‘Agroecologie beste manier om Afrika arm te houden en de migrantenstroom te versterken’ kopt Foodlog

De blogdeur staat nog steeds op een kiertje. Dus onderstaande twee visies mag ik je niet onthouden (voor zo zover je ze zelf niet al had opgesnord).

In “Waarom armoede in Afrika?” interviewt Dick Veerman (Foodlog) de Nederlandse agronoom Henk Breman.

Wat zijn de redenen dat zoveel landen en regio’s in Afrika in armoede leven terwijl het enorme rijkdommen heeft aan grondstoffen en natuurlijke hulpbronnen?

Henk Bremann heeft scherpe kritiek op de agroecologische idealen die oud VN-rapporteur voor het recht op voedsel Olivier de Schutter in Afrika wil zien verwezenlijkt worden.

Wanneer we wat Henk daar zegt als uitgangspunt nemen, kunnen we gerichter zoeken naar punten van verbetering. Ook op agroecologisch of biologisch vlak,” stelt Nederlandse duurzaamheidsexpert Mark Soetman.

Voor degenen die geen dik 40 minuten hebben, starten we op minuut 18.

(voor de regelmatige lezer van deze blog-zaliger: onderstaande aflevering kwam tot stand op initiatief van journaliste Janneke Donkerlo.)

Ook uit Nederlandse hoek: in een opgemerkte column maakt Afrika-kenner Gerbert Van der Aa komaf met de stelling dat de komende decennia massaal klimaatvluchtelingen uit Afrika naar Europa zullen komen. “Net in de Sahel regent het meer. De klimaatverandering heeft niet overal nadelen”, stelt Van der Aa.

Advertenties

MIA geeft 15% korting op onze dromen – consument verwacht niet dat handel zich bezighoudt met maatschappelijke projecten

Goed, dan stilaan hier echt op zoek naar de opzet en inhoudelijke invulling van een een Fair Trade Belevingscentrum in Hasselt. En dus voortaan vooral nieuwsjes van om en rond de Dorpsstraat nummer 31.


Mia had volgens Luc van Gorky nooit afgezien, maar al is het er dan geen weer naar, laat ons – onnavolgbaar en onverdroten als we zijn – het eerst toch nog even… over Chocolade hebben, hier. Die van MIA.

Binnenkort opent Dille & Kamille een vestiging in Hasselt. Chocolade ‘Made in Afrika‘ – met name Madécasse – kan je voortaan dus ook in FairTradeGemeente Hasselt kopen.

Ik ben ondertussen stilaan door mijn voorraadje (nog lekkerdere!) Made In Madagaskar-chocolade heen. Die bestelde ik langs de webwinkel ClearChox.nl van Daan en Norbert. Zij verkopen chocolade onder de merknaam MIA. Tot en met 30 juni 2018 15% korting op MIA, las ik er. Ga er ook eens kijken.

Binnenkort houden de wereldwinkels weer een Algemene Vergadering. In ons nieuwe Verbindend Charter – zo leerde ik uit de begeleidende bundel – staat een interessante nieuwe ambitie, van onze fair trade-beweging in transitie:

Oxfam-Wereldwinkels deelt het geloof in de kracht van initiatieven die burgers, lokale gemeenschappen en sociale ondernemers bedenken en dragen, reikt hen de hand en wil bijdragen aan de realisatie van duurzame alternatieven voor hoe we handel drijven, maar ook hoe we ons voeden, verplaatsen, wonen, werken en samenleven.

Chocolade als die van MIA voldoet, zo lijkt me, helemaal aan die stelling.

Dus keek en hoorde ik eens wat rond. Achter deze link op Facebook of op YouTube vind je een filmpje van/over dit merk, dat daarin claimt het opmerkelijk beter te doen dan Fairtrade, wat betreft economische impact.

Inhoudelijk bleef ik er echter mee op mijn honger zitten. “We hebben nu wel een onderbouwing gevraagd van het inkomensstatement,” beloofde Clearchox.

Weetjes: Brett en Sarah, de mensen achter MIA, wonen in Brussel en Sarah is Vlaamse. Brett Beach heeft als ontwikkelingswerker zes jaar op Madagaskar gewoond en gewerkt. Hij zag hoe bonen voor een habbekrats werden verkocht en besloot, tezamen met zijn toenmalige collega Tim McCollum chocolade op Madagaskar te maken. Dat werd Madécasse. Nu zijn de wegen van Brett en Tim gescheiden, maar het idee is hetzelfde. Madécasse heeft haar eigen fabriek tweede helft 2018 klaar. Op Madagaskar.

Anderzijds, ontnuchterend nieuws vanochtend. Handelsfederatie Comeos deed een bevraging bij 1000 responenten en die vertelden dat ze als consumenten niet verwachten van de handelssector, dat die zich bezighoudt met maatschappelijke projecten. Als ze dat al wel zouden doen, mag het niks kosten. Aldus vrt.nws.

(Waar steken we onze tijd toch eigenlijk in!?)

De groep die zich wél heel erg interesseert in duurzaamheid en er actief op let, bestaat vooral uit vrouwen, 55+ en Nederlandstalig.

Dus dat belevingscentrum van ons…

Leg één van de afgelopen weken drukst gelezen artikels op deze blog ” Barry Callebaut’s White Talk ” op deze prent, en die dames gaan begrijpen wat er schort aan de export-economie – en dus inkomsten uit buitenlandse valuta – in Ivoorkust. Daarnaast moeten we dan uiteraard zinvolle alternatieven willen aanreiken in onze winkels. Met daglonen van 2,4 dollar per dag als standaard, ga je weinig Afrikaanse wensdromen vervullen, mijn gedacht.

Niet gevreesd echter. Ondertussen houden we ook deze nieuwe ontwikkelingen in de gaten.

Ik ga me aan de posteleinsoep zetten. Wanneer je dit leest zijn we weer een dag verder. Fijn weekend!

Rokbar: de eerste chocolade volledig geproduceerd en verhandeld door vrouwen

Lees hier het volledige artikel op Trouw.nl

Van Tony’s Chocolonely, dat slaafvrije chocola nastreeft, is bekend dat het in 2015 slechts een kwart van de cacaoboeren een loon opleverde waarmee ze boven het bestaansminimum kunnen leven.

De slavenarbeid waar Tony’s zich op richt, is beperkt tot enkele regio’s in Ivoorkust. Kinderarbeid komt echter veel vaker voor. “Boeren krijgen erg lage prijzen voor hun product, de winsten zitten in de rest van de keten”, zegt Verweij. “Dat kun je deels aanpakken door tussenhandelaren en retailers te omzeilen, maar eigenlijk zou de prijs voor cacao drie tot vier keer zo hoog moeten zijn. De diepere oorzaak van kinderarbeid is altijd armoede. Als kinderen niet meer in cacao mogen werken, gaan ze op oliepalmplantages aan de slag.”