tariefescalatie en koffie gebrand in Afrika: hoezitda?

Bekijk Revolution In A Cup ‘Long’ van Moyee Coffee.

De koffieproducerende landen verdienen meestal niet meer dan twee procent van wat je in de winkel voor een pak koffie betaalt. Dit heeft te maken met een lage prijs voor de boon, maar vooral met dat 99,9% van alle bonen zonder enige vorm van verwerking het land verlaat.

Vorig jaar opende Oxfam-Wereldwinkels een blog, die hun zoektocht naar gebrande koffie uit Afrika beschrijft. “Groene koffie kan vrij de Europese markt binnenkomen (er is dan ook geen gevaar van concurrentie, aangezien er geen Europese koffieboeren zijn), maar voor de import van gebrande koffie worden wel tarieven geheven,werd het begrip tariefescalatie er uitgelegd.

Het werd ondertussen stil op die blog, maar je herinnert je de FairChain koffie van Moyee Coffee uit Amsterdam, die geteeld, gebrand en verpakt wordt in Ethiopië en verkocht in Europa. Hoe doen die dat dan? Lees verder onder de afbeeldingen.

https://www.linkedin.com/in/annevanderveen

Anne van der Veen

fairchain-image

Ik mailde Anne van der Veen, verantwoordelijke voor de FairChain bij Moyee: “Ik las op dw.com over tariefescalatie: “There is a wide range. If Arabica coffee would be roasted in Africa, the import tariffs would be 100 or 120 percent. This practise prevents competition from threatening European coffee roasting companies.” Hoe zit dat met jullie koffie dan? Betalen jullie zelf écht zúlke hoge importtarieven, voor de koffie uit Ehtiopië? Zoniet, welke dan? Hoge of lage tarieven, in welke mate beïnvloedt of hindert zulke marktafscherming jullie zakelijke en sociale missie?”

Ziehier de antwoorden van LinkedIn vriend Anne:

De EU heeft een regeling waar de import van producten uit ontwikkelingslanden vrij zijn van invoerheffing, via de Form A regeling.

Moyee Coffee betaalt geen invoerbelasting in Nederland, net als alle andere koffie importeurs die groene bonen importeren. En we zouden absoluut niet zonder die regeling kunnen. Het bouwen van een koffiefabriek in Ethiopië voor de export, betekent al dat we het wiel opnieuw uitvinden en daarin risico nemen. Als je als social enterprise naast die investeringen ook nog een belastingnadeel zou hebben op concurrenten die in Nederland branden, dan ontmoedig je dus dat bedrijven meer waarde achterlaten in landen van oorsprong.

En eigenlijk benoemt het DW-artikel ook dat alleen het gelijktrekken van het nultarief op import niet genoeg is: “But most developing countries do not benefit from such tax-exemptions because they simply have no capacities to build up a food industry geared towards exports“.

Dat heb ik zeker gemerkt in onze samenwerking met Ethiopië. De infrastructuur, wetgeving en een markt is nog niet gericht op de hoge Westerse standaarden. Dat zorgt ervoor dat er erg veel kennis, geld en doorzettingsvermogen nodig is om vanuit een ontwikkelingsland te exporteren naar de EU. En dan moet je in het Westen nog een bedrijf zo
gek krijgen om daartoe de kans te geven… Moyee Coffee was zo’n revolutionaire gek en sprong er blind in. Maar het is niet altijd makkelijk hoor, maar het FairChain model werkt, dus we hebben alle reden om door de ploeteren om dat verder te laten groeien. Zodat Ethiopië eindelijk zijn fair share overhoudt van de waarde van hun glorieus goede koffie.

We zijn dus enorm blijf met de Form A regeling en het van groot belang is dat dit soort regelingen er blijven om de keten eindelijk in balans te brengen. Maar het zou eigenlijk mooi zijn dat het beleid zelfs andersom zou werken; dat je als importeur van finished products uit ontwikkelingslanden een belastingvoordeel zou hebben tegenover importeurs van grondstoffen. Dan wordt het voor meer bedrijven interessant ook in ontwikkelingslanden te produceren. Dat volume zorgt dat het business klimaat en infrastructuur verbetert en er echt een boost wordt gegeven aan economie en werkgelegenheid. De FairChain movement van Moyee Coffee juicht het alleen maar toe dat er meer bedrijven komen die meer waarde toevoegen in ontwikkelingslanden. Dus bedrijven die wil meelopen in de frontlinie van de FairChain revolutie, kunnen gerust bij Moyee op de koffie komen.

Dat laatste lijkt me een open invitatie, Oxfam-Wereldwinkels.

Ik ben alvast weer een ietsje slimmer geworden.

Om nog wat wijzer te worden, stelde ik Anne voor het ook eens diepgaander te hebben over hoeveel van de toegevoegde waarde van hun koffieproductie in Ethiopië echt naar de boeren gaat, wie verder precies hoeveel verdient binnen die FairChain, wat er aan belastingen wordt afgedragen in Ethiopië enzovoort.

Antwoord: We willen dit Graag (!) vertellen.



filmpje opgepikt op “Lokaal gebrand?” (blog Oxfam-Wereldwinkels)

Advertenties

3 gedachtes over “tariefescalatie en koffie gebrand in Afrika: hoezitda?

  1. “De EU heeft een regeling waar de import van producten uit ontwikkelingslanden vrij zijn van invoerheffing, via de Form A regeling.”
    Dat dit niet bekend zou zijn bij OWW is m.i. ook “onvergeeflijk”.

    • Hei Nick, ik zie je opmerking nu pas. – Ik plaats een filmpje – ook van de koffieblog van OWW – waar een verbouwereerde Rwandese koffie-exporteur wordt gewezen op het nul-tarief (= geen regel, maar een ‘gunst’ voor ontwikkelingslanden).

  2. Pingback: wereldwinkels 2.0 BETA geen kwestie van kiezen, maar van durven, beslissen en doen | recepten en nieuwsjes vanuit de Dorpsstraat, nr 31

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s