Centrum voor Gastrologie: hoezo onafhankelijk? – whitewashers en zuivelapothekers kopen na studierichting KUL nu overheidstaak Vandeurzen

In het driesterrenrestaurant ‘Hof van Cleve’ van topkok Peter Goossens is het Centrum voor Gastrologie dinsdag 15 februari j.l. voorgesteld. Unilever wil hiermee een lans breken voor lekker eten in zorginstellingen om zo het maatschappelijk probleem van ondervoeding bij ouderen in de zorgsector aan te pakken. “De smaakkwaliteit van maaltijden in zorginstellingen moet verbeterd“, heet het. En dat laatste klopt zondermeer.

De overheid heeft er wel oren naar. Maar heet dit dan behoorlijk bestuur? Of gaat het gewoon om het afschuiven van zijn verantwoordelijkheid? Ik vrees dit:

Onze energiesector verkochten ze al aan het buitenland. De corrupte banksector sprongen ze met veel liefde voor eigen zuil bij. Nu heeft de politiek ook een cadeau klaar voor de voedingsgiganten whitewashers Unilever en zuivel-apothekers Danone. Ook onze zorgsector staat nu officieel mee in de uitverkoop en buitenlandse multinationals krijgen de kans zich strategisch in te kopen.

Onderstaande schreef Rik Van Cauwelaert pas nog in zijn voorwoord in de KNACK.

In naam van Eutopia, en met de kredietcrisis als groot excuus, is de afbouw van de sociale welvaartsstaat ingezet. De Europese burgers werden hier nooit over geraadpleegd. Hoeft ook niet, zei de Luxemburgse premier Jean-Claude Juncker ooit in Der Spiegel: ‘Wij beslissen iets. We brengen dat dan in het midden en wachten enige tijd om te zien wat er gebeurt. Volgt er geen misbaar, breekt er geen opstand uit – want de meesten begrijpen toch niet wat er werd beslist – dan gaan we weer wat verder. Stap voor stap, tot er geen terugkeer meer mogelijk is.’

In hetzelfde voorwoord betoogde hij ook over de subisidies aan – en dus lamme reactie van – de vakbonden:

Alle sluwe politici kopen hun tegenstanders.

sluwe politici of sluwe voedingsgiganten?

Het Centrum voor Gastrologie is een privé-initiatief van Unilever en wil, met de expertise van de universiteit van Leuven, ondervoeding bij bejaarde patiënten voorkomen en wil ook ijveren voor smaakvollere maaltijden in rusthuizen en ziekenhuizen. Naast ere-gouverneur Steve Stevaert was ook Vlaams minister van Welzijn en Volksgezondheid Jo Vandeurzen aanwezig om het initiatief te steunen.

Straf: in de perstekst toch gebracht als een “onafhankelijk centrum”. Al vullen ze zelf aan: “Het CFG is een privé-initiatief dat volledig gefinancierd wordt door voedingsmultinational Unilever.” Hoezo dan, “onafhankelijk”?

voedselgiganten kopen zich een eigen onderwijsrichting

Leuven – 10 oktober 2009: Enkele partners in de voedingssector houden samen de opleiding boven de doopvont die leidt tot het postgraduaat ‘gastro-engineering’. De opleiding maakt deel uit van de nieuwe culinaire wetenschap gastrologie. Volgens de initiatiefnemers, de Voreca Management School in Leuven, Kaho Sint-Lieven met campussen in Gent, Aalst en Sint-Niklaas en VTI Leuven, staat gastrologie voor ‘kennis van lekker, gezond en veilig eten’. De bedoeling van de wetenschap is een nieuwe kijk op maaltijdproductie- en distributiesystemen, waardoor voedingsgerelateerde ziekten zoals ouderdomsondervoeding en malnutritie vanuit een culinaire hoek kunnen worden benaderd. De opleiding is bedoeld voor koks, diëtisten en economen die werkzaam zijn in de restauratie en catering in ziekenhuizen, woonzorgcentra, rust- en verzorgingstehuizen, openbare besturen, scholen en bedrijven. De nieuwe opleiding kan rekenen op de steun van de Vlaamse regering, de stad Tienen, Feed, Food&Health en bedrijven zoals Danone, Java en Unilever.

bron: Nieuwsblad.be: Nieuwe opleiding gastrologie

leerling-tovenaars volgens drie pistes naar de almacht

Onschuldig is dit niet. Unilever knutselt al enkele jaren aan een Anti-obesitasmiddel uit cactus. Niet voor niks werkt het nu samen met die andere leerling-tovenaars van Danone. Dat is deel één van het grote plan.

Deel twee probeerde het al met succes uit in het Zuiden:

Neem het Anapurna-zout van Unilever. Het concern maakt hiermee goede sier: door jodium aan het zout toe te voegen, wordt voorkomen dat Indiase kinderen krop krijgen. Dat lijkt mooi, maar het zout is veel duurder dan het zout van lokale bedrijven. Veel multinationals doen weinig anders dan hun producten in kleine verpakkingen verkopen. Daardoor lijkt het misschien goedkoop, maar het is duurder.

Unilever probeert de armsten spullen aan te smeren die ze niet nodig hebben. Zo verkoopt het in India Fair & Lovely, een huidcrème die een donkere huid lichter maakt. En in Afrika verkoopt het bedrijf een hair straightener waarmee zwarte vrouwen hun kroeshaar kunnen gladstrijken. De allerarmsten zijn niet altijd in staat in te schatten wat goed voor hen is. En dit geldt niet aleen voor de Derde Wereld.

Ontstellend veel inwoners van New York hebben onvoldoende geld om eten te kopen. Gek genoeg maakt dat ze niet graatmager maar net moddervet. Lijden aan honger en obesitas is de paradox van de Big Apple.

Toegegeven, Unilever gebruikt al geruime tijd veel minder foute vetten, suiker en zouten voor haar producten, zoals Solero ijs en Calvé saus. Met haar Viasano-programma wil het sinds 2009 ook obesitas bij kinderen voorkomen. Maar Unilever ruikt vooral een markt. En dan zitten we bij deel drie van het plan: maak van een commercieel project een politiek project.

de markt van ondervoedden en zwaarlijvigen

Van ondervoeding tot zwaarlijvigheid: Unilever ruikt er veel geld aan te verdienen. Geniaal eigenlijk: 1) Je creëert een probleem, 2) verkondigt daarna tot inkeer te zijn gekomen, om er 3) weer veel geld aan te verdienen door het probleem ‘op te lossen’.

En aldus knutselt Unilever al enkele jaren aan een anti-obesitasmiddel uit cactus. En toonde het zich onlangs nog erg bezorgd over voedselspeculatie.

Dick Veerman van Foodlog.nl over dit laatste:

Bedrijven nemen hun verantwoordelijkheid. Ze moeten wel, want anders gaan ze kapot. Overheden staan erbij en kijken ernaar. Onderwijl ontstaat er een wereld waarover door een handjevol mensen die van zoveel mogelijk mensen koopvee moeten maken – anders gaan ze kapot, ze moeten door – opnieuw wordt ingericht.

De Russische neo-oligarchen zijn er niks bij, want dit spel omvat de wereld. Valt er een beschuldigende vinger in iemand’s richting te wijzen? Neen, opnieuw niet. En zelfs in het minst in de richting de Unilever’s. Zij proberen te organiseren wat overheden kennelijk niet meer kunnen organiseren. Toch hebben we daar de moderne overheid voor ingericht.

In die laatste zin, daar schuilt het hele waarom van mijn bovenstaand relaas in.

uitsmijter: Talk to your daughter before Unilever does

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s