“Fair Trade Original is misschien wel het meest misleidende bedrijf van Nederland” – #Fareedjen?

Fair Trade Original is een bedrijf. Misschien wel het meest misleidende bedrijf van Nederland. Laat de NVWA daar eens naar kijken,

zo besloot Teun – bedenker van “Tony’s” – van de Keuken afgelopen maandag zijn column in de Volkskrant. Zo, dat is een binnenkomer voor René Bakker, per één november de nieuwe directeur van Fair Trade Original.

Verplicht leesvoer, die column.

Niét voor bloglezer Nick. Hij klaagt al langer aan – in de open, ongecensureerde commentaarrubriek onder mijn blogs – wat van de Keuken nu zonder schroom als een leeg blik FTO-kokosmelk het publieke forum in schopt.

Wél voor wie met mij op weekend gaat. Nick was daar op zijn plaats geweest.

Citaat:

En dan die hagelslag. De keurmerkorganisatie Fairtrade International eist dat je altijd voor fairtrade-ingrediënten kiest als die voorhanden zijn. Zo moet je voor fairtradehageslag fairtraderietsuiker gebruiken. Fair Trade Original heeft dit jarenlang niet gedaan. Het koos voor – ongecertificeerde – bietsuiker. Het gevolg: de hagelslag van Fair Trade Original kreeg geen keurmerk van Fairtrade International. Het spul was dus niet fair. Toch zullen weinig klanten het in de gaten hebben gehad: er stond toch Fair Trade Original op?

Een paar weken gelden maakte Keuringsdienst van Waarde een uitzending over fairtradehazelnootpasta. (Bekijk het fragment hieronder.) Wat bleek? In geen enkele pasta zitten fairtradehazelnoten. Die bestaan niet. Op de door keurmerkorganisatie Fairtrade International ontwikkelde lijst van fairtrade- landen, waar de arbeidsomstandigheden slecht zijn en waar speciale programma’s voor eerlijke handel zijn ontwikkeld, komen de hazelnootlanden niet voor. Ook Turkije niet, waar verreweg de meeste hazelnoten vandaan komen. Vreemd, want het is bekend dat daar bij de notenpluk gebruik wordt gemaakt van kinderarbeid. Koerden uit het oosten en vluchtelingen uit Syrië trekken met tentjes van oogst naar oogst om onder erbarmelijke omstandigheden noten te plukken. Niet erg fair, maar toch komen die noten ook in de potjes van Fair Trade Original terecht.

Als bedrijf dat eerlijker dan eerlijk wil overkomen, zou je zulke spullen niet moeten willen verkopen. Waarom doen ze dat dan toch? Omdat, aldus de woordvoerder die ik sprak, ‘we graag producten maken die consumenten graag eten, en hazelnootpasta is een favoriet ontbijtproduct.’

Op 28 februari 2016 schreef Nick het hier als volgt:

Neem nu het succesproduct (in NL toch) hagelslag fto

daar staat nergens een ft label op (wel het roodomkaderde “fairtrade original”

met n’n uitleg waarom er geen rietsuiker in zit, die zou nl te stroperig zijn om hagelslag mee te maken wat flauwe kul is want het merk De Rit kan het wel met 100% rietsuiker …) en dan denk ik: “ja, aan d’n ene kant klagen dat ge uwe ft rietsuiker niet verkocht krijgt op de wereldmarkt maar zelf wel gesubsidieerde bietsuiker gebruiken in uw succesprodukt waar 60% suiker in zit; hoeveel tonnen suiker zou dat kunnen schelen aan +_ 250 gr per dozeke van 400gr …”

Ze zullen er wel een “goeie” reden voor hebben maar ik denk niet dat die reden voor mij aanvaardbaar zal zijn. Is er nu een groter symbool van scheefgetrokken landbouw-derdewereld-toestanden dan het contrastpaar biet- /rietsuiker?

Hoe kunt ge nu als ft organisatie een product maken en verkopen waar 64% bietsuiker inzit terwijl dat (of dan toch minstens een deel) ft rietsuiker zou kunnen zijn ???

Bedenking hij het lezen van de column van Teun: doet hij hier een Fareed-jen? 😉

Enkele reacties onder van de Keuken zijn tweet:

Advertenties

bedoelen Robbe Geysmans & Nespresso hetzelfde en brengt het Fairtradekeurmerk haar klanten niks op ?

Socioloog aan UGent Robbe Geysmans deed in “Hoe ethisch is de fairtrade-consument?” (de Standaard, 5 september 2017) deze vaststelling:

‘Toen ik in Wereldwinkels mensen bevroeg, was een op de drie onzeker over de betekenis van Fairtrade. De informatie-brochures werden ook amper bekeken. Consumenten leggen de verantwoordelijkheid liever bij de organisatie: de Wereldwinkel weet wat goed is, dus alle producten in de winkel zijn goed en ik hoef me daarover geen zorgen te maken. Ook in de supermarkt bevroeg ik kopers, vooral van fairtradekoffie: zij maakten vaak eerder een toevallige dan een bewuste keuze.’

Robbe was wereldwinkelier in zijn nog jongere jaren en mailde me een klein jaar geleden als doctoraatsstudent aan de UGent: “Je blog is voor mij één van de wegen waarlangs ik ook op de hoogte blijf van de processen die er ‘achter de schermen’ van de (eerlijke) handel plaatsvinden.

Mogelijk leest hij nog steeds mee. Hallo, Robbe, alles goed? Wat is jouw verklaring – vóór de schermen 🙂 – van onderstaande, wat ik gisteren over de middag las in “Nespresso goes big on sustainability credentials in global campaign“.

Eerst: George verdwijnt NU ECHT van het scherm! (zijn stem ga je wel nog horen)

Belangrijker: deze uitleg van Nespresso op prweek.com:

Nespresso had done a good job of “building the brand, the different coffees, the innovations, the services we provide […] but it had been “a little shy” in the past on its ethical credentials.
Consumers are valuing more a sustainable approach from different companies, and we have not been aggressive or very open in the way we have communicated this […]
The brand had not found the most appropriate way to talk about the subject […], but an increase in consumers reaching out to ask about how it worked made it a priority to do so.

Straffe kaffie: Nespresso gaat in haar communicatie volop voor een duurzaam imago. In tegenstelling tot de fairtradekoffiekopers in Robbe zijn supermarkt, zijn de liefhebbers van de Clooney-cups bezorgd om de koffieboer. Nespresso zegt tussen de regels niet anders te kunnen, dan aan die bezorgdheid te willen/moeten tegemoetkomen.

Nespresso heeft zijn eigen label, het Nespresso AAA Sustainable Quality programma, dat is ontwikkeld samen met Rainforest Alliance. Slechts ongeveer 40% van de koffie Nespresso-koffie is RA gecertificeerd, terwijl Fairtrade certificatie altijd heel beperkt is gebleven.

Een aantal bedrijven, waaronder Sainsbury’s en Mondelez, hebben recent de aandacht getrokken voor het afbouwen van het gebruik van het Fairtradekeurmerk. Volgens Nespresso zijn ook voor hun merk de voordelen om Fairtrade certificering te betalen “dubieus“:

“The reality is that the in-depth knowledge of what that certification stands for is not widely known,” he said. “What we see in reality is that for those consumers that value that, we don’t have evidence that these labels drive a different type of value or consumption.”

Daarmee lijkt Robbe zijn vaststelling feitelijk bewezen. En kleurt de toekomst van de Oxfam-Wereldwinkels terug roze. Dat zie ik toch goed? Robbe?

ALDI verkoopt voortaan Faire Milch & zet eerste stap van open naar meer gesloten Fair

HET BEELD WAARMEE DE CAMPAGNE ‘IK BEN VERKOCHT’ IN 2005 WERD OP GANG GESCHOTEN

De alternatieve Fairtrade beweging heeft vermoedelijk een wereldbeeld dat een andere economie vergt; andere regels en wetten dus. Het Fairtrade dat wint, doet dat vanuit de bestaande open economie. Verder: het helpt als die voor wat betreft een aantal producten wat geslotener is […]

Dick Veerman op Foodlog.nl


In 2004/2005 lanceerden Max Havelaar België, Vredeseilanden en Oxfam-Wereldwinkels de spraakmakende campagne ‘Ik ben verkocht’ (IBV). Kaasboer Peter Boonen, uit Achel bij ons in Limburg, was mee het gezicht van IBV. ,,Ook ik moet vechten voor een eerlijke prijs,” stelde Peter toen in de kranten. Ik knip en plak hieronder een bericht uit het Nieuwsblad (26/11/2005) nu ALDI de wereldwinkeliers weet te melden, de boodschap van die campagne he-le-maal begrepen te hebben.

Tien jaar na de lancering van FairTradeGemeenten (FTG) – het vervolgluik van IBV – zijn de Vlaamse wereldwinkeliers nog altijd met elkaar aan het proberen afspreken waarmee ALDI nu definitief aan de slag gaat: de Zwitserse filialen van Aldi verkopen sinds deze week namelijk melk, die Fair für die Tiere EN Fair für die Produzenten EN Fair für die Konsumenten EN van hoge kwaliteit is.

Dit alles in een samenwerking tussen ALDI Suisse, de dierenbescherming en zuivelbedrijf Cremo. Naar de normen van twee dierenwelzijnsprogramma’s staan de melkkoeien bijv. 26 dagen per maand buiten. Wat de producenten betreft, belooft ALDI een ‘faire Abgeltung der Bauern für ihr Produkt‘. Vertaald door google translate heet dat een ‘billijke compensatie voor de boeren voor hun product‘ (te verstaan als een hogere dan de reguliere marktprijs).

Zonder het te (kunnen of willen) beseffen, lijken de wereldwinkels zich na 10 jaar FTG overbodig te hebben gemaakt; de wens van iedere goedebedoelingen-organisatie. Met FTG wilden ze in Vlaanderen o.m. proberen een oefening te maken in het verbreden van de fairtradebeweging, door de hand te reiken naar initiatieven binnen de lokale, duurzame landbouw. Waar dat zich moeilijk tot onmogelijk bleek te kunnen vertalen naar concrete Oxfam-producten, kan je daarvoor straks wellicht ook terecht bij een harddiscounter in Vlaanderenland. En daarmee lijkt de cirkel rond:

– De ver­koop van fair­t­ra­de­pro­duc­ten is vorig jaar met 23 procent gestegen door­dat nu ook bud­get­ke­tens als Lidl, Aldi en Ac­ti­on ze ver­ko­pen. ‘Duur­zaam is niet het­zelf­de als duur,’ leerden ze ons volgens de Tijd.
– De discussie over of billijk geprijsde (dier- en boervriendelijke) melk een strijdpunt van de fairtradebeweging moet zijn, hoeft niet langer gevoerd: Aldi ziet ook hier dus wél brood in ‘fair‘.

De Nederlandse en Vlaamse wereldwinkels zitten de jongste jaren plots erg om klanten verlegen. De discounters oogsten de vruchten van wat de NGO’s zich droomden maar welke dromen ze zelf nooit voor werkelijkheid durfden nemen.

‘Eerlijke prijzen’ zijn dus voortaan toch een echte realiteit (hoewel economisch gezien onzinnig) om commercieel-economisch rekening mee te houden,beseft Dick Veerman op Foodlog.nl. “Met economie heeft het niets te maken, wel met commerciële economie. Met merken dus.

In deze het merk ALDI en niet, bijvoorbeeld, Oxfam Fair Trade. Wat daarvan te vinden? Dick Veerman nogmaals:

De alternatieve Fairtrade beweging heeft vermoedelijk een wereldbeeld dat een andere economie vergt; andere regels en wetten dus. Het Fairtrade dat wint, doet dat vanuit de bestaande open economie. Verder: het helpt als die voor wat betreft een aantal producten wat geslotener is, zoals in Zwitserland.

Nb: met economische waaghalzerij heeft het niets te maken; fairtrade is een onderscheidend concept met eigen specificaties. Commercieel-economisch blijkt het succesvol omdat consumenten graag met een goed geweten kopen.


Kaasboer Peter Boonen gezicht Ik ben Verkochtcampagne – (Nieuwsblad 26/11/2005)

,,Ook ik moet vechten voor een eerlijke prijs”

HAMONT-ACHEL – Kaasboer Peter Boonen van de kaasmakerij Catharinadal in Achel is een van de gezichten van de Ik ben Verkocht-campagne voor eerlijke handel van Vredeseilanden, Oxfam Wereldwinkels en het keurmerk Max Havelaar. Boonen staat op affiches en advertenties. ,,Ik kom uit voor wat ik denk”, zegt hij.

Kleine Vlaamse boeren hebben dezelfde problemen als kleine boeren uit het zuiden”, weet Peter Boonen. ,,Om maar één voorbeeld te noemen: we moeten allebei vechten om voor onze producten een eerlijke prijs te krijgen.”

Kaasboer Boonen overleeft met het werk van zijn handen, maar velen van zijn collega’s in het zuiden niet. ,,Dat is een van de redenen waarom je mij niet hoort klagen”, zegt hij. ,,Uiteindelijk hebben wij het hier nog altijd stukken beter dan onze collega’s ginder.”

Aangeboren solidariteit

Peter Boonen heeft een verleden van solidariteit. Toen hij jaren geleden kaas begon te maken en te verkopen, moest er ook wijn in de etalage komen. ,,Ik kreeg meteen wijnhandelaren over de vloer die met mij zaken wilden doen. Ik heb uiteindelijk voor de wijn van de Wereldwinkel gekozen.”

Die keuze was niet alleen strategisch goed gezien, ze was ook ingegeven door Boonens ‘aangeboren’ gevoel voor solidariteit. Hij heeft een tante nonneke in Tanzania, is jaren bij de Chiro geweest, geëngageerd in de missiewerking van Achel én in de Voedselteams van Vredeseilanden.

En nu staat hij in vol ornaat op de advertenties van Ik ben Verkocht . ,,Ze hebben mij daarvoor gevraagd en ik heb daar geen twee keer moeten over nadenken’, zegt hij. ,,Ik ben inderdaad verkocht aan het idee van eerlijke handel en aan de overtuiging dat wij hier kunnen helpen om ginder het verschil te maken.”


het gaat goed met kaasmaker Peter Boonen van Catharinadal

Dit artikel verscheen in W2 (het inmiddels terziele gegane magazine voor de Vlaamse Wereldwinkeliers) d.d. mei 2011.

KLIK OP BLADZIJDE VOOR GOED LEESBARE WEERGAVE

KLIK OP BLADZIJDE VOOR GOED LEESBARE WEERGAVE

HET BEELD WAAR DE CAMPAGNE ‘IK BEN VERKOCHT’ MEE WERD OP GANG GESCHOTEN

VANDAAG HEET DEZE CAMPAGNE ‘FAIRTRADEGEMEENTE; PETER IS ACTIEF IN HAMONT-ACHEL

Wereldwinkels: onmisbaar maar zijn langste tijd gehad of weer sterker door beleving?

World Fair Trade Day 2017 – Hasselt


Heeft de Wereldwinkel zijn langste tijd gehad?,” onderzocht retailtrends.nl, wars van enige stemmingmakerij.

De Nederlandse wereldwinkels verkeren namelijk in zwaar weer. De Wereldwinkel werd vorige maand, temidden van giganten als Action, Albert Heijn en Kruidvat, dan wel als ‘onmisbaar’ bestempeld in de spraakmakende retail ranking van Q&A – meldt retaildetail – maar in tegenstelling tot de andere drie formules, heeft de fairtradeformule de grootste moeite om te overleven.

Ondanks alle geschetste tegenslagen publiceerde ik eerder een met optimisme doorspekte blog van de NLse algemeen directeur Maikel Rondon. Daarmee wordt het artikel op retailtrends.nl afgesloten (bedankt voor de extra lezers 🙂 ).

De Vlaamse vrijwilligers zullen een aantal van de geschetste tendenzen en redenen herkennen op retailtrends.nl.

Maar zoek niet naar oplossingen in het artikel. Ook de geïnterviewde vrijwilligers raken niet echt verder – MET ALLE RESPECT! – dan “voor een deel hebben we ons doel bereikt”.

Toch dit op te merken citaat:

Concurrent Waar bewijst dat er nog wel degelijk interesse is in een ‘duurzame cadeauwinkelketen’. De tien jaar geleden gestarte formule heeft inmiddels twintig vestigingen en opent er dit jaar nog eens twaalf. “Wij zien de interesse in eerlijke en duurzame producten met een verhaal juist toenemen”, aldus een woordvoerder.

sterker door beleving

De Provincie (Belgisch!-)Limburg i.s.m. UNIZO organiseren de komende weken een reeks masterclasses, onder de noemer “Maak je sterker door beleving!

Wie wil kan in Dilsen-Stokkem GRATIS gaan leren over

  1. E-commerce en de zelfstandige handel – 19 juni 2017 – Gino Van Ossel (Vlerick Business School)
  2. Website of webshop? – 22 juni 2017 – Cis Scherpereel (Mex United)
  3. Maak je sterker door beleving! – 26 juni 2017 – Katelijn Quartier (UHasselt – Retail Design Lab)
    • Dat het fysieke verkooppunt blijft bestaan, staat niet meer ter discussie. Dat de rol ervan anders zal ingevuld moeten worden, is intussen ook duidelijk. Onder druk van de digitale disruptie en het veranderde koopgedrag zijn traditionele retailers vertwijfeld op zoek naar hoe de “bakstenen” winkel relevant blijft voor de consument. In deze masterclass zullen we dieper ingaan op hoe je de consument een optimale beleving kan geven in de winkel zodat je hem emotioneel kan raken met een overtuigend verhaal. Naast ruimtelijke aspecten is er aandacht voor de zintuiglijke ervaringen, de beleving. De korte theorie wordt gevolgd door praktische implicaties, toegelicht aan de hand van inspirerende (en herkenbare) voorbeelden.
  4. Klantvriendelijkheid? Ken je klant! – 27 juni 2017 – Jente Kasprowski en Jan Raedschelders (Inventis)
  5. Sociale mediastrategie voor je zaak – 29 juni 2017 – Elien Vanhaesebroeck (Talking Heads)

INFO: http://retail.limburg.be/retailmasterclassdilsenstokkem03