Alexander De Croo > niet goed bezig, Steven (!)(?)

In oktober 2015 nodigden we, i.s.m. onze vrienden van Universiteit Hasselt, minister Alexander De Croo uit om te komen spreken over de SDG’s tijdens de Week van de Fair Trade. En het moet gezegd, hij kwam zeer beslagen over.

Ondertussen heeft onze educatieve samenwerking met UHasselt – met veel dank aan prof-Open VLD-senator Lode Vereeck en diens collega prof Tom Kuppens – een structureler karakter gekregen. Je las hier al over deze samenwerking in mei 2016, in oktober 2016 en binnenkort wellicht, n.a.v. het bezoek van Luis Ruiz Diaz, voorzitter van de RvB van de biosuikercoöperatie Manduvirá uit Paraguay.

Maar euh, op MO.be citeert Gie Goris uit de nieuwjaarstoespraak t.g.v. de receptie van BTC, de Belgische Technische Cooperatie of de belangrijkste uitvoerende arm van het Belgische ontwikkelingsbeleid:

De Croo: ‘Mijn core business is het verschil maken op het terrein in het Zuiden, niet binnen scholen in België. En om te bouwen aan meer wereldburgerschap in België moet meer innovatief ingezet worden. Ik heb soms de indruk dat de TED talks van Hans Rosling zaliger meer mensen bereikt en veranderd hebben dan alle sensibiliseringswerk dat hier ooit in elkaar getimmerd wordt.’

Slik. Moet ik de eer aan mezelf houden en gaan uitkijken naar een andere baan?

OXFAM-LOGO OP DE SPEELPLAATS VAN ATHENEUM TONGEREN

OXFAM-LOGO OP DE SPEELPLAATS VAN ATHENEUM TONGEREN

@fairtrade-deutschland: ich habe eine neue frage über Lidl Fairglobe Bitter-Schokolade

DE SUIKERCOÖPERATIES MANDUVIRÁ, MONTILLO EN YBYTYRUZU UIT PARAGUAY

DE SUIKERCOÖPERATIES MANDUVIRÁ, MONTILLO EN YBYTYRUZU UIT PARAGUAY

In september 2015 stelde ik Fairtrade Duitsland een beleefde vraag per email (zie onderaan deze blog). Over ‘Asocace‘, een suikercoöperatie uit Paraguay (sinds 2016 handelspartner van Fairtrade Original in NL). Deze verdween eind 2015 plots van de Duitse Fairtradekaart en kon dus ook niet langer de suiker aanleveren voor Lidl’s Fairglobe chocolade. Ik sprak toen van (onvervalste) partnerruil.

Bij Fairtrade Original lees ik dat Asocace een project gestart is, om hun biologische certificering rond te krijgen. Mogelijk dat dit dus de reden was, waarom Lidl zijn fairtradesuiker in Swaziland ging kopen. Al las je gisteren, dat van die organisatie ondertussen ook geen spoor meer is terug te vinden op die Duitse Fairtradekaart.

Vreemd toch allemaal. Fairtrade Duitsland had veel gespeculeer daarover kunnen voorkomen, door gewoon mijn mails in september 2015 te beantwoorden.

Dus heb ik gisterenmiddag tijdens de boterhammen snel dit mailtje gestuurd:

Hallo

Es tut mir leid, ich spreche nicht sehr gut Deutsch. Aber ich habe eine frage.

Ich habe über die Fairglobe Bitter-Schokolade auf ihrer Homepage gelesen: “Mit dem Kauf dieser Fairtrade-Schokolade unterstützen Sie Produzentenfamilien in Ghana und Swasiland.

Aber Ich fand keine Spur von dieser Organisation in Swasiland auf
https://www.fairtrade-code.de/transfair/mod_content_redpage/seite/dt_n_produzenten/index.html

Bitte können Sie mir erklären, warum das so ist?

Herzliche Grüße
Steven

mail @fairtrade-deutschland.de 09/2015

NOOIT BEANTWOORD...

NOOIT BEANTWOORD… – KLIK VOOR BETER LEESBARE WEERGAVE

Fairtradesuiker uit Swaziland: is (was) dit nu Fair Trade, en hoe besluit (besloot) je dat?

20 JANUARI 2017

20 JANUARI 2017

Harry van den Burg koppelde op Foodlog aan met een vraag, bij mijn bericht over Lidl’s Fairtradesuiker uit Swaziland.

Zoals je gisteren hier kon lezen, is Lidl’s Fairtradesuikerleverancier uit Swaziland inmiddels letterlijk van de Fairtradekaart verdwenen. Ik googlede even wat zeer recente informatie over het waarom daarvan bij elkaar:
1. Swaziland: Sugar Workers Pay the Cost of King Mswati’s Greed
2. There’s nothing sweet about the Swazi sugar sector

Harry is een Nederlandse ondernemer en consultant in Swaziland. Hij had onderstaande vragen voor me, maar ik durf aannemen dat NGO’s Foodlog op de voet volgen en dat Max Havelaar Nederland Harry van antwoord zal dienen. Ja, naïef, ik weet het. Dus stuur ik hen straks een mail met vraag naar enige duiding.

Harry’s vragen

Nogal off-topic, omdat het hier over bio gaat en niet over fair trade, maar toch even een vraagje bij Steven’s (#13) suikerverhaal.

Hoe wordt “Fair trade” gemeten? Wat is fair en wat niet? De situatie in Swaziland (waar ik woon, dus buiten de Randstad, #Wouter Klootwijk….) geeft misschien wat complicaties.

Er zijn hier drie suikerfabrieken, plannen voor een vierde zijn onlangs op een laag pitje gezet, maar nu met de EPA getekend zou dat misschien weer naar voren kunnen. In tegenstelling tot de eerste drie, die allemaal 100% grootkapitaal zijn, zou die vierde opgezet worden door en voor onafhankelijke boeren. De suikerindustrie is inderdaad van levensbelang voor economie van dit kleine ontwikkelingsland.

Maar: ik schat dat zo’n 75% of meer van het rietareaal van het ouderwetse gangbare plantagemodel is. Niet met slaven en zo natuurlijk, maar puur grootkapitaal. Wel met veel en goede werkgelegenheid, secundaire arbeidsvoorwaarden en sociale voorzieningen, die in vrijwel elke andere bedrijfstak maar matigjes zijn. Maar, geen kleine boeren. Die zijn er dan wel op de overige 25% van het areaal, die dan vanwege de kosten-efficiëntie en het irrigatiesysteem verenigd zijn in coöperaties of “associations”. Deze bedrijven worden echter landbouwkundig helemaal gerund zoals de groten, compleet met voorlichters betaald door de suikerindustrie. Dat moet ook wel, want er is dezelfde sucrose-prijs voor iedereen, dus de kosten moeten ook zoveel mogelijk gelijk zijn. En iedereen levert gewoon aan de dichtsbijzijnde fabriek.

De verkoop is centraal in handen van de Swaziland Sugar Association, die alle suiker van alle drie fabrieken verkoopt. De boeren en de fabrieken zijn hierin 50/50 vertegenwoordigd. Er is dus geen schijn van kans om na te trekken welke 1-ton baal met suiker nu van welke producent af komt.

Is dit nu Fair Trade, en hoe besluit je dat? Let wel, ik heb niet de intentie om wat dan ook in twijfel te trekken of zwart te maken, ik wil het alleen wat beter begrijpen.

Ik heb Harry de gegooglede links doorgestuurd en ben benieuwd naar zijn reactie.

Het Fairtradekeurmerk boert ondertussen goed. In België. Zo wist de pers gisteren.

Over hoe discounters tot hun Fairtradeprijzen komen < Siegfried Bracke waarschuwt

Op Foodlog onderzoekt men momenteel hoe de prijs van bioproducten tot stand komt. De vraag steekt daarbij op: is bio kopen bij Lidl even goed dan bij je bio speciaalzaak? Ik stak een helpend handje toe en citeerde uit een blogstukje, dat ik in september 2015 schreef en mijn nieuwere lezers misschien niet bekend zal zijn. Maar asjemenou, met die ene reactie op Foodlog.nl blijkt de kous toch nog niet af…

Ik heb hier nog een ouwe prijsopbouw (2013) van een pak Oxfam bio rietsuiker uit Paraguay.

Niet alles gaat vandaag nog op voor zo’n pak, nog steeds te koop in de Oxfam-Wereldwinkels. De suikerproducenten hebben inmiddels, dankzij de gegarandeerde afzet die ze kregen via het ideeële bio en fairtrade circuit, een eigen fabriek durven bouwen. Ze telen en verwerken hun suiker nu tot een product dat uitgevoerd kan worden. Een garantie die een discounter niet snel zal geven.

Merk op in de Oxfam-prijsopbouw hoe Europa (ook vandaag nog) 0.21 euro importheffing opeist. Europa houdt niet van vluchtelingen, maar ook niet van ondernemende boeren in arme landen. Wat ze ‘verdienen’ door hun suiker zelf te verwerken en verpakken, moeten ze aan onze buitengrenzen in de collectebus van de EU leggen.

Dat laatste weet ook Lidl. Op de website van de Duitse Max Havelaar kan je met je Fairtrade code lezen dat je tablet Fairglobe Bitter-Schokolade gemaakt wordt van cacao uit Ghana. Er komt ook nog ‘iets’ uit Swaziland.

Dat iets wordt niet benoemd, maar is de suiker. Die kwam eerder uit Paraguay en was onderhevig aan dezelfde taks als welke de Oxfam-boeren treft. (NOOT: WAT VOLGT BLIJKT TEN LANGE LESTE UIT TE DRAAIEN OP EEN INSTINKER VAN FORMAAT…)

Voor Swaziland vertegenwoordigt de suikerindustrie 96 % van hun totale uitvoer naar de EU, goed voor 12 % tot 20 % van hun BBP. Door de nieuwe suikerpolitiek van de EU ontstond het gevaar dat het land € 339 aan invoerrechten zou moeten gaan betalen op een gemiddelde marktprijs van ongeveer € 567 per ton suiker. De schrik sloeg Swaziland op de benen. Het stond op deze manier onder enorme druk om een bilaterale EPA-overeenkomst te ondertekenen met Europa.

Swaziland ondertekende de overeenkomst uiteindelijk en stelde zo haar preferentiële markttoegang (= geen importtaks) tot Europa veilig. Lidl ging zijn fairtradesuiker voortaan in Swaziland bestellen en dumpte (bedankte klinkt niet zo als ik het voel) de producentenorganisatie in het nochtans ook erg arme Paraguay.

Zoals ik al ergens anders op Foodlog zei: Lidl doet niet aan politieknoch aan volksverheffing.


september 2015

De fairtradesuikerpartner uit Paraguay (prent 1) werd dus door Lidl ingewisseld voor een andere organisatie (prent 2) in Swaziland, maar wie of wat lezen we er niet.

februari 2017

De suiker komt nu dus uit Swaziland. Tenminste, dat lezen we nog steeds op de Duitse Fairtradewebsite, bij de bewuste LIDL-FT-chocolade.

Maar… volgens dezelfde website van Fairtrade Duitsland bestaat er geen Fairtradesuikerproducent meer in Swaziland!!?? (zie prenten 3 en 4, hieronder)

Transparantie en geloofwaardigheid zijn ver weg op deze website van Fairtrade Duitsland. Die laatste vermeldt dus op haar website effectief NIET dat er vandaag ook nog suiker uit Swaziland in de LIDL-chocolade zit, maar wat zit er daar dan WEL in, uit dit Zuid-Afrikaanse land? Of shopt LIDL voortaan op Mauritius? Alleszins, wat een kermis, zou mijn moeder zeggen.

En wat een geluk dat over dit soort praktijken zich verder niemand druk maakt, wereldwinkelvrienden. Maar anderzijds, zulks dacht Siegfried Bracke allicht ook. Niet?

WOENSDAG 23 SEPTEMBER 2015

WOENSDAG 23 SEPTEMBER 2015

20 FEBRUARI 2017

MAANDAG 20 FEBRUARI 2017