wat ik noteerde van de World Cocoa Conference 2016

Cocoa sector remains ‘far from’ from sustainable,” doet Oliver Nieburg op confectionerynews.com verslag van de World Cocoa Conference, die eind mei doorging in de Dominikaanse Republiek [1]. De voor mij interessantste stukjes:

1/ Ik begin met de uitsmijter van Nieburg want eentje die kan tellen, opgetekend uit de mond van Dr. Martin Gilmour, R&D directeur bij Mars:

“If you add up the thousands of tons that are certified, and the premiums for certified cocoa, there are millions of dollars going somewhere into the sector. So where is that going?…How much of that is actually getting to the farmer?”

2/ Cathy Pieters, directeur van Mondelēz’s Cocoa Life, het programma dat op deze blog ook wel eens passeerde:

“Cocoa farming should be a business and not a charity. It’s not about how much we give to farmers, it’s about how business-driven they become.”

3/ Doug Hawkins, van Hardman Agribusiness:

“We do not find this argument that producers should have a greater share in the value chain supportable: In a free market, price is dictated by supply and demand and by differentiating factors, typically around quality.”

Hardman meent dat de aankopers van cacao zich gaan afwenden van West-Afrika en voor de uitbouw van een professionele sector in Latijns-Amerika zijn. Die mening deel ik, na het lezen van dit [2] en dit [3] artikel.

Volgens Hawkins is de huidige cacaoprijs – rond $3,000 / ton – een redelijke prijs, aangezien hij ervan uitgaat dat een ton cacao afgeleverd aan de haven voor export tussen de $1,100 en $1,600 kost.

4/ Alex Bruijnis, van het Nederlandse Ministerie van Economische Zaken en voorzitter van het International Cocoa Organization’s (ICCO) stelt zich voor dat cacao “decommoditized” wordt; Dus niet alle cacao – ongeacht de kwaliteit – op één grote hoop (naar mass balance-principe). Zo krijgen boeren die cacao van de hoogste kwaliteit telen de macht om te onderhandelen over een hogere prijs.

ICCO schat dat wereldwijd de cacao-opbrengst per hectare gemiddeld 0,5 ton is en verwacht dat dit rendement maar tot 0,6 ton per hectare zal stijgen tegen 2026. (noot Steven: In Ivoorkust hebben de cacaoboeren gemiddeld 3,5 hectare grond vergeleken met de 2,6 hectare grond waarover ze in Ghana gemiddeld beschikken. Van de 3,5 hectare grond in Ivoorkust wordt er 90% gebruikt voor de cacaobonen, in Ghana is dit dan weer 78% van de 2,6 hectare grond.)

ICCO vertegenwoordigt cacao producerende én consumerende overheden en beveelt aan om in bijv. Afrika grote professionele, grote boerderijen op te zetten in gebieden waar kleine cacaoboeren actief zijn. UPDATE d.d. 21/06: of dit dan naar het model van een goed functionerende coöperatie zal moeten zijn, of puur een economisch verhaal wordt van de cacaoproductie op niveau houden, is voor mij nog een vraag.

[1] http://www.confectionerynews.com/Commodities/Cocoa-sector-remains-far-from-from-sustainable
[2] https://chocolateclass.wordpress.com/2015/05/06/could-south-america-provide-competition-to-disincentive-african-child-labor/
[3] http://www.hardmanagribusiness.com/straw-in-the-wind-rebalancing-cocoa-supply/
logo_wcc

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s