Unilever en NGO’s als communicerende vaten

Antwoord op het vraagstuk: Is Unilever écht een NGO? Onze lakmoesproef.

Vandaag een tweet van @HarrietLambFT (Chief Executive, Fairtrade International):

OPENT TWITTER ACCOUNT HARRIET LAMB

OPENT TWITTER ACCOUNT HARRIET LAMB


Wat een toeval! Lees mee.

Ik stelde me de vraag “Is Unilever écht een NGO?Dat claimde grote baas Paul Polman, namelijk. En maken ze echt waar wat er in hun plaats wordt geclaimd? Zoals Jan Bom, hoofdredacteur P+ People Planet Profit, dat deed, bij de nominatie van Unilever voor de MVO Nederland Award. Hij sprak er over Unilever in termen van het ‘meetrekken’ van de theehandel en dat “de inkomens van kleine boeren er met tientallen procenten op vooruitgaan”.

Volgens journalist Dirk Barrez maakt Unilever namelijk een verschil van slechts luttle euro’s per jaar voor het inkomen van de theeplukker/-boer. Ik sprak Unilever erover aan.

TWEEDELEEDEE
KLIK OP DE PRENT

ENIG AANDRINGEN BLEEK NODIG

Twee maanden na mijn eerste mail stuurde Anniek Mauser, Sustainability Director Unilever Benelux, me zopas eindelijk hun eindoordeel. Je leest het hieronder.

Mijn “conclusie”: Unilever wil – naar eigen zeggen – haar omvang verdubbelen en tegelijk haar milieuvoetafdruk verkleinen. Dat gebeurt op kosten van de theeboer, en met de hulp van beroemde NGOs. En net als die NGOs:

  • heeft het geen antwoorden op de plank liggen bij voor de hand liggende – want zelf in het leven geroepen – vragen.
  • moet je hemel en aarde bewegen, vooraleer je… een berg PDF’s en URL’s krijgt toegestuurd, als antwoord(?).

Unilever heeft veel geld over voor een goed geweten. En vooral goede reclame.

Het antwoord – hieronder – leest wat mij betreft als de eerste aanzet tot het script voor deze TV-reclame voor Lipton. Dat spijt me. Ik heb er enkele dagen overheen laten gaan. Maar krijg het niet aan mezelf uitgelegd dat je dergelijke plaatjes de wereld instuurt, om dat dan te onderbouwen met onderstaand antwoord.
De tekst in kleur is van mijn hand.

Beste Steven,

Dit antwoord had je nog van me tegoed.

Ik had de betreffende studies idd niet zelf op de plank liggen, maar mijn collega Thor Tummers is er even ingedoken, hieronder het antwoord.

Vriendelijke groet,

Anniek

Dear mr. Schepers,

Thank you kindly for your questions and apologies for my delayed response. Your questions concern the latest results in developing the tea industry, and in particular the role of Unilever. The programmes for this region are a joint effort by Unilever, The Sustainable Trade Initiative (IDH), and in fact various other organisations such as The Ethical Tea Partnership (ETP), Oxfam and German Development Agency (GIZ). Also Wageningen UR is involved in conducting an impact assessment of Rainforest Alliance and Farmer Field School training effects.

I’ve included two examples to demonstrate the effectiveness of these joint initiatives:

[ DEEL 1 ]

Raising wages for tea industry workers

Our work with the Ethical Tea Partnership, Oxfam and IDH the case study from Malawi gives a good insight in the broad approach, spanning over several years, which is necessary to transform the market.

“Programmes will run for a number of years and will work on a number of different levers for change including:

· Assisting tea estates to improve their productivity and profits, making more finance available for investment and providing business support, linked to a commitment to raise wages.

· Working with employers, unions and governments to improve the process by which wages are set, increasing worker representation and agreeing phased improvements.

· Training smallholders in good farming practices and giving them access to affordable finance so they can improve quality and productivity, and therefore income.

· Improving workers’ living standards and working conditions by running programmes to improve nutrition, combat discrimination and harassment, develop employment skills and make banking facilities available.”

You can find the case study through: http://www.ethicalteapartnership.org/wp-content/uploads/Raising-Wages-case-study-09.06.14.pdf

Uit dit rapport knip ik dan maar zelf even de essentie:

In 2014, ETP and Oxfam partnered with Fairtrade, Rainforest Alliance and Utz Certified to support work by wage expert Richard Anker to develop a living wage benchmark for Malawi. He found that after eight years of little change there have been significant rises since 2012. Although average earnings for tea pluckers are still below the World Bank $2 per day poverty line, they are now better off than 62% of Malawi’s rural population who live below the bank’s $1.25 extreme poverty line.
“Although there is still far to go before workers on tea estates receive a living wage, tea estates have made significant progress in recent years to improve wages of workers.” Martha and Richard Anker, January 2014

Malawi, da’s waar Harriet Lamb het in haar tweet over had.
Om de woorden van Dirk Barrez uit 2007 te recycleren: “Eerlijk gezegd, dat is beter dan niets maar allesbehalve indrukwekkend. En het illustreert dat wie onderaan de keten thee verbouwt en plukt, daar zeer slecht aan verdient.
Jan Bom benoemt het als dat “de inkomens van kleine boeren er met tientallen procenten op vooruitgaan”. Ja, zo kan ik het ook.
In DEEL 2 val ik pas helemaal goed van mijn stoel:…

[ DEEL 2 ]

IDH Learning Study – Cost-benefit analysis for Farmer Field Schools and certification for smallholder tea farmers in Kenya:

The Tea Improvement Partnership (TIP) is a public private partnership, initiated by The Sustainable Trade Initiative (IDH), with the aim to roll-out sustainability certification schemes from estates to smallholders. The public private partnership involved various organisations, IDH, DE Master Bleners, Unilever and the Kenya Tea Development Agency and others.

The study showed the direct link between yield increases and income for farmers, and the improvements of household economy of small tea farmers. The full study is available: http://www.idhsustainabletrade.com/site/getfile.php?id=383

Ook hier duik ik dan maar even zelf in de PDF en citeer:

There has been market recognition for sustainable certified tea via market uptake and a sustainability fee (price premium), although the actual premium reward has remained modest compared to the overall investment costs required. In 2012 the sustainability fee amounted to US$ 889,350. Currently this premium would only roughly cover audit costs.

If Rainforest Alliance certification costs are evenly distributed among the 560,000 farmers of KTDA a significant number of farmers would see their income from tea production being reduced to less than the daily minimum wage.

Almost all of the farmers who participated in RA training activities evaluated these as very positive and indicated that the training had provided them with benefits. These were mainly social and environmental improvements […]

According to the factory staff, challenges lie in the up-front investment costs related to PPE, and the lack of (immediate) reward for participating farmers. Premium prices and credit facilities would be helpful in overcoming this.

Dit is echt de plaat die iedere keer weer opnieuw wordt opgelegd.
Om de woorden van BDW te upcyclen: “Zet die ploat af, i****t!“.
Wederom wordt het duidelijk dat de kleine, straatarme boer zelf opdraait voor de kosten van de verduurzaming (lees:certificering) van zijn thee. ‘Natuurlijk‘ moet hij daar content mee zijn – dat hij structureel in de armoede wordt gehouden, met zijn ‘eigen medeweten’. Dit rapport wil namelijk aantonen dat hij daar blij mee zou zijn. Betere prijzen zou kunnen helpen, maar de boer blijft lachen, nietwaar? Maar noteer vooral dat die theeboer er op tien jaar tijd financieel nauwelijks tot niet op vooruit is gegaan. Voor wie zich daar geen zorgen over maakt: Unilever wil volgens Paul Polman haar omvang verdubbelen en tegelijk haar milieuvoetafdruk verkleinen. Op kosten van de theeboer dus!! Ziekelijk…
LEES: UNILEVER AIMS TO DOUBLE BUSINESS WHILST REDUCING ENVIRONMENTAL FOOTPRINT op Unilever.nl

Certified sustainable tea will push the price up for the farmer, which is good, and the demand Unilever places on certified tea has increased in the past few years. However, we cannot determine the price as it is a fluctuating market for many reasons outside our control. We are fully aware of the challenges and remain committed to improve the wages of tea pluckers.
Please see the Unilever Sustainable Living Plan for more information on Unilever’s efforts to reduce the environmental impact and increase positive social impact, http://unilever.com/sustainable-living-2014/.

Max Havelaar België start naamsverandering naar Fairtrade Belgium onder slecht gesternte

Voor wie op zoek is naar het artikel uit De Standaard van 30 augustus,
LEES DE PDF: “Fairtrade gooit het roer om

Het keurmerk Max Havelaar viert haar 25ste verjaardag met een naamsverandering in Fairtrade Belgium. Maar het is een feest in mineur.

Nieuws is nl. dat de organisatie niet uitsluit om in de toekomst ook lokale, Europese boeren te ondersteunen. Vraag is of die boeren daar veel mee gaan willen vandoen hebben. Zo raakte afgelopen dagen bekend dat fairtradesuikergigant Tate & Lyle niet meer of minder dan een hold-up pleegde op de suikerboeren in Belize. Lees verder.

Fairtrade Belgium: ‘Sleutel bij bedrijven’

De sleutel om groei te realiseren, zo meent Fairtrade Belgium, ligt bij bedrijven.

Het belangrijkste verkoopkanaal is ook al lang niet meer de Oxfam Wereldwinkels, maar de supermarkt,

staat te lezen in haar persbericht.

Uitgerekend nu komt mij echter een bijzonder ernstig bericht toe uit Belize. Daar slaat de BSCFA (Belize Sugar Cane Farmer’s Association) alarm in de plaatselijke pers.
Ik heb dat hele verhaal uitgekamd en doe het hier later helemaal uit de doeken. Het is bijzonder onwelriekend.

Wederom is het een bericht dat bevestigt dat de Oxfam-Wereldwinkels een juiste beslissing namen met het keurmerk Max Havelaar van haar verpakkingen te halen.

Tate & Lyle zet fairtradesuikerboeren op straf

Tate & Lyle (de grootste aankoper van fairtradesuiker en belangrijke partner van het fairtradekeurmerk) heeft besloten om onwillige fairtradesuikerboeren een lesje te leren. Het verandert eenzijdig de regels van het eerlijke-handels-spel.

Boerenleider Alfredo Ortega in het televisiejournaal:

“Usually they paid us thirty days after the sugar had arrived at the port in the EU. Now in this letter they are saying that they will pay us based on sales after it is sold to the customers, so it will really harm the situation because it means that payments will be coming in one year, two years or three years after we have sent. So that will really have a negative impact on the whole situation of the Fairtrade certification.”

Groot probleem is dat monopolist Tate & Lyle ook de suikermolen op Belize in handen heeft. Dus de suikerboeren kunnen hun suikerriet nergens anders laten verwerken.

Een lokale TV-zender zegt daarover in het nieuws:

News Five spoke to several major players in the industry today, and there is consensus that the ASR owned Tate and Lyle is punishing the farmers for their agitation and reluctance to accept B.S.I.’s bagasse payment proposal.

Fairtrade Belgium: partner of vazal van het bedrijfsleven?

Toen Fairtrade Belgium nog Max Havelaar heette, schafte het in 2009 de minimumprijzen af voor fairtradesuiker en was daarmee vooral de industrie in het Noorden en de grote suikermolens (zoals die van Tate & Lyle) in het Zuiden terwille. Dus na geen minimumprijzen meer voor de suikerboeren, is het nu in Belize ook gedaan met redelijke betalingstermijnen, zwijg stil voorfinanciering. Pijnlijk.

fairtradesuiker zoals het kan en moet zijn

In mei van dit voorjaar hadden we in Hasselt nog bezoek van een supertrotse Andrés González Aguilera, general manager bij de fairtradesuiker-coöperatieve Manduvirá in Paraguay.

Rietsuiker uit Paraguay wordt door de Europese Unie moedwillig duur gemaakt, middels o.a. invoertaksen, waardoor kleine boeren als welke Andrés verenigt, heel moeilijk op de europese markt terechtkunnen.

Toch slaagde onze bezoeker er met zijn coöperatie in om een eigen fabriek en exportfaciliteit uit te bouwen. Met niet onbelangrijke steun van Oxfam-Wereldwinkels. Lees zijn bijzondere verhaal en van hoe fair trade een alternatief kan vormen tegen de almacht van monopolisten: Case – rietsuiker uit Paraguay (website Oxfam-Wereldwinkels).

Oxfam maakt zoete dromen suikerboeren uit 2006 mee waar

Bij deze ook nog twee scans uit het terziele gegane bewegingsblad “weewee-krant” van Oxfam-Wereldwinkels d.d. mei 2006. Hierin lees je hoe de wereldwinkels concreet aan de slag gingen met Andrés om zijn droom van een eigen fabriek helpen waar te maken.

KLIK OP DE AFBEELDING VOOR EEN GOED LEESBARE WEERGAVE

KLIK OP DE AFBEELDING VOOR EEN GOED LEESBARE WEERGAVE

KLIK OP DE AFBEELDING VOOR EEN GOED LEESBARE WEERGAVE

KLIK OP DE AFBEELDING VOOR EEN GOED LEESBARE WEERGAVE

Verschenen in de reeks: Zomeruniversiteit 2014

lakmoesproef ‘Is Unilever een NGO?’ – deel 2 | Oxfam als “kritische vriend” van de industrie

Er is nog geen antwoord toegekomen vanuit Nederland op mijn vragen, maar wel een hernieuwde belofte te zullen antwoorden.

Ik heb Peter van Rainforest Alliance – dat de Lipton-thee labelt – getweet om mijn vraag van zijn kant nog eens onder de aandacht te brengen bij de dames van Unilever. Dat leverde onderstaande op:

TWITTER IS EEN SCHOON INSTRUMENT

TWITTER IS EEN SCHOON INSTRUMENT

Het lijkt er misschien op dat ik Unilever de duvel wil aandoen, maar dat is niet zo.

Vandaag kondigde Unilever aan dat het uit de BusinessEurope lobbygroep is gestapt. Die groep leeft nog in het steenkooltijdperk en Paul Polman zit in zijn gedachten met Unilever al in 2020.

A spokeswoman for Unilever told BusinessGreen yesterday that the relationship is with the trade association is now over. “We are committed to working with trade associations and likeminded companies who can come together to create tipping points for products and markets,” she said. “With this in mind it is important we review our memberships on an ongoing basis.”

Dat is schoon. Eind juni verscheen er een heel interessant artikel op just-food.com : Oxfam as industry’s “critical friend”.

Omdat het artikel soms weer wel, soms weer niet toegankelijk blijkt, maakte ik er ook een pdf van. Klik daarvoor op onderstaande prent.

Het engelstalig artikel begint, in vertaling:

Van een echte vriend aanvaarden we, dat die van tijd tot tijd even met ons gaat zitten om een harde waarheid te delen, zelfs wanneer de waarheid pijn doet. De mate waarin we hiertoe bereid zijn, kan je zelfs als een maatstaaf zien voor de sterkte van de vriendschap.

Geldt dit ook voor bedrijven?

Als dat zo is, dan is er niks mis met Oxfam, dat zich als een ‘kritische vriend’ aandient, terwijl het voedingsbedrijven hekelt omdat ze niet genoeg doen om de uitstoot van koolstof in hun supply chains te verminderen.

Wordt dus volgende week met de belofte van @UnileverNL vervolgd. Ik ben benieuwd of het lot van theeplukkers Unilever even dierbaar is als het klimaat.

Verschenen in de reeks: Zomeruniversiteit 2014

Is Unilever écht een NGO? Onze lakmoesproef.

UPDATE: Unilever heeft geantwoord. Het wil – naar eigen zeggen – haar omvang verdubbelen en tegelijk haar milieuvoetafdruk verkleinen. Dat gebeurt op kosten van de theeboer, en met de hulp van beroemde NGOs. LEES HET HIER.

MVO Nederland beweert dat dankzij Unilever “de inkomens van kleine boeren er met tientallen procenten op vooruitgaan”. Grote baas Paul Polman stelt dan ook over zijn bedrijf: ‘Unilever is een van de grootste NGO’s ter wereld’.

We nemen de proef op de som. Herinner je onze zaak rond LIDL. LIDL ging voluit het gesprek met ons aan. Want zo doen verantwoorde bedrijven dat tegenwoordig, namelijk. NGO’s voelen doorgaans die noodzaak niet. Al hebben ze het ook al eens graag over hun impact, zonder daar dan veel bewijzen voor aan te dragen.

Begin vorige maand stuurde ik een mail naar Unilever in Nederland. Zij verkopen hun beroemde Lipton-thee onder het Rainforest Alliance-label. En dat lijkt allesbehalve op eerlijke handel. Ik schreef er dit artikel met onthutsende feiten over (november 2011).

De reden waarom ik Unilever aanschreef, is omdat ze zijn genomineerd door MVO Nederland voor hun nieuwe, eenmalige prijs: de MVO Nederland Award. Ik schreef de organisatie aan met enkele vragen, maar deze verwees me door naar Unilever zelf.

Ik heb echter nog steeds geen antwoord ontvangen. Dat ondanks de belofte, begin juni. Daarom publiceer ik hieronder de mails die ik aan respectievelijk MVO Nederland en Unilever richtte. Te lezen van beneden naar boven.

3. Mails aan en van Unilever

Mevrouw Mauser haar auto-returnmail verwees me naar mevrouw Kleijwegt :

KLIK VOOR GROTERE WEERGAVE

KLIK VOOR GROTERE WEERGAVE

2. Antwoord van MVO Nederland

KLIK VOOR EEN GROTERE WEERGAVE

KLIK VOOR EEN GROTERE WEERGAVE

1. Mail naar MVO Nederland

Beste,

Ik las over de nominatie van Unilever voor de MVO Nederland Award. www.mvonederland.nl/dossier/unilever

Daar wordt gesproken over het ‘meetrekken’ van de theehandel en elders wordt geclaimd dat “de inkomens van kleine boeren er met tientallen procenten op vooruitgaan”, dankzij Unilever. www.mvonederland.nl/dossier/jurytoelichting-unilever

In 2007 maakte de Vlaamse journalist Dirk Barrez onderstaande rekenoefening.
In deze reportage komt Unilever er eerder bekaaid vanaf: http://vimeo.com/71885201

Heeft u recentere cijfers en gegevens voor ons?

Met vriendelijke groeten,

Steven Schepers

https://fairtradekookboek.wordpress.com/

In mei 2007 maakt Unilever, de firma die wereldwijd het meest thee op de markt brengt, bekend dat al die thee duurzaam geproduceerd moet zijn. Rainforest Alliance zal dat garanderen door die thee te certifiëren, te beginnen met de theeplantages in Afrika. In augustus 2007 moet de eerste gecertificeerde thee in Europa verschijnen. Twee miljoen mensen zullen uiteindelijk hun voordeel doen met deze beslissing. Unilever denkt namelijk dat haar theeprijzen zowat tien tot vijftien procent zullen stijgen. Het bedrijf schat de meerinkomsten voor de boeren en plantagearbeiders op 2 miljoen euro in 2010 en 5 miljoen euro in 2015.
Een telefoontje naar Unilever bevestigt die gegevens. We nemen dan de cijferprognoses voor wat ze zijn. Deel 5 miljoen euro meerinkomsten door 2 miljoen bevoordeelde mensen, dat is gemiddeld 2,5 euro per persoon. De cijfers vertellen dus dat dan in 2015 twee miljoen mensen die afhankelijk zijn van die thee-inkomsten om te leven hun jaarinkomen gemiddeld met twee en een halve euro zullen zien stijgen. Eerlijk gezegd, dat is beter dan niets maar allesbehalve indrukwekkend. En het illustreert dat wie onderaan de keten thee verbouwt en plukt, daar zeer slecht aan verdient.

http://pala.be/nl/artikel/festival-der-labels-een-kritische-kijk-op-maatschappelijk-verantwoord-ondernemen

Verschenen in de reeks: Zomeruniversiteit 2014