teleurstellend dossier ‘Verantwoord consumeren’ Test-Aankoop, n°600, 25 september 2015

Het is Week van de Fair Trade in België en Oxfam Fair Trade ontbreekt twee keer op korte tijd in een belangrijk lijstje.

De Belgische consument heeft weinig liefde voor labels. Ze geloven doet zij immers niet, zo blijkt uit een recente bevraging onder bijna 1000 personen door Test-Aankoop.

Slechts een kwart van de Belgische consumenten heeft vertrouwen in bio- of milieuvriendelijke labels. Eén op de drie gelooft ethische labels.

Lokale labels doen het opmerkelijk beter: zes op de tien consumenten vertrouwen er effectief op dat het product in kwestie plaatselijk werd geproduceerd.

In de uitgave n°596 van april 2015 heette het nog dat het percentage van Belgen dat bewust producten koopt met een label voor eerlijke handel of bio zo rond de 10 % lag.

Een goed, betrouwbaar label kan volgens Test-Aankoop nochtans wel degelijk een meerwaarde betekenen en de keuzes in de winkel vergemakkelijken.

DE MORGEN schreef een artikel over de recente bevindingen van Test-Aankoop [PDF] in haar september-nummer. De krant kopt: “Veel waardeloze labels op uw bord“.

Het artikel in Test-Aankoop is helaas echter een ware maat voor niets. De teneur is “De recente wildgroei aan labels verhindert het doel ervan, m.n. keuzes vergemakkelijken.” Ik treed niet te zeer in detail, aangezien Test-Aankoop ook erg karig met informatie blijft.

Hieronder een screenshot van het advies dat de verbruikersorganisatie online* heeft gezet als betrouwbare keurmerken of handelaars (* voor haar betalende bezoekers):

Enkel het Max Havelaar-label voldoet – zonder verdere duiding – inzake “duurzame eerlijke internationale handel“. Van de concurrenten (labels Rainforest Alliance en UTZ Certified, dikke vrienden met respectievelijk LIDL en IKEA) geen spoor. Die doen dan ook niet aan eerlijke handel. Maar worden verder volkomen genegeerd, aangezien ze in geen van de zeven andere categorieën passen. Vreemde beslissing, aangezien het eind augstus op haar website deze nog als betrouwbare labels omschreef. (Dit terwijl Rainforest Alliance om de zoveel maanden in opspraak komt, maar soit…)

Oxfam krijgt alleen een expliciete vermelding als “ethisch verantwoord” in de categorie ‘Dranken’. Dat predikaat is voor bijvoorbeeld de chocolades van Oxfam niet weggelegd. De nieuwe lijn biochocolades draagt dan ook niet langer het label van Max Havelaar.

En zo ontbreekt Oxfam Fair Trade voor de tweede keer in een maand in een belangrijk lijstje. Vorige week namelijk ook geen vermelding meer in het magazine Retail van september 2015, over de voornaamste verkoopskanalen voor fairtradeproducten.

De uitleg ligt daarvoor misschien ook in wat de DE MORGEN beschreef als “Onderzoek toont aan dat keurmerken voeding vaak gekocht of verzonnen zijn“. Het gaat natuurlijk zo, dat wie [niet] betaalt, het keurmerk [niet] mag dragen.

En wie geen keurmerk of certificaat draagt, telt niet mee. Ook niet voor de consument. Die negeert de labels én lijstjes namelijk sowieso.

KLIK OP DE PRENT VOOR HET ARTIKEL UIT TEST-AANKOOP n°600

KLIK OP DE PRENT VOOR HET ARTIKEL OVER LABELS UIT TEST-AANKOOP n°600

Mars Havelaar en het Fairtrade Cocoa Program

Gisteren had ik bijna prijs. Deze blog werd even offline gezet door WordPress:

Your site was flagged by our automated anti-spam controls. We have reviewed your site and have removed the suspension notice.

Toch even schrikken, want nogal wat blogs worden gesloten tegenwoordig, zonder dat je er verhaal tegen hebt. Een eenvoudige klacht van een advocatenkatoor kan volstaan.

Loos alarm. Maar mogelijk miste je daardoor het artikel: “Mars berooft rietsuikerboer van inkomen, maar gunt cacaoboer faire bonus van 0,002 dollarcent per reep“.

WEER EEN NIEUW FAIRTRADELABEL

WEER EEN NIEUW FAIRTRADELABEL

De Mars-repen in de UK en Ierland gaan gemaakt worden met 100% fairtradecacao. Dit onder de nieuwe variant1 van het fairtradekeurmerk van Max.

Dat terwijl Mars succesvol lobbyde bij de EU om met gesubisdieerde bietsuiker terug de wereldmarkt te gaan verzieken. Mars bestaat voor 65% uit suiker2

1 Mars gebruikt 100% fairtradecacao en 0% fairtradesuiker; tot voor kort diende (waar mogelijk) alles 100% fair te zijn, wanneer men zich met het keurmerk wilde identificeren
2 Mars gebruikt geen fairtradesuiker in haar Mars-repen; wél in de Britse Maltesers

Vrijdag kreeg Mars Havelaar een open doekje in The Guardian. Zaterdag bracht de krant dan uit hoe Mars de Jamaïcaanse rietsuikerboeren in de armoede schopt.
Maar geen woord over de vreemde cacaodeal tussen het fairtradekeurmerk en Mars.
En vrijdag ook al geen verwijzing naar de suikerlobby, aangevoerd door Mars.

Kritische massa? Niet als Mars en Havelaar samen aan zet mogen.
Een vernieuwde partnership deal. Voor de goede verstaander.

ARTIKEL OP THE GUARDIAN, ONDERTUSSEN OFFLINE

OPENT ARTIKEL OP THE GUARDIAN VAN 19 NOVEMBER 2013 – ONDERTUSSEN OFFLINE

OPENT ARTIKEL OP WEBSITE VAN THE GUARDIAN

OPENT ARTIKEL VAN 21 FEBRUARI 2015 OP DE WEBSITE VAN THE GUARDIAN

chocoladetekort: Tony’s Chocolonely en het failliet van de Fairtrade cacao

In de reeks Kerstuniversiteit 2014 leggen we uit waarom de cacaoboer arm blijft.
Vandaag DEEL 2B van de leukste blijkt niet zondermeer de eerlijkste van de klas.

avatar_janneke

Ook voor de boeren van Tony’ staat ethisch ondernemen gelijk aan ‘duurzame armoede’. Intussen gebruikt Tony’s het argument van kindslavernij om aandacht voor het merk te genereren.

Janneke Donkerlo, betrokken onderzoeksjournaliste, doet haar eerdere boude beweringen, uit NRC Handelsblad, nog eens over in een scherp stuk op Foodlog.

Antonie Fountain – bekend van de cacaobarometer – reageert daar gepikkeerd op:

Ik ken werkelijk geen enkel (mainstream) bedrijf dat zo hard aan de randen van het huidige systeem schuurt als Tony’s, op het gebied van verloning naar de boeren, op lange termijn relaties met ‘hun’ boeren, op transparantie van hun hele keten, op de problematiek in de hele industrie, en zelfs over hun eigen fouten (welk ander jaarverslag ken je waarin de gemaakte fouten eerlijk en duidelijk worden gecommuniceerd?). Ik snap daarom ook oprecht niet waarom je hen op de korrel neemt.

Dick Veerman – moderator/eigenaar van Foodlog – zoekt het in oplossingen:

[…]boeren hebben geen onderhandelingspositie. Die moet je ze wel geven, bijv. door een veiling (dat kan gemakkelijk met alle digitale techniek die ons omgeeft).

Ingewikkelder is het eigenlijk niet. Van de huidige manier van handel en verwerking overstappen naar een model waarin ze die wel hebben is wel ingewikkeld. Dat doe je niet door ‘faire handel’.

Lezen en smullen maar!

Uit de reeks: Kerstuniversiteit 2014

Max Havelaar België start naamsverandering naar Fairtrade Belgium onder slecht gesternte

Voor wie op zoek is naar het artikel uit De Standaard van 30 augustus,
LEES DE PDF: “Fairtrade gooit het roer om

Het keurmerk Max Havelaar viert haar 25ste verjaardag met een naamsverandering in Fairtrade Belgium. Maar het is een feest in mineur.

Nieuws is nl. dat de organisatie niet uitsluit om in de toekomst ook lokale, Europese boeren te ondersteunen. Vraag is of die boeren daar veel mee gaan willen vandoen hebben. Zo raakte afgelopen dagen bekend dat fairtradesuikergigant Tate & Lyle niet meer of minder dan een hold-up pleegde op de suikerboeren in Belize. Lees verder.

Fairtrade Belgium: ‘Sleutel bij bedrijven’

De sleutel om groei te realiseren, zo meent Fairtrade Belgium, ligt bij bedrijven.

Het belangrijkste verkoopkanaal is ook al lang niet meer de Oxfam Wereldwinkels, maar de supermarkt,

staat te lezen in haar persbericht.

Uitgerekend nu komt mij echter een bijzonder ernstig bericht toe uit Belize. Daar slaat de BSCFA (Belize Sugar Cane Farmer’s Association) alarm in de plaatselijke pers.
Ik heb dat hele verhaal uitgekamd en doe het hier later helemaal uit de doeken. Het is bijzonder onwelriekend.

Wederom is het een bericht dat bevestigt dat de Oxfam-Wereldwinkels een juiste beslissing namen met het keurmerk Max Havelaar van haar verpakkingen te halen.

Tate & Lyle zet fairtradesuikerboeren op straf

Tate & Lyle (de grootste aankoper van fairtradesuiker en belangrijke partner van het fairtradekeurmerk) heeft besloten om onwillige fairtradesuikerboeren een lesje te leren. Het verandert eenzijdig de regels van het eerlijke-handels-spel.

Boerenleider Alfredo Ortega in het televisiejournaal:

“Usually they paid us thirty days after the sugar had arrived at the port in the EU. Now in this letter they are saying that they will pay us based on sales after it is sold to the customers, so it will really harm the situation because it means that payments will be coming in one year, two years or three years after we have sent. So that will really have a negative impact on the whole situation of the Fairtrade certification.”

Groot probleem is dat monopolist Tate & Lyle ook de suikermolen op Belize in handen heeft. Dus de suikerboeren kunnen hun suikerriet nergens anders laten verwerken.

Een lokale TV-zender zegt daarover in het nieuws:

News Five spoke to several major players in the industry today, and there is consensus that the ASR owned Tate and Lyle is punishing the farmers for their agitation and reluctance to accept B.S.I.’s bagasse payment proposal.

Fairtrade Belgium: partner of vazal van het bedrijfsleven?

Toen Fairtrade Belgium nog Max Havelaar heette, schafte het in 2009 de minimumprijzen af voor fairtradesuiker en was daarmee vooral de industrie in het Noorden en de grote suikermolens (zoals die van Tate & Lyle) in het Zuiden terwille. Dus na geen minimumprijzen meer voor de suikerboeren, is het nu in Belize ook gedaan met redelijke betalingstermijnen, zwijg stil voorfinanciering. Pijnlijk.

fairtradesuiker zoals het kan en moet zijn

In mei van dit voorjaar hadden we in Hasselt nog bezoek van een supertrotse Andrés González Aguilera, general manager bij de fairtradesuiker-coöperatieve Manduvirá in Paraguay.

Rietsuiker uit Paraguay wordt door de Europese Unie moedwillig duur gemaakt, middels o.a. invoertaksen, waardoor kleine boeren als welke Andrés verenigt, heel moeilijk op de europese markt terechtkunnen.

Toch slaagde onze bezoeker er met zijn coöperatie in om een eigen fabriek en exportfaciliteit uit te bouwen. Met niet onbelangrijke steun van Oxfam-Wereldwinkels. Lees zijn bijzondere verhaal en van hoe fair trade een alternatief kan vormen tegen de almacht van monopolisten: Case – rietsuiker uit Paraguay (website Oxfam-Wereldwinkels).

Oxfam maakt zoete dromen suikerboeren uit 2006 mee waar

Bij deze ook nog twee scans uit het terziele gegane bewegingsblad “weewee-krant” van Oxfam-Wereldwinkels d.d. mei 2006. Hierin lees je hoe de wereldwinkels concreet aan de slag gingen met Andrés om zijn droom van een eigen fabriek helpen waar te maken.

KLIK OP DE AFBEELDING VOOR EEN GOED LEESBARE WEERGAVE

KLIK OP DE AFBEELDING VOOR EEN GOED LEESBARE WEERGAVE

KLIK OP DE AFBEELDING VOOR EEN GOED LEESBARE WEERGAVE

KLIK OP DE AFBEELDING VOOR EEN GOED LEESBARE WEERGAVE

Verschenen in de reeks: Zomeruniversiteit 2014