chocoladetekort: Vredeseilanden doet het met Mars maar Oxfam geeft Mars dikke onvoldoende

In de reeks Kerstuniversiteit 2014 leggen we uit waarom de cacaoboer arm blijft.
Vandaag DEEL 5: de kijk van Vredeseilanden hierop. Dit n.a.v. haar Campagne 2015.

ARTIKEL DE STANDAARD

KLIK VOOR ARTIKEL DE STANDAARD

In 2005 gingen Oxfam-Wereldwinkels, Vredeseilanden en Max Havelaar de boer op met de gezamelijke campagne “Ik ben verkocht”. Tien jaar later hangt de opvolger hiervan – FairTradeGemeenten – er wat gelaten bij. De NGO’s gaan ieder voor hun eigen ding en slagen er niet in om samen kordate standpunten te formuleren.

Ieder haar waarheid, zo gaat het inmiddels verder. Ook over het chocoladetekort. Eerder deze maand liet Oxfam-Wereldwinkels haar licht schijnen over het welzijn van de cacaoboer (“winsthonger handvol spelers oorzaak van verarming cacaoboer”). Vandaag laten we Vredeseilanden aan het woord: “Raakt de chocolade op, of zijn de boeren op?” [PDF], stelt het zich de vraag, in haar nieuwe campagnedossier (blz 11-18).

teneur analyse en aanpak Vredeseilanden

De uitdaging om het cacaotekort weg te werken, ligt volgens Vredeseilanden niet alleen op technologisch vlak, maar ook in de vraag: hoe houden we boeren in de stiel?

Over de chocoladegiganten zegt het:

Ze beseffen dat ze weer verantwoordelijkheid moeten opnemen voor wat er gebeurt aan de kant van de boer, willen ze een kwaliteitsproduct blijven leveren.

Om die reden zie je dus bedrijven als Mars, Ethiquable, Ritter Sport partnerschappen sluiten met ngo’s en boeren om het business model achter cacaoteelt te hertekenen.

Vanuit die visie faciliteert Vredeseilanden in Indonesië, Nicaragua, Peru en Ecuador samenwerkingen tussen cacaoboeren en chocoladebedrijven. Ik vraag haar ondertussen even of ze – wat Afrika betreft – de giganten verder vrij spel geeft.

ZAL VREDESEILANDEN ANTWOORDEN?

ZAL VREDESEILANDEN ANTWOORDEN?

Want vandaag stelt Winnie Byanyami – directeur van Oxfam International – in de krant, over de sociale en ecologische prestaties van de mega-voedselbedrijven PepsiCo en MARS:

[…] hun managers zijn niet bereid hun gedrag te veranderen.

Wat betreft Mars klaagt ze over hun onvoldoendes voor water- en landbeleid.

KLIK VOOR HET  ARTIKEL IN DE MORGEN

KLIK VOOR HET ARTIKEL IN DE MORGEN [pdf]

watervoetafdruk chocolade

Chocolade heeft een zeer zware watervoetafdruk. Dat leren we dan weer in het campagnedossier 2015 van Vredeseilanden:

KLIK VOOR EEN GROTERE WEERGAVE

KLIK VOOR EEN GROTERE WEERGAVE

Uit de reeks: Kerstuniversiteit 2014

chocoladetekort: Tony’s Chocolonely en het failliet van de Fairtrade cacao

In de reeks Kerstuniversiteit 2014 leggen we uit waarom de cacaoboer arm blijft.
Vandaag DEEL 2B van de leukste blijkt niet zondermeer de eerlijkste van de klas.

avatar_janneke

Ook voor de boeren van Tony’ staat ethisch ondernemen gelijk aan ‘duurzame armoede’. Intussen gebruikt Tony’s het argument van kindslavernij om aandacht voor het merk te genereren.

Janneke Donkerlo, betrokken onderzoeksjournaliste, doet haar eerdere boude beweringen, uit NRC Handelsblad, nog eens over in een scherp stuk op Foodlog.

Antonie Fountain – bekend van de cacaobarometer – reageert daar gepikkeerd op:

Ik ken werkelijk geen enkel (mainstream) bedrijf dat zo hard aan de randen van het huidige systeem schuurt als Tony’s, op het gebied van verloning naar de boeren, op lange termijn relaties met ‘hun’ boeren, op transparantie van hun hele keten, op de problematiek in de hele industrie, en zelfs over hun eigen fouten (welk ander jaarverslag ken je waarin de gemaakte fouten eerlijk en duidelijk worden gecommuniceerd?). Ik snap daarom ook oprecht niet waarom je hen op de korrel neemt.

Dick Veerman – moderator/eigenaar van Foodlog – zoekt het in oplossingen:

[…]boeren hebben geen onderhandelingspositie. Die moet je ze wel geven, bijv. door een veiling (dat kan gemakkelijk met alle digitale techniek die ons omgeeft).

Ingewikkelder is het eigenlijk niet. Van de huidige manier van handel en verwerking overstappen naar een model waarin ze die wel hebben is wel ingewikkeld. Dat doe je niet door ‘faire handel’.

Lezen en smullen maar!

Uit de reeks: Kerstuniversiteit 2014

driemaal prijs voor Tony’s Chocolonely – na Made in Belgium, nu ook te koop bij ons

“Goed nieuws: Tony’s reep wordt (ietsje) duurder!”

Op Foodlog schrijft Antonie Fountain, van het NGO-netwerk VOICE (een coalitie die strijdt tegen uitbuiting in de cacaoketen):

“The biggest problem is that you and I are not paying a decent price for our chocolate. If we would – and if the farmer would get a good part of that increased price – this problem would solve itself quite quickly!”

Tony’s voegt de daad meteen bij het woord:

tony's in belgie

In tegenstelling tot Nederland, vind je Tony’s Chocolonely in België niét in de Oxfam-Wereldwinkels.

Wie in Vlaanderen aan de Tony’s wilde, moest daarvoor in onze hoogsteigen Dorpsstraat in Hasselt zijn, bij Babs van Paplou.

Nu volgt Albert Heyn over heel België, met de – naar Tony’s eigen zeggen – slaafvrije chocoladerepen.

Nog goed nieuws: Henk Jan Beltman van Tony’s Chocolonely werd zopas uitgeroepen tot de beste ondernemer van Amsterdam. De prijs is een beloning voor de betrokken ondernemer die vooral excelleert in creatief en innovatief ondernemerschap.

Henk Jan werd directeur in 2011. De jury looft hoe hij in korte tijd de organisatie, die er minder goed voor stond in 2011, wist op te tillen naar – drie jaar later – een meeromzet van ruim 60%.

hjb

El Ceibo: fairste chocolade van de wereld als gedroomd educatief materiaal in de klas

elceibo-via-chocoweb

Vandaag ontving ik een pakket met de eerlijkste chocolade van de wereld! Die van EL CEIBO uit Bolivia. Ik bestelde die vorige week bij de webwinkel chocoweb.nl en vandaag belde de pakjesdienst al aan. Snel en professioneel werk. Ik kan je alleen maar aanraden, om zelf snel een bestelling aan de tijdelijke voordeelprijzen te plaatsen, bij chocoweb.nl.

“We krijgen begin volgend jaar een nieuwe lading met El Ceibo chocolade binnen. Is speciaal voor ons gemaakt en komt mee in een container van een bevriende koffiehandelaar,”

liet Daan Koemans (co-owner) me weten.

El Ceibo en fair trade

De wereldwinkels verkochten ooit cacaopoeder van El Ceibo. Ook hadden ze Mascao-chocolade in de rekken, met cacao(boter) van El Ceibo. Maar tegenwoordig importeren wereldwinkels cacaobonen uit Afrika en laten er hier chocolade van maken.

Bij Chocoweb geven ze er de voorkeur aan dat de chocolade in het land van herkomst wordt gemaakt. Zoals ook ooit de wereldwinkels ambieerden. Met El Ceibo hoeft dat niet langer meer de ambitie te zijn. Deze arme boeren uit de jaren zeventig zijn de fairtrade-leuze van weleer indachtig gebleven en drukken nu trots op de verpakking:

KLIK VOOR DE FACEBOOKPAGINA VAN EL CEIBO

KLIK VOOR DE FACEBOOKPAGINA VAN EL CEIBO

El Ceibo in de klas

Gedroomd educatief materiaal voor in de klas, dus. Als praktijkvoorbeeld van hoe fair trade kleine boeren weerbaar kan maken, om zo hun toekomst zelf in handen te krijgen. En helemaal in eigen handen te houden. Zonder overbodige tussenschakels.

Beter ware het uiteraard, dat wereldwinkels deze chocolade óók zouden verkopen. M.i. laat het hier een grote kans liggen om het belang en impact van haar organisatie en die van de eerlijke handelsbeweging met feiten aan te tonen. De economische meerwaarde blijft op die manier n.l. ook grotendeels in Boliva zelf.

El Ceibo als coöperatie

  • meer dan 1,500 aangesloten gezinnen,
    • geörganiseerd in 55 primaire coöperaties;
  • 5000 hectare verbouwde oppervlakte,
    • met een jaarlijkse productie van 1000 ton cacao;
  • zo’n 200 werknemers,
    • waaronder een kleine 100 in hun chocoladefabriek,
    • vijf chocolade- en confiseriewinkels in hoofdstad La Paz;
  • meer dan 2,000 indirekte jobs…

= meer dan 10,000 Bolivianen die profiteren van het succes