ALDI verkoopt voortaan Faire Milch & zet eerste stap van open naar meer gesloten Fair

HET BEELD WAARMEE DE CAMPAGNE ‘IK BEN VERKOCHT’ IN 2005 WERD OP GANG GESCHOTEN

De alternatieve Fairtrade beweging heeft vermoedelijk een wereldbeeld dat een andere economie vergt; andere regels en wetten dus. Het Fairtrade dat wint, doet dat vanuit de bestaande open economie. Verder: het helpt als die voor wat betreft een aantal producten wat geslotener is […]

Dick Veerman op Foodlog.nl


In 2004/2005 lanceerden Max Havelaar België, Vredeseilanden en Oxfam-Wereldwinkels de spraakmakende campagne ‘Ik ben verkocht’ (IBV). Kaasboer Peter Boonen, uit Achel bij ons in Limburg, was mee het gezicht van IBV. ,,Ook ik moet vechten voor een eerlijke prijs,” stelde Peter toen in de kranten. Ik knip en plak hieronder een bericht uit het Nieuwsblad (26/11/2005) nu ALDI de wereldwinkeliers weet te melden, de boodschap van die campagne he-le-maal begrepen te hebben.

Tien jaar na de lancering van FairTradeGemeenten (FTG) – het vervolgluik van IBV – zijn de Vlaamse wereldwinkeliers nog altijd met elkaar aan het proberen afspreken waarmee ALDI nu definitief aan de slag gaat: de Zwitserse filialen van Aldi verkopen sinds deze week namelijk melk, die Fair für die Tiere EN Fair für die Produzenten EN Fair für die Konsumenten EN van hoge kwaliteit is.

Dit alles in een samenwerking tussen ALDI Suisse, de dierenbescherming en zuivelbedrijf Cremo. Naar de normen van twee dierenwelzijnsprogramma’s staan de melkkoeien bijv. 26 dagen per maand buiten. Wat de producenten betreft, belooft ALDI een ‘faire Abgeltung der Bauern für ihr Produkt‘. Vertaald door google translate heet dat een ‘billijke compensatie voor de boeren voor hun product‘ (te verstaan als een hogere dan de reguliere marktprijs).

Zonder het te (kunnen of willen) beseffen, lijken de wereldwinkels zich na 10 jaar FTG overbodig te hebben gemaakt; de wens van iedere goedebedoelingen-organisatie. Met FTG wilden ze in Vlaanderen o.m. proberen een oefening te maken in het verbreden van de fairtradebeweging, door de hand te reiken naar initiatieven binnen de lokale, duurzame landbouw. Waar dat zich moeilijk tot onmogelijk bleek te kunnen vertalen naar concrete Oxfam-producten, kan je daarvoor straks wellicht ook terecht bij een harddiscounter in Vlaanderenland. En daarmee lijkt de cirkel rond:

– De ver­koop van fair­t­ra­de­pro­duc­ten is vorig jaar met 23 procent gestegen door­dat nu ook bud­get­ke­tens als Lidl, Aldi en Ac­ti­on ze ver­ko­pen. ‘Duur­zaam is niet het­zelf­de als duur,’ leerden ze ons volgens de Tijd.
– De discussie over of billijk geprijsde (dier- en boervriendelijke) melk een strijdpunt van de fairtradebeweging moet zijn, hoeft niet langer gevoerd: Aldi ziet ook hier dus wél brood in ‘fair‘.

De Nederlandse en Vlaamse wereldwinkels zitten de jongste jaren plots erg om klanten verlegen. De discounters oogsten de vruchten van wat de NGO’s zich droomden maar welke dromen ze zelf nooit voor werkelijkheid durfden nemen.

‘Eerlijke prijzen’ zijn dus voortaan toch een echte realiteit (hoewel economisch gezien onzinnig) om commercieel-economisch rekening mee te houden,beseft Dick Veerman op Foodlog.nl. “Met economie heeft het niets te maken, wel met commerciële economie. Met merken dus.

In deze het merk ALDI en niet, bijvoorbeeld, Oxfam Fair Trade. Wat daarvan te vinden? Dick Veerman nogmaals:

De alternatieve Fairtrade beweging heeft vermoedelijk een wereldbeeld dat een andere economie vergt; andere regels en wetten dus. Het Fairtrade dat wint, doet dat vanuit de bestaande open economie. Verder: het helpt als die voor wat betreft een aantal producten wat geslotener is, zoals in Zwitserland.

Nb: met economische waaghalzerij heeft het niets te maken; fairtrade is een onderscheidend concept met eigen specificaties. Commercieel-economisch blijkt het succesvol omdat consumenten graag met een goed geweten kopen.


Kaasboer Peter Boonen gezicht Ik ben Verkochtcampagne – (Nieuwsblad 26/11/2005)

,,Ook ik moet vechten voor een eerlijke prijs”

HAMONT-ACHEL – Kaasboer Peter Boonen van de kaasmakerij Catharinadal in Achel is een van de gezichten van de Ik ben Verkocht-campagne voor eerlijke handel van Vredeseilanden, Oxfam Wereldwinkels en het keurmerk Max Havelaar. Boonen staat op affiches en advertenties. ,,Ik kom uit voor wat ik denk”, zegt hij.

Kleine Vlaamse boeren hebben dezelfde problemen als kleine boeren uit het zuiden”, weet Peter Boonen. ,,Om maar één voorbeeld te noemen: we moeten allebei vechten om voor onze producten een eerlijke prijs te krijgen.”

Kaasboer Boonen overleeft met het werk van zijn handen, maar velen van zijn collega’s in het zuiden niet. ,,Dat is een van de redenen waarom je mij niet hoort klagen”, zegt hij. ,,Uiteindelijk hebben wij het hier nog altijd stukken beter dan onze collega’s ginder.”

Aangeboren solidariteit

Peter Boonen heeft een verleden van solidariteit. Toen hij jaren geleden kaas begon te maken en te verkopen, moest er ook wijn in de etalage komen. ,,Ik kreeg meteen wijnhandelaren over de vloer die met mij zaken wilden doen. Ik heb uiteindelijk voor de wijn van de Wereldwinkel gekozen.”

Die keuze was niet alleen strategisch goed gezien, ze was ook ingegeven door Boonens ‘aangeboren’ gevoel voor solidariteit. Hij heeft een tante nonneke in Tanzania, is jaren bij de Chiro geweest, geëngageerd in de missiewerking van Achel én in de Voedselteams van Vredeseilanden.

En nu staat hij in vol ornaat op de advertenties van Ik ben Verkocht . ,,Ze hebben mij daarvoor gevraagd en ik heb daar geen twee keer moeten over nadenken’, zegt hij. ,,Ik ben inderdaad verkocht aan het idee van eerlijke handel en aan de overtuiging dat wij hier kunnen helpen om ginder het verschil te maken.”


het gaat goed met kaasmaker Peter Boonen van Catharinadal

Dit artikel verscheen in W2 (het inmiddels terziele gegane magazine voor de Vlaamse Wereldwinkeliers) d.d. mei 2011.

KLIK OP BLADZIJDE VOOR GOED LEESBARE WEERGAVE

KLIK OP BLADZIJDE VOOR GOED LEESBARE WEERGAVE

HET BEELD WAAR DE CAMPAGNE ‘IK BEN VERKOCHT’ MEE WERD OP GANG GESCHOTEN

VANDAAG HEET DEZE CAMPAGNE ‘FAIRTRADEGEMEENTE; PETER IS ACTIEF IN HAMONT-ACHEL

Advertenties

Biologisch kun je nog kiezen, maar Fairtrade wordt verplicht – door de supermarkten

Waarom zou ik een goeie kop zoeken, als iemand hem al verzon. Die leende ik bij Bianca van der Ha. Zij schreef op Foodlog.nl – verrassend kritiekloos – over hoe supermarkten “afrekenen met het negatieve imago van ‘oneerlijke’ chocolade, koffie en thee“.

Teun van de Keuken (bedenker van Tony’s Chocolonely), eerder in de Volkskrant: Wrang, Fairtrade is een verdienmodel van supermarkten **.

Twee [1] [2] recente tweets laten eveneens een ander licht schijnen over deze vorm van heldendom in de retail. Zo hangen de bordjes weer meer in evenwicht.

Niet in evenwicht, dus, de externe sociale en milieukosten van bijvoorbeeld de teelt van conventionele bananen in vergelijking met Fairtrade-bananen. Bij die laatste liggen deze 45 procent lager dan bij de niet-gelabelde.

Fairtrade Original bestelde een studie bij True Price en Trucost. Op 15 Fairtrade plantages en bij 97 kleine boeren in Colombia, de Dominicaanse Republiek, Ecuador en Peru (de vier belangrijkste landen voor bananenteelt) werden data verzameld over gebruikte landbouwinput, werkomstandigheden en milieu-impact.

duurzaambedrijfsleven.nl maakte er een infographic van, handig voor in de klas. Ik maakte er een prent van, voor in een volgende powerpoint. Wil je ‘m deftig kunnen uitprinten, moet je inloggen op http://www.duurzaambedrijfsleven.nl/voeding/23207/infographic-dit-zijn-de-verborgen-kosten-van-een-banaan

Matthew Anderson bracht het boek “A History of Fairtrade in Contemporary Britain” uit. Enkele citaten uit de bespreking door Anthony Murray:

Oxfam first started the fair trade movement in Britain in 1959 when it sold pincushions made by Chinese refugees in Hong Kong.

A chapter on the co-operative movement looks at the sector’s impact on fair trade. Today, co-operatives are at the forefront of Fairtrade. The Co-op Group is the world’s largest Fairtrade wine retailer and its bananas, cocoa, coffee and tea are 100% Fairtrade.

But it wasn’t always this way.

Hoe dat zo kwam, lees je hier: “When Fairtrade wasn’t on the co-operative agenda – and how that was put right“.



** “kritische stukkies schrijven niet dan?“, tweette ene Wim Trommel hem terug 🙂

@fairtrade-deutschland: ich habe eine neue frage über Lidl Fairglobe Bitter-Schokolade

UPDATE: keine Antwort bekommen aber Fairtrade-Zucker Produzent Lidl OK


DE SUIKERCOÖPERATIES MANDUVIRÁ, MONTILLO EN YBYTYRUZU UIT PARAGUAY

DE SUIKERCOÖPERATIES MANDUVIRÁ, MONTILLO EN YBYTYRUZU UIT PARAGUAY

In september 2015 stelde ik Fairtrade Duitsland een beleefde vraag per email (zie onderaan deze blog). Over ‘Asocace‘, een suikercoöperatie uit Paraguay (sinds 2016 handelspartner van Fairtrade Original in NL). Deze verdween eind 2015 plots van de Duitse Fairtradekaart en kon dus ook niet langer de suiker aanleveren voor Lidl’s Fairglobe chocolade. Ik sprak toen van (onvervalste) partnerruil.

Bij Fairtrade Original lees ik dat Asocace een project gestart is, om hun biologische certificering rond te krijgen. Mogelijk dat dit dus de reden was, waarom Lidl zijn fairtradesuiker in Swaziland ging kopen. Al las je gisteren, dat van die organisatie ondertussen ook geen spoor meer is terug te vinden op die Duitse Fairtradekaart.

Vreemd toch allemaal. Fairtrade Duitsland had veel gespeculeer daarover kunnen voorkomen, door gewoon mijn mails in september 2015 te beantwoorden.

Dus heb ik gisterenmiddag tijdens de boterhammen snel dit mailtje gestuurd:

Hallo

Es tut mir leid, ich spreche nicht sehr gut Deutsch. Aber ich habe eine frage.

Ich habe über die Fairglobe Bitter-Schokolade auf ihrer Homepage gelesen: “Mit dem Kauf dieser Fairtrade-Schokolade unterstützen Sie Produzentenfamilien in Ghana und Swasiland.

Aber Ich fand keine Spur von dieser Organisation in Swasiland auf
https://www.fairtrade-code.de/transfair/mod_content_redpage/seite/dt_n_produzenten/index.html

Bitte können Sie mir erklären, warum das so ist?

Herzliche Grüße
Steven

mail @fairtrade-deutschland.de 09/2015

NOOIT BEANTWOORD...

NOOIT BEANTWOORD… – KLIK VOOR BETER LEESBARE WEERGAVE

prijsbrekers liften marktaandeel fairtradecacao mee naar 6% in Duitsland & cacaoprijs stort in !?

De cacaoprijzen in West-Afrika storten in. Toch valt er weer veel te vieren. Behalve dus de oprichting van dat internationaal cacaoquotumsecretariaat, Wereldwinkels!

DE NASDAQ CACAOPRIJS VAN AFGELOPEN DRIE JAAR

DE NASDAQ CACAOPRIJS VAN AFGELOPEN DRIE JAAR

Ik beloofde me niet meer uit te laten over de geloofwaardigheid van het Fairtrade keurmerk als barometer voor de economische impact van Fair Trade. Maar bron van inspiratie tot interessantere nieuwsfeiten blijft het.

Duitse fabrikanten kochten ongeveer 27.000 ton Fairtrade cacao in 2016, het dubbele van het jaar daarvoor. Het marktaandeel van Fairtrade verhandelde cacao is er tot 6% aangegroeid, goed voor 5,4 miljoen US-Dollar aan cacaopremies.

De groei van de Fairtrademarkt wordt in Duitsland al verscheidene jaren op rij gerealiseerd door (hard-)discounters als Aldi Nord, Lidl of REWE.

Wie jammert dat de fair trade markt groeit en de wereldwinkels achterblijven, neemt dit toch best in acht. En ook wat volgt. Want welke eer valt met bovenstaande strategie effectief te behalen?

Opkopers van cacao in Ivoorkust betalen momenteel zwaar onder de door de overheid gegarandeerde minimumprijs. De magazijnen in de havens liggen overvol en vinden geen klanten, volgens de coöperatieven. De lage prijzen zorgen weer voor smokkel naar buurland Ghana, ’s werelds tweede producent, na Ivoorkust.

De cacao in die magazijnen is grotendeels in handen van binnenlandse bedrijven, die zich van exportrechten hebben verzekerd bij de veiling van de bonen, maar deze niet langer kunnen veroorloven om op te kopen en daarom zelfs helemaal gestopt zijn met de effectieve aankoop ervan, zeggen internationale exporteurs.

Per 1 oktober stelde de Ivoriaanse regering de cacaoprijs vast op een boerderijprijs van 1.100 CFA-frank ($ 1,78) per kilogram. De boeren, die hun waar al verkocht krijgen, verkopen die nu voor tussen de 800 en 1.000 CFA-frank / kg. In de oostelijke regio van Abengourou kopen Ghanese handelaars grote hoeveelheden bonen op tegen 1.000 CFA-frank / kg ($1 = 618.8500 CFA francs) om ze de grens over te smokkelen.

Ook de chocolademakers beleven desondanks turbulente tijden.

De Zwitserse chocolade gigant Barry Callebaut maakte zopas gewag van een dalende wereldwijde chocolademarkt.

Mondelēz International – en ik hap lucht – het bedrijf dat zijn Toblerone duurder maakte middels de repen lichter te maken door de kloofjes tussen de chocolade-pieken te vergroten en tussendoor een duopoly wist te vormen met de Fairtrade Foundation, gaat nog meer prijsverhogingen doorvoeren: “de prijs van cacao, die we importeren in het Verenigd Koninkrijk, is meer dan 50 procent gestegen sinds 2013,vertelt een woordvoerder van het bedrijf aan independent.co.uk. Heheh.

En zo komt de rekening altijd weer bij u en vooral de boeren te liggen.

Niek Koning rekende nochtans het begin van de oplossing al lang geleden voor.

En Janneke Donkerlo schreef dat om naar een knap duidend artikel op haar blog (klassieker!) – “Idealisme geen oplossing voor cacaoboeren” – met als Leidmotief het oprichten van een internationaal cacaoquotumsecretariaat.

Maar nog steeds geen NGO, regering of megabedrijf dat het wilt verstaan… Grrr.

Zal ik toch maar eens Barry bellen voor een afspraak dan?