impressie na mijn gesprek met Philippe Weiler, Head of Sustainability bij Lidl België

UPDATE: Ook Oxfam Duitsland roept op: “Hey Lidl, mach Dich fit für fair!


Gisteren, over de middag, had ik een telefonisch gesprek met Philippe Weiler, Head of Sustainability bij Lidl België. Lidl België verkoopt Rainforest Alliance bananen (die met de groene kikker) van Banafrut in Colombië. Ik hoopte op een antwoord op mijn vraag waarom Lidl niet gewoon bananen onder Fairtradevoorwaarden aankoopt bij Banafrut, want dat levert die Colombianen volgens mij meer op, getuige het filmpje dat ik eergisteren op de blog zette.

Volgens mij“, daarmee bedoel ik dat ik het niet zeker weet. Het is een vermoeden. Philippe wist het ook niet. Hij is nieuw sinds januari. Ik reken erop dat hij het eens goed uitzoekt en dan met ons deelt.

Philippe vermoedde dat het antwoord op waarom Lidl vooral bananen verkoopt onder Rainforest Alliance label, een centenkwestie is. De centen van Lidl en die van zijn klanten, wel te verstaan. Zeker wist hij het dus niet. Maar Lidl koopt voor enkele landen de bananen in Colombia en zoekt als discounter die zo goedkoop mogelijk te kunnen verkopen. Met dien verstande dat dumpbananen niet meer kunnen. Alle bananen zijn nu ‘duurzaam’. Grotendeels Rainforest Alliance dus, een deeltje Bio Fairtrade.

Zoals ik hier al schreef, biedt Banafrut zijn bananen aan onder verschillende keurmerken. Ik heb er geen idee van of die groene kikkerbananen door andere producenten worden geteeld dan de Fairtradebananen. Als Rainforest Alliance meeleest, mag het dat ons hier komen vertellen. Ik heb ook Banafrut hierover gemaild.

Van Philippe vernam ik ook dat Rainforest Alliance – en ook collega’s bij Lidl – niet echt vonden dat ze een antwoord schuldig waren of een gesprek moesten aangaan met mij. Omdat ik dingen heb geschreven die niet overeenkomen met de werkelijkheid. Nu schrijf ik zelden dingen, die ik niet tenminste kan staven met wat anderen hierover schrijven of me vertellen. Zwijgen is toestemmen. En verder daarover helemaal onderaan meer om dat te duiden.

Daarnaast is het een feit dat Rainforest Alliance zijn eigen standaard anders interpreert en uitvoert dan dat ik en ook nogal wat anderen vinden dat dat zou moeten gebeuren. Ik zal daar in mijn Engelstalig slotstuk over de “g(r)een frog fraude” meer in detail op terugkomen.

Ik vind het sjiek van Philippe dat hij bijna een uur de tijd uit trok voor ons gesprek. Omgekeerd trok ik natuurlijk ook een uur uit voor hem en zijn werkgever.

Wat keurmerken en nogal wat retailers of merken moeilijk aan het verstand te brengen is, is dat zij het zijn die met een product of dienst naar de consument stappen en dat het dus precies aan hèn is om zich dubbel te plooien ten dienste van die felbegeerde consument. Ook als die enkel met vragen komt en niet gewoon met een gevulde winkelmand. En dan nog eens vragen. En nog eens. Want sprookjes bestaan niet in de harde wereld van de handel.

Wat Philippe verder zei, was dat Lidl kiest voor samenwerking/certificering met Utz, Rainforest Alliance én Fairtrade. Ik suggereerde dat Lidl Rainforest en Utz zou kunnen aanmoedigen wél met gegarandeerde prijzen voor de boeren te werken. Dat doen die nl. niet. Ik zou daar ook nog willen aan toevoegen: + lange termijns handelsrelaties. Wil Lidl niet exclusief kiezen voor een welbepaald keurmerk, dan kan het haar inkoopmacht gebruiken om minder-sociaalvoelende labels op dat vlak meer in de richting van Fair Trade te sturen.

Het is namelijk met zijn inkoopmacht (= de enorme volumes) dat Lidl, aldus Philippe, het verschil ten positieve wil maken voor boeren/producenten. Door het beperkt aantal producten dat Lidl aanbiedt in verhouding tot grootwarenhuizen, kunnen zij per product een veel grotere impact maken, middels certificering.

Dat klopt en vandaar dat ik het van groot belang vind, dat die impact maximaal rendeert. Dus Fairtradebananen i.p.v. Rainforest bananen!

Om dit stuk stilaan af te sluiten: ik had het met Philippe over de perceptie die bestaat bij de bevolking dat discounters de boeren een arm proberen uit te draaien. Pas was het wééral raak. Daar vergat ik hem naar te vragen.

Een maandje geleden stond het uitgebreid te lezen in de Britse en Ierse pers: “Lidl and Aldi have been accused of gross hypocrisy by slashing the price of fresh produce below the cost of production while claiming to support Irish growers“.

Met dat laatste als opstap eindig ik dit verslagje, waarmee ik het gesprek met Philippe begon: klimaatcrisis, vluchtelingencrisis, bankencrisis hier en belastingschandaal daar, enz. Onze samenleving kan zich doodeenvoudig niet permitteren dat burgers als consument ook nog eens hun vertrouwen kwijt geraken in maatschappelijk verantwoord ondernemen en ethischer, duurzamer consumeren. Mijn betoog daarover bespaar ik u.

Helemaal afsluiten voor vandaag doe ik met dit: “Tesco’s fictional farms: a marketing strategy past its sell-by date“. Een verhaal waar je boer en burger definitief de gordijnen mee injaagt.

BBC: “Britain’s farmers have said Tesco’s fresh produce labelled with “fictional farm” brands may be misleading. Despite the British sounding names, the “farms” do not exist and the produce is often sourced from abroad.

GUARDIAN: “Using fictional farm names is not unique. Aldi does it too. But it is a tactic that seems to go against the consumer trend for accurate information about where food comes from – something Tesco acknowledged and promised to improve after it was caught up in the horsemeat scandal in 2013.

Naar mijn bescheiden mening is het nog maar een kwestie van tijd, vooraleer de (sociale) mediabom ook zal barsten over wat de keurmerken voor eerlijk en duurzaam slijten aan de retailer en burger. Digitalisering maakt uitwisseling van informatie en beelden makkelijker en sneller dan dat ik poepsimpel kan typen.

GUARDIAN: “While a food buyer as big as Tesco can’t showcase all its suppliers, surely it isn’t helping the desire for provenance with its choice of British-sounding names such as Boswell, Woodside and Willow farms when some of the produce is imported. Perhaps it’s better for supermarkets to avoid publicising relationships with suppliers – should it come time to dump them, there’s no need for an expensive rebranding exercise.

Ik heb Philippe en daarmee dus eigenlijk Lidl voorgesteld – zoals concurrent Colruyt – zich wat minder conventioneel op te stellen t.a.v. de keurmerken. Zo doet Colruyt dat bijvoorbeeld slim, correct en knap in haar klantenblad: “Colruyt steunt Burundese koffieboeren” (pdf). Maar uiteraard hoop ik eerst op een sterk impactverhaal in het reclameblad van Lidl, met cijfers en alles erop en eraan, waarin Lidl en Rainforest aantonen dat de Colombiaanse bananenboer even goed geholpen is met kikkerbananen dan met Fairtradebananen. Ik ben heel benieuwd.

Bekijk de mooie impactfilm “BANAFRUT FAIRTRADE” over de vele voordelen voor de producenten, wanneer ze hun bananen als Fairtrade kunnen verkopen.

24 gedachtes over “impressie na mijn gesprek met Philippe Weiler, Head of Sustainability bij Lidl België

  1. Pingback: Banafrut: g(r)een frog fraud – waarom kiest Lidl/BE niet voor 100% Fairtradebananen ? | recepten en nieuwsjes vanuit de Dorpsstraat, nr 31

  2. Ik woon tegenover een Lidl en ik sta mij bij de bananen dikwijls af te vragen hoe betrouwbaar dat kikkerlabeltje eigenlijk is. Onlangs hoorde ik nog een mama tegen haar kindje zeggen dat dat ‘de goede banaantjes’ waren. Ik ben blij dat dit artikeltje weer terechte twijfel daarover zaait. In een markteconomie is het nodig dat de consument voldoende geïnformeerd is.

    Dankjewel!

  3. Dag Kim, bedankt voor je reactie.

    Ik ga niet beweren dat de kikkerbananen niet ok zouden zijn, maar ik zou willen weten waarom er kikkerbananen nodig zijn, als er bij de Colombiaanse producent voldoende Fairtradebananen voorradig zijn. Naar mijn gevoel worden er teveel PR-verhalen boven de hoofden van boeren ver weg gedaan. En ook nog in hun naam. Gelukkig neemt de jonge garde dat niet meer.

    Ik heb veel van horen zeggen, en dat is niet altijd de meest betrouwbare bron van overlevering, maar minstens even sterk als reclamepraatjes. Enkele jaren geleden was er in Hasselt een man uit Ethiopië op bezoek, die verantwoordelijk is voor de kwaliteit van de koffie binnen zijn coöperatie. De labels UTZ Certified en Rainforest Alliance – aan wie zij ook leverden – verzwakten volgens hem (zelfs moedwillig) de coöperaties. Dat peuterde ik niet los uit hem, dat zei hij volledig in vertrouwen na een week in Hasselt gelogeerd te hebben.

    Zulke klachten zijn er veel. Zelden durven producenten ze in het publiek uit te spreken, want ja, mss volgt wel de roe. Nu weet ik zeer goed dat boeren overal in de wereld wel eens een aparte, koppige kijk durven te hebben op wat hen overkomt en dat ze bekend staan om hun klagen, maar als organisaties uitpakken met lachende boeren-verhalen, waarin ze de boer een PR-vriendelijk praatje laten maken voor makkelijke consumptie in ons rijke deel van de wereld, dan moéten ze ook durven op de proppen komen met minder vrolijke verhalen. Maar dat is steeds weer teveel gevraagd. Slecht nieuws beschouwen ze als geen nieuws.

    Groetjes uit Hasselt
    Steven

    • Ik heb bij dat soort logo’s altijd het gevoel dat ze aanhaken bij het fair trade-wagonnetje, maar dan uit winstbejag en niet uit overtuiging. Het lijkt me concurrentie voor keurmerken die wel eerlijk en transparant zijn. In de laatste editie van het Oxfam magazine stond een verhaal over rum-producenten, wiens coöperatieve een beetje vierkant bleek te draaien. Dit was echter geen reden om hen te dumpen noch alles uit handen te nemen. Gewoonweg hen helpen om de dingen beter te maken, voor ons en voor hen; dat vind ik de ideale weg. Maar nu dwaal ik af. Ik wou je gewoon bedanken voor het fijne schrijfsel. Doe zo voort :p.

  4. “hoorde ik nog een mama tegen haar kindje zeggen dat dat ‘de goede banaantjes’ waren”
    Meer moet dat niet zijn: als de doorsnee consument het zo ziet is het doel gehaald.

    Collibri, UTZ, RFA enz zijn allemaal ontstaan op een moment dat duidelijk werd dat FT Max Havelaar wel degelijk in staat was om het publiek aan te spreken en een deel van de markt in te pikken.
    FT zag zich langs rechts ingehaald en is daarop het spel ook “professioneel” beginnen spelen. Het gevolg is dat we nu met een totaal “uitgehold” FT zitten en een boel andere “concurrerende” labels die allemaal voor een pak rook zorgen. In die rook zijn bos noch bomen meer te onderscheiden. Eigenlijk is FT niet alleen langs rechts ingehaald maar daarbij ook van de weg gereden. Misschien is dat nog het “knapste” (meest nefaste) resultaat van als die “rook”labels

    De klant moet kopen, dat is zijn enig nut in een kapitalistisch systeem. En hij moet kopen zonder zorgen. Dus, teveel pesticiden?: een labeltje; slavenarbeid?: een labeltje enz
    Boodschap: “het is in orde klant, ge kunt op uw 2 oren kopen”. Een groene springkikker, een fladderende colibri en de zaak is in de sjakosj.

  5. En op dit relaas hebt gij dan zo vol spanning zitten wachten, Nick🙂

    Was het de moeite? Voor mij zeker.

    Voordeel is wel dat ik niks te verkopen heb. Ik heb enkel geduld. En voor de rest weer wat te vertellen op de scholen.

    Al moet ik toegeven: toen ik de hoorn neerlegde, ben ik mij moeten gaan uitleven in de hof want ik was toch effe niet goed van hoe men binnen een label als Rainforest Alliance naar heel deze (non-)affaire kijkt. Philippe gaf me de tip wat gematigder te zijn in mijn uitspraken, ze beter te takseren op hun waarheidsgehalte. Maar ja, kijk, ook voor de retail en keurmerken enz… komt er een Wikileaks of Panamafiles binnenkort. Bijzondere dingen die ik vandaag weer toegestoken kreeg; Maar ik blijf de regel hanteren: ik publiceer enkel wat ik op een ander lees. Komt op die manier ook wel goed. Ik reken erop dat mensen als Philippe hun ding kunnen en zullen gaan doen.

    • Het hangt er allemaal vanaf wat je doel is: wil je iets nastreven/bereiken door te kunnen communiceren met de grote jongens dan is de tip van Philippe zeker goud waard; wil je daarentegen consumenten bewust maken van de hopeloze hypocrisie van de labels dan hoef je je niet uit te sloven in “genuanceerd gematigd formuleren”.

      Ik klikte nog op de link van “Colruyt steunt Burundese koffieboeren” (pdf). en kwam onderaan terecht bij Victoriabaars van Kelvin met een labeltje Naturland/ Wildfish en Collibri natuurlijk. Als ge een beetje de geschiedenis kent van die Victoriabaars, dan is dit toch echt het meest absurdistische surrealisme voorbij …

  6. Er worden al voldoende NGO-kaders betaald om te praten met die grote jongens, maar ik zal er zeker nog eens over nadenken. Maar weet ge, ik was nog maar twee dagen in het leger voor mijn verplichte legerdienst of de adjudant kwam me vertellen dat ik een gevaarlijk manneke was. En ik had me dus voorgenomen – en was me niet beter bewust dan dat me dat nog aardig lukte ook – om onder de radar te blijven.

    Wat betreft die Victoriabaars, dat zou voorpaginanieuws voor mijn blog moeten zijn. Ik ken een vrouw die opgroeide aan het Victoriameer en wiens familie verboden werd nog te vissen omdat de vis naar Europa moest. Diepe armoede was het gevolg. Handel heeft geen geweten. Eerlijkheid en liefdadigheid zijn de handel vreemd. Merci voor de reacties, Nick.

  7. en tot slot:
    de productfiche klopt niet
    http://www.oxfamfairtrade.be/UserFiles/oftv2/pdf/nl/24303.pdf
    op mijn verpakking staat helemaal geen max havelaar keurmerk …

    omdat gij van het huis zijt hebt ge misschien begrip voor die “mankementen” bij OXFAM
    welnu, soortgelijke dingen spelen ongetwijfeld ook bij RFA en LIDL
    het hoeft allemaal geen voorbereide kwade opzet te zijn
    het resultaat is desalniettemin hetzelfde

    diejen adjudant had u dus snel geschoten … en gij: “onder de radar” …haha 😉

  8. Het is zeker de moeite!
    Sedert ik bij recepten en nieuwsjes vanuit de Dorpsstraat, nr 31 terecht gekomen ben heb ik al heel veel opgestoken over zaken die mij bijzonder interesseren ..
    waarvoor dank!!😉

  9. “OFT is het spel professioneel beginnen spelen op de wijze van de grote jongens” – mass balance: dat waren de regels van het systeem dat Max Havelaar had bedacht en men dacht er goed aan te doen daarin mee te gaan – het is als in een politieke partij, Nick – ik geef je een link van MO en een interview met Jan Peumans (vaste klant van de WW in Riemst-zaliger trouwens, maar dat doet er verder niet toe): http://www.mo.be/interview/tegen-2050-moet-vlaanderen-afgekickt-zijn-van-fossiele-brandstoffen

    Vraag “De beslissing om de kerncentrales langer open te houden gaat helemaal tegen die tendens in.” Jan Peumans: “Daar heeft u volkomen gelijk in. Mijn partij is daar voorstander van maar ik ben het daar niet mee eens omdat je dan een rem zet op de evolutie naar hernieuwbare energie. En minister Marghem en ook minister Turtelboom hebben nog altijd geen energieplan.” Vervang kerncentrales door mass balance en je begrijpt mijn positie. Overigens vergelijkt men mass balance – niet ten onrechte – met het groene stroom-principe waarbij je stroom koopt die niet gegarandeerd groen is opgewekt, maar waar wel ergens echt groene stroom mee werd gekocht. Maar dat las je vast al op de blog.

    • die mass balance kan ik nog volgen, maar dat verstoppen achter een foto van een mooie jonge Afrikaanse cacaoproducent, met een naam: Fabrice …, dat blijft in mijn keel steken

      diezelfde “techniek” zie je bij veel producten, het verpersoonlijken van een onpersoonlijk massa/bulk product(ie systeem) want de consument vindt het prettiger om te geloven dat hij van een producent koopt en niet van een giga multi national …
      artisanaal brood, melk v/d boer (met fotootje van boer + koe erbij) provenance with its choice of British-sounding names such as Boswell, Woodside and Willow farms enz enz

  10. Pingback: Belg kocht recordvolume aan Fairtrade-bananen in 2015 – wat verdienen boer en helper? | recepten en nieuwsjes vanuit de Dorpsstraat, nr 31

  11. Pingback: ¡Oeps! Rainforest Alliance laatste v/d klas in Duitse test rond duurzaamheidslabels | recepten en nieuwsjes vanuit de Dorpsstraat, nr 31

  12. Pingback: ook Oxfam Duitsland hekelt Lidl om gekke kikker bananen politiek ism Rainforest Alliance | recepten en nieuwsjes vanuit de Dorpsstraat, nr 31

  13. Pingback: Oxfam Duitsland: Lidl blijft zich verstoppen achter Rainforest Alliance voor zijn oneerlijk fruit | recepten en nieuwsjes vanuit de Dorpsstraat, nr 31

Reacties zijn gesloten.