eerlijke koffieketens zijn mogelijk, maar nog niet voor morgen – #allekaartenoptafel

Het Duitse JAB is de investeringsclub van Joh. A. Benckiser, dé koffiestrateeg van het moment. Deze private investeringsmaatschappij kocht zich op zeer korte tijd in tot de tweede belangrijkste koffiespeler wereldwijd (na Nestlé). Het werd onlangs nog mede-eigenaar van Douwe Egberts, bijvoorbeeld.

In de Metro van afgelopen dinsdag stond een interessant artikel over de plannen van de groep. Zoals geweten, heeft Oxfam-Wereldwinkels de strijd aangebonden met monopol en andere -(t)isten. De NGO publiceerde in oktober 2013 daarover het dossier: “Wie heeft de macht in de koffieketen?“. Van de familie Reimann — eigenaar van JAB — was daarin nog geen sprake. Verplicht leesvoer voor de wereldwinkeliers, hieronder :

KLIK OP DE PRENT VOOR EEN GROTERE WEERGAVE

KLIK OP DE PRENT VOOR EEN GROTERE WEERGAVE

wat Oxfam-Wereldwinkels vragen:

1.Sterke antitrustmaatregelen binnen de WTO-wetgeving.
2.De oprichting van een onafhankelijk VN-orgaan (eventueel binnen de UNCTAD of als onderdeel van het Comité voor Voedselzekerheid (CFS) dat de concentratiegraad in de verschillende landbouwketens opvolgt en monitort.
3.Dat de Belgische overheden zich gezamenlijk inzetten voor meer transparantie in de internationale toeleveringsketens waarbij prijzen bij elke stap in de keten ontsloten worden.
4.Dat de Belgische overheid een leerstoel inricht naar machtsconcentratie in de ketens en de maatschappelijke gevolgen hiervan.
5.Dat de Belgische overheden de organisatie van kleinschalige boeren in coöperaties ondersteunt.
6.Dat de Belgische overheden investeren in producten van eerlijke handel als remedie tegen de machtsonevenwichten in de keten.

Fairtradelabels voortaan toegelaten in openbare aanbestedingen #ChubbyCheckerCoffee deel3

Douwe Egberts, drink uw zjat leeg en druip het af.

TWEET BART STAES, GROEN!

TWEET BART STAES, GROEN!


“Kan de overheid duurzaamheidscriteria opleggen?” Dat was de hamvraag in de zogenaamde koffieoorlog tussen het Fair Trade label en Douwe Egberts. Groen Europarlementslid Bart Staes berichtte gisteren over de nieuwe richtlijnen rond openbare aanbestedingen. Die moeten een einde stellen aan getwist, zoals in de zaak Douwe Egberts versus Vlaams Brabant.

“Positief is dat duurzaamheidscriteria zoals milieu, sociale aspecten en fair trade het eindelijk halen op de laagste prijs”,

weet Staes, die met de nieuwe wetgeving tegelijk ook naar vereenvoudiging streeft.

Openbaar aanbesteden zal in de toekomst eenvoudiger kunnen, niet alleen voor kmo’s, maar ook voor lokale overheden. Die laatste bestellen ongeveer 20% van hun aankopen van goederen en diensten via deze procedure.

flauwe egberts

Enkele jaren terug veroordeelde een rechtbank nog de provincie Vlaams Brabant voor het onterecht opnemen van een duurzaamheidslabel als criterium voor hun koffie, na klacht van Douwe Egberts. Met de nieuwe regels behoort dit tot het verleden. Staes, die zelf lid is van de parlementaire werkgroep Fair Trade, noemt dit een overwinning.

“Labels zoals Fair Trade of Max Havelaar tonen aan dat hun producten zijn gefabriceerd met respect voor sociale omstandigheden, een minimale impact op het milieu, een faire prijs voor de producent. Dat zijn veel vliegen in één klap nu het Europees Parlement wil dat de toekenningscriteria bij gunning vooral kwalitatief van aard zijn. Natuurlijk blijft prijs een belangrijk element, maar de levenscycluskost wordt hierbij doorslaggevend. Men zal dus ook de kosten aan energieconsumptie of andere grondstoffen in rekening moeten brengen.”

Staes:

“Het is nu kwestie dat de richtlijnen snel omgezet worden in nationale wetgeving, zodat mensen zien dat Europa niet altijd alleen maar de kaart trekt van het geld, maar duidelijk laat zien dat duurzaamheid en sociale elementen belangrijk zijn om de toekomst te verzekeren.”

“beter blode Douwe dan dode Douwe”

Douwe Egberts geloofde van in den beginne zelf al niet in haar eigen spookverhalen en is al langer verdeler van fairtradekoffie voor op kantoor.

de vrije markt zoals ze is: Douwe Egberts vraagt het Max Havelaar keurmerk aan in België – provincie Vlaams-Brabant haalt haar slag thuis

Ik berichtte er hier al uitgebreid over, de koffie-oorlog tussen Douwe Egberts (DE) en de Provincie Vlaams-Brabant. Deze laatste wilde het Max Havelaar-keurmerk expliciet opnemen in haar aanbestedingsprocedure. Dat beviel DE niet. Nochtans: Douwe Egberts startte januari 2011 met het leveren van Fairtrade gecertificeerde koffie en thee voor de zakelijke markt in Nederland. Maar het ging het bedrijf naar eigen zeggen om het principe.

Uiteindelijk moest Vlaams-Brabant Douwe Egberts laten meedingen naar haar koffiecontract.

Vandaag kwam me ter ore dat de Provincie al een tijdje… fairtradekoffie drinkt. Het contract werd uiteindelijk gegund aan de firma Autobar. Dit uiteraard geheel binnen de wettelijke regelgeving inzake aanbestedingen door overheden. [ Het volledige juridisch advies hieromtrent vindt u in dit document. Bezorg het dus gerust aan de aankoopverantwoordelijken van uw lokale overheid. ]

Van Douwe Egberts moet niet langer oppositie verwacht worden. Het stelde zich bij Max Havelaar België kandidaat om zelf nu ook fairtradekoffie met het keurmerk te gaan verkopen in België.

Dit heet de markt die haar werk doet.

opkomende economieën en koffieproducerende landen maken koffie schaars en kostbaar goed

“In de opkomende economieën wordt de middenklasse steeds omvangrijker. Deze middenklasse heeft meer te besteden en gaat daarom steeds vaker vlees of vis eten. Het aantal dieren dat hiervoor geslacht of gevangen moet worden neemt toe. Daardoor is er ook steeds meer vee- en visvoer nodig. Dit is één van de redenen waarom de prijzen van voedselgrondstoffen (zoals soja, maïs, graan) de laatste jaren flink gestegen zijn. En dit gaat nog wel even door als we goeroe Jim Rogers mogen geloven. Volgens hem zijn de boeren immers de Ferrari-rijders van de toekomst.”

UIT: Zuivere koffie? door Martine Hafkamp, algemeen directeur van Fintessa Vermogensbeheer.

Andere interessante quote:

Naast vlees en vis gaat de middenklasse in opkomende economieën ook steeds meer en vaker koffie consumeren. Ieder jaar stijgt de koffieconsumptie wereldwijd met circa 2 procent. Hierdoor is de koffieprijs de afgelopen 10 jaar ruim verdrievoudigd. In de landen waar de koffieboon geoogst wordt, worden steeds meer koffiebonen gebruikt voor de binnenlandse consumptie en is er minder beschikbaar voor de export naar het Westen. Uit de cijfers van de International Coffee Organization (ICO) blijkt bijvoorbeeld dat in Brazilië vorig jaar 39,8 procent van de oogst lokaal geconsumeerd werd tegenover 28,4 procent in 2002. In Vietnam was dit in 2010 8,6 procent versus 4,5 procent in 2002. In Colombia steeg de consumptie vorig jaar naar 36,0 procent van 23,7 procent in 2002. Naast een lager beschikbaar volume voor de export, steeg de koffieboonprijs ook door beperkte voorraden, misoogsten en speculatie op de koffieprijs.

Als gevolg van de gestegen koffieboonprijs staan de marges van Westerse koffieproducenten onder druk. Zo maakte Sara Lee, producent van ondermeer Senseo en Douwe Egberts, onlangs bij de presentatie van de kwartaalcijfers bekend dat de marges blijven verkrappen ondanks het feit dat de verkoopprijs van hun koffie ook verhoogd is. Vooral vorig jaar steeg de prijs sterk. Over 2011 is de prijs vrijwel onveranderd, hoewel in de eerste maanden van dit jaar deze wel fors hoger werd. Maar sinds er signalen zijn dat de wereldeconomie vertraagt, is de koffieprijs weer gedaald tot het (hoge) niveau van ultimo 2010.