recepten en nieuwsjes vanuit de Dorpsstraat, nummer 31


keurmerken: de nieuwerwetse douanewachters – prijsdaling rietsuiker goed voor Mars & Havelaar

Ik open mijn betoog van vandaag met deze tweet van marketingkenner Niels Willems:

BEZOEK HET TWITTER-ACCOUNT VAN NIELS FC WILLEMS

BEZOEK HET TWITTER-ACCOUNT VAN NIELS FC WILLEMS

Mars (niet) vies van fairtradesuiker?

Voor alle duidelijkheid: Mars koopt wel degelijk fairtradesuiker: voor haar Maltesers in het Verenigd Koninkrijk. En die dragen het van Max Havelaar bekende keurmerk.

Maar Mars heeft er veel belang bij de wereldmarktprijs voor suiker te doen inzakken. Daarvoor lobbyde het met succes bij de Europese Unie. Die gaat de rem op de productie van door Europa gesubsidieerde bietsuiker nu ook effectief terug loslaten.

Efficiënter en goedkoper producerende rietsuikerboeren zullen door die subsidies uit de markt worden geduwd. Dat geldt ook voor de fairtradeboer in Jamaïca of Belize.

Mars (en) Havelaar

Het gekke (perverse, zo je wil) is dat zowel de fairtradesnoepgigant Mars als het fairtradekeurmerk Max Havelaar op termijn … hiermee allebei hun voordeel doen…
Hoezo? Laten we, om dit te verklaren, eerst een kijkje gaan nemen in Bolivia.

El Ceibo, Bolivia

De inheemse cacaoboeren van El Ceibo in Bolivia kozen ervoor alles zélf te gaan doen, van cacaozaden kweken tot chocolade vercommercialiseren: het is één groot succesverhaal geworden, dankzij de eerlijke handel.

Helaas ga je daar weinig over horen vertellen, zelfs in fairtrademiddens.

El Ceibo mag dan wel een schitterend voorbeeld van coöperatief ondernemen zijn, waarbij de voordelen van bio, fair trade en drang tot zelfbeschikking samenkomen;
Toch mag het haar eigen chocolades niet met het Max Havelaar-keurmerk labelen.

En aldus liggen de chocolades van El Ceibo niet in de Lidl, en ook niet in de Vlaamse of Nederlandse wereldwinkels. Het is in Europa dat er geld moet verdiend worden aan chocolade maken, lijkt het. En er moet geld verdiend worden aan certificaten verkopen.

En aldus wordt het fairtradekeurmerk in de feiten ook een vorm van marktafscherming tegen afgewerkte boerenproducten uit het zuiden.

keurmerken, de nieuwe douanewachters

In 2007 vroeg El Ceibo chocolade-experte Chloé Doutre-Roussel te komen helpen met de ontwikkeling van een reeks van chocolades, bedoeld voor de export, máár geproduceerd in La Paz. Dit was het begin van een mooie en lonende samenwerking.

Chloé zegt daarover op haar website:

“El Ceibo is verantwoordelijk voor de oogst, fermentatie, drogen en transport van de bonen, plus de verwerking tot chocolade in hun fabriek, verpakking, verzending en facturering. Natuurlijk komt het uiteindelijke product niet in aanmerking voor een fairtrade- en bio-etiket, volgens de regels van de
certificatie-instellingen, maar zou je een meer rechtvaardig ontwikkelingsmodel kunnen vinden?”

De cacao van El Ceibo is dus wel degelijk Faitrade- én biologisch gecertificeerd. Maar Bolivia produceert geen vergelijkbaar gecertificeerde suiker. De naaste buur Paraguay produceert gecertificeerde biologische en fairtradesuiker, maar El Ceibo vindt het irrationeel om suiker te importeren om zo het label biologisch en Fairtrade te mogen voeren op haar chocolades.

De boekhouders van het fairtradekeurmerk zijn in dat geval echter ongenadig: géén gelabelde suiker = géén fairtradechocolade. Want certificaten verkopen, daar leeft het keurmerk van. En dus ook de boekhouders, die het in dienst heeft.

David Havelaar verliefd op Goliath Mars

Onlangs werd echter bekend dat de bekende repen van Mars in de UK en Ierland gaan gemaakt worden met 100% fairtradecacao. Dit onder de nieuwe variant van het fairtradekeurmerk, vermarkt door Fairtrade UK. Giganten als Mars hoeven enkel nog één ingrediënt voor 100% fairtradegecertificeerd aan te kopen (en te verwerken).

Een politiek van twee maten en twee gewichten, dus, waarbij het kleine El Ceibo niet vermag wat de reus Mars wél gedaan krijgt.

In het geval van haar repen koos Mars dus voor cacao als de gecertificeerde grondstof. Al had het ook kunnen kiezen voor suiker. Die keuze was eigenlijk ernstiger geweest.

Want Mars-repen bestaan voor 65% uit suiker.
En dáárom dus moet de wereldmarktprijs voor suiker kelderen.

lage wereldmarktprijs suiker: goed voor Mars&Havelaar

Die suikerprijs zál gaan kelderen: met minstens 20% en zowaar de Britse overheid voorspelt dat dit vele tienduizenden rietsuikerboeren hun baan en bestaan gaat kosten.

Om dat nieuwe fairtradelabel op haar verpakking te mogen zetten, betaalt Mars zo’n 0,002 dollarcent extra per reep aan certificatiekosten. Dat komt neer op 27 euro per jaar per boer. Goed voor de boekhouding van Mars én Havelaar, dat zeker wel.

En nu wordt het pas echt spannend. Eéns de wereldmarktprijs voor suiker voldoende gezakt is, valt het te voorspellen dat Fairtrade UK suikerverwerker Mars gaat achterna lopen om ook de nodige suiker onder fairtradevoorwaarden aan te kopen.

Ook de prijs voor fairtradesuiker zal dan mee de dieperik in gegaan zijn. En het vangnet van de minimumprijs heeft het keurmerk – op vraag van de suikerverwerkende industrie – al enkele jaren geleden bij het groot vuil gezet.

Da’s leuk voor Mars. Hapt Mars toe op het gevrij van Max, dan kan Fairtrade UK weer naar de pers met een nieuw zegebulletin. Niet iedereen blij natuurlijk, maar zeker wél de boekhouders van beide organisaties.

LEES MEER OVER EL  CEIBO

LEES MEER OVER EL CEIBO

kleine cacaoboeren zijn de grootverdieners van morgen – tenminste, als ze klein mogen blijven…

Posted in Kerstuniversiteit 2014,voedingsindustrie,wereldhandel door hallometsteven op donderdag, 19 februari 2015
Tags: , , , ,

Zwitserse merken produceren 2,5% van de horloges in de wereld, maar draaien meer dan 50% van de omzet in die branche. Iets gelijkaardigs zie je bij Apple en haar IPhone. Ook een luxeproduct, maar kennelijk betaalbaar(der). Cacaoboeren moeten dus zelf chocolade gaan maken, van hun weldra schaarse goed. Met of ondanks eerlijke handel.
sib

‹‹ KLEIN IS MOOI ››

Who needs big organisations that are inherently inefficient in this age of smartphones and smart farmers? The future is small, the future is beautiful… and resilient. Just look at the cacao example – it’s the same wherever you look.

Craig Sams, bio-goeroe

everything counts in ” ….. ” amounts

Chocolademakers – én met hen bekende NGO’s – negeren de bewijzen dat klein leefbaar en weerbaar is. Ze willen de cacaoproductie grootschaliger. Zoveel schreef ik vorige week al.

In de jaren 60 van vorige eeuw leefden gelijkaardige ideeën, waarbij men zich wensdroomde dat arme cacaoboeren – met hun miezerige cacaoboerderijtjes en armoedige kinderen – plaats moesten ruimen voor grote cacaoplantages, die massaal en vooral erg goedkoop zouden produceren.

Zouden produceren, inderdaad…

bio en klein versus FAO en groot

Craig Sams – van de eerste chocolade in de wereld met het fairtradekeurmerk, de Maya Gold van Green & Black’s – herinnert zich goed, hoe experts van de FAO in een kramp sloegen, toen hij in 1993 begon te pionieren met – oh jee – arbeidsintensieve biocacao.

De FAO joeg de cacaoboeren schrik aan, met dat deze failliet zouden gaan aan zieke biobomen. Maar in 2006 schreef The Guardian over het succes van Green & Black’s:

it’s the livelihood for a whole district of Belize

klein, de nieuwe standaard voor groot

Wat meer is. De grote cacaoplantages zijn veelal ten onder gegaan aan de “witches’ broom” – een schimmelziekte, die door Sams bestempeld wordt als

‘the BSE of cacao’.

Big is niet langer beautiful, het bleek een ramp. Vandaag steekt een nieuwe tendens de kop op. Bandenmaker Michelin zoekt kleine boeren aan om voor hun rubberbomen te onderhouden en te oogsten. Unilever laat kleine boeren palmolie telen.

Now everyone has to make nice to the smallholders. They have the whip hand and, organised into cooperatives, can command fair prices, supported by the Fairtrade Mark and other assurances,

schijft Craig Sams in een pakkend weerwoord op de nieuwe lichting aanjagers van grootschalige(re) cacaoproductie. Lees zijn analyse in: “Small is still beautiful“.

onafhankelijke cacaoboer ruggengraat nieuwe economie

Kleine boerderijen zouden niet renderen. Sams, in zijn analyse:

[…] independent people who own their own business or land are the backbone of any representative democracy. They’re harder to push around.

The independent smallholder farmers, getting fair prices for what they produce, will be an important market for manufactured goods.

Just look at what a mess ‘Big’ has got us in. Big farmers in the US and EU depend on subsidies for half their income – they’d go bust overnight without £400 billion each year of taxpayer support. Big supermarkets are struggling, squeezing suppliers for cash to prop up their flagging share price, while independent butchers, bakers and brewers and other small retailers are popping up all over the place.

afro choco

In 2012 kostte een Zwitsers uurwerk 739 dollar, eentje gemaakt in China nauwelijks 3 euro. Een verhouding van één op 245.

Binnen de eindprijs van een stuk chocolade is het deel voor de cacaoboer hoogstens 3 procent. M.a.w., een verhouding van drie op honderd.

Het eerste heet een niche met hoge marges te zijn, het tweede eerlijke handel.

Morgen meer.

chocoladetekort: wat betekent Bean to Bar écht?

In de reeks Kerstuniversiteit 2014 leggen we uit waarom de cacaoboer arm blijft.
bean-to-bar: voor fairtradechocolademakers die recht in de schoenen willen staan.

Zotter-Fruechte-net

Een chocolademaker waar ik ondertussen erg van onder de indruk ben gekomen, is Jozef Zotter, uit Oostenrijk. Je las in de reeks Kerstuniversiteit 2014 al het artikel “machtsconcentratie loont voor Zotter en zijn Colombiaanse ex-cocaïneboeren“.


In die eerdere reeks – ‘zomeruniversiteit 2013‘ – stelden we de vraag wat ‘mass balance’ betekent binnen fair trade. Er gingen geruchten dat de herkomst van de cacao in fairtradechocolade vaak niet gekend is.

Een veel geraadpleegd artikel is sindsdien “levert Callebaut ‘bean-to-bar’ aan Tony Chocolonely?”. (het antwoord luidde ‘ja’) Wil je weten wat ‘bean-to-bar’ echt moet inhouden, dan kan je daarvoor terecht op de website van Zotter Chocolade:

With the bean-to-bar production line Josef Zotter, as one of the very few high-class chocolatiers in the world, carries out all of the production processes for the creation of chocolate in-house: from the roasting of the cocoa beans on rollers to the classic grinding in the conche, everything is made on-site with the greatest of finesse. Thus, Zotter is the only company in the whole of Europe that produces chocolate from bean to bar using nothing but organic and fairtrade quality!

Since 2004 Zotter has been a permanent licence partner of FAIRTRADE Austria. Zotter acquires the basic raw materials such as cocoa and cane sugar from fair trade in organic quality.

LEES WAT HET "PRINCIPE BEAN-TO-BAR" INHOUDT

LEES WAT HET “PRINCIPE BEAN-TO-BAR” INHOUDT

Ik vroeg er in december 2013 al eens achter bij Zotter en kreeg toen snel antwoord van Susanne Luef, van de marketingdienst:

Dear Steven,

I just received your contact from zotter UK. Thanks a lot for contacting us. Zotter is producing chocolate bean-to-bar here in Austria. We buy the cacao-beans directly from the farmers in 14 different countries all over the world.

As we buy only organic and fairtrade-certified beans – we are sure where the cacao-beans come from. By the way, we are not only paying the usual price around 1.200 USD/ton – we pay much more – about 4.-5.000 USD /ton for best organic quality!

From the roasting of the cocoa beans via the milling and the finishing touches in the conching plant everything is carried out directly at Zotter/Styria with great sensitivity. In this way Zotter is throughout Europe the only manufacturer who produces chocolates starting from the bean (bean-to-bar) exclusively in organic and fairtrade quality!

Please find enclosed further information concerning the bean-to-bar-production – and the result of the latest chocolate test of Georg Bernardini, where zotter ranks among the 8 best chocolate manufacturers worldwide!

And please visit our homepage for further information: http://www.zotter.at/en/about-zotter.html

Best regards from sunny Austria

Susanne Luef

De pdf’s die Susanne me in bijlage meestuurde:

KLIK!

KLIK!

KLIK!

KLIK!

Uit de reeks: Kerstuniversiteit 2014

chocoladetekort: Tony’s Chocolonely gaat amerikaanse toer op met slaafvrije chocolade

Posted in Kerstuniversiteit 2014,kindslavernij,Tony's Chocolonely door hallometsteven op woensdag, 21 januari 2015
Tags: , , , ,

In de reeks Kerstuniversiteit 2014 leggen we uit waarom de cacaoboer arm blijft.
SCHIPHOL GO MULTINATIONAL: Tony’s Henk-Beltman op weg naar Portland.

Tony Chocolonely naar Portland

Tony’s Chocolonely gaat naar Amerika. Dit voorjaar maakt het Amsterdamse chocolademerk de overstap naar de Verenigde Staten. In het najaar volgt Londen. Lees het interview over sociaal ondernemerschap op Parool.nl

Op 4 februari beslist de jury van de wedstrijd Schiphol Go Multinational of Henk-Jan Beltman van Tony’s een tijdelijke buitenlandse vestiging mag openen op één van de bestemmingen, die rechtstreeks bereikbaar zijn vanaf Schiphol. Henk-Jan koos voor Portland. Dit zou de ambitieuze ondernemer zijn internationale droom letterlijk en figuurlijk een vlucht geven.

Opmerkelijk en een verstandige zet: Henk-Jan spreekt in onderstaande promoflash op YouTube niét over fairtrade, maar over ‘alle chocolade slaafvrij maken‘. Iets wat ook ik op Foodlog.nl suggereerde dat Tony’s voortaan wellicht beter zou doen.

KLIKKEN OPENT FOODLOG.NL

KLIKKEN OPENT FOODLOG.NL

Nu nog het Max Havelaar-keurmerk afvoeren. Dan wordt het chocolademerk terug gewone handel. En heeft het niemand nog verantwoording af te leggen. En kan het rustig verderwerken aan haar interessante missie; niet langer gehinderd door ivoren-pilarenbijters of PR-verhalen, die vragen om doorprikt te worden.

Ik duim er alvast voor, dat ze het kantoor in Portland mogen gaan betrekken.

Uit de reeks: Kerstuniversiteit 2014

chocoladerapport: niet chocolademerken, maar vooral Cargill schuldig aan slechte cacaoprijzen

Posted in Kerstuniversiteit 2014,kindslavernij,wereldhandel door hallometsteven op dinsdag, 20 januari 2015
Tags: , , , , , ,

In de reeks Kerstuniversiteit 2014 leggen we uit waarom de cacaoboer arm blijft.
THE FAIRNESS GAP: rapport beweert dat slavernij in de cacao nog steeds toeneemt.

Op nieuwjaarsdag verkondigde Paus Franciscus:

All of us are called to be free, all are called to be sons and daughters, and each, according to his or her own responsibilities, is called to combat modern forms of enslavement. From every people, culture and religion, let us join our forces.

De paus kreeg in februari vorig jaar een levensgroot beeld van zichzelf, gegoten uit chocolade. Wellicht wist en weet hij niet van de drie ex-slaven die, eerder in januari 2014, een rechtszaak aanspanden tegen o.m. cacaotrader Cargill. Deze laatste slaat de woorden van de Paus alvast in de wind en verweert zich als in een strijd op leven en dood. Misschien nog wel terecht ook.

Paus Chocoladebeeld 2

Cargill wil af van rechtszaak

Volgens de drie rechters van het “Ninth U.S. Circuit Court of Appeals” werd Cargill…

“[d]riven to reduce costs in any way possible” and “allegedly supported the use of child slavery, the cheapest form of labor available.”

Maar Cargill zegt dat het sinds 2012 zo’n 115000 boeren heeft getraind en 77000 heeft gecertificeerd ‘voor productieve cacaopraktijken’. En daarbij “de toegang tot onderwijs heeft verbeterd voor meer dan 34000 kinderen en toegang tot gezondheidszorg voor meer dan 25000.Te lezen in de krant “Startribune”.

cargill-plantagen

Of dit alles volstaat, maakt nu onderdeel uit van de rechtszaak. Cargill wil zich onder het proces uitmurwen, zo lazen we vorige week in diezelfde Startribune. Ze verschijnt in de staat waar Cargill haar hoofdkwartier heeft: “Minnesota-based ag giant wants court to overrule decision that connects it to Ivory Coast farms that used child labor“.

Cargill onder zware druk

Cargill staat onder enorme druk. Steven Swanson, een expert internationaal recht aan de Hamline University, zegt in de krant:

“This is a really important case. There is no reason for blanket exclusions from liability for violations of human rights.”

“With or without a verdict, this case could have ramifications for Minnesota’s other multinational corporations that do business in countries with human rights problems.”

Volgens Cargill moeten haar inspanningen echter volstaan:

“Farmers who comply with certification standards earn more, allowing them to invest more in their families, farms and their future,” a Cargill spokesman said in an e-mail. “Increased earnings should in turn reduce the amount of assistance that farmers need from their children, allowing them to spend more time in school and less in the fields.”

Maar alle cijfers spreken het zaligmakende van een betere opbrengst en certificaten uit te schrijven tegen. Ik rekende het hier al vaker uit voor je. Zoals hier bijvoorbeeld.

Fairness Gap

fairness-gap

“Such low earnings … make it difficult for farmers to pay hired laborers to harvest the crop at the legally required minimum wage, fuelling the need for child labor and, especially in Cote d’Ivoire, the trafficking of casual workers (including children) from neighboring Mali and Burkina Faso,”

schreef eind december 2014 het International Labor Rights Forum (ILRF) in “The Fairness Gap“.

Dit gezaghebbende rapport stelt ondubbelzinnig:

groups such as Cargill and ADM – purchase the vast majority of the world’s supply of cocoa. Given this monopoly and their on-the-ground placement, these companies continue to hold major influence over the farmers and the sector as a whole.

Volgens Judy Gearhart van ILRF…

“It is really the traders that can set up unrealistic structures in terms of demand, but we have very little access to these companies.”

Toch zullen activisten zich vooral moeten richten op deze opkopers, eerder dan op de (bij het publiek) bekendere chocolademerken, vindt het ILRF.

Cargill heeft 15% van de internationale cacaohandel in handen. Het koopt, verwerkt en verkoopt de cacao als grondstof voor de chocolade-industrie. Die laatste wijst voor mistoestanden bij het opkopen van de cacao naar bedrijven als Cargill.

treft Cargill alle schuld?

Daarover morgen meer. De werkelijkheid blijkt weerbarstig…

Uit de reeks: Kerstuniversiteit 2014

chocoladetekort: Harry Potter en JK Rowling eisen en verkrijgen fairtradechocoladen kikkers

In de reeks Kerstuniversiteit 2014 leggen we uit waarom de cacaoboer arm blijft.
TUSSENDOORTJE: Ceci n’est pas un cartoon – bis.

De zogenaamde Harry Potter Alliantie heeft – i.s.m. J.K. Rowling en anti-slavernij-organisaties – weten te bekomen dat alle chocolade, die verkocht wordt in de naam van Harry Potter, staat voor de waarden waar deze fictieve figuur voor gevochten heeft.

NOT IN HARRY'S NAME

NOT IN HARRY’S NAME

Licentiehouder Warner Bros. gaat de Harry Potter-chocoladeproducten aan- en verkopen onder fairtradevoorwaarden.

De Chocoladen Kikkers van HoneydukesChocolate zijn een belangrijk onderdeel van Harry’s wereld:

Chocolate Frogs are a favorite wizarding treat that leap to life when opened, and chocolate is the go-to antidote after exposure to the chilling effects of Dementors, dark creatures that feed upon happiness.

Lees het hele actieverhaal op “Not In Harry’s Name.

zijn Fairtrade-NGO’s veeleisend genoeg?

In de angelsaksische landen organiseren vrijwilligers zich vaak los van de bestaande fairtrade-NGO’s, om hun zin door te kunnen drijven. Toch zijn de USA en de UK op korte tijd veruit de grootste markten voor fairtradeproducten geworden.

Deborah Doane van de London School of Economics and Political Science (LSE) schreef daarover (24/02/2011):

The huge success of Fairtrade products in the UK represents a grass-roots response to market failure, but the ethical label must not be afraid to ask for more policy changes that would benefit all,

Beluister zeker ook het zeer interessante debat met een uitgelezen panel (Adam Brett, Deborah Doane, Julia Clark, Robin Murray), waarin men zich buigt over de vraag: “Has Fairtrade Asked for Enough?” (LSE – 1/3/2013)

power to the people: wie heeft de macht?

Op de vraag of Fairtrade veeleisend genoeg is, werd recentelijk door de Fair Trade Advocay Office geantwoord met het onderzoeksdocument: “Wie heeft de macht?“.
Je kan het hier downloaden: Whos_got_the_power-full_report.pdf.

Introduction to the WHO’S GOT THE POWER? report by Sergi Corbalán.

Uit de reeks: Kerstuniversiteit 2014

Volgende pagina »

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 274 andere volgers