wereldwinkels 2.0 BETA geen kwestie van kiezen, maar van durven, beslissen en doen

Mathieu van der Poel was zondag een griener, ik heb het vandaag over Greiner.

pierre_omdm
Afgelopen zaterdag hielden de Vlaamse Oxfam-Wereldwinkels (OWW) hun Algemene Vergadering. Het ging vooral over sputterende verkoopscijfers en dito inkomsten, waarvoor recepten werden aangeboden, die de AV bekrachtigde. Ook werd een vergaand samenwerkingsakkoord ondertekend tussen OWW en de Waalse Oxfam-Magasins du monde, op weg naar één verenigd Oxfam België. Knap! We zijn op de goede weg om onze democratiseringscrisis af te schudden.

De tijd ontbrak in Leuven om met iedere aanwezige lezer van mijn blog een deftig klapke te doen. Helaas, maar ook een teken dat er een groeiende behoefte is aan een blog als deze.

Waar ook nood aan is: een bestuursploeg van vrijwilligers, die nu efkes serieus de baas gaat spelen. Ook daarvoor gaf de AV immers het mandaat aan de vernieuwde Raad van Bestuur. Met voor het eerst een lid uit ons Hasseltse regiobestuur! Ik heb er – niet alleen door dat laatste natuurlijk – heel veel vertrouwen in.

de groeipijnen van Greiner

OWW lijkt te sukkelen met haar identiteit. Ook daaraan ontkwam je zaterdag niet.

Wat ons overkomt, is echter niks uitzonderlijks. De wereldwinkels sukkelen met een democratiseringscrisis. Zulks overkomt letterlijk iedere organisatie die groeit, volgens de Amerikaanse organisatiedeskundige Larry Greiner.

Alle groeiende organisaties en bedrijven doorlopen zes fases, die telkens eindigen met een crisisperiode. In de vijfde fase van het Greiner model (zie onderaan) moeten verschillende afdelingen gaan samenwerken om de effectiviteit van het werk te verhogen. Dit eindigt onherroepelijk in wat Greiner een democratiserings- of samenwerkingscrisis noemt.

Kort: door een samenwerking tussen de verschillende afdelingen vinden veel overlegmomenten plaats, om alle activiteiten op elkaar af te stemmen. Deze overlegmomenten zijn tijdrovend, hierdoor ontstaat een overlegcrisis. Men verzuipt in overleg en organisaties dreigen uit elkaar te vallen. De zoektocht naar consensus leidt precies tot het tegenovergestelde van wat men verwacht of verhoopt: verstarring, politisering, … Allemaal heel herkenbaar, toch?

Verdere groei is volgens Greiner alleen mogelijk door externe factoren. In een zesde fase gaan organisaties namelijk verder kunnen groeien door het aangaan van allianties met externe partijen, zoals bvb. door fusies. De organisatie geraakt uit de crisis door strak gedirigeerde verzakelijking, resultaatgerichtheid, intern ondernemerschap door samenwerking met andere, gelijkgezinde ondernemers, … De eigen navel wordt even niet meer het middelpunt van de wereld.

(Met dank aan Johan van WW Opglabbeek voor de inspiratie)

Het meest netelige probleem waarmee OWW kampt is echter dat zij als organisatie stilaan in een – volgens Greiner evenzeer niet te ontlopen – identiteitscrisis aan het versukkelen is, zonder voorafgaand de levensnoodzakelijke allianties en strak leiderschap te hebben waargemaakt. Dit maakt dat we potentieel 2 crisissen tegelijkertijd gaan of al aan het meemaken zijn. Daarover snel meer.

Ik graai de komende tijd uit mijn archief van ongepubliceerde blogs – tot ze op zijn – voor mijn reeks “verzameld zwijgen“. De titel verwijst naar een verhaal van Heinrich Böll uit 1955. Protagonist Dr. Murke is daarin een getergde radiomaker, die het zwijgen van radiosprekers… en zijn vriendin verzamelt. Hij knipt de stukjes ‘zwijgen’ uit de geluidsbanden en plakt deze aan elkaar tot een stilte die hij ’s avonds thuis dan beluistert om … tot rust te komen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s