ALDI verkoopt voortaan Faire Milch & zet eerste stap van open naar meer gesloten Fair

HET BEELD WAARMEE DE CAMPAGNE ‘IK BEN VERKOCHT’ IN 2005 WERD OP GANG GESCHOTEN

De alternatieve Fairtrade beweging heeft vermoedelijk een wereldbeeld dat een andere economie vergt; andere regels en wetten dus. Het Fairtrade dat wint, doet dat vanuit de bestaande open economie. Verder: het helpt als die voor wat betreft een aantal producten wat geslotener is […]

Dick Veerman op Foodlog.nl


In 2004/2005 lanceerden Max Havelaar België, Vredeseilanden en Oxfam-Wereldwinkels de spraakmakende campagne ‘Ik ben verkocht’ (IBV). Kaasboer Peter Boonen, uit Achel bij ons in Limburg, was mee het gezicht van IBV. ,,Ook ik moet vechten voor een eerlijke prijs,” stelde Peter toen in de kranten. Ik knip en plak hieronder een bericht uit het Nieuwsblad (26/11/2005) nu ALDI de wereldwinkeliers weet te melden, de boodschap van die campagne he-le-maal begrepen te hebben.

Tien jaar na de lancering van FairTradeGemeenten (FTG) – het vervolgluik van IBV – zijn de Vlaamse wereldwinkeliers nog altijd met elkaar aan het proberen afspreken waarmee ALDI nu definitief aan de slag gaat: de Zwitserse filialen van Aldi verkopen sinds deze week namelijk melk, die Fair für die Tiere EN Fair für die Produzenten EN Fair für die Konsumenten EN van hoge kwaliteit is.

Dit alles in een samenwerking tussen ALDI Suisse, de dierenbescherming en zuivelbedrijf Cremo. Naar de normen van twee dierenwelzijnsprogramma’s staan de melkkoeien bijv. 26 dagen per maand buiten. Wat de producenten betreft, belooft ALDI een ‘faire Abgeltung der Bauern für ihr Produkt‘. Vertaald door google translate heet dat een ‘billijke compensatie voor de boeren voor hun product‘ (te verstaan als een hogere dan de reguliere marktprijs).

Zonder het te (kunnen of willen) beseffen, lijken de wereldwinkels zich na 10 jaar FTG overbodig te hebben gemaakt; de wens van iedere goedebedoelingen-organisatie. Met FTG wilden ze in Vlaanderen o.m. proberen een oefening te maken in het verbreden van de fairtradebeweging, door de hand te reiken naar initiatieven binnen de lokale, duurzame landbouw. Waar dat zich moeilijk tot onmogelijk bleek te kunnen vertalen naar concrete Oxfam-producten, kan je daarvoor straks wellicht ook terecht bij een harddiscounter in Vlaanderenland. En daarmee lijkt de cirkel rond:

– De ver­koop van fair­t­ra­de­pro­duc­ten is vorig jaar met 23 procent gestegen door­dat nu ook bud­get­ke­tens als Lidl, Aldi en Ac­ti­on ze ver­ko­pen. ‘Duur­zaam is niet het­zelf­de als duur,’ leerden ze ons volgens de Tijd.
– De discussie over of billijk geprijsde (dier- en boervriendelijke) melk een strijdpunt van de fairtradebeweging moet zijn, hoeft niet langer gevoerd: Aldi ziet ook hier dus wél brood in ‘fair‘.

De Nederlandse en Vlaamse wereldwinkels zitten de jongste jaren plots erg om klanten verlegen. De discounters oogsten de vruchten van wat de NGO’s zich droomden maar welke dromen ze zelf nooit voor werkelijkheid durfden nemen.

‘Eerlijke prijzen’ zijn dus voortaan toch een echte realiteit (hoewel economisch gezien onzinnig) om commercieel-economisch rekening mee te houden,beseft Dick Veerman op Foodlog.nl. “Met economie heeft het niets te maken, wel met commerciële economie. Met merken dus.

In deze het merk ALDI en niet, bijvoorbeeld, Oxfam Fair Trade. Wat daarvan te vinden? Dick Veerman nogmaals:

De alternatieve Fairtrade beweging heeft vermoedelijk een wereldbeeld dat een andere economie vergt; andere regels en wetten dus. Het Fairtrade dat wint, doet dat vanuit de bestaande open economie. Verder: het helpt als die voor wat betreft een aantal producten wat geslotener is, zoals in Zwitserland.

Nb: met economische waaghalzerij heeft het niets te maken; fairtrade is een onderscheidend concept met eigen specificaties. Commercieel-economisch blijkt het succesvol omdat consumenten graag met een goed geweten kopen.


Kaasboer Peter Boonen gezicht Ik ben Verkochtcampagne – (Nieuwsblad 26/11/2005)

,,Ook ik moet vechten voor een eerlijke prijs”

HAMONT-ACHEL – Kaasboer Peter Boonen van de kaasmakerij Catharinadal in Achel is een van de gezichten van de Ik ben Verkocht-campagne voor eerlijke handel van Vredeseilanden, Oxfam Wereldwinkels en het keurmerk Max Havelaar. Boonen staat op affiches en advertenties. ,,Ik kom uit voor wat ik denk”, zegt hij.

Kleine Vlaamse boeren hebben dezelfde problemen als kleine boeren uit het zuiden”, weet Peter Boonen. ,,Om maar één voorbeeld te noemen: we moeten allebei vechten om voor onze producten een eerlijke prijs te krijgen.”

Kaasboer Boonen overleeft met het werk van zijn handen, maar velen van zijn collega’s in het zuiden niet. ,,Dat is een van de redenen waarom je mij niet hoort klagen”, zegt hij. ,,Uiteindelijk hebben wij het hier nog altijd stukken beter dan onze collega’s ginder.”

Aangeboren solidariteit

Peter Boonen heeft een verleden van solidariteit. Toen hij jaren geleden kaas begon te maken en te verkopen, moest er ook wijn in de etalage komen. ,,Ik kreeg meteen wijnhandelaren over de vloer die met mij zaken wilden doen. Ik heb uiteindelijk voor de wijn van de Wereldwinkel gekozen.”

Die keuze was niet alleen strategisch goed gezien, ze was ook ingegeven door Boonens ‘aangeboren’ gevoel voor solidariteit. Hij heeft een tante nonneke in Tanzania, is jaren bij de Chiro geweest, geëngageerd in de missiewerking van Achel én in de Voedselteams van Vredeseilanden.

En nu staat hij in vol ornaat op de advertenties van Ik ben Verkocht . ,,Ze hebben mij daarvoor gevraagd en ik heb daar geen twee keer moeten over nadenken’, zegt hij. ,,Ik ben inderdaad verkocht aan het idee van eerlijke handel en aan de overtuiging dat wij hier kunnen helpen om ginder het verschil te maken.”


het gaat goed met kaasmaker Peter Boonen van Catharinadal

Dit artikel verscheen in W2 (het inmiddels terziele gegane magazine voor de Vlaamse Wereldwinkeliers) d.d. mei 2011.

KLIK OP BLADZIJDE VOOR GOED LEESBARE WEERGAVE

KLIK OP BLADZIJDE VOOR GOED LEESBARE WEERGAVE

HET BEELD WAAR DE CAMPAGNE ‘IK BEN VERKOCHT’ MEE WERD OP GANG GESCHOTEN

VANDAAG HEET DEZE CAMPAGNE ‘FAIRTRADEGEMEENTE; PETER IS ACTIEF IN HAMONT-ACHEL

labels Rainforest Alliance en UTZ fuseren en nemen mee …

Het stond eraan te komen en sinds gisteren is het een feit. Utz en Rainforest Alliance gaan in elkaar op. Ook Fairtrade NL zegt niet zondermeer “neen“, tegen het helpen vormen van een mogelijk toekomstig monopolie op de duurzame keurmerkenmarkt, “maar voor volledige samenwerking zijn de verschillen tussen Fairtrade en Rainforest/Utz voorlopig nog te groot“.

De nieuwe organisatie zal één uniforme duurzaamheidsstandaard voor de tropische landbouw creëren, het certificeringsproces versimpelen en de leefomstandigheden van boeren en lokale gemeenschappen die afhankelijk zijn van het regenwoud blijven verbeteren,” beloven Rainforest Alliance (RA) en UTZ ons in een gezamelijk schrijven [PDF].

Han de Groot – nu nog algemeen directeur van UTZ – zal aantreden als CEO van
de Rainforest Alliance. Nigel Sizer, de huidige president van de Rainforest Alliance, wordt Chief Program Officer, Advocacy, Landscapes en Livelihoods.

Lezer Luc @Bananas4all volgt de prestaties van het RA-label op de voet.

Via hem pikte ik de link op naar een interessante studie over RA.
Pakkende conclusie: “Based on data presented here, the RA seal cannot compete with organic farming when it comes to biodiversity conservation of arthropods and birds. The risk with the current RA label is that environmentally concerned consumers make choices they would not normally do when buying fruits and other products branded with this label.

Of wat te denken van deze, blijkbaar interessant voor Colruyt, Luc?

RA sleept al vele jaren een kwalijke reputatie met zich mee.
Oxfam Duitsland pakt er LIDL momenteel nog steeds over aan.
Lees ook het relaas van NGO Bananalink, dat vooraf ging aan deze beslissing: “Rainforest Alliance suspends Costa Rican banana and pineapple producer“.

Nu, het Fairtradekeurmerk heeft ook zijn problematische handelspartners.
Fyffes, één van de grootste leveranciers van verse Fairtradeproducten waaronder bananen, werd zopas (tijdelijk?) uit het Ethical Trading Initiative gezet, op vraag van de Britse algemene vakbond en NGO ‘Banana Link’.

Toekomstig CEO van RA Han de Groot kwam enkele jaren geleden persoonlijk reageren op deze blog, na mijn geweeklaag over de prestaties van UTZ:

de knoppen om aan te draaien en eea goed te beinvloeden zijn beperkt, helaas. Goede Impact studie en debat hierover brengen ons weer verder!

Luc houdt Han voortaan scherp in de gaten bij diens zoektocht naar knoppen van de meest duurzame makelij, durf ik verhopen 😉

Biologisch kun je nog kiezen, maar Fairtrade wordt verplicht – door de supermarkten

Waarom zou ik een goeie kop zoeken, als iemand hem al verzon. Die leende ik bij Bianca van der Ha. Zij schreef op Foodlog.nl – verrassend kritiekloos – over hoe supermarkten “afrekenen met het negatieve imago van ‘oneerlijke’ chocolade, koffie en thee“.

Teun van de Keuken (bedenker van Tony’s Chocolonely), eerder in de Volkskrant: Wrang, Fairtrade is een verdienmodel van supermarkten **.

Twee [1] [2] recente tweets laten eveneens een ander licht schijnen over deze vorm van heldendom in de retail. Zo hangen de bordjes weer meer in evenwicht.

Niet in evenwicht, dus, de externe sociale en milieukosten van bijvoorbeeld de teelt van conventionele bananen in vergelijking met Fairtrade-bananen. Bij die laatste liggen deze 45 procent lager dan bij de niet-gelabelde.

Fairtrade Original bestelde een studie bij True Price en Trucost. Op 15 Fairtrade plantages en bij 97 kleine boeren in Colombia, de Dominicaanse Republiek, Ecuador en Peru (de vier belangrijkste landen voor bananenteelt) werden data verzameld over gebruikte landbouwinput, werkomstandigheden en milieu-impact.

duurzaambedrijfsleven.nl maakte er een infographic van, handig voor in de klas. Ik maakte er een prent van, voor in een volgende powerpoint. Wil je ‘m deftig kunnen uitprinten, moet je inloggen op http://www.duurzaambedrijfsleven.nl/voeding/23207/infographic-dit-zijn-de-verborgen-kosten-van-een-banaan

Matthew Anderson bracht het boek “A History of Fairtrade in Contemporary Britain” uit. Enkele citaten uit de bespreking door Anthony Murray:

Oxfam first started the fair trade movement in Britain in 1959 when it sold pincushions made by Chinese refugees in Hong Kong.

A chapter on the co-operative movement looks at the sector’s impact on fair trade. Today, co-operatives are at the forefront of Fairtrade. The Co-op Group is the world’s largest Fairtrade wine retailer and its bananas, cocoa, coffee and tea are 100% Fairtrade.

But it wasn’t always this way.

Hoe dat zo kwam, lees je hier: “When Fairtrade wasn’t on the co-operative agenda – and how that was put right“.



** “kritische stukkies schrijven niet dan?“, tweette ene Wim Trommel hem terug 🙂

starterspakket Chocolatemakers voor Nederlandse Wereldwinkels – bewust zonder FT-keurmerk

Op zaterdag 13 mei 2017 – de Internationale Dag van de Fair Trade – zal het zeilend vrachtschip Tres Hombres van Fairtransport, na haar overtocht vanuit de Dominicaanse Republiek, weer afmeren aan de Amsterdamse kade.

Jorne, Andreas en Arjen trotseren ieder jaar weer de Atlantische Oceaan om de fijnste cacaobonen uit de Caraïben te halen. Met het zeilschip de Tres Hombres varen zij geheel op windkracht naar de Dominicaanse Republiek; daar halen zij de cacaobonen van de boeren van Conacado op voor de Chocolatemakers.

In hun kleine fabriekje maken Rodney & Enver sinds 2011 chocolade, waarbij ze – als enige Nederlandse chocoladebedrijf – elke stap in de keten zelf in handen hebben. Hierdoor kunnen ze alles zo duurzaam mogelijk doen. Ze kopen hoge kwaliteit biologische cacao direct bij boeren in Congo, Peru en de Dominicaanse Republiek. Dit doen ze voor een goede & eerlijke prijs. [VERDER ONDER PRENT]

met bio certificaat, zonder Fairtrade keurmerk

Chocolatemakers is geheel biologisch gecertificeerd maar kiest er anderzijds bewust voor om niét het Fairtrade keurmerk te voeren. Omdat het in hun ogen nog veel beter kan. Een paar voorbeelden:
> Ze betalen een goede prijs voor de cacao waarmee de boeren een ‘living income’ kunnen verdienen. Het Fairtrade minimum is momenteel $2000 per 1000kg cacao, met daarop een premium van $200. Zij betalen hun boeren minimaal een prijs van $3500 per 1000 kg. Een prijs waarbij de boeren in hun minimale levensonderhoud kunnen voorzien (eten, onderdak, scholing) en de mogelijkheid hebben om te investeren in onderhoud van hun plantage.
> Ze investeren rechtstreeks in hun boerencoöperaties. In Peru bouwen ze bijvoorbeeld samen met boerencoöperatie Norandino een cacaofabriek, zodat ze zelf cacao kunnen verwerken en lokaal meer waarde kunnen toevoegen en dus meer kunnen verdienen.

Om kennis te maken met deze chocolade, hebben ze speciaal voor Wereldwinkels een starterspakket samengesteld.

– 20 repen van iedere origine (10x melk & 10x puur uit Congo, DomRep & Peru)
– Chocolatemakers flyer om in de winkel bij de repen te plaatsen
– 10 Chocolatemakers ansichtkaarten van de 3 verschillende origines om aan klanten mee te geven

Deze chocolade wordt sinds kort dan ook verdeeld via FairPlaza in Culemborg.
Dit inkoopcentrum is ook bekend bij Vlaamse wereldwinkeliers, die al eens een in Holland ingekocht fairtradeproduct over de grens durven smokkelen.

Al ben ik in principe tegen die smokkel, toch horen in iedere Belgische wereldwinkel de stoere ‘Gorilla bars’ op het schap te liggen. Rodney en Enver halen hiervoor hun cacaco in Oost-Congo. Daar leven de laatste berggorilla’s ter de wereld. Hun leefgebied wordt helaas sterk verwoest door mensen die de grond gebruiken om geld te verdienen. Daarom besloten de Chocolatemakers hun handen uit de mouwen te steken en cacao aan te planten aan de rand van het Congolese park. De cacao wordt geproduceerd door kleine producenten rond het Virunga Nationaal park. Het is in dit park dat de laatste berggorilla’s huizen. De laatste drie jaar heeft de cacaoproductie daar tot een verdubbeling van het inkomen van 13.000 huishoudens bijgedragen en is de ontbossing met 50% gereduceerd. Werkgelegenheid voor de bevolking met het welzijn van de gorilla’s als onderpand. Smakelijk!