland heeft Fair Trade Marshall plan klaar voor Afrika – een uitdaging voor Oxfam’s informatieve en educatieve taak”)

  • een Fair Trade Fonds door cacaolanden:
    • Professor Niek Koning bedacht tien jaar geleden met enkele collega’s een model grondstoffen-overeenkomst, ofwel een ‘Fair Trade Arrangement’. Het bestaat uit een ‘Fair Trade Fund’ dat door regeringen van ontwikkelingslanden in het leven is geroepen.
    • Hun systeem heeft als voordeel dat het zichzelf financiert en daardoor niet afhankelijk is van de welwillendheid van de consumerende landen.
    • De cacao-exporterende ontwikkelingslanden nemen dus zelf het initiatief voor een dergelijke overeenkomst, terwijl de kosten ervan door de geïndustrialiseerde landen worden betaald in de vorm van een prijs.
    • Het denk- en organisatorisch werk wordt aan Afrika overgelaten, terwijl westerse NGO’s dat mogen ondersteunen en omzetten middels succesvol lobbywerk.
    • We schrijven dit alles in de tegenwoordige tijd, maar van dit plan is nooit concreet werk gemaakt. Wat een gemiste kans!
  • het Afrika-voorstel in de WTO rond grondstoffen:
    • Ontwikkeling is het doel: de Afrikaanse landen stippelen de route uit.
    • Een verbond van 41 Afrikaanse landen deed op 7 juni 2006 een voorstel in de WTO, voor het beheersen van de handel in agrarische grondstoffen. Het was een verfrissende kijk op hoe de armoede en de verbetering van de levensstandaard op het platteland aan te pakken in de context van de toenmalige Doha-agenda.
    • Deze Afrika groep onderkende vier vitale terreinen:
      1. De opheffing van tariefescalatie omdat dit ontwikkeling ontmoedigt.
      2. De aanvaarding van internationale systemen om het aanbod van grondstoffen te beheersen tot stabilisering van de prijzen.
      3. Het toestaan van het gebruik van exportbelasting en exportbeperkingen om de grondstoffenprijzen te stabiliseren.
      4. Het onderhandelen over concretere maatregelen om niet-tarief-belemmeringen die de grondstoffenhandel beïnvloeden, op te heffen.

    KLIK > GROTE WEERGAVE