Eerlijk-zijn betekent maar twee dingen: dat je je aan de wet houdt en dat je niet liegt.

Ik kreeg van Jos enkele links doorgestuurd over Chocolatemakers. Voor Nederlanders is de nieuwswaarde er al vanaf, maar voor de Vlaamsche wereldwinkeliers is het toch relevant, nu we de assortimentsdiscussie gaan verderzetten. Waarover Jos verder geen punt wilt maken, met me dit te bezorgen.

Chocolatemakers (een klein Amsterdams bedrijf dat biologische kwaliteitschocolade maakt) schrijft over Fair Trade: “Je zou verwachten dat een eerlijke prijs ervoor zorgt dat een cacaoboer in staat moet zijn om in zijn primaire levensonderhoud te kunnen voorzien (oftewel eten, onderdak, scholing en een deel plantage onderhoud). De realiteit staat hier helaas nog zeer ver vanaf.

Lees zeker deze link door, waar het gaat over die prijs. Niemand heeft het er nog graag over (behalve Norbert). Maar ook onze vriend Luis uit Paraguay wees ons tijdens zijn beklijvende gastcollege aan UHasselt op het belang van een serieuse prijs. “A GOOD FAIR AND REASONABLE PRICE,” zo heb ik het honderden keren horen zeggen in onze allereerste voorstellingsvideo van de wereldwinkels, een kwarteeuw geleden. Het tekstje van Jos:

De Chocolatemakers zijn momenteel flink aan het groeien. Ze openen volgend jaar een nieuwe fabriek in Amsterdam en eentje in Peru. Door een groot deel van het verwerkingsproces in Peru te voltooien, verbeteren ze de conditie van de grond op de plantages en verhogen de cacaoboeren hun opbrengst.

Een super initiatief en een stap naar een cacao industrie waar boeren een zogenoemd ‘living income’ verdienen.
Meer lezen? Bekijk hier het artikel in het Parool.

http://www.parool.nl/amsterdam/chocolatemakers-in-noord-groeit-uit-zijn-jasje~a4480884/


Na publicatie van dit artikel is er enige kritiek geuit, hieronder de reactie van Chocolatemakers op hun blog.

lees: http://www.chocolatemakers.nl/chocolatemakers/fairtrade-een-eerlijke-prijs/

Op Foodlog schreef Janneke in antwoord op mijn gespeeld-getreiter:

Fair trade/ eerlijke handel staat voor een vage notie over een rechtvaardige samenleving zonder concrete uitwerking. Eerlijk-zijn betekent maar twee dingen: dat je je aan de wet houdt en dat je niet liegt. Eea markttechnisch goed regelen (bijvoorbeeld via een cacao-quotum) en heldere afspraken over ontwikkelingshulp tussen donoren en ontvangende landen, zet volgens mij meer zoden aan de dijk.

Met enige slechte wil:

  • fair trade biedt eerlijk prijzen, zolang het niet liegt over het feit of een cacaoboer hiermee in staat is om in zijn primaire levensonderhoud te kunnen voorzien.
  • zwijgen over oplossingen – die zoden aan de dijk zetten – is eerlijk, als je de wet van de crimineel ongereguleerde markt ondergaat of braaf naleeft.

QUE?!-wisseltroffee Oxfam voor Universiteit Hasselt #HandelMaarDanEerlijk

Sinds afgelopen maandag mag UHasselt zich de trotse eigenaar van de nationale ‘QUE?!’-wisseltrofee noemen. De universiteit krijgt de prijs – uitgereikt door Oxfam-Wereldwinkels – voor haar actieve sensibilisering rond fair trade. De uitreiking vond plaats tijdens een gastcollege van Luis Ruiz Díaz, voorzitter van de Paraguayaanse biosuikercoöperatie Manduvirá.

Lees er alles over op de website van de universiteit Hasselt.

De regelmatige lezer van deze blog weet dat we de afgelopen jaren in Hasselt een sterke inhoudelijke partner vonden in de vakgroep Economie aan het Departement Bedrijfseconomische Wetenschappen. Hiermee en van harte blijk van onze dank!

foto’s galerij: huisfotograaf UHasselt

opzet van het gastcollege

– professor Lode Vereeck introduceert het thema, mee vanuit zijn politieke achtergrond;

– Marieke spreekt vanuit haar achtergrond als suikeraankoper bij Oxfam Fair Trade, gestoffeerd met de praktische kant van de achtergronddossiers rond ‘onrecht in de handelsregels’ en ‘machtsconcentratie in de ketens’. Hoe gaat zij als aankoper om met andere grote aankopers die machtsmacht hebben? Hoe kunnen zij deze concurrentie het hoofd bieden? Welke protectionistische barrières ervaart zij als aankoper?

– Luis vertelt over zijn kant van het verhaal, als suikerproducent. Krijgt hij een eerlijke prijs? Wat is voor hem een eerlijke prijs? Hoe komt het dat hij dat (niet) kan krijgen? Hoe versterkt de coöperatie Manduvirá de positie van de suikerproducent? Welke handelsbarrières ondervindt hij nog bij de export van suiker?

– om 15u45 overhandiging wisseltroffee QUE?! scholenwedstrijd Oxfam-Wereldwinkels (prijs oktober 2016) + Johan Snyders van artisanaal broodatelier El Parachutero brengt gebak uit zijn zaak, waar hij werkt met de suiker van Luis.

uitdieping naar de studenten

* één opdracht over het bepalen van het welvaartsverlies door een concrete protectionistische maatregel van de EU, waarbij ze bijvoorbeeld eigen producenten van een specifieke subsidie voorziet voor de productie van suiker;

* één opdracht gaat over de vormen van marktmacht die gelden in de suikermarkt (en andere landbouwmarkten) en de verwachte impact op de marktuitkomst (prijs en hoeveelheid) indien de producenten zich organiseren in een coöperatie.

VLNR : PROFESSOR TOM KUPPENS, LUIS RUIZ DIAZ, MARIEKE BAETEN, PROFESSOR LODE VEREECK

auteurs Cacao Barometer 2017 beluister(d)en onze mening over hoe de boerenprijs te verhogen

Afgelopen woensdag publiceerde het Voice Network – bekend van de gezaghebbende Cacaobarometers – een ‘Consultation Paper’ over de vraag hoe we farmgate prijzen voor cacao kunnen verhogen.

Daarbinnen is ‘supply management’ zeer belangrijk (en maak ik dankbaar gebruik van een stuk van Niek Koning die jullie me beiden toestuurden 😉,”
mailde Managing Director Antonie Fountain ons (i.e. Janneke en mij).
Fijn! Draagt ons beider duet toch weer iets ten goede bij.

Antonie is benieuwd naar ons aller feedback. Download de PDF en laat je mening hieronder alvast achter. De deadline om te reageren is 30 juni 2017 en kan ook rechtstreeks bij antonie@voicenetwork.eu. Dit alles moet in de herfst van dit jaar resulteren in een Cacaobarometer, editie 2017.

dat eerdere duet

Toenmalig Fairtrade CEO Harriet Lamb op ConfectioneryNews (d.d. 21-Oct-2015):

Chocolate makers must pay double the market price for cocoa farmers to receive a living income.

Waarop Barry Parkin, wereldwijd hoofd inkoop van MARS (d.d. 27-Jun-2016):

We can double or more the yield, we can double the income – which is a good start – but it’s not yet sustainable.

To get to sustainable we’ve got to triple or quadruple the income. That’s the harsh reality… to get to a living income, a level where farmers are thriving, where the next generation want to be farmers, it’s a big big step.

brengt VOICE inspiratie voor Barry Parkin?

Zit er voldoende inspiratie voor Chief Sustainability Officer Parkin in deze paper? (Fairtrade ben ik in deze kwijt, sorry hoor)

Ik moet ‘m zelf nog met volle aandacht lezen, maar in het oog springend zijn alvast

  1. het principe van de (Flexible) Premiums:
    • Some smaller companies, such as Taza Chocolate, Ingemann, and Tony’s Chocolonely, already work with flexible premiums based on farm gate price developments.

      • zelf ben ik hier op het eerste oog niet erg van gecharmeerd, tenzij inderdaad door kleinere bedrijven toegepast.

  2. maar vooral toch ook Government Responsibility:
    • If the only intervention would be price-based industry-led solutions, within several years, there is a risk of an oversupply of cocoa. As such, price intervention must be coupled with a more long-term policy approach from producing nations’ governments looking at a coherent agricultural policy, and at some levels of global supply management. One simply cannot intervene in price and then laissez faire on supply. As such, there is also a crucial role for cocoa producing nations’ governments to take their responsibility on this issue much more seriously.


  3. wat moet resulteren – hoera, Niek Koning! – in Supply Management:
    • Supply management has been a key element of the agricultural policy of most industrialised countries to protect their farmers. In fact, it has been one of the few ways by which Europe and the United States have been able to sustain their agricultural industries over the past decades.

    • Effective supply control would need to be achieved within the individual countries, as well as on a global level. At both national and global levels, this would require the establishment of workable mechanisms for (re)allocating individual production rights, monitoring quality and production methods, overcoming rent seeking, corruption and avoidance, workable mechanisms for monitoring national production and trade, (re)allocating production rights between countries, and overcoming free rider problems.

    • Clear lessons have to be learned from the international commodity agreements that functioned until the 1980’s; as these largely failed due to a combination of not properly addressing the issues mentioned above coupled with ideological motives to deregulate and liberalise the global commodities markets.

FLEXIBLE PREMIUM MODEL (EXAMPLE)

arme Nederlanders en Afrikanen betalen voor redden v/d wereld – c.q. de winst van Barry Callebaut en Solidaridad

Vorige week maakte Barry Callebaut enorme winstcijfers bekend. De cacaoprijs zit al een hele poos onder de 2000 dollar/ton (meteen de FT-bodemprijs). Ondanks mindere omzetcijfers (steeds meer consumenten mijden chocolade omwille van gezondheidsredenen) maakt Barry Callebaut zodoende toch weer meer winst. Met dank aan de overproductie in West-Afrika: het cacao- (of was het chocolade-) tekort, blijkt een verzinsel. De door jullie!! verpopulariseerde boodschap van de noodzaak tot het verder aangejagen van de overproductie, Solidaridad en Mars!! en consoorten, is een schandvlek op jullie ziel.

Armen betalen voor redden van de wereld,” schreef het zeer liberale Elsevier zopas. Milieusubsidies maken rijken rijker en armen armer, in Nederland. Mag je dat wel luidop zeggen? Of “Het is slechts een van de vele voorbeelden waarbij Haagse en Brusselse milieusubsidies een geldstroom betekenen van minder welvarenden naar meer welvarenden.

Ja zo gaat dat. Ook in Afrika. Met de verbale hulp van NGO’s als Solidaridad.
the prospect [is] that world production will exceed consumption by 400,000 tonnes in 2016-17,” schrijft agrimoney. “That would be the biggest ever in nominal terms.”

Wie op zijn kin mag gaan kloppen, is duidelijk:
In een ander artikel heeft agrimoney.com het over “a decision last week by Cote d’Ivoire to cut to 700 CFA francs per kilogramme the guaranteed price to producers for cocoa from the mid-crop, compared with 1,100 CFA francs per kilogramme offered for main-crop beans.” “This move, a disincentive among producers to raise output, could be copied by Ghana too.” “The recent move by Côte d’Ivoire might encourage Ghana to follow suit and reduce its producer prices.”

Nog op agrimoney.com: “The world chocolate confectionery market shrank by 2.1% in the August-to-January period, according to data from analysis group Nielsen, as reported on Wednesday by industry giant Barry Callebaut. The decline was particularly marked in North America, where volumes dropped by 3.4%, contrasting with 1.6% growth in Asian sales, according to Nielsen.”

En we blijven graaien – ah ja – uit wederom een artikel op agrimoney.com:
Barry Callebaut shares hit all-time high, as cocoa price dip helps profits.”
Shares in Barry Callebaut hit an all-time high after the chocolate giant unveiled better-than-expected earnings, besides a recovery in cocoa processing margins, which bodes well for profits ahead.”
Shares in the Swiss-based group – which makes chocolate for the likes of Mondelez and Arcor, and processes one-quarter of the global cocoa crop – touched […] a gain of 33% year on year.”

Steal from the poor, give to the rich“, in de 21ste eeuwse variant: de crimineel ongereguleerde markt. Of zoals Jan Peter van Doorn het schreef op Foodlog: ‘“De economie van arme landen moet zich kunnen ontwikkelen, zodat er meer banen komen en keuterboertjes alternatieven krijgen”. Maar dat willen we toch helemaal niet! We hebben steeds meer losers nodig om te winners te kunnen voeden.’

De algehele pot met ontwikkelingsgeld slinkt, maar wij weten een steeds groter deel naar ons toe te trekken,’ stelde een trotse Nico Roozen van Solidaridad over de resultaten van zijn collaboratie met de bedrijfswereld, afgelopen maand maart in de Groene Amsterdammer. Zou zo een scene uit ‘Graailand‘ kunnen zijn.

CACAOPRIJS D.D. 19 APRIL 2017 (NASDAQ)