te weinig ambiteuse Cacaobarometer 2015 maakt matige indruk

De nieuwe Cacaobarometer is uit. We lazen het vandaag in de krant De Standaard.

kernboodschap “chocolade moet duurder”

Daar gaan we weer. Deze boodschap willen NGO’s en industrie ons doen slikken.
Iedereen moet leven, nietwaar? En vooral de industrie en NGO’s.

Ik ga het nog één keer uit de doeken doen, hoezo deze boodschap niét klopt.

drie onderliggende meningen

In het artikel in de Standaard las ik drie onderliggende boodschappen:

  • Keurmerken als Fairtrade Rainforest Alliance of Utz Certified vormen geen garantie dat de cacaoboeren een inkomen ontvangen dat de armoedegrens ontstijgt.
  • Het is niet zo dat de grote bedrijven de winst opdrijven ten koste van de kleine boeren. De winstmarge in de waardeketen is nergens overdreven groot.
  • Het rapport suggereert de oprichting van een wereldwijd cacaofonds, dat gevoed zou worden via een heffing op de grondstof. De opbrengst kan geherinvesteerd
    worden in de gemeenschappen van kleine boeren.
  • Je zult begrijpen dat ik niet erg onder de indruk ben. In de Kerstuniversiteit 2014 gaf ik al antwoord op bovenstaande conservatieve analyses.

    Maar even samenvattend, mijn gedacht:

    blauwdruk cacaofonds ligt al 10 jaar in de schuif

    Beginnen we met het laatste punt, dat van het op te richten cacaofonds. Dat moet er komen. Maar dan wel op initiatief en in de handen van de cacaoproducerende landen. Zoals Niek Koning (WUR) al vele jaren zegt en ons al helemaal voorrekende. Niek spreekt van een “Fair Trade Arrangement”.

    lage winstmarge inherent aan ziek industrieel verdienmodel

    De enige eerlijke chocolades zijn die van El Ceibo, Madécasse en dies meer. Chocolades gemaakt door – of heel dicht bij – de boeren.

    Wat je in BeNe-winkels koopt, goedgekeurd door keurmerkslagers, copieert gewoon het verdienmodel van de grote multinationals. Bedoeling daarvan is de winsten in het Noorden te maken en te houden en ‘ontwikkelings’-programmma’s voor het Zuiden te kunnen blijven verdedigen. De witten zullen de zwarten vertellen hoe ze het allemaal beter moeten doen.

    Het verdienmodel van de Nestlées en Marsen werkt met hele kleine winstmarges. Zoals ik al schreef: MARS maakt per reep een brutto winst van 1 pence in de UK. Dat is 0.0155 US$ per reep. Nestlé maakt 0.5 pence brutto winst per fairtrade-KitKat in de UK. Ze zetten wel miljarden stuks van die snoeprepen om, en maken daardoor nog winst.

    Wie dit verdienmodel copieert, is goed gek en organiseert mee het bedrog. Janneke Donkerlo kleedde het verdienmodel van Tony’s Chocolonely tot de laatste draad van hun onderbroek uit in het NRC Handelsblad.

    Chocolade moet inderdaad duurder. Wanneer we elkaar goed begrijpen en het over chocolade hebben en niet bijv. over de suikerrepen genre Mars, melkchocolade etc…

    Wat een chocoladereep moet kosten, zullen de boeren van El Ceibo bijvoorbeeld wel bepalen. Daar heeft het geen slimme rekenaars in westerse hoofdkwartieren voor nodig. Volgens El Ceibo moet een stuk chocolade van 80 gram 4 euro gaan kosten. Deze chocolade ligt niet in de bijvoorbeeld wereldwinkels, want: geen keurmerk, te duur, te ambitieus? Ik raad er maar wat op los.

    keurmerken overbodig

    Keurmerken zaaien, organiseren en oogsten echter de armoede op het Afrikaanse of Boliviaanse platteland. El Ceibo daarover:

    “Wij werken niet met de boeren, wij zijn de boeren!”

    Eigenlijk zouden keurmerken verboden moeten worden, maar ze zijn een veel te handige, domme kracht voor de industrie en NGO’s. Opnieuw: Iedereen moet leven, nietwaar? etc…

    NGO’s, industrie – met de keurmerken op kop – prediken de weg van de geleidelijkheid. Keurmerken zijn de nieuwerwetse douanewachters.

    Elizabeth Heyrick, strijdster tegen de geleidelijkheid

    Ik stelde vragen en gaf antwoorden bij de herkomst van de (b)(r)ietsuiker van Tony’s.

    In dat artikel stelde ik Elizabeth Heyrick voor. Deze engelse mevrouw – een Quaker – kreeg het in de achtiende eeuw klaar om de elite kleur te laten bekennen: pro of anti slavernij. Lees zeker haar meesterwerk uit 1837: Immediate, not gradual abolition.

    De tegenstanders van slavernij wist ze te overhalen om voor onmiddellijke afschaffing van slavernij te kiezen, i.p.v. de – ook toen al geprefereerde – zeer geleidelijke overgang naar de afbouw en transformatie van het systeem.

    Wie voor onmiddellijke afschaffing was, riep Elizabeth – deur aan deur – op de slavensuiker te boycotten.

    Ze had uitgerekend dat 10% terugloop in verkoop moest volstaan om de aanbieders van de suiker overstag te laten gaan.
    Verder weet ik er het fijne niet van. Ze heeft de afschaffing van de slavernij niet meegemaakt (ze stierf twee jaar eerder).

    Advertisements

    6 gedachtes over “te weinig ambiteuse Cacaobarometer 2015 maakt matige indruk

      • Bedankt voor je reactie, wederom!

        Als er niemand een duidelijk plan uittekent, over hoe we tot een beter functionerende cacao- en chocolademarkt moeten komen, blijft de rest gepraat in het ijle, vind ik.

        Misschien valt er wel gewoon geen goed brood te verdienen met cacaoteelt door kleine boeren op kleine lapjes grond? Deze vraag stellen, is ze beantwoorden 😉

        Of je zou hun levensstijl willen behouden (wat een goed idee zou zijn) en daarvoor betalen, middels een betere cacaoprijs en een eerlijk stuk uit de koek die verdeeld wordt doorheen de chocoladeketen.

        Duidelijk is dat er offers zullen moeten worden gebracht. En aangezien die al meer dan genoeg gebeurden vanuit de hoek van de cacaoproducent…

        Die mijnheer Niek Koning. Geef hem een beurs en hij rekent het ons opnieuw voor.

        Mijn ‘gevoel’ is dat we met een ongemakkelijke waarheid zitten, waar de oplossingen niet langer in de handen van de witten (ook niet de fairtraders) liggen. Dat leer ik ook uit de woorden van Niek. Afrika moet het heft zelf in handen krijgen.

        Onze campagne “Alle kaarten op tafel” zou hier de open kaart kunnen trekken.

    1. Pingback: Ecobank: “helft cacaobomen Ivoorkust moet in de fik voor een verdubbeling van de cacaoprijzen” | recepten en nieuwsjes vanuit de Dorpsstraat, nummer 31

    2. Pingback: duurzaam armoedige cacaoboer wint videoprijs #MEERDANNIKSENMEERVANDAT | recepten en nieuwsjes vanuit de Dorpsstraat, nummer 31

    3. Pingback: ALDI of LIDL: welke systeem-retailer gaat de cacaocrisis oplossen? | recepten en nieuwsjes vanuit de Dorpsstraat, nummer 31

    Geef een reactie

    Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

    WordPress.com logo

    Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

    Twitter-afbeelding

    Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

    Facebook foto

    Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

    Google+ photo

    Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

    Verbinden met %s