NAAR EEN ‘LIGHT’ EERLIJKE HANDEL?

De verkoop van eerlijke producten boomt. Het valt op dat steeds meer grote internationale consortia aan eerlijke handel doen. En dat roept vragen op.

Fair Trade blijkt meer dan een hype

 

⇒ Er worden nu bijna evenveel fairtradeproducten verkocht in de supermarkten als in de Oxfam-Wereldwinkels.

⇒ Steeds meer bedrijven zetten in op een ‘eerlijk’ product in hun gamma, omdat hun klanten dat ook zo willen. Multinational Nestlé bijvoorbeeld brengt binnenkort fairtradekoffie op de markt voor automaten. Het merk heet Partner Blend . Nestlé heeft nochtans jaren geweigerd met de fairtradebeweging samen te werken.

⇒ Maar er zijn ook bedrijven die hun ‘gewone’ product omzetten in een ‘eerlijk’ product. Candico, dat rietsuiker produceert, verandert niets aan de smaak of de kwaliteit van zijn product maar maakt er nu ‘gewoon’ een eerlijk product van.

⇒ Ook een bedrijf als Verkade zorgt er voortaan voor dat al haar chocolade eerlijk is. Dat betekent dat de boeren die het suikerriet hakken of de cacaobonen plukken, een eerlijke prijs krijgen en in sociaal aanvaardbare omstandigheden werken.

“Toch,” zo meent Samuel Poos (Fair Trade Center) in een artikel voor het tijdschrift van Maya Honing “moeten de keurmerkorganisaties waakzaam blijven voor de grote commerciële consortia”:

multinationals leggen de bal in het kamp van de fairtradebeweging

 

In 2007 besteedden consumenten wereldwijd meer dan 2,3 miljard Euro aan gecertificeerde Fairtrade producten (FLO/Max Havelaar), dat is 47 % meer dan het jaar daarvoor. Alleen al in het Verenigd Koninkrijk haalt de verkoop van deze producten een omzet van meer dan 700 miljoen Euro.

Deze indrukwekkende groei is geen mirakel, maar het gevolg van een steeds grotere betrokkenheid van de grote commerciële bedrijven. In Engeland biedt de supermarkt­keten Sainsbury’s enkel nog bananen uit eerlijke handel aan. Marks & Spencer heeft op vraag van haar klanten alle thee- en koffiemerken vervangen door eerlijke producten.

Ook in België nemen we deze tendens waar. Carrefour, met het merk “Agir”, en Lidl, met het merk “Fairglobe”, bieden een nieuw gamma producten aan met het Max Havelaar label.

Wint de eerlijke handel hier werkelijk terrein en volgens de regels van het spel? Of bieden de grote ketens eindelijk aan wat we hen al altijd gevraagd hebben: eerlijke producten?

De deelname van de grote multinationals laat in elk geval van zich horen, en legt de bal in het kamp van de beweging die tot doel had de uitwassen, slechte praktijken en zelfs de fundamenten van de internationale handel aan de kaak te stellen.

fairtradevoer voor discussie

 

Een recent voorbeeld uit het tijdschrift Business Week wakkert de discussie aan. Begin april 2008 lanceerde de Amerikaanse distributiereus Wall-Mart drie gecertificeerde eerlijke koffiemerken. Voor sommige organisaties verandert Wall-Mart haar praktijken niet veel, ook al gaat het om eerlijke handel:

“De grote wereldspelers blijven werken met grote producenten zoals plantages, in plaats van de moeilijke weg te kiezen, namelijk die van de zoektocht naar kleine producenten en hun producten”, zegt Carmen K. Lezzi, directrice van de Fair Trade Federation, die 100 % eerlijke verenigingen groepeert.

Rink Dickinson, voorzitter van Equal Exchange, een onderneming uit Massachusetts die haar eerlijke producten enkel koopt bij door producenten zelf geleide coöperatieven, ziet het als volgt:

“Als de grote conventionele plantages een eerlijk label krijgen dankzij de verbetering van hun handelspraktijk, dan noemen wij dat ‘light’ eerlijke handel. Er kunnen wel hervormingen zijn, maar het is een softere versie waartegen we overigens opkomen”.

FLO (Fairtrade Labelling Organizations) moet waakzaam blijven voor de grote commerciële consortia. Om te vermijden dat een onderneming zich al te gemakkelijk een respectabel imago kan aanmeten, kan FLO eisen:

  • dat de onderneming een bepaald percentage of bepaald aantal van haar producten certificeert, en dat dit aantal na verloop van tijd alleen maar toeneemt;
  • dat de onderneming bij haar bevoorrading voorrang geeft aan organisaties van kleine producenten die al een label hebben.

door: Samuel Poos, Fair Trade Centre

uit: MAYA HONING MAGAZINE n°9 – september 2008

» Wellicht interesseren u ook deze artikels:

1. De markt voor eerlijke handel in België – 2007
2. Kritiek zwelt aan: “het gaat fout met Max Havelaar”
3. Kleine producenten morren: Wereldwinkels en het verschil met Max Havelaar
4. De opkomst van fairtradeproducten in supermarkten in België
5. Jan Douwe van der Ploeg, hoogleraar Wageningen, over de voedselcrisis
6. De slanke taille van de voedingsindustrie
7. De wereld is een soep en de boeren zijn de ballekes
8. Regiofair: Rechtvaardige prijzen door prijstransparantie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s