CEO Polman (Unilever) wil gratis werken – opstap naar #equalpaytrade volgens de 2% ?

CEO Paul Polman, grote baas bij Unilever, wordt geciteerd op deMorgen.be:

“Ik ben beschaamd, als je het me eerlijk vraagt. Mensen op ons niveau zouden niet gemotiveerd mogen worden door hun salaris. Bovendien is het sowieso altijd te hoog in vergelijking met mensen die evenzeer hard werken en niet dezelfde kansen krijgen.”

Polman beweert volgens De Morgen ook dat hij zijn job zelfs gratis wil uitoefenen, want hoge lonen beïnvloeden het gedrag van CEO’s. Zijn basisloon: 1,25 miljoen euro.

Of hij daarnaast ook afstand wil doen van de 10 miljoen euro van bonussen, aandelenopties en andere voordelen, die hij vorig jaar verdiende? Voor het antwoord moet je naar de Washington Post, van waar De Morgen citeerde.

dienend leiderschap

Foodlog las het interview met Polman op de Washington Post. Het schrijft:

“Uit het openhartige interview pikten de Nederlandse media eensgezind één thema op: Polman schaamt zich voor zijn salaris. Maar hij had het juist over de mensen waar hij en 2% anderen voor horen te werken.”

Waarna het een uitspraak van Polman naar het Nederlands vertaalt:

“Het gaat niet om jou. Als je het voorrecht hebt tot onze positie op te klimmen, hoor je waarschijnlijk bij de 2% van de wereldbevolking die goed opgeleid is, financieel onafhankelijk en kan wonen en werken waar ze willen. Als je bij die 2% hoort, is het je plicht jezelf in dienst van die andere 98% te stellen.”

Foodlog noemt dit dienend leiderschap.

inkomensgelijkheid door duurzame verarming

Zelf had ik liever gehoord, dat Polman goed wil blijven (ver-)dienen door mét hem de kleine theeboeren meer te laten verdienen. Of zich laten af te rekenen op een beter bestaansinkomen voor die boeren. Gratis werken, dat doen zijn Lipton-theeplukkers namelijk zelf nagenoeg ook al. Alleen, zij hebben niet de keuze:

a worker receives about 2p in cash for picking enough tea to fill a box of 80 tea bags, which then sells for upwards of £2 in the UK.

Lees “How poverty wages for tea pickers fuel India’s trade in child slavery“.

Ik weet niet hoe dat bij u is, maar mijn geduld raakt op. Ook bij Polman.

Door over zijn eigen inkomen te praten, zegt Polman nog niks over dat van de theeboer, die hij inhuurt om tegen een jammerlijke verloning – ik noem het ethisch als metafoor voor duurzame armoede – Unilever’s Lipton-thee te plukken. Bezegeld door het Rainforest Alliance-keurmerk. Met een kus van de eerlijke kikkerprinses.

Zichzelf een stevig maandloon ontzeggen, ontslaat Paul Polman, als CEO, niet van zijn verantwoordelijkheid om de theeplukker een behoorlijk maandloon te bezorgen.
Ja, de inkomenskloof met die laatste verkleint zo natuurlijk wel. Maar dat is niet de achterliggende redenering. Die luidt:

Als je bij die 2% hoort, is het je plicht jezelf in dienst van die andere 98% te stellen.

Polman en eerlijke handel

Unilever is ondermeer bekend van Ben & Jerry’s. Paul Polman vertelde daarover begin 2012 bijzondere dingen, welke ik vaak meeneem in mijn verhaal naar groepen.

Uit het interview met Polman, in het magazine Green Futures:

Q: Talking of your products, let’s take Pot Noodle: a very popular, very successful Unilever brand, and the butt of a lot of jokes, too! Are you really reaching the consumers of Pot Noodle with a sustainability message?

POLMAN: Increasingly so. But if I may, I will not take Pot Noodle as the best example, but rather Ben and Jerry’s…

Q: Yes, but that’s the easy one! Everyone knows Ben and Jerry’s as the ethical ice cream brand…

POLMAN: Yes, but I’m using that as the example because that [embodies] the high standard of ethics we want to achieve across all our brands. Each should have a social mission, a product mission and an economic mission – and they should [complement and support] each other… [The most important aspects for consumers] are price and performance, but increasingly we are able to get other benefits through to them, too. Let’s take the whole Knorr brand [including] Pot Noodle. Consumers are telling us that sustainably sourced vegetables and fruits translates as better taste. It is the same with Lipton Tea: when we achieved the Rainforest Alliance certification, we saw our business growing in all the countries in which we did it, and consumers feeding back that the tea tastes better.

burger mee aan het stuur bij NGO Unilever?

Paul Polman stelt over zijn bedrijf: ‘Unilever is een van de grootste NGO’s ter wereld’.

Paul Polman begrijpt als geen ander wat Dick Veerman nogal eens durft stellen, op Foodlog.nl, waar het zopas bijvoorbeeld ging over de anti-Monsanto protesten:

Ik denk dat het noch over Monsanto, noch over GMO’s en ook niet over #TTIP gaat, maar over de manier waarop we bestuurd willen worden en wat we zelf aan beleid mee kunnen geven.

Het komt me voor dat Polman het signaal wil geven: inkomensongelijkheid, oneerlijke handel, klimaatsverandering,… Unilever is mee bezorgd met u.

Maar mag de boer/burger/consument – anders dan bij Monsanto – mee aan het stuur bij Unilever? Dat zou pas echt een grote stap vooruit én nieuws zijn.

Oxfam en Unilever: kritische vrienden

Unilever en Oxfam zijn kritische vrienden, daarover berichtte ik al eens. Kan mogelijk Oxfam als vertegenwoordiger optreden voor die boer/burger/consument? Bezwaarlijk.

Zopas schreef Oxfam nog: “Unilever takes top spot on Behind the Brands Scorecard“.

Maar de geciteerde score van 71% laat toch meer verdiensten vermoeden, dan worden waargemaakt, naar mijn gevoel.

Ik nam een klein jaar geleden zelf de proef op de som en mailde over en weer met de duurzaamheidsdirecteur van Unilever, Anniek Mauser. Het moet gezegd: het kostte me veel geduld, maar uiteindelijk kwamen er antwoorden uit Amsterdam.

Toch was ik ontgoocheld:

Unilever wil haar omvang verdubbelen en tegelijk haar milieuvoetafdruk verkleinen. Dat gebeurt op kosten van de theeboer, en met de hulp van beroemde NGOs, waaronder Oxfam.

LEES HET HIER verder in detail.

Polman: dienend leider of tribunespeler?

Door over zijn eigen inkomen te praten, zegt Polman nog niks over dat van de theeboer (noch dat van de rest van de 98%), die volgens Unilever’s eigen berekeningen, vreselijk arm blijft. Dienend leiderschap, maar dan toch vooral voor de 2%.

Paul Polman zegt dat het loon van CEO’s altijd te hoog is in vergelijking met mensen die evenzeer hard werken en niet dezelfde kansen krijgen. Daar moet hij toch nog eens goed over nadenken.

Er schuilen enorm veel kansen in het bestaan van pakweg een kleine, zelfstandige theeproducent. Maar die kansen omzetten in mooie resultaten en een menswaardig leven voor je gezin, moet je gegund zijn.

In de eerste plaats gegund door megabedrijven die zich de allure van een NGO aanmeten. Op leiders vermomd als tribunespelers zit men in India of Afrika niet te wachten.

2 gedachtes over “CEO Polman (Unilever) wil gratis werken – opstap naar #equalpaytrade volgens de 2% ?

  1. Pingback: de grote Unilever-lakmoesproef één jaar later | recepten en nieuwsjes vanuit de Dorpsstraat, nummer 31

  2. Pingback: de methodiek achter Keurmerkenwijzer.nl en Oxfam’s Behind The Brands | recepten en nieuwsjes vanuit de Dorpsstraat, nr 31

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s