Rankabrand geeft A-attest aan Tony’s, Zotter, GEPA en FTO

Tony’s Chocolonely en Fair Trade Original werden deze week tot de duurzaamste chocolades van Nederland uitgeroepen door Rank a Brand. Dat is de grootste “duurzame merken”-vergelijkingssite van Europa, met ruim 600 merken kleding, elektronica, telecom, media en eten&drinken. Een merk krijgt score A, B, C, D of E.

Tony’s en FTO behaalden “Label A” en daarmee het predikaat van “Topmerk!
De meeste concurrenten blijven ver achter en komen niet hoger dan een D-score.

De chocoladesector is de eerste sector die Rankabrand in 2016 behandelt. Daar was kennelijk veel haast bij.

In het juryrapport over Tony’s Chocolonely bulkt het van rare zinsconstructies als

“Tony’s Chocolonely is transparant zijn over alle actieve cacao leveranciers”.

of

Tony’s Chocolonely meldt dat alle de cacao coöperaties sinds 2014/15 een Tony’s premie van 25% (incl. Fairtrade Premie) ontvangen. Aldus, maakt Tony’s Chocolonely premie ongeveer 47%, naast de Fairtrade premie (53%) (zie link, pagina 65).

Ik ben welopgevoed, maar dit noem ik slordig haastwerk. De aangegeven reden: “automatisch vertaald en bevat mogelijk fouten. Klik hier voor de originele (engelse) versie“; sorry, dat voldoet niet.

Van alle onderzochte merken scoort het Oostenrijkse merk Zotter (van de Colombiaanse ex-cocaïneboeren) een punt meer dan deze Nederlandse winnaars. Ook het Duitse merk GEPA krijgt een A-label en aldus het predicaat ‘topmerk!’. In het uiteindelijke Nederlandse overzicht worden deze chocolademakers niet opgenomen. Wel in de Duitse versie.

De Duitse discounters Lidl en Aldi – die zwaar inzetten op goedkoopzame chocolade – blijven onbesproken. Zowel in de Duitse als Nederlandse versie. Een gemiste kans. Hoezo, schreef ik eerder deze week.

Komen wel aan bod: Mars, Nestlé en consoorten. Ze troepen samen in blok ‘D’.

De eerste Nederlandse fairtradechocolade ooit kwam van Verkade. Die verliet vorig jaar de fairtradestal – en zakt prompt weg naar categorie ‘E’.

Van de topchocolades voor fijnproevers, verdeeld door de Nederlandse webwinkel ClearChox.nl – zoals die van El Ceibo en Madécasse – geen spoor in het overzicht.

Ook de door mij eerder geprezen Hollandse Gorillabar (met Virunga cacao uit Congo) krijgt geen vermelding noch quotering.

hoe komt zo’n Rankabrand-rapport tot stand?


Chocolademakers worden gejureerd op hun inspanningen inzake “Klimaatverandering/ CO2 emissies”, “Milieubeleid” en “Arbeidsomstandigheden/ Fair Trade/ Duurzame Handel”.

Nemen we als voorbeeld Tony’s. Daarvoor baseert Rankabrand zich op het jaarFAIRslag 2014/2015 [PDF] van de Amsterdamse fairtradechocolademakers.

Met permissie, ook hier bevalt de haast en spoed me niet goed. Tony’s is goudeerlijk in haar jaarrapport… en verdient dan ook geen A-attest.

Twee werkpunten/citaten uit Tony’s jaarFAIRslag

1. Tony’s koopt ook nog steeds 26% Fairtradesuiker in volgens het mass balance-principe.

2. Een doorn in ons oog blijft de nog niet traceerbare cacaoboter. Op dit moment is alleen de cacao voor onze cacaomassa traceerbaar. Komend jaar moet dat toch ook lukken met onze cacaoboter.

Wat betekent dit?

1. De suiker in Tony’s repen blijft in de praktijk dus (vaak) europese bietsuiker. Ik schreef er hier eerder al over.

2. Om chocolade te maken heb je cacaomassa en cacaoboter nodig. De boter die ze gebruiken is wel Fairtrade, maar ze kopen de bonen hiervoor nog niet rechtstreeks in.

Voordat Tony’s cacaoboter kan maken van hun ‘eigen Tony’s bonen’ moet de chocolademaker met wie ze samenwerken zijn fabriek en processen aanpassen. En als je cacaoboter maakt, houd je ook cacaopoeder over. Omdat Tony’s veel traceerbare cacaoboter nodig heeft, zullen ze ook heel veel cacaopoeder overhouden, die traceerbaar en slaafvrij is, maar ook duurder…. En daar moeten ze partners of andere afnemers voor vinden, die bereid zijn een hogere prijs voor traceerbare slaafvrije cacaopoeder te betalen.

Maar traceerbare cacaoboter komt er dus wel aan. Punt 2 heb ik overgeschreven van Tony’s bedrijfswebsite uit “Hoe zit ’t nou met die boter..?“. Heel goed dat een bedrijf zulks communiceert. Er zijn grotere angsthazen in chocoladeland.

Mijn verdict over Tony’s zou zijn…

Op basis van bovenstaande twee punten verdient Tony’s mijns inziens eerder een mager A-label dan de absolute lof van “Topmerk”. Het overschakelen naar traceerbare fairtradecacaoboter zou hieraan verhelpen. Maar dan speelt er nog iets. Iets kwalijks, waarbij de neutraliteit van Rank a brand in vraag kan gesteld worden.

Rank a brand citeert uit wat Tony’s neerschrijft in haar eigen jaarFAIRslag. En vertaalt dat uit het goed Nederlands naar:

Tony’s Chocolonely meldt dat alle de cacao coöperaties sinds 2014/15 een Tony’s premie van 25% (incl. Fairtrade Premie) ontvangen. Aldus, maakt Tony’s Chocolonely premie ongeveer 47%, naast de Fairtrade premie (53%) (zie link, pagina 65).

Excuseer me, maar ik versta deze robottaal niet. Dit is onbetamelijk slordig.

In het Engels dan maar:

Tony’s Chocolonely reports that since 2014/15 all the cocoa cooperatives receive a Tony’s premium of 25% (incl. Fairtrade premium). Thereby, Tony’s Chocolonely premium accounts for around 47%, next to the Fairtrade premium (53%) (see link, page 65).

Hier begrijp ik de redenering dan weer niet. En vooral storend is dat kritische journalistiek, als objectieve bron en tegengewicht, volledig wordt genegeerd.

Onderzoeksjournalist Janneke Donkerlo benadert Tony’s dan ook kritisch, als ieder ander bedrijf, en stelde in NRC Handelsblad de zaken op scherp eind 2014: van de meerprijs van circa 25 procent die de consument voor Tony’s reep betaalt, zou slechts een fractie bij de boeren belanden.

Zaterdag 6 december 2014 liet de TROS Donkerlo hierover aan het woord.

Pick your choose. Maar uit bedrijfsrapporten citeren, zonder de beweringen op hun feitelijkheid te controleren, staat ver af van objectiviteit. Mijn gedacht.

5 gedachtes over “Rankabrand geeft A-attest aan Tony’s, Zotter, GEPA en FTO

  1. Tony Chocolonely wordt gemaakt door Barry Callebaut – het grootste chocoladebedrijf ter wereld, als ik het wel heb (dat zou Cargill nu kunnen zijn) – en eigenlijk de “grootste boef”; de reden waarom een merk als Tony is gestart.
    Van meet af aan wordt cacao uit Ghana betrokken. Tony heeft nooit zelf bij boeren gekocht of kunnen kopen. Dat deed Callebaut. Het beeld van ‘slaafvrij’ brokkelde af naar ‘op weg naar slaafvrij’ naar, ik meen nu ‘samen…’. De chocolade van Tony komt van de grote hoop, een deel is geoormerkt als FairTrade. Tony heeft dat jaren geleden toegegeven op het blok Koken.Blog.Nl.
    In Ghana bepaalt COCOBOD de prijs van de cacao voor dat jaar. Dat wordt in overleg gedaan met de grote kopers.
    De biologische boeren en coöperaties vallen buiten dit systeem. Dat is sinds een paar jaar het geval. Eindelijk heeft Tony – en daarom – een coöperatie kunnen omarmen. Niet om het biologische, wel om te kunnen laten zien wat ze eigenlijk al tien jaar beweerden: hier komt onze cacao vandaan. Welnu, dat is een fractie.
    De rest komt nog gewoon van de grote hoop en dit jaar is er ook in Ivoorkust opgekocht. Het siert Tony dat ze dit wel ergens op haar website vermeldt, maar (a) lastig te vinden en (b) wie leest dat? En dan: (c) wie reageert?
    Ik meen dat november 2015 een interview in het dagblad Trouw een interview met de huidige directeur van Tony Chocolonely stond. Veel haleluja, weinig kritisch. Hij verdedigde de betrekkelijke machteloosheid van zijn merk door de stellen dat ‘de grote industrie’ tezamen met de COCOBOD de prijs bepaalt.
    Welnu, als de interviewer haar werk had gedaan, dan had ze gezegd: Dat is vreemd, Tony wordt juist gemaakt door de grootste van de groten. Hoe verklaart u dat?

    Het is dus nu zo dat Tony een beetje begint te worden wat ze al tien jaar beweert te zijn. En het is misschien niets meer dan een handelsmerk van Barry Callebaut. Groot pluspunt van Tony is dat de consument bewuster is geworden, maar een nadeel is dat de keurmerken als fairtrade in de tien jaar fors aan waarde en impact hebben verloren. Meer en meer zijn het marketinginstrumenten om de verkoop te stimuleren. Als het tv-programma De Keuringsdienst van Waarden toentertijd Tony Chocolonely tegen het licht had gehouden, zoals ze bij andere merken en producten deed en doet, had ze het volledig afgebrand. Maar ja, het merk was toen van de eigenaren van het tv-productiebedrijf. (En de prijs van Tony Chocolonely is overigens nog steeds te laag om werkelijk eerlijk te zijn. Want x % meer betekent nog niet dat het een eerlijke vergoeding is.)

  2. Pingback: Côte d’Or komt niet langer met een kus van de eerlijke kikkerprinses | recepten en nieuwsjes vanuit de Dorpsstraat, nummer 31

  3. Pingback: Ceci n’est pas une pub voor de chocolade van FTO en de koffie van OFT | recepten en nieuwsjes vanuit de Dorpsstraat, nummer 31

  4. Pingback: zieltogende Britse FT-pionier Traidcraft huurt succesvolle Duitse fairtrade CEO GEPA in | recepten en nieuwsjes vanuit de Dorpsstraat, nummer 31

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s