Help, Tony’s Chocolonely: N*****t snapt jullie True Price plaatje bij de reep chocola niet

Norbert gisteren:

Ik snap dat plaatje over de reep chocola niet.
Als 92% van de winkelprijs, 1,20 voor de teelt enz zijn, dan is dat 1,104 per 100 gram.
Laat er 70% cacao in zitten, dan is dat (dus) 1,104 voor 70 gram cacao. Dat is 75% van de werkelijke cacaobonen die nodig is, dus okay, 1,104 voor 100 gram cacaobonen. Dat is dus 10,10 euro voor een kg cacao. Dat is extreem veel. Zeker in dollars, iets van 12 USD per kg bonen?
Oftewel, hier klopt iets niet. Of ik zie het niet.

Advertenties

EU en Retial in de clinch over (on)eerlijke handel & de ‘echte prijs’ als business case

Het is hommeles tussen de EU en de Europese retailsector.

Brussel deed er vele jaren over, bij het positie kiezen over klachten van boeren, dat ze niet op kunnen tegen de onderhandelingsmacht van titanen zoals Tesco in Groot-Brittannië of Carrefour in Frankrijk. Waarbij die laatsten het uitschreeuwen niet de profiteurs te zijn voor wie ze worden gezien. Lees bijv. hoe de retailsector haar missie voorstelt als zijnde: Fair, Competitief en Duurzaam.

De belangrijkste vraag van boeren blijft echter dat de EU wetgeving moet uitwerken om zogenaamde oneerlijke handelspraktijken te beëindigen, zoals late betalingen door supermarkten en wurgvoorwaarden bij het onderhandelen van contracten.

Tot nu toe positioneerde de EU Commissie zich in de rol van neutrale makelaar in deze bittere, complexe strijd tussen boerenbelangengroepen enerzijds en retailgroepen anderzijds.

Maar afgelopen dagen kwam het tot een openlijke rel tussen EU-commissaris voor Landbouw Phil Hogan en EuroCommerce Directeur-Generaal Christian Verschueren.

Vrijdag haalde de Europese Commissaris onverwacht hard uit naar de supermarkten in een toespraak in Dublin. Hij kondigde aan dat hij zou streven naar wetgeving om boeren te beschermen tegen “hypermarket kingpins”.

Lees: http://www.politico.eu/article/carrefour-tesco-asda-sainsbury-leclerc-intermarche-brussels-declares-war-on-supermarkets/

Zulke nieuwe wetten, om boeren te beschermen tegen grote detailhandelaren, doen de retailers in een kramp schieten.

Christian Verschueren:
[…] the issue is again becoming polarised, when the supply chain needs reasoned debate and dialogue, based on factual evidence, […] evidence that EU legislation will be able to achieve its stated aim of improving farmers’ situation in the supply chain.

We agree with the Commission on many points in looking to improve the position of farmers – more transparency, better cooperation among farmers… But if such legislation squeezes retailers further in dealing with their large suppliers, it is the consumer – whom the Inception Impact Assessment incidentally failed to mention once – who will end up footing the bill.

Lees: http://www.eurocommerce.eu/resource-centre.aspx#PressRelease/10712

M.a.w. de supermarkten sturen verder aan op ‘gesprekken’ en schuiven daarbij hun ‘grote leveranciers’ de zwarte piet toe, maar Phil Hogan wil actie.

de ‘echte‘ prijs

In de wereldwinkel komen er vaak vragen van klanten over “hoeveel van het aankoopbedrag in de winkel bij de boeren blijft“. Ooit – niet toevallig onze glorieperiode? – hadden we goede redenen om daar heel transparant over te zijn.

Tegenwoordig nemen nieuwe, succesvolle (markt)partijen hier de leiding. Wat kunnen we van hen leren?

Volkert Engelsman: True Cost Accounting

Volkert Engelsman, algemeen directeur van biologische groente en fruithandelaar Eosta, stond vorige week op één in de jaarlijkse Duurzame 100 van Dagblad Trouw.

Zijn devies is dat transparantie als voorwaarde geldt voor een duurzame business. De keten moet daarbij een nieuwe winstdefinitie, vindt hij: Profit 2.0, waarbij de kosten van People & Planet worden ingecalculeerd.

Eosta krijgt zowel in Nederland als in het buitenland lof voor zijn true cost accounting-pilot.

Ons voedselsysteem brengt een groot aantal verborgen kosten met zich mee. Volgens de FAO bedragen die kosten voor het milieu wereldwijd ongeveer 2100 miljard dollar. De sociale kosten zijn zelfs nog hoger en bedragen 2700 miljard dollar. Wanneer je als consument in de supermarkt je boodschappen afrekent, betaal je hier niet voor.

Een voorbeeld: Eosta liet in 2016 al de verborgen kosten van diverse producenten uitrekenen voor de impact op natuurlijk kapitaal: dat wil zeggen bodem, klimaat (broeikasgas), water en biodiversiteit. Als die cijfers worden opgeteld bij de nieuwe cijfers voor gezondheid, is het totale maatschappelijke voordeel van biologische appels t.o.v. conventionele appels € 0.21 per kilo. Als je in aanmerking neemt dat er wereldwijd 81 miljoen ton appels worden gegeten, gaat het om een aanzienlijke impact: 17 miljard euro alleen voor appels.

Eeder, in 2009, startte Eosta met voor elke teler een persoonlijke Nature & More-Duurzaamheidsbloem. Met dit track & trace-model evalueert en communiceert het bedrijf de duurzame prestaties van zijn biologische telers.

Aan de hand van een stoplichtsysteem laat het model zien in hoeverre een teler zorg draagt voor ecologische principes, zoals bodemgezondheid, watergebruik en CO2- uitstoot. Doel: de consument in staat stellen om een bewuste keuze te maken.

Adrian de Groot Ruiz: True Price Foundation

Op nummer 7 in de hitlijst van Trouw: Adrian de Groot, directeur van True Price Foundation. Die onderneming bepaalt i.s.m. verschillende bedrijven de ‘echte prijs’ van producten. Dat leidt ertoe dat bedrijven hun productieketens kunnen verbeteren en verduurzamen. Daarnaast wordt het voor consumenten gemakkelijker om duurzame keuzes te maken.

De Groot Ruiz sprak eerder in DuurzaamBV Radio over de echte prijs van bananen. Beluister de podcast hier.

Ook hier is de filosofie dat elk product in de supermarkt maatschappelijke kosten met zich meebrengt, bij de productie, verkoop en consumptie ervan. Voorbeelden van deze ‘verborgen kosten’ zijn CO2-uitstoot, vervuiling, land- en watergebruik en de uitputting van grondstoffen. Maar ook sociale kosten, zoals onderbetaling en uitbuiting, behoren tot deze groep.

Naast Max Havelaar met de bananen liet ook Tony’s Chocolonely dit rekenmodel los op zijn chocolade.

De fairtradechocoladeproducent liet in 2014 zijn productieketen onder de loep nemen. Om zijn mensen op de plantages meer te kunnen betalen, besloot het merk de prijs van zijn chocoladereep te verhogen. In een bericht aan de consument legde het bedrijf duidelijk uit waarom de prijs omhoog ging.

Hieronder de infographic, die uit die samenwerking voortkwam.
De “echte prijs van chocolade”.

Merk op dat bij zowel True Cost Accounting als bij de True Price Foundation de kost van oneerlijke (lees: onevenwichtige) handelsrealties niet begroot worden.

Moyee Coffee: International Wealth Index

Samen met Jeroen Smits van de International Wealth Index wil het A’damse koffiemerk Moyee tot een routekaart komen om de lonen van koffieboeren in Ethiopië te verhogen. Dit met het oog op een benchmark te bekomen, waarmee ze hun FairChain-principe kunnen exporteren naar andere koffieproducerende landen.

In zijn laatste impactrapport brengt Moyee de resultaten van hun IWI-meting op een interactieve manier in beeld.

Jeroen Smits is lector over ongelijkheid en ontwikkeling aan de afdeling Economie van de Radboud Universiteit in Nederland en directeur van het Global Data Lab.

De International Wealth Index (IWI) is gebaseerd op gegevens van meer dan 2,1 miljoen huishoudens in 97 lage en middeninkomenslanden. Het is een stabiele en begrijpelijke maatstaf om de prestaties van samenlevingen te vergelijken met betrekking tot rijkdom, ongelijkheid en armoede.

IWI loopt van 0 tot 100, waarbij “0” staat voor huishoudens die geen van de activa hebben en de laagste kwaliteit woningen (zie prent) en 100 die huishoudens beschikken over alle activa en hoogwaardige woningen.

IWI is ontworpen om zo algemeen en flexibel mogelijk te zijn. Het kan gemakkelijk toegevoegd worden aan bestaande en nieuwe enquêtegegevens die informatie bevatten over een basispakket van activa.

Er is maar één IWI-formule en dus een IWI-schaal die in de ontwikkelingsland kan worden gebruikt. Dit onderscheidt IWI van andere rijkdomindexen. Een huishouden met een bepaalde combinatie van activa wordt gelijkgesteld, onafhankelijk van waar ze wonen. De eigenschap van vergelijkbaarheid, waarin de IWI zich onderscheidt van andere rijkdomindexen, komt voort uit het feit dat bij de huishoudens op de IWI-schaal altijd dezelfde formule wordt gebruikt.

Het is straf dat je tot hier hebt meegelezen. Bedankt daarvoor.

Interessante links nog over de IWI:

  1. https://globaldatalab.org/iwi/
  2. https://globaldatalab.org/iwi/form/
  3. http://www.equitytool.org/wp-content/uploads/2017/02/DRC-Country-Factsheet-2017-02-08.pdf

Week van de Fair Trade in Hasselt: de wereldwinkel als zweeppartij op de markt van vraag en aanbod.

Maandagavond hielden we fairtradedebat op de universiteit van Hasselt. Daar konden o.m. Grete Remen (Damhert en politica NVA) en Lode Vereeck (professor Economie en politicus Open-VLD) hun ding doen (en ze deden dat goed).

Onderstaand stukje schreef Hasseltse schepen Joost Venken (leraar Geschiedenis en politicus GROEN) voor de nieuwsbrief van de dienst “Internationale Solidariteit” van Stad Hasselt. U vergeeft me mijn gebruikelijke dichterlijke vrijheid in de titel boven de blog. Wat volgt copieer ik letterlijk.

De wereldwinkel als zweeppartij

In de Belgische winkelrekken liggen nu zo’n 1.600 producten met het officiële fairtradelabel. Food en non-food. Ze zijn de wereldwinkels ontgroeid en bevinden zich nu zelfs in het aanbod van Duitse discounters. Een en ander heeft ervoor gezorgd dat er in 2016 de helft meer fairtradechocolade is verkocht dan het jaar voordien. En dat terwijl de fairtradeproducten in supermarkten amper extra aandacht krijgen ten opzichte van hun conventionele tegenhangers. Nou moe!

De wereldwinkels – met een assortiment van een kleine 500 producten en duizenden vrijwilligers – hebben de weg geplaveid voor anderen. Dat was hun doelstelling: fair trade ingang doen vinden bij het grote publiek. Hun werk was, is en blijft succesvol. Ze merken dat inmiddels ook aan hun achteruitboerende verkoop (De Standaard – 9 augustus 2017) … Toch is de buit nog niet binnen. Zij en die talloze vrijwilligers moeten de zweeppartij blijven die eerlijke handel onder de maatschappelijke aandacht houdt. Want waarom mag een koffieboer uit het Zuiden wel goedkoop ongebrande bonen invoeren in de EU, maar moet hij op een afgewerkt product hoge belastingen betalen? Ervoor ijveren om die contradicties weg te werken, lijkt mij geen taak te zijn die alleen is weggelegd voor commerciële ondernemingen.

Tijdens deze Week van de Fair Trade – die nog loopt tot 14 oktober a.s. – is het hoe dan ook aangewezen om op je winkelbriefje expliciet plaats te maken voor eerlijke producten. Van bij de wereldwinkel of je supermarkt.

Joost Venken
Schepen voor Ontwikkelingssamenwerking

STEVEN EN JOOST OEFENEN IN VERDER SAMENWERKEN VOOR EERLIJKE HANDELSREGELS

La Riojana: een benevelende wereldwinkel-partner

Fair trade gaat over meer dan eerlijke prijzen. Alterfin is een Belgische coöperatie die kapitaal verzamelt om het in het Zuiden te investeren, via lokale microfinancieringsinstellingen en organisaties van kleine landbouwers.
Op hun website staat dit inspirerend verhaal over hoe eerlijke handel en financiële ondersteuning Oxfam wijnpartner La Riojana in Argentinië veel goeds bracht.

Voor de Limburgsymbool facebookpagina vatte ik het zeer summier samen:

VOORDELEN voor de wijnboeren:
– Belangrijkste troef is de garantie dat de coöperatie de volledige oogst zal opkopen tegen een hogere prijs dan de gewone marktprijs (25 tot 30% hoger).
– Verder biedt de coöperatie technische hulp, neemt ze de transportkosten voor haar rekening en stelt ze landbouwgrondstoffen ter beschikking tegen een lage prijs.
– Tot slot verzekert ze de wijngaarden collectief tegen hagel en beschikt ze over een eigen sport- en recreatiecomplex.
De impact van La Riojana is voelbaar in de hele regio. De coöperatie is er de grootste werkgever, met 275 permanente werknemers en 280 seizoenarbeiders tijdens de oogstperiode.
Op naar de wereldwinkel en laat het u smaken!