fair trade: waar gaat de prijs die ik betaal naar toe?


Toen ik 25 jaar geleden begon te werken voor de Oxfam-Wereldwinkels publiceerde onze organisatie behoorlijk veel drukwerk met een vergelijkende prijsopbouw tussen onze producten en die in de reguliere handel. Daar is men vanaf gestapt. Je vindt wel nog flarden daarvan rondzwervend op het internet. Maar dit soort info wordt niet meer gedeeld, ook nauwelijks tot niet intern overigens.

Het verraste me dan ook dat directeur Bert Jongsma op Foodlog de prijsopbouw van een blik Fair Trade Orignal kokosmelk deelde. Iets waar hij verder werk van gaat maken, gaf hij aan:

De prijsopbouw van deze producten laat zien welk deel van de prijs ‘lokaal’ verdiend wordt. De prijs voor de boer en de extra premie worden ook inzichtelijk gemaakt.

Ik begrijp heel goed dat veel bedrijven terughoudend zijn als het aankomt op transparantie over prijzen. Dit is concurrentiegevoelige informatie. Door over de prijsopbouw van onze producten te publiceren willen we het debat over eerlijke prijzen stimuleren. Ook Fairtrade International heeft hier onlangs een goede bijdrage aan geleverd door True Price de werkelijke prijs van bananen te laten berekenen.

Op « Het Belang van Limburg » loopt deze week een reeks onder de noemer “Koop Lokaal“. De Genkse mode-ontwerper Egidio Fauzia vertelt er waarom een ontwerp van hem 300 € kost: “Veel mensen zijn niet meer gewend om een paar honderd € te betalen voor kwaliteitskleding, terwijl dat een heel normale en eerlijke prijs is.

Egidio Fauzia laat zijn kleding maken door een Roemeens bedrijf. Wat de werkomstandigheden betreft, gelden daar de Europese wetten. De loonkosten liggen er wel lager dan hier, maar stijgen en ze liggen veel hoger dan in Cambodia, Vietnam of in Ethiopië waar kledingketens als H&M produceren. Arbeiders daar krijgen een maandloon van 24 euro. Op die manier kost het naaien van één broek maar een paar centiemen aan loon. De winstmarge is dan bijna 700 procent.

Ter vergelijking: Egidio betaalt voor een broek 15 à 20 euro loonkosten. “Ketens werken met het systeem van de grote hoeveelheden. Ze zetten fabrikanten onder druk om er een centiem af te krijgen. Dit leidt tot oneerlijke praktijken, vooral bij onderaannemers van de fabrikanten. Meestal zijn de opdrachtgevers, de productie-managers van kledinglabels, niet eens op de hoogte. Ze treffen dus geen schuld.

Maar die fabrikanten in China of Cambodia kunnen die grote orders van 50.000 stuks soms niet aan in een korte tijdspanne. Om het order niet te mislopen, schakelen ze onderaannemers of satellietateliers in. Daar werken vaak vrouwen en kinderen in erbarmelijke omstandigheden.

Egidio verkoopt via showroom, waarbij hij de kledingwinkel uitschakelt. “Als ik mijn broek van 200 euro in een boetiek zou hangen, dan zou die daar 350 euro kosten. Niemand betaalt dit, tenzij ik heel bekend zou zijn.

Wat moet Egidio veranderen in zijn manier van werken, opdat wat hij doet ook Commercio Equo e Solidale mag heten?

World Fair Trade Day 2017 – interview Magalie Schotte op Radio 1 en foto’s OWW Hasselt

Meer dan 2000 vrijwilligers en sympathisanten van Oxfam-Wereldwinkels fietsten zaterdag 13 mei op meer dan 120 locaties voor eerlijke handel. Elke deelnemer fietste kilometers bij elkaar om symbolisch de afstand tussen de kleinschalige producent in het Zuiden en de beleidsmakers hier te overbruggen. Zo worden er meer dan 1 500 000 kilometer gefietst.

Collega Magalie Schotte, van de dienst politiek beleid van Oxfam-Wereldwinkels, gaf de aftrap van de dag in een interview op Radio 1, iets na de klok van acht.

Herbeluister het hier.

QUE?!-wisseltroffee Oxfam voor Universiteit Hasselt #HandelMaarDanEerlijk

Sinds afgelopen maandag mag UHasselt zich de trotse eigenaar van de nationale ‘QUE?!’-wisseltrofee noemen. De universiteit krijgt de prijs – uitgereikt door Oxfam-Wereldwinkels – voor haar actieve sensibilisering rond fair trade. De uitreiking vond plaats tijdens een gastcollege van Luis Ruiz Díaz, voorzitter van de Paraguayaanse biosuikercoöperatie Manduvirá.

Lees er alles over op de website van de universiteit Hasselt.

De regelmatige lezer van deze blog weet dat we de afgelopen jaren in Hasselt een sterke inhoudelijke partner vonden in de vakgroep Economie aan het Departement Bedrijfseconomische Wetenschappen. Hiermee en van harte blijk van onze dank!

foto’s galerij: huisfotograaf UHasselt

opzet van het gastcollege

– professor Lode Vereeck introduceert het thema, mee vanuit zijn politieke achtergrond;

– Marieke spreekt vanuit haar achtergrond als suikeraankoper bij Oxfam Fair Trade, gestoffeerd met de praktische kant van de achtergronddossiers rond ‘onrecht in de handelsregels’ en ‘machtsconcentratie in de ketens’. Hoe gaat zij als aankoper om met andere grote aankopers die machtsmacht hebben? Hoe kunnen zij deze concurrentie het hoofd bieden? Welke protectionistische barrières ervaart zij als aankoper?

– Luis vertelt over zijn kant van het verhaal, als suikerproducent. Krijgt hij een eerlijke prijs? Wat is voor hem een eerlijke prijs? Hoe komt het dat hij dat (niet) kan krijgen? Hoe versterkt de coöperatie Manduvirá de positie van de suikerproducent? Welke handelsbarrières ondervindt hij nog bij de export van suiker?

– om 15u45 overhandiging wisseltroffee QUE?! scholenwedstrijd Oxfam-Wereldwinkels (prijs oktober 2016) + Johan Snyders van artisanaal broodatelier El Parachutero brengt gebak uit zijn zaak, waar hij werkt met de suiker van Luis.

uitdieping naar de studenten

* één opdracht over het bepalen van het welvaartsverlies door een concrete protectionistische maatregel van de EU, waarbij ze bijvoorbeeld eigen producenten van een specifieke subsidie voorziet voor de productie van suiker;

* één opdracht gaat over de vormen van marktmacht die gelden in de suikermarkt (en andere landbouwmarkten) en de verwachte impact op de marktuitkomst (prijs en hoeveelheid) indien de producenten zich organiseren in een coöperatie.

VLNR : PROFESSOR TOM KUPPENS, LUIS RUIZ DIAZ, MARIEKE BAETEN, PROFESSOR LODE VEREECK

Lidl’s suikerproducent uit Swaziland terecht en nog één maand Biochocolade ACTIE in de wereldwinkels

KLIK VOOR MEER INFORMATIE

KLIK VOOR MEER INFORMATIE

De fairtradesuikerproducent uit Swaziland van Lidl’s Fairglobe-chocolade staat terug op de kaart. Mijn mail aan Fairtrade Duitsland, anderzijds, bleef naar gewoonte, onbeantwoord.

Soit. Ligt in het verlengde van wat onze vrienden van de.chclt.net schreven over deze chocolade: “nicht ganz schlecht, aber kein Genuss“.

Dan beter naar je wereldwinkel, want de tweede en laatste maand is ingegaan van de biochocolade-actie: één reep kopen, de tweede aan halve prijs.
Eerlijk, in Hasselt vliegen ze zo’n beetje de winkel uit. Oef.

pancarte-biochocolades