gered uit de vlammen: Oxfam fairtradewijn

Uit jullie zoektermen en downloads maak ik op dat een digitale copie van onderstaande recensie op de wishlist staat van menige wereldwinkel.

In de Morgen Magazine van 10/11/2017 kreeg de “Campesino carmenère” 4 sterren en het label ‘uitblinker in prijs-kwaliteit‘ van Dirk Rodriguez.

Dirk schreef:

“Intens gekleurd. Lekker brede neus, vleugje eucalyptus, eau de vie, rijp zwart najaarsfruit, hint van zwarte peper. Volle, genereuze aanzet met fruitig middenpalet en goed versmolten hout en tannine in de finale. Perfecte winterwijn tegen meeneemprijs.”

Op het gevaar af ook ooit tegen de lamp te zullen lopen, zoals Norbert ‘ClearChox’ Mergen het overkwam, toch deze reclame voor de weekendbijlage bij de Morgen.

Wereldwinkeliers, zie opmerking Yves in de commentaren.

KLIK OP DE PRENT VOOR EEN GROTERE UITPRINTBARE WEERGAVE – https://www.oxfamwereldwinkels.be/nl/product/campesino-carmen%C3%A8re

Advertenties

chocoladeleveranciers van Sint op ‘Naughty List’ – opiniestuk Grete Remen


Jonathan Holslag deelde zaterdag het opiniestuk “Alibaba en de winkelstraatrovers” van Grete Remen op KNACK via zijn Facebook. Ergens in de discussie greep hij in, na oneigenlijke opmerkingen t.a.v. Remen:

Een partij is [echter] geen monoliet en er bestaan diverse opinies.

Voor mij de gelegenheid

1/ om nog eens te zeggen dat ook míjn persoonlijke opinie – vertolkt op deze blog – niet te verwarren valt met de standpunten van de beweging waarvoor ik werk.

2/ om een voor deze blog even relevante recente opinie van de politica/bedrijfsleider uit mijn buurgemeente integraal met u te delen: “Chocoladeleveranciers van Sint op ‘Naughty List’“.

Ik knipte en plakte het hieronder, recht van de website van Grete.

Maar eerst sprak ik haar nog even aan als CEO van Damhert Nutrition. Haar bedrijf heeft immers ook producten op de markt met cacao/chocolade in verwerkt: “komt die ook van stoute chocoladeleveranciers?” en “is het een optie om te bekijken of dit via fairtrade te organiseren is?

Grete Remen: “Onze chocolade komt niet van Callebaut maar van een andere grote Belgische inkoper. Maar je mag altijd suggesties doen.

OPINIESTUK:
Chocoladeleveranciers van Sint op ‘Naughty List’

Over drie weken komt de Goedheiligman, vergezeld van zijn knechten, persoonlijk langs met tal van zoetigheden. De kilo’s chocolade liggen echter al weken in de rekken. Chocolade figuurtjes, sigaren en letters moeten immers de schoentjes gevuld houden tot 6 december. De dag waarop de chocolade Zwarte Pieten het kersverse speelgoed flankeren op het bord voor de Sint. De Sint heeft die dag veel werk. Te veel om zich af te vragen waar al dat lekkers vandaan komt. Mighty Earth besloot hem hiermee te helpen. De conclusie: er zijn veel stoute leveranciers dit jaar.

De Sint ziet jaar na jaar de vraag naar chocolade stijgen. Gelukkig voor hem staan Mars, Nestlé en Callebaut in de rij om die vraag te vraag te beantwoorden met hun uitgebreid assortiment. Net dat assortiment blijkt nu bij te dragen tot kinderarbeid en ontbossing in Afrika. Vooral Ghana en Ivoorkust voelen de impact van onze drang naar chocolade. Zo zijn de lokale ambtenaren in die gebieden niet bang om hun handen vuil te maken. Zou de landbouwpremie die Callebaut belooft aan haar boeren even hoog zijn als de steekpenningen die ze uitkeert aan de lokale politici?

Die steekpenningen verzekeren een constante stroom aan cacaobonen. Dat daarvoor een beschermd bos moet sneuvelen is bijzaak. De lokale boeren branden tegen betaling de bossen plat om nieuwe plantages op te richten. Zo kon sinds het begin van de eeuw de ontbossing van beschermde gebieden verdubbelen. Onbeschermde gebieden staan er vanzelfsprekend nog slechter voor. Tegen 2030 zou de bebossing in de landen dramatische proporties vertonen.

Kinderarbeid is allesbehalve een vaag begrip. Duurzaamheid mag niet uitgehold worden tot een abstract ideaal. Transparantie is hier een belangrijke sleutel. Europa vraagt al aan bedrijven om meer te rapporteren over ketentransparantie, sociale en personele aangelegenheden en mensenrechtenschendingen. Maar we moeten verder gaan.

De chocoladereuzen erkennen het probleem en zijn bereid om tot actie over te gaan. Zo zou Callebaut in 2025 helemaal ‘vrij’ kunnen zijn. Misschien dat een krachtig signaal van de Sint dat proces kan versnellen? We weten nu dat ook 2 miljoen kinderen werken in de cacao-industrie in Ivoorkust en omstreken.

Oneerlijke concurrentie, slaven – en kinderarbeid en milieuvervuiling horen niet thuis bij een kinderfeest. De daders hadden al lang moeten inzien dat boontje om zijn loontje komt.

“Fair Trade Original is misschien wel het meest misleidende bedrijf van Nederland” – #Fareedjen?

Fair Trade Original is een bedrijf. Misschien wel het meest misleidende bedrijf van Nederland. Laat de NVWA daar eens naar kijken,

zo besloot Teun – bedenker van “Tony’s” – van de Keuken afgelopen maandag zijn column in de Volkskrant. Zo, dat is een binnenkomer voor René Bakker, per één november de nieuwe directeur van Fair Trade Original.

Verplicht leesvoer, die column.

Niét voor bloglezer Nick. Hij klaagt al langer aan – in de open, ongecensureerde commentaarrubriek onder mijn blogs – wat van de Keuken nu zonder schroom als een leeg blik FTO-kokosmelk het publieke forum in schopt.

Wél voor wie met mij op weekend gaat. Nick was daar op zijn plaats geweest.

Citaat:

En dan die hagelslag. De keurmerkorganisatie Fairtrade International eist dat je altijd voor fairtrade-ingrediënten kiest als die voorhanden zijn. Zo moet je voor fairtradehageslag fairtraderietsuiker gebruiken. Fair Trade Original heeft dit jarenlang niet gedaan. Het koos voor – ongecertificeerde – bietsuiker. Het gevolg: de hagelslag van Fair Trade Original kreeg geen keurmerk van Fairtrade International. Het spul was dus niet fair. Toch zullen weinig klanten het in de gaten hebben gehad: er stond toch Fair Trade Original op?

Een paar weken gelden maakte Keuringsdienst van Waarde een uitzending over fairtradehazelnootpasta. (Bekijk het fragment hieronder.) Wat bleek? In geen enkele pasta zitten fairtradehazelnoten. Die bestaan niet. Op de door keurmerkorganisatie Fairtrade International ontwikkelde lijst van fairtrade- landen, waar de arbeidsomstandigheden slecht zijn en waar speciale programma’s voor eerlijke handel zijn ontwikkeld, komen de hazelnootlanden niet voor. Ook Turkije niet, waar verreweg de meeste hazelnoten vandaan komen. Vreemd, want het is bekend dat daar bij de notenpluk gebruik wordt gemaakt van kinderarbeid. Koerden uit het oosten en vluchtelingen uit Syrië trekken met tentjes van oogst naar oogst om onder erbarmelijke omstandigheden noten te plukken. Niet erg fair, maar toch komen die noten ook in de potjes van Fair Trade Original terecht.

Als bedrijf dat eerlijker dan eerlijk wil overkomen, zou je zulke spullen niet moeten willen verkopen. Waarom doen ze dat dan toch? Omdat, aldus de woordvoerder die ik sprak, ‘we graag producten maken die consumenten graag eten, en hazelnootpasta is een favoriet ontbijtproduct.’

Op 28 februari 2016 schreef Nick het hier als volgt:

Neem nu het succesproduct (in NL toch) hagelslag fto

daar staat nergens een ft label op (wel het roodomkaderde “fairtrade original”

met n’n uitleg waarom er geen rietsuiker in zit, die zou nl te stroperig zijn om hagelslag mee te maken wat flauwe kul is want het merk De Rit kan het wel met 100% rietsuiker …) en dan denk ik: “ja, aan d’n ene kant klagen dat ge uwe ft rietsuiker niet verkocht krijgt op de wereldmarkt maar zelf wel gesubsidieerde bietsuiker gebruiken in uw succesprodukt waar 60% suiker in zit; hoeveel tonnen suiker zou dat kunnen schelen aan +_ 250 gr per dozeke van 400gr …”

Ze zullen er wel een “goeie” reden voor hebben maar ik denk niet dat die reden voor mij aanvaardbaar zal zijn. Is er nu een groter symbool van scheefgetrokken landbouw-derdewereld-toestanden dan het contrastpaar biet- /rietsuiker?

Hoe kunt ge nu als ft organisatie een product maken en verkopen waar 64% bietsuiker inzit terwijl dat (of dan toch minstens een deel) ft rietsuiker zou kunnen zijn ???

Bedenking hij het lezen van de column van Teun: doet hij hier een Fareed-jen? 😉

Enkele reacties onder van de Keuken zijn tweet:

La Riojana: een benevelende wereldwinkel-partner

Fair trade gaat over meer dan eerlijke prijzen. Alterfin is een Belgische coöperatie die kapitaal verzamelt om het in het Zuiden te investeren, via lokale microfinancieringsinstellingen en organisaties van kleine landbouwers.
Op hun website staat dit inspirerend verhaal over hoe eerlijke handel en financiële ondersteuning Oxfam wijnpartner La Riojana in Argentinië veel goeds bracht.

Voor de Limburgsymbool facebookpagina vatte ik het zeer summier samen:

VOORDELEN voor de wijnboeren:
– Belangrijkste troef is de garantie dat de coöperatie de volledige oogst zal opkopen tegen een hogere prijs dan de gewone marktprijs (25 tot 30% hoger).
– Verder biedt de coöperatie technische hulp, neemt ze de transportkosten voor haar rekening en stelt ze landbouwgrondstoffen ter beschikking tegen een lage prijs.
– Tot slot verzekert ze de wijngaarden collectief tegen hagel en beschikt ze over een eigen sport- en recreatiecomplex.
De impact van La Riojana is voelbaar in de hele regio. De coöperatie is er de grootste werkgever, met 275 permanente werknemers en 280 seizoenarbeiders tijdens de oogstperiode.
Op naar de wereldwinkel en laat het u smaken!