Unilever en NGO’s als communicerende vaten

Antwoord op het vraagstuk: Is Unilever écht een NGO? Onze lakmoesproef.

Vandaag een tweet van @HarrietLambFT (Chief Executive, Fairtrade International):

OPENT TWITTER ACCOUNT HARRIET LAMB

OPENT TWITTER ACCOUNT HARRIET LAMB


Wat een toeval! Lees mee.

Ik stelde me de vraag “Is Unilever écht een NGO?Dat claimde grote baas Paul Polman, namelijk. En maken ze echt waar wat er in hun plaats wordt geclaimd? Zoals Jan Bom, hoofdredacteur P+ People Planet Profit, dat deed, bij de nominatie van Unilever voor de MVO Nederland Award. Hij sprak er over Unilever in termen van het ‘meetrekken’ van de theehandel en dat “de inkomens van kleine boeren er met tientallen procenten op vooruitgaan”.

Volgens journalist Dirk Barrez maakt Unilever namelijk een verschil van slechts luttle euro’s per jaar voor het inkomen van de theeplukker/-boer. Ik sprak Unilever erover aan.

TWEEDELEEDEE
KLIK OP DE PRENT

ENIG AANDRINGEN BLEEK NODIG

Twee maanden na mijn eerste mail stuurde Anniek Mauser, Sustainability Director Unilever Benelux, me zopas eindelijk hun eindoordeel. Je leest het hieronder.

Mijn “conclusie”: Unilever wil – naar eigen zeggen – haar omvang verdubbelen en tegelijk haar milieuvoetafdruk verkleinen. Dat gebeurt op kosten van de theeboer, en met de hulp van beroemde NGOs. En net als die NGOs:

  • heeft het geen antwoorden op de plank liggen bij voor de hand liggende – want zelf in het leven geroepen – vragen.
  • moet je hemel en aarde bewegen, vooraleer je… een berg PDF’s en URL’s krijgt toegestuurd, als antwoord(?).

Unilever heeft veel geld over voor een goed geweten. En vooral goede reclame.

Het antwoord – hieronder – leest wat mij betreft als de eerste aanzet tot het script voor deze TV-reclame voor Lipton. Dat spijt me. Ik heb er enkele dagen overheen laten gaan. Maar krijg het niet aan mezelf uitgelegd dat je dergelijke plaatjes de wereld instuurt, om dat dan te onderbouwen met onderstaand antwoord.
De tekst in kleur is van mijn hand.

Beste Steven,

Dit antwoord had je nog van me tegoed.

Ik had de betreffende studies idd niet zelf op de plank liggen, maar mijn collega Thor Tummers is er even ingedoken, hieronder het antwoord.

Vriendelijke groet,

Anniek

Dear mr. Schepers,

Thank you kindly for your questions and apologies for my delayed response. Your questions concern the latest results in developing the tea industry, and in particular the role of Unilever. The programmes for this region are a joint effort by Unilever, The Sustainable Trade Initiative (IDH), and in fact various other organisations such as The Ethical Tea Partnership (ETP), Oxfam and German Development Agency (GIZ). Also Wageningen UR is involved in conducting an impact assessment of Rainforest Alliance and Farmer Field School training effects.

I’ve included two examples to demonstrate the effectiveness of these joint initiatives:

[ DEEL 1 ]

Raising wages for tea industry workers

Our work with the Ethical Tea Partnership, Oxfam and IDH the case study from Malawi gives a good insight in the broad approach, spanning over several years, which is necessary to transform the market.

“Programmes will run for a number of years and will work on a number of different levers for change including:

· Assisting tea estates to improve their productivity and profits, making more finance available for investment and providing business support, linked to a commitment to raise wages.

· Working with employers, unions and governments to improve the process by which wages are set, increasing worker representation and agreeing phased improvements.

· Training smallholders in good farming practices and giving them access to affordable finance so they can improve quality and productivity, and therefore income.

· Improving workers’ living standards and working conditions by running programmes to improve nutrition, combat discrimination and harassment, develop employment skills and make banking facilities available.”

You can find the case study through: http://www.ethicalteapartnership.org/wp-content/uploads/Raising-Wages-case-study-09.06.14.pdf

Uit dit rapport knip ik dan maar zelf even de essentie:

In 2014, ETP and Oxfam partnered with Fairtrade, Rainforest Alliance and Utz Certified to support work by wage expert Richard Anker to develop a living wage benchmark for Malawi. He found that after eight years of little change there have been significant rises since 2012. Although average earnings for tea pluckers are still below the World Bank $2 per day poverty line, they are now better off than 62% of Malawi’s rural population who live below the bank’s $1.25 extreme poverty line.
“Although there is still far to go before workers on tea estates receive a living wage, tea estates have made significant progress in recent years to improve wages of workers.” Martha and Richard Anker, January 2014

Malawi, da’s waar Harriet Lamb het in haar tweet over had.
Om de woorden van Dirk Barrez uit 2007 te recycleren: “Eerlijk gezegd, dat is beter dan niets maar allesbehalve indrukwekkend. En het illustreert dat wie onderaan de keten thee verbouwt en plukt, daar zeer slecht aan verdient.
Jan Bom benoemt het als dat “de inkomens van kleine boeren er met tientallen procenten op vooruitgaan”. Ja, zo kan ik het ook.
In DEEL 2 val ik pas helemaal goed van mijn stoel:…

[ DEEL 2 ]

IDH Learning Study – Cost-benefit analysis for Farmer Field Schools and certification for smallholder tea farmers in Kenya:

The Tea Improvement Partnership (TIP) is a public private partnership, initiated by The Sustainable Trade Initiative (IDH), with the aim to roll-out sustainability certification schemes from estates to smallholders. The public private partnership involved various organisations, IDH, DE Master Bleners, Unilever and the Kenya Tea Development Agency and others.

The study showed the direct link between yield increases and income for farmers, and the improvements of household economy of small tea farmers. The full study is available: http://www.idhsustainabletrade.com/site/getfile.php?id=383

Ook hier duik ik dan maar even zelf in de PDF en citeer:

There has been market recognition for sustainable certified tea via market uptake and a sustainability fee (price premium), although the actual premium reward has remained modest compared to the overall investment costs required. In 2012 the sustainability fee amounted to US$ 889,350. Currently this premium would only roughly cover audit costs.

If Rainforest Alliance certification costs are evenly distributed among the 560,000 farmers of KTDA a significant number of farmers would see their income from tea production being reduced to less than the daily minimum wage.

Almost all of the farmers who participated in RA training activities evaluated these as very positive and indicated that the training had provided them with benefits. These were mainly social and environmental improvements […]

According to the factory staff, challenges lie in the up-front investment costs related to PPE, and the lack of (immediate) reward for participating farmers. Premium prices and credit facilities would be helpful in overcoming this.

Dit is echt de plaat die iedere keer weer opnieuw wordt opgelegd.
Om de woorden van BDW te upcyclen: “Zet die ploat af, i****t!“.
Wederom wordt het duidelijk dat de kleine, straatarme boer zelf opdraait voor de kosten van de verduurzaming (lees:certificering) van zijn thee. ‘Natuurlijk‘ moet hij daar content mee zijn – dat hij structureel in de armoede wordt gehouden, met zijn ‘eigen medeweten’. Dit rapport wil namelijk aantonen dat hij daar blij mee zou zijn. Betere prijzen zou kunnen helpen, maar de boer blijft lachen, nietwaar? Maar noteer vooral dat die theeboer er op tien jaar tijd financieel nauwelijks tot niet op vooruit is gegaan. Voor wie zich daar geen zorgen over maakt: Unilever wil volgens Paul Polman haar omvang verdubbelen en tegelijk haar milieuvoetafdruk verkleinen. Op kosten van de theeboer dus!! Ziekelijk…
LEES: UNILEVER AIMS TO DOUBLE BUSINESS WHILST REDUCING ENVIRONMENTAL FOOTPRINT op Unilever.nl

Certified sustainable tea will push the price up for the farmer, which is good, and the demand Unilever places on certified tea has increased in the past few years. However, we cannot determine the price as it is a fluctuating market for many reasons outside our control. We are fully aware of the challenges and remain committed to improve the wages of tea pluckers.
Please see the Unilever Sustainable Living Plan for more information on Unilever’s efforts to reduce the environmental impact and increase positive social impact, http://unilever.com/sustainable-living-2014/.

“Help, de boeven zijn op!” – bis: PUMA een straat voorop in het duurzaamheids-Monopolyspel

Een week of wat geleden berichtten we hier over interessante en lovenswaardige initiatieven vanuit multinationale ondernemingen. Het lijkt wel, of het wordt hun menens en ze nemen eindelijk hun verantwoordelijkheid op:
“Help, de boeven zijn op! – ADIDAS, NIKE, PUMA, CARGILL en NESTLE zien het licht…”

Nu, we gaan met zijn allen een tandje moéten bijsteken. De voorbeelden die ik toen gaf, verliepen allen langs dezelfde gemeenschappelijke noemer: consumeren. Maar dé opdracht wordt uiteraard consuminderen. En een eerste stap daartoe is écht duurzaam en écht fair. En PUMA heeft (lijkt) het begrepen (te hebben).

(Voor wie de alarmbel nu nog niet zou gehoord hebben, dit niets aan de verbeelding overlatend artikel op Al Jazeera: Climate Change: It’s bad and getting worse)

1. PUMA straat voorop in het duurzaamheids-Monopolyspel

31 mei 2011

De sportkledinggigant is het eerste grote bedrijf dat een prijskaartje hangt aan haar milieu-impact.
Zonder twijfel hebben de 3 steekwoorden “people, planet, profit” al een schare aan andere ondernemers aan het denken en zelfs aan werk gezet. Het probleem is echter dat winst makkelijk te berekenen valt, maar de twee andere “p”s veel minder. Tot nu.

Puma liet de berekeningen maken en is moedig genoeg ze zelfs te publiceren:

The company announced that its greenhouse gas emissions and water consumption last year cost an equivalent of £82.8m, based on £57 per tonne of CO2 and £0.69 per m3 of water. In context, this represents around 12% of its total annual sales of £670m.

Puma, en haar moederhuis, de PPR Group (ook eigenaar van bijv. Gucci), zegt dat deze berekeningen van winst en verlies slechts een eerste stap zijn in een proces. Ook goede werkomstandigheden en eerlijke verloning voor de arbeid(st)ers wordt niet uit de weg gegaan.

BRAVO! En benieuwd op dit voorbeeld navolging zal krijgen.
Alleen is immers maar alleen.

2. To profit or not to profit. Is that the question?

28 juni 2011

Winst willen maken wordt onterecht vereenzelvigd met niet zuiver.


Wanneer ik roep “Help, de boeven zijn op,” dan begrijpt u dat hier een zekere ironie en twijfel achter schuilgaat. Al verschuiven die laatste gevoelens wat mij betreft steeds meer richting het kamp van de klokkenluider-NGO’s.

NGO’s lijken nog steeds niet beter te begrijpen, dan dat hun enige missie erin zou liggen het kwaad met wapen en vuur te moeten bestrijden. Als ware het hun huisspreuk:

Sex sells, bad news even better

Dit verhelderende artikel van Rob Greenland op de website van The Guardian zou hun kunnen helpen.

Het probleem is dat nogal wat NGO’s tijdens hun werkuren “winst maken” op één lijn zetten met “oneerlijk, oneigenlijk“. Ik herhaal:

Winst willen maken wordt onterecht vereenzelvigd met niet zuiver.

Met dergelijke stellingname staan ze echte, duurzame ontwikkeling compleet in de weg.

Rob Greenland van Social Business Brokers zegt het zo:

The fair trade social enterprise I worked for never paid any dividends. But it paid interest on loans. It paid wages. It paid Business Rates. It paid National Insurance contributions. All paid for by us taking goods made by poor farmers and artisans – and doubling the price.

How is paying wages and loan interest out of profits different to paying dividends? I suppose it’s partly about fairness – and the financial reward being commensurate to the effort that’s made and the risk that’s taken. So shouldn’t we take the same approach to dividends – and have some mature debate about where they’re OK, and where they might get in the way of achieving sustainable social change?

Goed gezegd. Wie gaat er mee in debat?

wordt fair trade weldra de hoeksteen van moderne bedrijfsvoering in de voedingssector?

Cadbury heeft beslist dat alle cacao in haar ‘Dairy Milk’ (the UK’s best-selling chocolate bar) en in Cadbury’s drinkchoco van fairtradeproducenten zal komen. BIG TIME!

Cadbury has decided that its interest lies in long-term relationships with suppliers who earn a decent living. I suspect it will not be the last company to reach that conclusion.

Zo stelt Michael Skapinker in zijn column. De Financial Times is deze week een discussie gestart rond de toekomst van het kapitalisme.

Verder nog:

In the years before the credit crisis, many companies’ approach to suppliers was to screw prices down and let them like it or lump it. This was part of a commercial culture in which every relationship was seen as temporary and every partner as replaceable the moment someone cheaper came along.

Maar de tijden lijken dus te veranderen. Lees het artikel achter onderstaande link.

bron: Fairtrade and a new ingredient in business

Verkade was eind vorig jaar nog het eerste chocolade A-merk in de wereld dat helemaal overstapte op fair trade. Directeur Bert Merkus vertelde in PeoplePlanetProfit aan directeur Matthijs Bierman van Triodos Bank hoe hij deze operatie leidde. Alle betrokken ngo’s beloofden al die jaren te zwijgen en dat deden ze. Ook toen Tony Chocolonely zo veel media-aandacht trok. Merkus wilde meteen met alle repen omschakelen.

verkade

Goed nieuws, toch?