naar aanleiding van de recente persbelangstelling voor Tony’s Chocolonely

Zo boekt Tony’s Chocolonely een fenomenale omzetgroei: https://www.deondernemer.nl/nieuwsbericht/172937/tony-s-chocolonely-omzetgroei

Tochtoch, het waakvlammetje van deze blog dooft verder langzaam uit. Vragen, als welke ik hieronder beantwoord, blijven alsnog even komen, dus bij deze.

Naar aanleiding van de persbelangstelling voor Tony’s Chocolonely en vragen in de wereldwinkelbeweging schreef de nationale Oxfam-medewerker Bart Van Besien volgende artikel —
https://www.oxfamwereldwinkels.be/nl/slavernij-mijn-chocolade-lust-ik-niet-w%C3%A9l-sterke-boerenco%C3%B6peraties

In NL schreef onderzoeksjournalist Janneke Donkerlo over dit onderwerp op 27/01 – kritischer – in een opiniestuk op Trouw.nl:
De directeuren van Tony’s komen van Heineken en Sara Lee: hardcore marketeers. Hun voorlichting en bewustwording staan ten dienste van het verdienmodel, niet andersom.” —
https://www.trouw.nl/opinie/blijf-ook-kritisch-op-bedrijven-als-tony-s-chocolonely~aadd824c/
(als alternatief, kreeg ik deze link bezorgd: https://pastebin.com/m6xki0vi)

Uiterst lezenswaardig verder – ook uit de pen van Janneke (in co-productie met Niek Koning, landbouweconoom op Wageningen Universiteit) – over wat moet gebeuren “om de misstanden in de cacaosector echt aan te pakken” (04/2017):
http://www.donkerlo.nl/index.php/artikel/chocola_met_goed_gevoel

De webwinkel Clearchox.nl verkoopt nogal wat (vooral kleinschalig geproduceerde bio-)chocolades, gemaakt in de cacaoproducerende landen zelf, zoals de nieuwe lijn “Made In Africa“. (Ik bestelde ze online en aan deze beleefden we thuis alvast veel genot — https://clearchox.com/en/product/mia-cranberry-hazelnut-65/)

Mede-vennoot en -oprichter Norbert Mergen staat in Nederland bekend om zijn ongezouten mening over het verdienmodel van de meest gangbare chocoladevarianten (zoals ook die van Tony’s Chocolonely, dat inmiddels is uitgegroeid tot het grootste chocolademerk in NL) en heeft een eigen mening over “werkelijk eerlijke cacao- en chocoladeprijzen” —
https://clearchox.com/de-waarde-van-goedkope-chocolade/

En nu we het toch hebben over chocolade Made in Africa. Dat gebeurt ook al enige tijd grootschaliger, met het oog op het ontwikkelen van een eigen chocolademarkt in bijv. Ivoorkust zelf. Bekijk de video achter deze link. En verder leesvoer in de artikelen onderaan die pagina —
http://www.dw.com/en/chocolate-made-in-africa/av-37774152

Als voorlopig slotakkoord deze link naar de website van OWW:
https://www.oxfamwereldwinkels.be/nl/de-chocoladeketen-van-oxfam

ACHT REDENEN OM OXFAM-CHOCOLADE TE WILLEN

We doen binnenkort definitief de blogdeur dicht, met een interessant interview.


plannetje: omdat ik nu al verloren loop, in het woud van bladwijzers bij elkaar gespaard in Opera, overweeg ik om deze blog verder te blijven gebruiken voor het sec delen van links, zonder commentaar. Beetje zoals volgt. Mogelijk thematisch, waarbij de pagina’s zo nu en dan een update krijgen. Ik denk er nog even over na.

Advertenties

gouden chocoladeformule Tony-Barry Groep: “winst maken slechts middel naar hoger doel” #PartnershipAfricaEU

Tony’s Chocolonely en Barry Callebaut brachten afgelopen week, als een volstrekt op elkaar ingespeeld duo, hun variant op het klassieke kip-of-het-ei-thema.

  • Tony’s Ynzo van Zanten claimt op Facebook dat “winst maken slechts een middel is naar een hoger doel“.
  • Barry’s CEO Antoine de Saint-Affrique beweert op Twitter: “We do not only sell for a profit, but we also sell for a purpose“.


Antoine de Saint-Affrique sprak twee weken terug op de “One Young World 2017 Summit” in Bogota (Columbië). Lees hier zijn speech, waarin hij bovenstaande woorden sprak. Verder doorspekt met quotes als “50% of the dividends we pay to our shareholders go to education and a large chunk of it goes to education in Africa.” (hoezodan?) en “Alleviating poverty is possible – I saw it happening twice“.

Ik maakte gebruik van zijn tweet, om het plan van Niek Koning bij Barry Callebaut te promoten. En ik ging er ook nog even voor langs bij Tony’s Twitter-account.


Tony’s Chocolonely vindt dat er een wet tegen kinderarbeid moet komen in Nederland. Vierentwintig bedrijven, waaronder Barry Callebaut, Cargill Cocoa & Chocolate, Rabobank en Heineken hebben op initiatief van Tony’s Chocolonely een brief naar de Eerste Kamer gestuurd. Hier kun je er meer over lezen.

Bij het uittypen van deze blog hadden ze daarvoor de handtekening van 8306 chocofans weten te verzamelen. Nog een eind verwijderd van de 60 000 die de Vlaamse wereldwinkeliers in 2010 met eenzelfde (vergeefs) doel ophaalden.

Get your hands dirty and play your part

Waarom vertel ik dit nu allemaal? Vorige week nodigde het Europees Parlement Afrikaanse leiders uit om de ontwikkelingen in Afrika te bespreken in aanloop naar de top EU-Afrika. Die gaat over goed 2 dagen van start in Abidjan (Ivoorkust), en trekt ook daar de kaart van de jeugd: “INVESTIR DANS LA JEUNESSE POUR UN AVENIR DURABLE”.

Met de hashtag #PartnershipAfricaEU liet ik op hun dashboard dezelfde boodschap na, als voor het duo Tony&Barry. Als oudere jongere meteen mijn gevolg aan de oproep van leeftijdsgenoot Antoine de Saint-Affrique in Colombia:

“Get your hands dirty and play your part.”

CAMPAGNEBEELD OXFAM-WERELDWINKELS (2010)

EU en Retial in de clinch over (on)eerlijke handel & de ‘echte prijs’ als business case

Het is hommeles tussen de EU en de Europese retailsector.

Brussel deed er vele jaren over, bij het positie kiezen over klachten van boeren, dat ze niet op kunnen tegen de onderhandelingsmacht van titanen zoals Tesco in Groot-Brittannië of Carrefour in Frankrijk. Waarbij die laatsten het uitschreeuwen niet de profiteurs te zijn voor wie ze worden gezien. Lees bijv. hoe de retailsector haar missie voorstelt als zijnde: Fair, Competitief en Duurzaam.

De belangrijkste vraag van boeren blijft echter dat de EU wetgeving moet uitwerken om zogenaamde oneerlijke handelspraktijken te beëindigen, zoals late betalingen door supermarkten en wurgvoorwaarden bij het onderhandelen van contracten.

Tot nu toe positioneerde de EU Commissie zich in de rol van neutrale makelaar in deze bittere, complexe strijd tussen boerenbelangengroepen enerzijds en retailgroepen anderzijds.

Maar afgelopen dagen kwam het tot een openlijke rel tussen EU-commissaris voor Landbouw Phil Hogan en EuroCommerce Directeur-Generaal Christian Verschueren.

Vrijdag haalde de Europese Commissaris onverwacht hard uit naar de supermarkten in een toespraak in Dublin. Hij kondigde aan dat hij zou streven naar wetgeving om boeren te beschermen tegen “hypermarket kingpins”.

Lees: http://www.politico.eu/article/carrefour-tesco-asda-sainsbury-leclerc-intermarche-brussels-declares-war-on-supermarkets/

Zulke nieuwe wetten, om boeren te beschermen tegen grote detailhandelaren, doen de retailers in een kramp schieten.

Christian Verschueren:
[…] the issue is again becoming polarised, when the supply chain needs reasoned debate and dialogue, based on factual evidence, […] evidence that EU legislation will be able to achieve its stated aim of improving farmers’ situation in the supply chain.

We agree with the Commission on many points in looking to improve the position of farmers – more transparency, better cooperation among farmers… But if such legislation squeezes retailers further in dealing with their large suppliers, it is the consumer – whom the Inception Impact Assessment incidentally failed to mention once – who will end up footing the bill.

Lees: http://www.eurocommerce.eu/resource-centre.aspx#PressRelease/10712

M.a.w. de supermarkten sturen verder aan op ‘gesprekken’ en schuiven daarbij hun ‘grote leveranciers’ de zwarte piet toe, maar Phil Hogan wil actie.

de ‘echte‘ prijs

In de wereldwinkel komen er vaak vragen van klanten over “hoeveel van het aankoopbedrag in de winkel bij de boeren blijft“. Ooit – niet toevallig onze glorieperiode? – hadden we goede redenen om daar heel transparant over te zijn.

Tegenwoordig nemen nieuwe, succesvolle (markt)partijen hier de leiding. Wat kunnen we van hen leren?

Volkert Engelsman: True Cost Accounting

Volkert Engelsman, algemeen directeur van biologische groente en fruithandelaar Eosta, stond vorige week op één in de jaarlijkse Duurzame 100 van Dagblad Trouw.

Zijn devies is dat transparantie als voorwaarde geldt voor een duurzame business. De keten moet daarbij een nieuwe winstdefinitie, vindt hij: Profit 2.0, waarbij de kosten van People & Planet worden ingecalculeerd.

Eosta krijgt zowel in Nederland als in het buitenland lof voor zijn true cost accounting-pilot.

Ons voedselsysteem brengt een groot aantal verborgen kosten met zich mee. Volgens de FAO bedragen die kosten voor het milieu wereldwijd ongeveer 2100 miljard dollar. De sociale kosten zijn zelfs nog hoger en bedragen 2700 miljard dollar. Wanneer je als consument in de supermarkt je boodschappen afrekent, betaal je hier niet voor.

Een voorbeeld: Eosta liet in 2016 al de verborgen kosten van diverse producenten uitrekenen voor de impact op natuurlijk kapitaal: dat wil zeggen bodem, klimaat (broeikasgas), water en biodiversiteit. Als die cijfers worden opgeteld bij de nieuwe cijfers voor gezondheid, is het totale maatschappelijke voordeel van biologische appels t.o.v. conventionele appels € 0.21 per kilo. Als je in aanmerking neemt dat er wereldwijd 81 miljoen ton appels worden gegeten, gaat het om een aanzienlijke impact: 17 miljard euro alleen voor appels.

Eeder, in 2009, startte Eosta met voor elke teler een persoonlijke Nature & More-Duurzaamheidsbloem. Met dit track & trace-model evalueert en communiceert het bedrijf de duurzame prestaties van zijn biologische telers.

Aan de hand van een stoplichtsysteem laat het model zien in hoeverre een teler zorg draagt voor ecologische principes, zoals bodemgezondheid, watergebruik en CO2- uitstoot. Doel: de consument in staat stellen om een bewuste keuze te maken.

Adrian de Groot Ruiz: True Price Foundation

Op nummer 7 in de hitlijst van Trouw: Adrian de Groot, directeur van True Price Foundation. Die onderneming bepaalt i.s.m. verschillende bedrijven de ‘echte prijs’ van producten. Dat leidt ertoe dat bedrijven hun productieketens kunnen verbeteren en verduurzamen. Daarnaast wordt het voor consumenten gemakkelijker om duurzame keuzes te maken.

De Groot Ruiz sprak eerder in DuurzaamBV Radio over de echte prijs van bananen. Beluister de podcast hier.

Ook hier is de filosofie dat elk product in de supermarkt maatschappelijke kosten met zich meebrengt, bij de productie, verkoop en consumptie ervan. Voorbeelden van deze ‘verborgen kosten’ zijn CO2-uitstoot, vervuiling, land- en watergebruik en de uitputting van grondstoffen. Maar ook sociale kosten, zoals onderbetaling en uitbuiting, behoren tot deze groep.

Naast Max Havelaar met de bananen liet ook Tony’s Chocolonely dit rekenmodel los op zijn chocolade.

De fairtradechocoladeproducent liet in 2014 zijn productieketen onder de loep nemen. Om zijn mensen op de plantages meer te kunnen betalen, besloot het merk de prijs van zijn chocoladereep te verhogen. In een bericht aan de consument legde het bedrijf duidelijk uit waarom de prijs omhoog ging.

Hieronder de infographic, die uit die samenwerking voortkwam.
De “echte prijs van chocolade”.

Merk op dat bij zowel True Cost Accounting als bij de True Price Foundation de kost van oneerlijke (lees: onevenwichtige) handelsrealties niet begroot worden.

Moyee Coffee: International Wealth Index

Samen met Jeroen Smits van de International Wealth Index wil het A’damse koffiemerk Moyee tot een routekaart komen om de lonen van koffieboeren in Ethiopië te verhogen. Dit met het oog op een benchmark te bekomen, waarmee ze hun FairChain-principe kunnen exporteren naar andere koffieproducerende landen.

In zijn laatste impactrapport brengt Moyee de resultaten van hun IWI-meting op een interactieve manier in beeld.

Jeroen Smits is lector over ongelijkheid en ontwikkeling aan de afdeling Economie van de Radboud Universiteit in Nederland en directeur van het Global Data Lab.

De International Wealth Index (IWI) is gebaseerd op gegevens van meer dan 2,1 miljoen huishoudens in 97 lage en middeninkomenslanden. Het is een stabiele en begrijpelijke maatstaf om de prestaties van samenlevingen te vergelijken met betrekking tot rijkdom, ongelijkheid en armoede.

IWI loopt van 0 tot 100, waarbij “0” staat voor huishoudens die geen van de activa hebben en de laagste kwaliteit woningen (zie prent) en 100 die huishoudens beschikken over alle activa en hoogwaardige woningen.

IWI is ontworpen om zo algemeen en flexibel mogelijk te zijn. Het kan gemakkelijk toegevoegd worden aan bestaande en nieuwe enquêtegegevens die informatie bevatten over een basispakket van activa.

Er is maar één IWI-formule en dus een IWI-schaal die in de ontwikkelingsland kan worden gebruikt. Dit onderscheidt IWI van andere rijkdomindexen. Een huishouden met een bepaalde combinatie van activa wordt gelijkgesteld, onafhankelijk van waar ze wonen. De eigenschap van vergelijkbaarheid, waarin de IWI zich onderscheidt van andere rijkdomindexen, komt voort uit het feit dat bij de huishoudens op de IWI-schaal altijd dezelfde formule wordt gebruikt.

Het is straf dat je tot hier hebt meegelezen. Bedankt daarvoor.

Interessante links nog over de IWI:

  1. https://globaldatalab.org/iwi/
  2. https://globaldatalab.org/iwi/form/
  3. http://www.equitytool.org/wp-content/uploads/2017/02/DRC-Country-Factsheet-2017-02-08.pdf

auteurs Cacao Barometer 2017 beluister(d)en onze mening over hoe de boerenprijs te verhogen

Afgelopen woensdag publiceerde het Voice Network – bekend van de gezaghebbende Cacaobarometers – een ‘Consultation Paper’ over de vraag hoe we farmgate prijzen voor cacao kunnen verhogen.

Daarbinnen is ‘supply management’ zeer belangrijk (en maak ik dankbaar gebruik van een stuk van Niek Koning die jullie me beiden toestuurden 😉,”
mailde Managing Director Antonie Fountain ons (i.e. Janneke en mij).
Fijn! Draagt ons beider duet toch weer iets ten goede bij.

Antonie is benieuwd naar ons aller feedback. Download de PDF en laat je mening hieronder alvast achter. De deadline om te reageren is 30 juni 2017 en kan ook rechtstreeks bij antonie@voicenetwork.eu. Dit alles moet in de herfst van dit jaar resulteren in een Cacaobarometer, editie 2017.

dat eerdere duet

Toenmalig Fairtrade CEO Harriet Lamb op ConfectioneryNews (d.d. 21-Oct-2015):

Chocolate makers must pay double the market price for cocoa farmers to receive a living income.

Waarop Barry Parkin, wereldwijd hoofd inkoop van MARS (d.d. 27-Jun-2016):

We can double or more the yield, we can double the income – which is a good start – but it’s not yet sustainable.

To get to sustainable we’ve got to triple or quadruple the income. That’s the harsh reality… to get to a living income, a level where farmers are thriving, where the next generation want to be farmers, it’s a big big step.

brengt VOICE inspiratie voor Barry Parkin?

Zit er voldoende inspiratie voor Chief Sustainability Officer Parkin in deze paper? (Fairtrade ben ik in deze kwijt, sorry hoor)

Ik moet ‘m zelf nog met volle aandacht lezen, maar in het oog springend zijn alvast

  1. het principe van de (Flexible) Premiums:
    • Some smaller companies, such as Taza Chocolate, Ingemann, and Tony’s Chocolonely, already work with flexible premiums based on farm gate price developments.

      • zelf ben ik hier op het eerste oog niet erg van gecharmeerd, tenzij inderdaad door kleinere bedrijven toegepast.

  2. maar vooral toch ook Government Responsibility:
    • If the only intervention would be price-based industry-led solutions, within several years, there is a risk of an oversupply of cocoa. As such, price intervention must be coupled with a more long-term policy approach from producing nations’ governments looking at a coherent agricultural policy, and at some levels of global supply management. One simply cannot intervene in price and then laissez faire on supply. As such, there is also a crucial role for cocoa producing nations’ governments to take their responsibility on this issue much more seriously.


  3. wat moet resulteren – hoera, Niek Koning! – in Supply Management:
    • Supply management has been a key element of the agricultural policy of most industrialised countries to protect their farmers. In fact, it has been one of the few ways by which Europe and the United States have been able to sustain their agricultural industries over the past decades.

    • Effective supply control would need to be achieved within the individual countries, as well as on a global level. At both national and global levels, this would require the establishment of workable mechanisms for (re)allocating individual production rights, monitoring quality and production methods, overcoming rent seeking, corruption and avoidance, workable mechanisms for monitoring national production and trade, (re)allocating production rights between countries, and overcoming free rider problems.

    • Clear lessons have to be learned from the international commodity agreements that functioned until the 1980’s; as these largely failed due to a combination of not properly addressing the issues mentioned above coupled with ideological motives to deregulate and liberalise the global commodities markets.

FLEXIBLE PREMIUM MODEL (EXAMPLE)