World Fair Trade Day 2017 – interview Magalie Schotte op Radio 1 en foto’s OWW Hasselt

Meer dan 2000 vrijwilligers en sympathisanten van Oxfam-Wereldwinkels fietsten zaterdag 13 mei op meer dan 120 locaties voor eerlijke handel. Elke deelnemer fietste kilometers bij elkaar om symbolisch de afstand tussen de kleinschalige producent in het Zuiden en de beleidsmakers hier te overbruggen. Zo worden er meer dan 1 500 000 kilometer gefietst.

Collega Magalie Schotte, van de dienst politiek beleid van Oxfam-Wereldwinkels, gaf de aftrap van de dag in een interview op Radio 1, iets na de klok van acht.

Herbeluister het hier.

QUE?!-wisseltroffee Oxfam voor Universiteit Hasselt #HandelMaarDanEerlijk

Sinds afgelopen maandag mag UHasselt zich de trotse eigenaar van de nationale ‘QUE?!’-wisseltrofee noemen. De universiteit krijgt de prijs – uitgereikt door Oxfam-Wereldwinkels – voor haar actieve sensibilisering rond fair trade. De uitreiking vond plaats tijdens een gastcollege van Luis Ruiz Díaz, voorzitter van de Paraguayaanse biosuikercoöperatie Manduvirá.

Lees er alles over op de website van de universiteit Hasselt.

De regelmatige lezer van deze blog weet dat we de afgelopen jaren in Hasselt een sterke inhoudelijke partner vonden in de vakgroep Economie aan het Departement Bedrijfseconomische Wetenschappen. Hiermee en van harte blijk van onze dank!

foto’s galerij: huisfotograaf UHasselt

opzet van het gastcollege

– professor Lode Vereeck introduceert het thema, mee vanuit zijn politieke achtergrond;

– Marieke spreekt vanuit haar achtergrond als suikeraankoper bij Oxfam Fair Trade, gestoffeerd met de praktische kant van de achtergronddossiers rond ‘onrecht in de handelsregels’ en ‘machtsconcentratie in de ketens’. Hoe gaat zij als aankoper om met andere grote aankopers die machtsmacht hebben? Hoe kunnen zij deze concurrentie het hoofd bieden? Welke protectionistische barrières ervaart zij als aankoper?

– Luis vertelt over zijn kant van het verhaal, als suikerproducent. Krijgt hij een eerlijke prijs? Wat is voor hem een eerlijke prijs? Hoe komt het dat hij dat (niet) kan krijgen? Hoe versterkt de coöperatie Manduvirá de positie van de suikerproducent? Welke handelsbarrières ondervindt hij nog bij de export van suiker?

– om 15u45 overhandiging wisseltroffee QUE?! scholenwedstrijd Oxfam-Wereldwinkels (prijs oktober 2016) + Johan Snyders van artisanaal broodatelier El Parachutero brengt gebak uit zijn zaak, waar hij werkt met de suiker van Luis.

uitdieping naar de studenten

* één opdracht over het bepalen van het welvaartsverlies door een concrete protectionistische maatregel van de EU, waarbij ze bijvoorbeeld eigen producenten van een specifieke subsidie voorziet voor de productie van suiker;

* één opdracht gaat over de vormen van marktmacht die gelden in de suikermarkt (en andere landbouwmarkten) en de verwachte impact op de marktuitkomst (prijs en hoeveelheid) indien de producenten zich organiseren in een coöperatie.

VLNR : PROFESSOR TOM KUPPENS, LUIS RUIZ DIAZ, MARIEKE BAETEN, PROFESSOR LODE VEREECK

gratuite beschuldigingen en spijkers met koppen samen in de afslag vandaag

WOENSDAGNAMIDDAG 15 MAART J.L. DOKEN OP HOGESCHOOL PXL EDUCATION 29 LEERKRACHTEN IN SPE IN DE COÖPERATIEVE LESPAKKETTEN VAN OXFAM-WERELDWINKELS. DIT BEELD TER ILLUSTRATIE VAN ONDERSTAAND VERHAAL

Afgelopen woensdag doken op PXL Education 29 leerkrachten in spe in onze coöperatieve lespakketten. Een fijne dag, al begon ik die met een verbale aanvaring op Twitter met onze vrienden van Vredeseilanden over hun vriendschap met Mars.

Aanleiding was mijn reactie op deze tweet van Luc @Bananas4All Hellebuyck.

Vredeseilanden voelde zich hiermee gratuit beschuldigd?

Serieus? Nogal wat NGO’s zijn toch tot de echokamers van vrienden als Mars verworden. Ze toeteren samen rond dat een cacao- dus chocoladetekort dreigt.

Als recept daarvoor wordt alles aangemoedigd en beleden, wat Niek Koning en Peter Robbins in hun basistekst [PDF] voor een propere cacaomarkt afschreven als “Inadequate strategies” (blz 6), m.n. Increase in productivity, diversification, new chain and marketing approaches, Fair trade and organic products, combating monopoly, Trade liberalisation. Kortom alles wat vanuit goede-bedoelingen-organisaties vandaag beleden wordt. Ga daar toch maar eens aanstaan.

Ondertussen krijgen cacaoboeren in West-Afrika hun cacao niet meer aan de chococamorra gesleten. Overaanbod. De prijzen storten in. De cacaoboeren en dus hun regeringen staan voor een ongeziene financiële catastrofe.

Hierover verkiest ‘men’ er het zwijgen op na te houden.

Dat is te verstaan. Mars en hun bevriende NGO’s hebben elkaar nodig om de schijn blijven op te houden, voor zolang het mag duren. Lees dit stuk proza op de website van Vredeseilanden, vanwaar onderstaand gratuit (ahum) citaat:

If you want to change how people shop and how people eat, then first thing you need to change the way they think. When consumers start asking for sustainable food sourcing, large corporations will change their practices to accommodate that demand.

Je moet misschien vrienden kunnen zijn, met wie je dat wilt.
Maar volksverlakkerij dient alvast de goede zaak niet.

Niek Koning bedacht tien jaar geleden met enkele collega’s een model grondstoffen-overeenkomst, ofwel een ‘Fair Trade Arrangement’. Het bestaat uit een ‘Fair Trade Fund’ dat door regeringen van ontwikkelingslanden in het leven is geroepen. Hun systeem heeft als voordeel dat het zichzelf financiert en daardoor niet afhankelijk is van de welwillendheid van de consumerende landen. Lees hierover deze blog.

Bloomberg publiceerde eergisteren een pakkend artikel: “Europe Is Waving Goodbye to Sugar Cane”. Een treffend verslag over het ordinaire in voegen tredend nieuwe suikerbeleid van de EU.

Quotes:

The European Union’s decision to remove limits on its own beet-sugar output from October means less demand for cane growers from Jamaica in the Caribbean, to the Pacific island of Fiji, and Swaziland in southern Africa.

“It’ll be very much a question of the survival of the fittest,” […] “Competition will become much fiercer and the price is going to go down.”

Aanjager achter die suikerhervorming: Mars. Ik deed het op deze blog twee jaar geleden al uit de doeken, maar ter herinnering:

Die suikerhervorming gaat volgens de Engelse overheid 6,5 miljoen mensen in de ACP-landen in de armoede storten. Zij betalen de prijs voor goedkope suiker voor de industrie. Men voorspelt een prijsdaling van meer dan 20%. Wellicht niet dat je reep Mars hiermee goedkoper zal worden. Fairtradekeurmerk of niet.

Mars’ calorierijke snackreep weegt 51 gram en bestaat voor 33 gram uit suiker. Aan het slopen van de suikerprijs is haar dan ook veel gelegen, uiteraard.

The Guardian noemde Mars toen als één van de drie grote lobbyisten, die Europa ervan overtuigden om hun suikerbeleid aan te passen. Fairtrade UK stuurde mét Mars – één dag voor die onthulling in The Guardian – een triomferend persbericht uit: de Mars-repen in het Verenigd Koninkrijk en Ierland worden voortaan gemaakt met 100% fairtradecacao.

Ook over de aanstichters van die suiker-coup verkiest ‘men’ verder te zwijgen.

Zakenplatform Bloomberg formuleerde de uitkomst van dit zwijgen dus in een uitstekend stuk journalistiek. Ik ga voorstellen aan de heren profs het als basis te nemen voor onze tweede gastles van dit academiejaar (ma 24/04 e.k.) voor de studenten economie / handelswetenschappen aan UHasselt. We hebben dan als gastspreker o.m. Luis Ruizdias, voorzitter van de Raad Van Bestuur van de biosuikercoöperatie Manduvirá uit Paraguay, uitgenodigd.

IMPRESSIE STUDIEDAG COÖPERATIEF LEREN PXL EDUCATION

drie suggesties voor Oxfam om het Duitse Fair Trade Marshall plan met Afrika te stofferen

Is het naïef te geloven dat we met het Duitse Fair Trade Marshall plan voor Afrika we-der-om een window of opportunity hebben, dan geven we er beter de brui aan. En dat gaan we niet doen.

Jazeker, Duits Minister voor ontwikkelingssamenwerking Gerd Muller presenteerde dit plan enkele weken geleden in Davos met de ondertoon: “wir schaffen ‘das’ vielleicht toch nicht“. De Afrikaanse vluchtelingenstroom zal immers niet ophouden Europa verder te destabiliseren totdat er bijvoorbeeld eerlijke handel komt met het continent. Zover is men in Duitsland dus al.

Ik denk dan:

“leuk, hiervoor kunnen we ons op de borst kloppen
en die meteen verder nat maken.”

John reageerde op Facebook:

Steven, helemaal mee dat we hierop moeten reageren, had de Davos-presentatie al eerder gezien… echter: veel vage beloftes of concepten: wat bedoelen ze met de faire handel, hoe moet de ondersteuning eruit zien, hoe willen ze de groei stimuleren… anderzijds wel een opportuniteit: onze stem laten horen om dit correct in te laten vullen. Ik agendeer een repliek, suggesties welkom!

drie Suggesties:

1. Het momentum is er om te tonen dat het Oxfam International/Deutschland menens is met ons internationaal handvest “Handel maar dan Eerlijk“.

2. Laat ons meteen de proef op de som nemen, of het ‘den Duits‘ ernst is: Kivu wil koffie branden in Afrika. Ecookim wil afgewerkte chocolade exporteren naar Europa. Laten we dit samen met Oxfam Deutschland en hun minister-met-de-naam-van-een-ex-topspits gaan realiseren. Wij kunnen hem alvast tegen 27 februari ons concreet stappenplan in die richting doormailen.

3. Want laten we inderdaad toch ook niet naïef zijn. Wie op dit niveau wil meespelen moet met concrete, gedragen voorstellen komen. Die hoeven écht niet enkel uit eigen hoed te komen. In 2006 brandde het van de inventieve voorstellen:

  1. een Fair Trade Fonds door cacaolanden:
    • Niek Koning (inmiddels op pensioen, maar hij stuurde me pas zijn nieuwe emailadres) bedacht tien jaar geleden met enkele collega’s een model grondstoffen-overeenkomst, ofwel een ‘Fair Trade Arrangement’. Het bestaat uit een ‘Fair Trade Fund’ dat door regeringen van ontwikkelingslanden in het leven is geroepen.
    • Hun systeem heeft als voordeel dat het zichzelf financiert en daardoor niet afhankelijk is van de welwillendheid van de consumerende landen.
    • De cacao-exporterende ontwikkelingslanden nemen dus zelf het initiatief voor een dergelijke overeenkomst, terwijl de kosten ervan door de geïndustrialiseerde landen worden betaald in de vorm van een prijs.
    • Het denk- en organisatorisch werk wordt aan Afrika overgelaten, terwijl westerse NGO’s dat mogen ondersteunen en omzetten middels succesvol lobbywerk.
    • We schrijven dit alles in de tegenwoordige tijd, maar van dit plan is nooit concreet werk gemaakt. Wat een gemiste kans!
  2. het Afrika-voorstel in de WTO rond grondstoffen:
    • Ontwikkeling is het doel: de Afrikaanse landen stippelen de route uit.
    • Een verbond van 41 Afrikaanse landen deed op 7 juni 2006 een voorstel in de WTO, voor het beheersen van de handel in agrarische grondstoffen. Het was een verfrissende kijk op hoe de armoede en de verbetering van de levensstandaard op het platteland aan te pakken in de context van de toenmalige Doha-agenda.
    • Deze Afrika groep onderkende vier vitale terreinen:
      1. De opheffing van tariefescalatie omdat dit ontwikkeling ontmoedigt.
      2. De aanvaarding van internationale systemen om het aanbod van grondstoffen te beheersen tot stabilisering van de prijzen.
      3. Het toestaan van het gebruik van exportbelasting en exportbeperkingen om de grondstoffenprijzen te stabiliseren.
      4. Het onderhandelen over concretere maatregelen om niet-tarief-belemmeringen die de grondstoffenhandel beïnvloeden, op te heffen.

Toch nog een vierde punt: erken het leiderschap, voorbij de slogans en goede wil, dat Barry Callebaut en Mondelēz tonen.

En tot slot, om onze goede wil te tonen:

VRAAG:

waarom zouden we een systeem met keurmerken organiseren, in plaats van ernaar te streven om veel minder slechte producten in de schappen te hebben?

ANTWOORD:

Fairtrade is one of the great co-operative innovations of our generation. And it comes down to a single fact. That even in a complex, unequal and stressful world, there is kindness in strangers and hope in co-operation.

OXFAM CHOCOLADE-AMBASSADRICES MEET LIMBURG AMBASSADRICE KIM CLIJSTERS @ CHOCOLADESALON BRUSSEL 09.02.2017