Fairtrade gaat lokaal

26 september 2007 (MO) – Het idee wint veld om het concept fair trade te verbreden: van een focus op eerlijke Noord-Zuidhandel naar eerlijke regionale handelsmarkten, zowel in het Zuiden als in het Noorden.

bron : http://www.mo.be/

Eerlijke pastinaak en faire snijbiet

Lokale landbouwalternatieven in het Noorden zijn ook voorbeelden van eerlijke handel, zeggen Europese fairtradeorganisaties. Ze willen het fairtradeconcept, vandaag enkel gebruikt voor producten uit het Zuiden, uitbreiden tot duurzame productieketens in het Noorden. Daar horen ook Vlaamse boeren bij, vindt Vredeseilanden.

De Voedselteams, bijvoorbeeld, voldoen aan een aantal fairtradecriteria: degelijke arbeidsomstandigheden, correcte vergoeding voor de verschillende spelers in de productie- en distributieketen, duurzaamheid.

Toch vinden critici dat een duurzaam geteelde pastinaak niet thuishoort in de eerlijkehandelsrekken. Boeren uit het Noorden hebben geen extra steun nodig, luidt het. En nog: dit zaait verwarring en staat haaks op het idee dat eerlijke handel meer ontwikkeling in het Zuiden brengt.

Gert Engelen, verantwoordelijke advocacy bij Vredeseilanden, reageert.
Gert Engelen: Om eerlijke handel duurzaam te houden, moet die zich meer regionaal opstellen, niet alleen Zuid-Zuid, ook Noord-Noord. Het Zuiden kent vooral kleine boeren, die in de eerste plaats hun producten op de thuismarkt moeten kunnen slijten.

Het fairtradecircuit naar Europa bereikt een heel beperkte groep boeren. Daarnaast zijn het slechts enkele kapitaalkrachtige landbouwers die hun producten naar de westerse markt kunnen exporteren. Het heeft geen zin om massaal Braziliaanse suiker van grote plantages in te voeren en de markt van de Europese suikerboeren kapot te maken.

Het is trouwens niet de Europese familiale landbouw die de Afrikaanse boer wegconcurreert. De vrijhandelsakkoorden binnen de Wereldhandelsorganisatie en regionale akkoorden zoals de European Partnership Agreements (EPA’s) met de ACP-landen, zorgen ervoor dat bijvoorbeeld Afrikaanse markten overstelpt worden met ingevoerde producten.

Voor de meeste regio’s in de wereld zijn er naast de essentiële functie van voedselvoorziening voldoende redenen om lokale landbouw te koesteren. Landbouw is de motor van een dynamisch platteland, een rem op de plattelandsvlucht en garandeert een betere kwaliteitscontrole en versheid van producten.

Over de kilometerkosten van landbouwproducten is al heel wat gedebatteerd. De verscheping van lamsvlees uit Nieuw-Zeeland naar het Verenigd Koninkrijk zou minder energie verbruiken dan de kweek van lammeren in het Verenigd Koninkrijk zelf.

Gert Engelen: Kilometerkosten vormen een te beperkte maatstaf om duurzaamheid of de energiekost te meten. Je moet ook energieverbruik, vervuiling, arbeidsomstandigheden, verloning in kaart brengen. Bij bepaalde meetmethodes kom je soms tot verrassende resultaten. Zo zou het beter zijn appelen in te voeren uit Argentinië dan Europese appelen lange tijd in koelkasten te bewaren. Of zou het beter zijn Chileense wijn per vrachtschip te importeren dan Italiaanse met een vrachtwagen. Maar meestal is het vervoermiddel van de consument -fiets of wagen- doorslaggevend. (td)

2 gedachtes over “Fairtrade gaat lokaal

  1. Pingback: Rechtvaardige prijzen door prijstransparantie « recepten en nieuwsjes vanuit de Dorpsstraat, nummer 31

  2. Pingback: regiofair begint met rechtvaardige prijzen door prijstransparantie « hoe we de krachten van fair trade en korte keten kunnen bundelen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s