leren uit fair+ groothandel GEPA’s online klantengedrag

GEPA, Europa’s grootste alternatieve handelsorganisatie, deed een onderzoek naarwas suchen die User auf unserer Website?

Twee dingen springen me in het oog:

  1. De helft v/d bezoekers surft naar GEPA.de om de onlinewinkel te bezoeken,
  2. Driekwart v/d respondenten vindt productinformatie ’t belangrijkste thema.

Viele nutzen http://www.gepa.de als Einstieg zum GEPA-Onlineshop (53 Prozent), andere um sich über Fairen Handel (30 Prozent) oder die GEPA (28 Prozent) zu informieren. Aber auch Infos zu unseren fair gehandelten Produkten sind sehr beliebt: 680 Teilnehmer/innen (76 Prozent) haben angegeben, dass ihnen Produktinformationen „sehr wichtig“ sind: „Ich benötige Werbe- und Produktinfos für unseren Verkauf“, schreibt z. B. ein Umfrageteilnehmer, der sich in seiner Gemeinde engagiert. 329 Teilnehmer/innen (37 Prozent) halten z. B. auch entwicklungspolitische Themen für sehr wichtig.

opmerkelijk: volgens GEPA’s jaarverslag van 2015 werd 1% van de omzetcijfers langs de onlinewinkel behaald. Ik ben benieuwd naar die cijfers voor 2016.

61 procent van de bezoekers op GEPA.de doet dat mobiel, d.w.z. met de tablet of de smartphone. Voor OWW.be is er werk aan de digitale winkel, getuige deze vergelijkende screenshots. Ik laat de interpretatie verder aan u, maar opmerkelijk is hoe klantgericht GEPA denkt. Bij producten in de kijker wordt je met één klik naar de online-winkel geleid. Goed gedaan. Binnenkort meer.

NOOT: GEPA verdeelt vanuit 15 regionale fair trade centra zijn aanbod naar ongeveer 800 winkels (wereldwijd) en ongeveer 6.000 (Duitse) actiegroepen.

Oxfam: sommige Duitse gepensioneerden armer dan een boer in Burundi & eerste cijfers en trends 2016

Ongelijkheid wordt steeds meer erkend als een belangrijke kwestie. Dit is mede te danken aan activisten zoals Oxfam. De enige vraag is of scheve vergelijkingen het debat daarover beter maken,dat schrijft die Süddeutsche Zeitung. Want “Nein, acht Menschen besitzen nicht so viel wie die Hälfte der Welt” en “Statistieken maken een aantal Duitse gepensioneerden armer dan een boer in Burundi.

Verder breng ik vandaag wat (voor mezelf) interessante cijfers en trends uit 2016 bij elkaar, met het oog op het opkrikken van de verkoopscijfers van onze wereldwinkel in Hasselt.

eerste eindejaarscijfers…

Toch blijkt Oxfam alvast in de UK goed te kunnen te rekenen. The Guardian schrijft:
Oxfam has reported its highest sales for five years on the back of increased demand for secondhand clothes and ethical gifts. Healthy sales of Fairtrade goods such as chocolate and coffee helped the charity post a 10% year-on-year rise in sales for November and December […]

Da’s stukken beter dan bijv. vorig jaar. Toen schreef The Guardian:
Oxfam is to trial discount charity shops after sales slumped amid competition from cheap high street stores such as Primark and a drop in clothing donations.
The charity is to test out six ‘super saver’ stores selling its mix of donated books, fashion and homewares, more cheaply than in its regular outlets.
Goods will be set out under block prices – £1, £2 and £3 – in an effort to impress shoppers with the bargains on offer.

Of die ‘super saver‘ formule iets heeft bijgedragen aan de betere cijfers is me onbekend. Wél lieten de Britten de laatste drie maanden van 2016 de hoogste groei optekenen van afgelopen vier jaar w.b. consumptieve bestedingen.

The Guardian nog eens: “they make the most of the honeymoon period before Brexit-related price hikes trickle down to the high street.” en “Anybody at the value end of the market is generally doing a little bit better.

Het zou dus zomaar om eenmalige opleving kunnen gaan voor Oxfam UK. Maar de Guardian artikels geven toch interessante trends mee, ook voor de wereldwinkels.

trends

Charity shops are facing the problem that increasingly the body language of mainstream retail is all about discounts.” M.a.w. exclusief-voor-een-prikje is de nieuwe trend ofte “Charity now competing on clothes sales with shops like Primark and Poundland, as well as discount supermarkets Aldi and Lidl“.

[…] “charity retailers were also finding it difficult to cope with the rise of online shopping, […]” “Gradually each year it has a bit more effect on the high street.”
[…] “Because every donation is individual, it costs charities much more time and effort to promote something online than a chain selling thousands of identical dresses or skirts.” [2015-2016]

In 2012 heette dat nog: “A strong part of Oxfam’s retailing success has been the development of its e-commerce offering, with online sales helping generate 24% more income than last year as tech-savvy Brits have cheap designer outfits at their fingertips.

en nog online

GEPA, de Duitse fair trade groothandel, deed een onderzoek naar was suchen die User auf unserer Website?

Morgen daarover meer. Maar om even terug te komen op de 1-vs-99% cijfers van Oxfam. Het artikel met de kop “Oxfam Nein, acht Menschen besitzen nicht so viel wie die Hälfte der Welt” was maandag het tweede meest gedeelde via sociale media op sueddeutsche.de Gene reklaam.

Laat ons met Oxfam-Wereldwinkels afspreken 2017 te stofferen met feitelijkheden en ver weg te blijven van scheve vergelijkingen en gedateerde economische inzichten. Onze organisatie mag zichzelf niet buiten het debat plaatsen.

1% STANDING WITH THE 99%

1% STANDING WITH THE 99%

fabricated news doet fairtrade (keur)merken de das om

Laat mij het dan ook maar eens hebben over fake news. Of beter fabricated news.

Surf naar http://maxhavelaar.nl/news/nu-ook-bij-action-fairtrade-chocoladerepen
maxhavelaar_nl_news_nu-ook-bij-action-fairtrade-chocoladerepen

Klik je die eerste link aan, dan kom je op een pagina uit waar Max Havelaar NL minstens suggereert dat ACTION fairtradechocolade verkoopt, waarvan de cacao afkomstig zou (kunnen) zijn van de coöperatie ECOOKIM.

Toen ik aan Fairtrade Belgium vroeg hoe ik dit moet uitleggen aan onze klanten, kreeg ik als antwoord:

Het voorbeeld van ECOOKIM is gewoon een voorbeeld om een gezicht te geven aan de cacaoboer achter de chocolade. Dit doet iedereen die communiceert over Fairtrade chocolade want slechts een heel klein deel is ook fysiek traceerbaar.

Die laatste uitleg – en waarom dat zo gaat – geeft het keurmerk er niet bij op haar pagina over ACTION en dus noem ik dat fabricated news.

Want er wordt niet expliciet gesteld dat de verwerkte cacao traceerbaar is tot bij Ecookim, maar de coöperatie is natuurlijk een prachtexemplaar, waar plots – van Action over Tony’s tot Oxfam Fair Trade – iedereen graag mee wil uitpakken.

Uiteraard is het goed dat er weer extra cacao onder fairtradevoorwaarden wordt ingekocht, met dank aan ACTION. Al ging Nick afgelopen vrijdag eens lezen op http://fairtradebelgium.be/nl/fairtrade-producten/producten-de-kijker/fairtradecacao-de-kijker/traceerbaar en liet hij daarover als commentaar achter op deze blog:

ik lees hier net (je moet het maar weten) op de site van FT Belgium:
” /…/ indien het gaat om een product met mass balance staat er ‘verhandeld in overeenstemming met de Fairtrade voorwaarden’.”
Mag iemand mij eens uitleggen waarom er dan niet gewoon staat: “mass balance”? Dan weten we direct hoe de vork en de steel aan mekaar zitten. Nee, ‘verhandeld in overeenstemming met de Fairtrade voorwaarden’ … Als ge om uw kat een kat te noemen zulke omschrijvingen moet bedenken, dan zijt ge toch rijp om politieker te worden …

Eergisteren las ik over Frank van der Linde op de Volkskrant. Tot 2011 was hij directeur van Fairfood International, een club die met steun van de overheid en de Postcodeloterij streeft naar een eerlijke, transparante voedselketen. ‘Daar ben ik vertrokken omdat ik Ahold stevig wilde aanpakken. De financiers floten me terug. Het maatschappelijk middenveld is helemaal ingekapseld,‘ zegt van der Linde.

Dat deed me nadenken over bijv. mijn eigen blogavonturen afgelopen jaar.

Toen ik in het Engels publiceerde over hoe MARS en Fairtrade UK het op een akkoordje gooiden (MARS verkreeg een surrogaat-fairtradekeurmerk in ruil voor 0,0013 pence aan fairtradepremie per reep), werd binnen de 24 uur mijn blog afgesloten door WordPress. Een klacht met onduidelijk karakter (wie? wat? waarom?) moest gelden als waarschuwing, zoveel was duidelijk. Wat ook is gelukt. De blog mocht terug geactiveerd, maar ik publiceer weinig in het Flemglish.

Toch heb ik in 2016 alvast mezelf ervan weten te overtuigen dat – ookal mag Aldi BE vanaf 18 januari e.k. dan weer twee nieuwe fairtradechocolades verkopen – het versleten verdienmodel waar ook Fairtrade zich mee blijft identificeren en zelfs afhankelijk van is geworden, in het beste geval de armoede onder de cacaoboeren verduurzaamt in (zoals bij Aldi nu) Peru en Ecuador. Dat heeft onderzoek voor deze blog inmiddels genoegzaam gedocumenteerd.

Vorige week verscheen dat de markt van ethisch eten en drinken meer dan 10,5 miljard euro waard is in het Verenigd Koninkrijk. Het zijn nog cijfers uit 2015, maar keurmerken als Fairtrade of Rainforest Alliance lijden of stagneren al een poosje. Een afsluitende commentaar onder het artikel op Foodnavigator.com:

Fairtrade attracted criticism just before Christmas when it announced a new partnership with Mondelez. Other ethical schemes have also been in the spotlight for the wrong reasons recently.

De slim geschreven impactverhalen, die je als ACTION cadeau krijgt bij het betalen van je Max Havelaar-licentie, zijn hun magie kwijt. Herinner je ook dat rare verhaal, dat ik begin 2016 deed over “sapboer Luiz en het spook van de Suco Justo“. Braaf, in het Nederlands nog, toen.

Het Fairtrade keurmerk wist zich bij voorbaat gespaard vanuit de hoek van andere fairtrade NGO’s en gelieerde merken, toen het aankondigde de belangen van de cacaogiganten voortaan tot de hare te zullen maken. Hiermee erven Mondelēz – én Barry Callebaut natuurlijk – het feitelijk leiderschap inzake cacao uit verduurzaamde armoede. Dat legde ik pas zelf al eens uit, maar snel gaan zij dat gewoon zelf doen. Kunnen wij mijmeren over wat mis ging, tijdens “Goedkoop is duurkoop” op VPRO.

over FT 1.0 koffie, FT 2.0 sjeklat en the bl***y petition

Nick reageerde gisteren: “don’t see the point of the bl**y petition“. Maar vond toch ook dat er ruimte is voor een FT 2.0 “genuine fair trade” die wél gericht is op “having a direct trading relationship with the small marginalised producers, who cannot access main stream markets because they cannot supply volume.
Dit zal gepaard (moeten) gaan,schreef hij, “met een hoge kwaliteitsstandaard en het zal uiteraard om een niche “luxe” markt gaan (welke werkende mens kan er nu 5€ betalen voor een reep sjokolat van 100gr?)

In de week tussen Kerst en Nieuw heb ik me bijgelezen en -geschreven. O.m. over de afhankelijkheidsrelatie (lees beter: synergie) tussen de fairtradesector en wat doorgaans voor haar vijanden moet doorgaan (ik stel het even zwart-wit).

Starbucks komt dan onvermijdelijk in beeld.

Ik las op hun website dat vooral het fairtradekeurmerk daar een vetpot aan heeft – zeker in verhouding tot hun koffieboeren – of lees ik dit weeral anders dan zou moeten? (sterretjes zijn door mij erbij gezet)

Fairtrade coffee empowers small-scale farmers organized in democratically-run cooperatives to invest in their farms and communities, protect the environment, and develop the business skills necessary to compete in the global marketplace. Starbucks began purchasing Fairtrade coffee in 2000. Since then we’ve paid over ***$16 million in Fairtrade premiums*** (on top of the purchase price of green coffee), which are used by producer organizations for social and economic investments at the community and organizational level. In addition, over ***$10 million was paid to Fairtrade licensing initiatives*** that support the international certification system (FLO-Cert), producer services and awareness building around the benefits of Fairtrade.

Daarover in een volgende blog toch nog wat meer.

Maar nu even verder in antwoord op Nick zijn redenering rond dure sjeklat.

Er wordt door weet-ik-wie een prijslijst van Starbucks bijghouden:
https://www.fastfoodprijs.nl/starbucks/prijslijst-2017/

Starbucks (zowat de grootste afnemer van FT 1.0 koffie in de wereld) zegt 4 miljoen koffies per dag te serveren – à 60 miljoen klanten per week. Aan die prijzen zijn dat samen al heel veel weinig-armlastige mensen, die zich heel gemakkelijk een stuk FT 2.0 chocolade van 5€ kunnen permitteren. Zoals ik onder de kerstboom vond.

Lees verder onder de foto met ClearChain-lekkers.

Wat betreft FT 2.0 als zijnde “genuine fair trade”. Ik hoor of zie nog weinig fair trade NGO’s die zich in het openbaar druk durven maken over Starbucks, MARS, Mondelēz, ‘misbruik’ van inkoopmacht in de retail enz… Dat heeft dan weer veel te maken met het verdienmodel, dat fairtraders gewoon gecopieerd hebben van deze monopolisten. Ik verwijs terug naar de verhouding hierboven, tussen wat boeren verdienen en wat naar de kantoren afvloeit. Zie ook wat ik eerder het Fairtrade / Mondelēz duopolie noemde, maar in feite een ‘Synergistic monopoly’ = „synopoly‟ is. Ethische keurmerken lijken het bed te spreiden voor zulke constructies. Daarover binnenkort ook meer.